Psyche
alle pijlers
Angst voor bloed prikken
zondag 22 november 2015 om 22:32
Zat te twijfelen tussen de pijler gezondheid of hier maar aangezien het tussen mijn oren zit, lijkt me psyche beter.
Ik moet bloed prikken. Al 3 weken geleden het formulier van de arts gekregen. Kon gelijk naar de afdeling bloedafname, want het hoeft niet nuchter.
Maar zo van de een op de andere dag durf ik niet meer.
Heb vaak bloed moeten prikken, nooit mijn favoriete hobby maar goed, even de andere kant op kijken en het is klaar.
Waarom durf ik dan opeens niet meer? Ik weet dat het geen pijn doet en zo voorbij is maar in mijn hoofd wordt die drempel steeds hoger.
Iemand herkenning of tips voor mij?
Heb al iemand mee gevraagd en ga sowieso om een ervaren iemand vragen maar krijg gewoon al zweethanden als ik eraan denk...
Ik moet bloed prikken. Al 3 weken geleden het formulier van de arts gekregen. Kon gelijk naar de afdeling bloedafname, want het hoeft niet nuchter.
Maar zo van de een op de andere dag durf ik niet meer.
Heb vaak bloed moeten prikken, nooit mijn favoriete hobby maar goed, even de andere kant op kijken en het is klaar.
Waarom durf ik dan opeens niet meer? Ik weet dat het geen pijn doet en zo voorbij is maar in mijn hoofd wordt die drempel steeds hoger.
Iemand herkenning of tips voor mij?
Heb al iemand mee gevraagd en ga sowieso om een ervaren iemand vragen maar krijg gewoon al zweethanden als ik eraan denk...
zondag 22 november 2015 om 23:12
quote:Bitje93 schreef op 22 november 2015 @ 23:03:
[...]
Dit is werkelijk niet met elkaar te vergelijken.
Voor het meten van het bloedsuiker is een heel klein prikje in een vingertop nodig.
Insuline wordt in het bovenbeen, de buik of de achterkant van de bovenarm geinjecteerd maar in ieder geval niet in een ader. Het naaldje is ook bijzonder dun en slechts 5 of 6 4 of 5 mm langEn zo dun dat je er niets van ziet of voelt.
[...]
Dit is werkelijk niet met elkaar te vergelijken.
Voor het meten van het bloedsuiker is een heel klein prikje in een vingertop nodig.
Insuline wordt in het bovenbeen, de buik of de achterkant van de bovenarm geinjecteerd maar in ieder geval niet in een ader. Het naaldje is ook bijzonder dun en slechts 5 of 6 4 of 5 mm langEn zo dun dat je er niets van ziet of voelt.
zondag 22 november 2015 om 23:14
Komt wel gooooeed!
Ik ben ook altijd erg zenuwachtig, terwijl ik weet dat het achteraf altijd erg mee viel. Zo van, wow voor de volgende keer hoef ik zeker niet meer nerveus te zijn.
Wat ik dus wel weer ben, wat helemaal niet uitmaakt want bloedprikken gaat nou eenmaal nooit mijn hobby worden, maar het is dus gewoon nergens voor nodig. Dus, geen big deal van maken en gewoon gaan.
Ik ben ook altijd erg zenuwachtig, terwijl ik weet dat het achteraf altijd erg mee viel. Zo van, wow voor de volgende keer hoef ik zeker niet meer nerveus te zijn.
Wat ik dus wel weer ben, wat helemaal niet uitmaakt want bloedprikken gaat nou eenmaal nooit mijn hobby worden, maar het is dus gewoon nergens voor nodig. Dus, geen big deal van maken en gewoon gaan.
zondag 22 november 2015 om 23:17
@TO: ben je misschien onbewust bang voor de uitslag? Dat je daarom niet durft? In dat geval is het goed om te bedenken dat ze je het best kunnen helpen als ze snel weten of er iets aan de hand is.
Of gaat je angst over een specifiek onderdeel van het prikken? Zoals het verwisselen van de buisjes bijvoorbeeld? Zou het schelen als ze je met een vlindernaaldje zouden prikken? Dan zit er een slangetje aan en hoeven ze niet bij je elleboog de buisjes te verwisselen. Of zou het schelen als ze een dunnere naald gebruiken? Misschien dat het zou schelen als je je angst kunt specificeren, zodat je kunt kijken of dat onderdeel aangepast kan worden.
Of gaat je angst over een specifiek onderdeel van het prikken? Zoals het verwisselen van de buisjes bijvoorbeeld? Zou het schelen als ze je met een vlindernaaldje zouden prikken? Dan zit er een slangetje aan en hoeven ze niet bij je elleboog de buisjes te verwisselen. Of zou het schelen als ze een dunnere naald gebruiken? Misschien dat het zou schelen als je je angst kunt specificeren, zodat je kunt kijken of dat onderdeel aangepast kan worden.
zondag 22 november 2015 om 23:20
zondag 22 november 2015 om 23:22
Ik had het met een moedervlek wegsnijden. Uitgesteld en uitgesteld, heel dom. Uiteindelijk besloten te gaan en meteen aan te geven dat ik t doodeng vond. Arts zei: Oke, fijn dat je je het aangeeft. Heb je liever afleiding of wil je juist weten wat ik aan het doen ben? Ik koos afleiding en vervolgens hebben we over koetjes en kalfjes gekletst. Zooo blij mee!!
Geef het dus gewoon aan, is voor hun ook prettig denk ik en de 'spanning' zakt al af door het bespreken
Geef het dus gewoon aan, is voor hun ook prettig denk ik en de 'spanning' zakt al af door het bespreken
maandag 23 november 2015 om 00:00
quote:Brand-new-life-2015 schreef op 22 november 2015 @ 22:44:
Nee ik heb geen vervelende ervaring en ik weet dat het nauwelijks pijnlijk is.
Denk dat de angst zich gewoon opgebouwd heeft alle voorgaande keren en nu opeens mijn hoofd mij inderdaad voor de gek houdt.
Crème zal daarom niet de oplossing zijn, en waarschijnlijk moet ik mezelf gewoon een ferme schop onder mijn hol geven maar jeetje ik vind het echt eng.
Gewoon erkennen dat je bang bent, maar toch gaan!
Je kunt het ter plekke ook nog even zeggen, dan helpen ze je misschien om rustig te blijven. Gewoon denken: na een paar seconden is het voorbij.
Mocht het echt problematisch gaan worden, dan kun je met emdr heel goed van zo'n angst afkomen.
Nee ik heb geen vervelende ervaring en ik weet dat het nauwelijks pijnlijk is.
Denk dat de angst zich gewoon opgebouwd heeft alle voorgaande keren en nu opeens mijn hoofd mij inderdaad voor de gek houdt.
Crème zal daarom niet de oplossing zijn, en waarschijnlijk moet ik mezelf gewoon een ferme schop onder mijn hol geven maar jeetje ik vind het echt eng.
Gewoon erkennen dat je bang bent, maar toch gaan!
Je kunt het ter plekke ook nog even zeggen, dan helpen ze je misschien om rustig te blijven. Gewoon denken: na een paar seconden is het voorbij.
Mocht het echt problematisch gaan worden, dan kun je met emdr heel goed van zo'n angst afkomen.
maandag 23 november 2015 om 00:00
Wat funnymiss zegt wilde ik ook zeggen: zeg dat je het heel spannend vindt! Ik wil nog wel eens flauw vallen na prikken (ja, heus, ik snap het zelf ook niet), dus het is ook zeker niet mijn hobby. Dus ik geef het altijd aan - bij zowel bloedprikken als inentingen. En dan word ik heel goed afgeleid en dan gaat het wel. Soms even iets langer blijven zitten.
Komende donderdag mag ik weer (en nu nuchter en dan wachten en nog een keer prikken - hoezee), maar ik weet dat het wel goed komt..
Komende donderdag mag ik weer (en nu nuchter en dan wachten en nog een keer prikken - hoezee), maar ik weet dat het wel goed komt..
maandag 23 november 2015 om 00:02
quote:Beeldig schreef op 22 november 2015 @ 23:12:
En zo dun dat je er niets van ziet of voelt.
Dan ben ik vast overgevoelig, alhoewel het wel scheelt in welk lichaamsdeel ik prik.
Toch gebeurd het wel dat ik de insulinepen er weer uit trek en een andere plek zoek vanwege de pijn.
En zo dun dat je er niets van ziet of voelt.
Dan ben ik vast overgevoelig, alhoewel het wel scheelt in welk lichaamsdeel ik prik.
Toch gebeurd het wel dat ik de insulinepen er weer uit trek en een andere plek zoek vanwege de pijn.
Niet geschoten is altijd mis
maandag 23 november 2015 om 00:10
Ik ben ook heel bang voor naalden, als kind al.
Bij bloedprikken breekt het zweet me uit en ga ik trillen.
Ik zeg altijd dat ik het eng vind, daar houden ze rekening mee. Er zijn veel mensen bang dus ze zijn het gewend.
Ik kijk nooit en ga zingen als hij erin gaat. Geen idee waarom maar mij helpt het, leidt af denk ik.
Uitstellen is niet verstandig, je zal toch moeten als je het onderzoek wil laten uitvoeren. Met uitstellen ga je er alleen maar meer tegen op zien.
Bij bloedprikken breekt het zweet me uit en ga ik trillen.
Ik zeg altijd dat ik het eng vind, daar houden ze rekening mee. Er zijn veel mensen bang dus ze zijn het gewend.
Ik kijk nooit en ga zingen als hij erin gaat. Geen idee waarom maar mij helpt het, leidt af denk ik.
Uitstellen is niet verstandig, je zal toch moeten als je het onderzoek wil laten uitvoeren. Met uitstellen ga je er alleen maar meer tegen op zien.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
maandag 23 november 2015 om 00:12
quote:K0ekie schreef op 22 november 2015 @ 22:37:
Ik ben ook echt paaaanisch voor bloedprikken en alle andere naalden die je kunt bedenken en mijn lijf in moeten. Bel je huisarts en vraag of je een tube Emlacrème mag halen bij de apotheek. Een uur voor het bloedprikken opsmeren en je voelt -werkelijk waar- niks. Succes!
Ik heb (als prikker) een hekel aan Emla. De huid zet iets op en voelt anders waardoor het vat lastiger te vinden is, dus grotere kans op mis prikken.
En daarnaast werkt het ook nauwelijks (bij mij althans, heb ik uitgeprobeerd). Volgens mij is het vooral placebo effect.
Ik ben ook echt paaaanisch voor bloedprikken en alle andere naalden die je kunt bedenken en mijn lijf in moeten. Bel je huisarts en vraag of je een tube Emlacrème mag halen bij de apotheek. Een uur voor het bloedprikken opsmeren en je voelt -werkelijk waar- niks. Succes!
Ik heb (als prikker) een hekel aan Emla. De huid zet iets op en voelt anders waardoor het vat lastiger te vinden is, dus grotere kans op mis prikken.
En daarnaast werkt het ook nauwelijks (bij mij althans, heb ik uitgeprobeerd). Volgens mij is het vooral placebo effect.
maandag 23 november 2015 om 00:16
quote:thee_leutje101 schreef op 23 november 2015 @ 00:00:
Wat funnymiss zegt wilde ik ook zeggen: zeg dat je het heel spannend vindt! Ik wil nog wel eens flauw vallen na prikken (ja, heus, ik snap het zelf ook niet), dus het is ook zeker niet mijn hobby. Dus ik geef het altijd aan - bij zowel bloedprikken als inentingen. En dan word ik heel goed afgeleid en dan gaat het wel. Soms even iets langer blijven zitten.
Komende donderdag mag ik weer (en nu nuchter en dan wachten en nog een keer prikken - hoezee), maar ik weet dat het wel goed komt..Dat flauwvallen is een puur fysieke reactie, kan je ook krijgen als je helemaal niet bang bent. Ik heb de stoerste mannen met de grootste monden witjes weg zien trekken en duizelig zien worden..
Wat funnymiss zegt wilde ik ook zeggen: zeg dat je het heel spannend vindt! Ik wil nog wel eens flauw vallen na prikken (ja, heus, ik snap het zelf ook niet), dus het is ook zeker niet mijn hobby. Dus ik geef het altijd aan - bij zowel bloedprikken als inentingen. En dan word ik heel goed afgeleid en dan gaat het wel. Soms even iets langer blijven zitten.
Komende donderdag mag ik weer (en nu nuchter en dan wachten en nog een keer prikken - hoezee), maar ik weet dat het wel goed komt..Dat flauwvallen is een puur fysieke reactie, kan je ook krijgen als je helemaal niet bang bent. Ik heb de stoerste mannen met de grootste monden witjes weg zien trekken en duizelig zien worden..
maandag 23 november 2015 om 00:27
quote:Bitje93 schreef op 23 november 2015 @ 00:02:
[...]
Dan ben ik vast overgevoelig, alhoewel het wel scheelt in welk lichaamsdeel ik prik.
Toch gebeurd het wel dat ik de insulinepen er weer uit trek en een andere plek zoek vanwege de pijn.Met die 4 mm naaldjes geen last meer van! Merk kan ook nog uitmaken, heb ook wel eens een stroever merk gehad, dat voelde ik wel.
[...]
Dan ben ik vast overgevoelig, alhoewel het wel scheelt in welk lichaamsdeel ik prik.
Toch gebeurd het wel dat ik de insulinepen er weer uit trek en een andere plek zoek vanwege de pijn.Met die 4 mm naaldjes geen last meer van! Merk kan ook nog uitmaken, heb ook wel eens een stroever merk gehad, dat voelde ik wel.
maandag 23 november 2015 om 00:34
Oh ja, ik had dat als puber ook. De allereerste keer bloedprikken viel ik flauw en toen ik weer bijkwam koste ik alles onder. Dat was dus de eerste keer en de keren daarna waren best dramatisch uit angst, uitstellen, niet kunnen dlapen, de prikzuster laten wachten.., echt beschamend!
Maar naarmate ik ouder werd werd het makkelijker, je moet gewoon en hoe langer je er tegenop ziet, hoe langer het duurt. Dus gedaan is gedaan, het moet toch.
Ik heb er nu geen last meer van, allang niet meer maar ik kijk nog wel de andere kant op.
Maar wat mij vroeger hielp, heel stom, maar zing in jezelf een (kinder)liedje. Dat leidt af, en als het liedje klaar is, is het bloedprikken ook klaar.
Maar naarmate ik ouder werd werd het makkelijker, je moet gewoon en hoe langer je er tegenop ziet, hoe langer het duurt. Dus gedaan is gedaan, het moet toch.
Ik heb er nu geen last meer van, allang niet meer maar ik kijk nog wel de andere kant op.
Maar wat mij vroeger hielp, heel stom, maar zing in jezelf een (kinder)liedje. Dat leidt af, en als het liedje klaar is, is het bloedprikken ook klaar.
maandag 23 november 2015 om 00:36
quote:MadameQetesh schreef op 23 november 2015 @ 00:10:
Ik ben ook heel bang voor naalden, als kind al.
Bij bloedprikken breekt het zweet me uit en ga ik trillen.
Ik zeg altijd dat ik het eng vind, daar houden ze rekening mee. Er zijn veel mensen bang dus ze zijn het gewend.
Ik kijk nooit en ga zingen als hij erin gaat. Geen idee waarom maar mij helpt het, leidt af denk ik.
Uitstellen is niet verstandig, je zal toch moeten als je het onderzoek wil laten uitvoeren. Met uitstellen ga je er alleen maar meer tegen op zien.Hee! Nog een zingert!
Ik ben ook heel bang voor naalden, als kind al.
Bij bloedprikken breekt het zweet me uit en ga ik trillen.
Ik zeg altijd dat ik het eng vind, daar houden ze rekening mee. Er zijn veel mensen bang dus ze zijn het gewend.
Ik kijk nooit en ga zingen als hij erin gaat. Geen idee waarom maar mij helpt het, leidt af denk ik.
Uitstellen is niet verstandig, je zal toch moeten als je het onderzoek wil laten uitvoeren. Met uitstellen ga je er alleen maar meer tegen op zien.Hee! Nog een zingert!
maandag 23 november 2015 om 14:05
maandag 23 november 2015 om 14:55
maandag 23 november 2015 om 17:38
Ik was altijd al bang voor bloedprikken. Maar sinds mijn 17e is het erger geworden. Toen moest ik voor controle van een inenting voor mijn opleiding om te kijken of het gepakt had. De naald zat er al een halve minuut in en ineens werd ik misselijk, duizelig en het werd zwart voor mijn ogen. Alsof ik ging flauwvallen, maar ik kon niet vallen doordat ik al zat. Ik kreeg een kokhalsreflex zonder dat er wat uit kwam.
Dat is blijven hangen. Gelukkig moet ik maar zelden bloedprikken. De laatste keren waren een paar jaar terug best kort op elkaar. Toen werd ik liggend geprikt op mijn verzoek. Dan zie ik het niet. Maar vooraf was ik elke keer misselijk. Ik blijf het akelig vinden in dat vouwtje in mijn arm. Op 1 keer na, toen had ik iemand waarbij ik het bijna niet voelde.
Dat is blijven hangen. Gelukkig moet ik maar zelden bloedprikken. De laatste keren waren een paar jaar terug best kort op elkaar. Toen werd ik liggend geprikt op mijn verzoek. Dan zie ik het niet. Maar vooraf was ik elke keer misselijk. Ik blijf het akelig vinden in dat vouwtje in mijn arm. Op 1 keer na, toen had ik iemand waarbij ik het bijna niet voelde.
maandag 23 november 2015 om 17:43
maandag 23 november 2015 om 17:49
Ik was ook jarenlang doooodsbang voor naalden. M'n moeder moest me als kind in de houtgreep houden om het voor elkaar te krijgen.
Nu ben ik 1. bloeddonor en 2. leerling verpleegkundige, en dus dagelijks bezig met naalden.
Exposure does the trick zo vaak mogelijk doen, dan word je angst vanzelf minder.
Nu ben ik 1. bloeddonor en 2. leerling verpleegkundige, en dus dagelijks bezig met naalden.
Exposure does the trick zo vaak mogelijk doen, dan word je angst vanzelf minder.