Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
woensdag 18 november 2015 om 11:59
Tijdens ons werkoverleg deze week werd door de leiding verteld de eisen voor de SW ook hoger worden. Zoveel mogelijk mensen moeten buitenprojecten gaan doen. In een ander bedrijf, maar wel met regels van de SW. Het is blijkbaar nodig om het bedrijf te kunnen laten bestaan, omdat het vroeger op een subsidiekraan leefde die wordt langzaam dichtgedraaid. Aan de ene kant snap ik de insteek wel. Het bedrijf moet nu meer laten zien wat het is. Maar dat betekent wel dat er meer druk op de mensen komt te staan en dat vind ik fout. Die mensen zitten daar al omdat ze niet aan de "normale" verwachtingen van de maatschappij kunnen voldoen.
donderdag 19 november 2015 om 10:08
Dat is helaas niet waar. Juist ook mensen met 80-100% worden herkeurd. Alleen als uit die herkeuring blijkt dat iemand duurzaam arbeidsongeschikt is blijft de oude wajong gelden. Bij jou hebben ze blijkbaar ingeschat dat het duurzaam is. Geluk kun je dat dan weer niet noemen als je er kanker voor moet krijgen :(.
Mijn vrouw is nu ook volledig afgekeurd, maar in de tijd dat dat gebeurde ging het slechter dan nu (regelmatig opnames bijv). Het probleem is dat het met haar goed gaat zolang de situatie ernaar is. Zo kan het lijken voor de keuringsarts of er weinig speelt. Wat je niet kan zien is hoe slecht het ineens kan gaan als het net te zwaar voor haar wordt. Werken is daardoor ook geen optie.
Wat de liefde betreft, ik ging er altijd wel vol voor, maar andersom was dat nooit zo :P. Tot ik mijn vrouw ontmoet heb, toen zijn we samen best hard gegaan. De tweede date duurde meerdere dagen zeg maar. Bij haar was er ook bijna geen spanning, het ging automatisch in die tijd.
donderdag 19 november 2015 om 13:59
Ik hoop in 2018 een lagere indicatie te krijgen dan "ernstig". Het voordeel is dat de man van mijn huidige baas ook autistisch is en normaal werk heeft. Het kan lastig worden, vrees ik, als een "verstandelijk gehandicapte" ineens niet meer verstandelijk gehandicapt is, en een ICT-cursus gaat volgen. Autisme of Asperger is niet een reden m.i. om iemand arbeidsgehandicapt te verklaren (mijn huidige baas vindt dat ook), wel de eventuele afzonderlijke symptomen. Dat wil ik per symptoom helder hebben.
Ik heb op het werk constant begeleiding nodig, vindt het UWV. Mijn huidige baas vindt van niet, en de realiteit is, dat mijn teamleider soms een hele dag weg is, en mijn baas ook, terwijl er wel voor die hele dag voldoende werk is. Mijn vorige baas weet niet dat ik grotendeels zelf mijn werk plan.
Ik heb op het werk constant begeleiding nodig, vindt het UWV. Mijn huidige baas vindt van niet, en de realiteit is, dat mijn teamleider soms een hele dag weg is, en mijn baas ook, terwijl er wel voor die hele dag voldoende werk is. Mijn vorige baas weet niet dat ik grotendeels zelf mijn werk plan.
World of Warcraft: Legion
donderdag 19 november 2015 om 14:11
Ik denk dat het verstandig zou zijn als je er nu zelf al achteraan gaat, Hans. Wat ik toevallig las (n.a.v. de nieuwe Participatiewet sinds 1 januari 2015) is dat er namelijk geen herkeuringen of herindicatie meer plaatsvinden voor mensen die al met een vast contract in de WSW zitten. Dat betekent dus dat er niets voor je zal veranderen, op werkgebied.
Zie ook: WSW per 1-1-2015
Zie ook: WSW per 1-1-2015
donderdag 19 november 2015 om 14:44
Het grappige is, dat ik wel een afstand heb tot de arbeidsmarkt, maar dat ik grotendeels zelfstandig werk (iemand die afstand heeft tot de arbeidsmarkt is niet per definitie onzelfstandig in het werken of zou daarbij begeleiding nodig hebben). Mijn baas is druk bezig om mij dingen te leren die ik op den korten duur zelfstandig kan. De school waar ik werk krijgt wel subsidie voor mijn begeleiding, waarschijnlijk veel voor de indicatie "ernstig", maar ik vraag me af welke kosten de school werkelijk maakt voor mijn werkplek, naast mijn loon. Waar is dat in te herleiden? Mijn vader (die in het onderwijs heeft gewerkt) zei dat de school ernaar streeft zoveel mogelijk geld te vangen voor gesubsidieerd werk, zonder dat duidelijk is wat de werkelijke kosten voor de school is. De school wil zo weinig mogelijk geld kwijt zijn aan loonkosten. Als er een arbeidsgehandicapte daar werkt, zal de handicap daarom zoveel mogelijk worden overdreven. Daar krijg ik toch wel enige wansmaak van. Van veel van de aanpassingen waarvoor subsidie wordt verstrekt aan de school, komt weinig terecht en zijn - vooral door mijn groei - overbodig of zelfs hinderlijk.
World of Warcraft: Legion
donderdag 19 november 2015 om 14:51
Sterker nog, een paar jaar geleden, zei mijn toenmalige baas, dat hij mij liever zag werken bij een zorgboerderij. D.w.z. dat hij liever gen kosten aan mij had gehad. Maar dan vraag ik me af wie dan voor de afwas zorgt, kopieerwerk doet, de voorraad in de gaten houdt en de computers in de computerlokalen operationeel houdt (werkend toetsenbord, beeldscherm, muis, terminal, etc.).
World of Warcraft: Legion
donderdag 19 november 2015 om 15:08
Natuurlijk is jouw huidige werk volledig gesubsidieerd ( De school waar jij werkt ontvangt als werkbedrijf jouw bruto loon + een maandelijks bedrag voor de eventuele vaste maandelijkse kosten die gemaakt worden (in uren per maand/jaar) om jou te begeleiden) en zij maken dus vrijwel geen eigen kosten. Je vorige werkgever zal die opmerking denk ik gemaakt hebben omdat het tijd kost om iemand jou te laten begeleiden indien nodig. Niet zozeer kosten.
Moeten computers operationeel gehouden worden? Wat ontzettend ouderwets.
Welke dingen leer je nu dan om straks zelfstandig te kunnen doen?
Moeten computers operationeel gehouden worden? Wat ontzettend ouderwets.
Welke dingen leer je nu dan om straks zelfstandig te kunnen doen?
donderdag 19 november 2015 om 19:22
Ik denk dat je huidige leidinggevende wel ziet dat je kennelijk zoals jij zegt, niet zo ernstige arbeidshandicap hebt als het UWV heeft geïndiceerd ooit maar dat ook je huidige leidinggevende je niet zal (kunnen) helpen om die kwalificatie vanuit het UWV aan te passen. Dit zou dan namelijk betekenen dat de school minder subsidie zal ontvangen. Het is overigens niet jouw zorg hoe school die subsidies/bijdragen daadwerkelijk besteedt, het is ook niet jouw zorg meer hoe jouw voormalig werkgever jou inschatte als werknemer en evenmin is het jouw zorg wie jouw werktaken zou opknappen mocht jij er niet werkzaam zijn. Zoiets is altijd heel snel onderling als medewerkers opgelost, hoor.
Daarnaast zie ik dat jij je vooral afzet (je hebt het over een wansmaak) terwijl de WSW nu juist bedoeld was om ook mensen met een arbeidshandicap binnen reguliere banen een dagbesteding en salaris te bieden, eigenlijk dus iets heel moois. Je had ook op een sociale werkplaats geplaatst kunnen zijn en dan had je maanden lang, de gehele dag knijpers of lamellen in elkaar gezet. Ik noem maar een voorbeeld qua taken die daar gebruikelijk zijn.
Je bent niet verplicht om hier te blijven, het is een mogelijkheid die geboden werd/wordt om via WSW te werken. Het staat je volledig vrij om zelf nu een ICT cursus te gaan volgen naast je werk (en in de weekenden/vakanties) en het staat je ook volledig vrij om zelf een andere job te zoeken. Dat het UWV je als 'verstandelijk gehandicapt' heeft gekwalificeerd doet toch niet ter zake? Een baan zoek je zelf, niet via het UWV. Een toekomstige werkgever vertel je dat je eerst via het WSW hebt gewerkt, je je hierin beperkt voelde qua doorgroeimogelijkheden en toekomstige werkgever vraagt een referentie op bij je huidige werkgever/leidinggevende. Niets problematisch toch, als jij vindt dat je prima zelfstandig kunt werken?
Daarnaast zie ik dat jij je vooral afzet (je hebt het over een wansmaak) terwijl de WSW nu juist bedoeld was om ook mensen met een arbeidshandicap binnen reguliere banen een dagbesteding en salaris te bieden, eigenlijk dus iets heel moois. Je had ook op een sociale werkplaats geplaatst kunnen zijn en dan had je maanden lang, de gehele dag knijpers of lamellen in elkaar gezet. Ik noem maar een voorbeeld qua taken die daar gebruikelijk zijn.
Je bent niet verplicht om hier te blijven, het is een mogelijkheid die geboden werd/wordt om via WSW te werken. Het staat je volledig vrij om zelf nu een ICT cursus te gaan volgen naast je werk (en in de weekenden/vakanties) en het staat je ook volledig vrij om zelf een andere job te zoeken. Dat het UWV je als 'verstandelijk gehandicapt' heeft gekwalificeerd doet toch niet ter zake? Een baan zoek je zelf, niet via het UWV. Een toekomstige werkgever vertel je dat je eerst via het WSW hebt gewerkt, je je hierin beperkt voelde qua doorgroeimogelijkheden en toekomstige werkgever vraagt een referentie op bij je huidige werkgever/leidinggevende. Niets problematisch toch, als jij vindt dat je prima zelfstandig kunt werken?
donderdag 19 november 2015 om 21:57
Misschien maak ik het probleem groter dan het is, maar ik wil toch met mijn leidinggevende en haar baas te praten over mijn doorgroeimogelijkheden.
Ik ben bijna 50, en werkgevers staan niet te springen om iemand met autisme als iemand met dezelfde papieren of minder goede papieren zonder autisme die baan ook kan krijgen, al is die veronderstelling dat iemand met autisme per definitie minder goed of helemaal niet functioneert, minder juist. Of dat zo is, doet niets ter zake. Niet de feiten, maar de mening is belangrijk.
Iemand die vroeger niet arbeidsgehandicapt is, is dat nu mogelijk wel. Arbeidshandicap ontstaat dus ook door de krapte op de arbeidsmarkt.
Ik ben bijna 50, en werkgevers staan niet te springen om iemand met autisme als iemand met dezelfde papieren of minder goede papieren zonder autisme die baan ook kan krijgen, al is die veronderstelling dat iemand met autisme per definitie minder goed of helemaal niet functioneert, minder juist. Of dat zo is, doet niets ter zake. Niet de feiten, maar de mening is belangrijk.
Iemand die vroeger niet arbeidsgehandicapt is, is dat nu mogelijk wel. Arbeidshandicap ontstaat dus ook door de krapte op de arbeidsmarkt.
World of Warcraft: Legion
donderdag 19 november 2015 om 23:05
vrijdag 20 november 2015 om 08:20
Hoi Bambi, ik schrijf nog niet zo lang mee hier, en heb die links dus gemist.
Heb je voor mij ook nog tips waar ik op internet kan zoeken naar vacatures?
Niet in de ICT hoor, eerlijk gezegd weet ik niet goed wat ik wil (wel hbo gedaan, pabo--->slechtste keus ooit).
Ik werk nu als tandartsassistente, en de afgelopen week was weer zo ontzettend zwaar. Dat uitlopen nekt me gewoon, ik kan er zo slecht mee omgaan. In mijn beoordelingsgesprek kreeg ik voor stressbestendigheid ook een 'zwak', waarmee ik het volledig eens ben. Verder zijn ze heel tevreden over me, zeker gezien mijn problematiek (anorexia en ASS). Ze hebben alleen geen idee hoeveel het me kost.
Ben dus al een tijdje aan het rondkijken naar iets anders, maar ik kan niet echt iets vinden.
You don't have to fit into the format
vrijdag 20 november 2015 om 10:23
Lotte, hoe oud ben je?
Daarnaast, kijk eens bij Onbeperkt aan de Slag. Zij organiseren netwerkbijeenkomsten voor werkgevers en mensen met een arbeidsbeperking. Werkgevers die daar komen zijn oa banken, grote bedrijven als Shell, gemeenten, hogescholen en universiteiten, kleine bedrijven zoals laatst in Utrecht een ICT-bedrijven met alleen maar autisten in dienst, maar ook uitzendbureaus en mensen van het Werkgeversservicepunt van het UWV. Die laatsten hebben ook weer een bestand met werkgevers waar ze mensen bij kunnen plaatsen.
Daarnaast, kijk eens bij Onbeperkt aan de Slag. Zij organiseren netwerkbijeenkomsten voor werkgevers en mensen met een arbeidsbeperking. Werkgevers die daar komen zijn oa banken, grote bedrijven als Shell, gemeenten, hogescholen en universiteiten, kleine bedrijven zoals laatst in Utrecht een ICT-bedrijven met alleen maar autisten in dienst, maar ook uitzendbureaus en mensen van het Werkgeversservicepunt van het UWV. Die laatsten hebben ook weer een bestand met werkgevers waar ze mensen bij kunnen plaatsen.
vrijdag 20 november 2015 om 10:37
Lechatrose, ik ben 41.
Dank je wel voor de tips!
Ik zie mezelf niet in het bedrijfsleven werken.
Het liefst zou ik thuis stickers op enveloppen plakken of zo
Ik zet er een smiley achter, maar in m'n hart meen ik het.
Aan de andere kant is het ook goed voor me om onder de mensen te zijn.
En anderen zien zo veel potentie in mij.
De tandarts waar ik mee werk, zei afgelopen week nog dat ik de cursus voor preventie-assistente zou moeten gaan doen, omdat ik daar zo goed in zou zijn.
Ik heb maar niet gezegd dat ik eerder denk aan kappen met de hele handel.
Dank je wel voor de tips!
Ik zie mezelf niet in het bedrijfsleven werken.
Het liefst zou ik thuis stickers op enveloppen plakken of zo
Ik zet er een smiley achter, maar in m'n hart meen ik het.
Aan de andere kant is het ook goed voor me om onder de mensen te zijn.
En anderen zien zo veel potentie in mij.
De tandarts waar ik mee werk, zei afgelopen week nog dat ik de cursus voor preventie-assistente zou moeten gaan doen, omdat ik daar zo goed in zou zijn.
Ik heb maar niet gezegd dat ik eerder denk aan kappen met de hele handel.
You don't have to fit into the format
vrijdag 20 november 2015 om 10:49
:
Lechatrose, ik ben 41.
Dank je wel voor de tips!
Ik zie mezelf niet in het bedrijfsleven werken.
Het liefst zou ik thuis stickers op enveloppen plakken of zo
Ik zet er een smiley achter, maar in m'n hart meen ik het.
Oh, dat lijkt me ook heerlijk
Nog liever zou ik me heelder dagen bezighouden met taarten bakken en stoofpotjes maken en mijn huis netjes houden en tussendoor rust nemen, en vooral niks moeten en de wereld gewoon buiten laten liggen waar ie ligt maar er niet meer aan moeten deelnemen.
Maar financieel niet haalbaar en met nog ongeveer 15 jaar kinderen in huis zie ik dat niet zo direct gebeuren
vrijdag 20 november 2015 om 11:26
Oh ja...
En eerlijk gezegd zou ik daar m'n handen al aan vol hebben.
Vooral het tussendoor rust kunnen nemen ontbreekt in mijn werk.
Dat is ook wat me opbreekt.
Als ik 's morgens (uiteraard als eerste) binnenkom, en de agenda bekijk, wordt me vaak de adem al ontnomen. Alles is gericht op geld verdienen, dus er moeten zoveel mogelijk patiënten in een dag gepropt worden. Soms zijn er enkele open plekken in de agenda. Dat geeft in eerste instantie wat lucht, maar in negen van de tien gevallen worden die plekken weer gevuld met pijnklachten. Dat hoort ook zo, daar niet van, maar ik ben eigenlijk niet geschikt om in zo'n organisatie te functioneren.
Eigenlijk.
Maar er zijn ook veel positieve punten.
Dus het is en blijft een enorm dilemma voor me.
Ik blijf in ieder geval rondkijken voor iets anders.
You don't have to fit into the format
vrijdag 20 november 2015 om 16:10
:
Lechatrose, ik ben 41.
Dank je wel voor de tips!
Ik zie mezelf niet in het bedrijfsleven werken.
Het liefst zou ik thuis stickers op enveloppen plakken of zo
Ik zet er een smiley achter, maar in m'n hart meen ik het.
Aan de andere kant is het ook goed voor me om onder de mensen te zijn.
En anderen zien zo veel potentie in mij.
De tandarts waar ik mee werk, zei afgelopen week nog dat ik de cursus voor preventie-assistente zou moeten gaan doen, omdat ik daar zo goed in zou zijn.
Ik heb maar niet gezegd dat ik eerder denk aan kappen met de hele handel.
Dat soort werk doe ik onder andere. Aan de ene kant geeft het rust in mijn hoofd, weinig na moeten denken. Maar de tijd gaat soms ook erg langzaam voorbij doordat het best eentonig is. Maar ja, het is zwart of wit. Of makkelijk en eentonig werk of op mijn tenen lopen. Eigenlijk zoek ik de middenweg, maar die lijkt er voor mij niet te zijn. Dan maar liever de eerste optie.
En het onder de mensen zijn heb ik ook nodig. Ik heb eens anderhalf jaar thuis gezeten. Dat was mijn eenzaamste tijd, want ik zag niemand. Iedereen was aan het werk of naar school. Dus ik hoorde ook geen verhalen van anderen om over te praten. Of ze nou grappig of serieus waren. Nu heb ik dat wel.
vrijdag 20 november 2015 om 16:23
[quote]:
[...]
Oh, dat lijkt me ook heerlijk
Nog liever zou ik me heelder dagen bezighouden met taarten bakken en stoofpotjes maken en mijn huis netjes houden en tussendoor rust nemen, en vooral niks moeten en de wereld gewoon buiten laten liggen waar ie ligt maar er niet meer aan moeten deelnemen.
Maar financieel niet haalbaar en met nog ongeveer 15 jaar kinderen in huis zie ik dat niet zo direct gebeuren ;-)[/quot
+1. Zo'n leven heb ik in mijn vakanties en als die om zijn ben ik het nog niet beu. Dat kan ik lang volhouden. Ik geef niks om verre reizen en dure restaurants. Maar wel mijn dag kunnen indelen zoals ik wil. Elke dag uitslapen, lekkere hapjes maken, sporten, wandelen met de honden en mijn huis netjes houden. Af en toe eens afspreken met een vriendin of een dagje weg. Meer hoef ik eigenlijk niet.
[...]
Oh, dat lijkt me ook heerlijk
Nog liever zou ik me heelder dagen bezighouden met taarten bakken en stoofpotjes maken en mijn huis netjes houden en tussendoor rust nemen, en vooral niks moeten en de wereld gewoon buiten laten liggen waar ie ligt maar er niet meer aan moeten deelnemen.
Maar financieel niet haalbaar en met nog ongeveer 15 jaar kinderen in huis zie ik dat niet zo direct gebeuren ;-)[/quot
+1. Zo'n leven heb ik in mijn vakanties en als die om zijn ben ik het nog niet beu. Dat kan ik lang volhouden. Ik geef niks om verre reizen en dure restaurants. Maar wel mijn dag kunnen indelen zoals ik wil. Elke dag uitslapen, lekkere hapjes maken, sporten, wandelen met de honden en mijn huis netjes houden. Af en toe eens afspreken met een vriendin of een dagje weg. Meer hoef ik eigenlijk niet.
maandag 23 november 2015 om 22:46
Wat jammer, Lotte, dat je dan een soort verplicht bent om je huidige werk uit te blijven voeren omdat je er goed in bent en er nu eenmaal brood op de plank moet maar je tegelijkertijd eigenlijk doodongelukkig van dat werk wordt.
Zijn er misschien niet-commerciële (stichtingen?) binnen de tandheelkunde? Misschien minder hoge werkdruk vanwege geen commercieel karakter/geen winst mogen/kunnen maken, of wil je echt iets totaal anders?
Zijn er misschien niet-commerciële (stichtingen?) binnen de tandheelkunde? Misschien minder hoge werkdruk vanwege geen commercieel karakter/geen winst mogen/kunnen maken, of wil je echt iets totaal anders?
dinsdag 24 november 2015 om 07:39
Uhu, ik word doodmoe van het idee alleen al om op reis te moeten gaan.
Elk jaar probeer ik 1 week vakantie voor mij alleen te nemen, man gaan werken, kinderen bij hun andere ouders (*leve nieuw samengestelde gezinnen*, zei ze cynisch) en die week is echt oplaadtijd waarin ik niks anders doe dan in en rond het huis scharrelen, met fijn weer een dagje strand en verder zoveel mogelijk sociaal contact vermijden
Vanaf februari begin ik al toe te leven naar die week (valt meestal in juli), da's een soort reddingsboei die me helpt het allemaal vol te houden
dinsdag 24 november 2015 om 13:08
Dank je wel voor je reactie.
Het is gewoon raar gelopen allemaal.
Het was de bedoeling dit werk tijdelijk te doen, en dan weer terug te gaan in het onderwijs.
Alleen weet ik inmiddels dat ik nooit meer terug wil in het onderwijs (simpelweg omdat ik er niet geschikt voor ben). Ik ben dus blijven hangen in de tandartspraktijk, maar eigenlijk is dat óók te zwaar voor me. Regelmatig bevliegt me het gevoel dat ik gewoon niet geschikt ben om te werken, maar ik weet dat dat veel te kort door de bocht is. Onder de juiste omstandigheden kan ik heel prima functioneren. Ik heb alleen geen idee welke baan daarbij past.....
You don't have to fit into the format
