Autisme,wie ook?

woensdag 11 november 2015 om 20:20
Weet wel dat die leidinggevenden daar niet voor niets werken. Daar is ook iets mee. Bij mijn zus werkte iemand die werd verdacht van narcisme. Ze was in ieder geval heel paranoïde, en schreeuwde verschrikkelijk tegen het personeel, zo erg, dat mensen zich ziek meldden. Juist op een sociale werkplaats... Nu is die persoon overspannen omdat ze merkt dat iedereen haar uitkotst.
woensdag 11 november 2015 om 20:37
Voor mij geldt dat ook, maar alleen op het vlak van de liefde. Andere hints over andere onderwerpen vang ik wel weer vaak op. En als ik wel hints opvang haal ik allerlei rare gedachten in mijn hoofd (zie één van mijn vorige berichten).
Autisme kan hierin een probleem zijn, maar ook mannen zonder autisme hebben dat ook niet door. Als ik iets niet zie, dan kan het dus ook komen doordat ik een man ben. Maar vrouwen vertonen dan soms echt autistisch gedrag (ik bedoel dat dan letterlijk, niet sarcastisch): ze gaan mannen overanalyseren: "Hij doet dat en dat, en dan betekent het dat en dat." Daar gaat dan de spontaniteit...
Sarcasme zie ik vaak wel, maar alleen mondeling sarcasme. Geschreven sarcasme, zoals bijvoorbeeld in forumberichten, zie ik vaak niet. Ikzelf gebruik overigens
World of Warcraft: Legion
woensdag 11 november 2015 om 20:46
Ja! Gesprek 1 van 3-4-5 (ligt er een beetje aan) is afgerond. Was eigenlijk prima, had inderdaad me niet zo druk hoeven maken (maar dat is altijd achteraf
Daarna een deel van een vragenlijst afgewerkt en toen was het alweer voorbij haha.
woensdag 11 november 2015 om 20:50
Ik heb weinig problemen met verjaardagsfeesten (ook niet met personeelsfeesten en borrels op het werk). Als ik dan met enig succes weet in te haken, komen de grapjes en ben ik net een NT-er. Ook tijdens de pauzes. Ik sta op het werk bekend o.a. om mijn grapjes.
Zoenen vind ik trouwens geen probleem. Geen zoen, één of 3 zoenen op de wangen, nooit op de lippen uiteraard. Doet mij ook denken hoe sommige mensen een hand geven. Een stevige hand oké, maar geen dooievishand of een hand die mijn hand tot moes knijpt.
Doet mij denken aan een autistische man die graag ook een relatie wil. Maar hij wil absoluut nooit niet never tongzoenen. Dat gaat echt niet gebeuren! Stel dat hij een vrouw tegenkomt die hem wil zoenen, en hij zegt nee... Dat gaat een probleem worden, denk ik.
Zoenen vind ik trouwens geen probleem. Geen zoen, één of 3 zoenen op de wangen, nooit op de lippen uiteraard. Doet mij ook denken hoe sommige mensen een hand geven. Een stevige hand oké, maar geen dooievishand of een hand die mijn hand tot moes knijpt.
Doet mij denken aan een autistische man die graag ook een relatie wil. Maar hij wil absoluut nooit niet never tongzoenen. Dat gaat echt niet gebeuren! Stel dat hij een vrouw tegenkomt die hem wil zoenen, en hij zegt nee... Dat gaat een probleem worden, denk ik.
World of Warcraft: Legion
woensdag 11 november 2015 om 21:02
Ik heb meer moeite om in te leven in mensen op foto's dan in een film of in het echt (op basis van non-verbale communicatie: lichaamstaal, houding, gezichtsuitdrukkingen, etc.), of de gezichtsuitdrukkingen moeten extreem duidelijk zijn.
Zo kan ik op een foto tijdens een theorie-examen het gevaar minder goed herkennen dan tijdens een filmpje. Vergelijk het Nederlandse examen met het Engelse examen.
Zo kan ik op een foto tijdens een theorie-examen het gevaar minder goed herkennen dan tijdens een filmpje. Vergelijk het Nederlandse examen met het Engelse examen.
World of Warcraft: Legion

woensdag 11 november 2015 om 21:11
Kon dat maar. Ze zijn het zo gewend al die jaren (voordat ik er was ook) en zij kunnen/willen het ook niet anders. Zij is heel star hierin dat het zelfs tot ruzie zou leiden als ik ze niet de hele dag zou uitnodigen, ook niet in overleg.
Ik zal mezelf dus echt opzij moeten zetten en daar heb ik het best moeilijk mee.

woensdag 11 november 2015 om 21:21
Dank je

woensdag 11 november 2015 om 21:52
Ik probeer het te zien als mijn schoonmoeder is net zo star als ik soms. Voor haar zijn veranderingen ook heel moeilijk. Maar zij kan zich helemaal niet inleven in een ander, dus zij zal het echt niet snappen als ik zeg dat ik liever heb dat ze 's middags komen. Daarbij vindt mijn man het wel heel leuk en is het maar 1 keer per jaar. Het is tenslotte zijn familie. Maar het levert me wel stress op ieder jaar.
zaterdag 14 november 2015 om 16:42
Ik vang ook niet op of iemand met me flirt of niet. Gevolg daarvan is dat ik gewoon met mannen meeloop in mijn onschuld.
Iedereen bedankt nog voor de knuffels. Ik ben weer uitgehuild en die persoon bleek helemaal niet boos op me te zijn, voor wie me nog gevolgt heeft. Gelukkig maar.
Sterkte voor degenen met vakantiehuisjes en grote gezelschappen. Gelukkig hou ik dat zelf goed vol,nou ja een paar uurtjes dan.
zondag 15 november 2015 om 00:15
Ik ben getrouwd, waar meestal een relatie bij hoort ;). Mijn vrouw is gelijk ook mijn eerste relatie en ik dacht dat pakken we dan maar goed aan. Of ik kwaliteiten heb weet ik niet zo direct, maar in elk geval had ik tot ik haar tegenkwam niet de kwaliteiten die nodig waren om aan een vrouw te komen. Wat mij wel veel heeft geholpen is het samen wonen met vrouwen (in een studentenhuis), waardoor het wel duidelijker werd dat vrouwen soms net mensen zijn ;). Toch vond ik pas aansluiting met een vrouw die ook autistisch was, misschien iets meer dan ik. Allebei zijn we afkomstig van de universiteit, maar hebben de studie niet af kunnen maken door persoonlijke omstandigheden.
Voor je broer zou ik vooral als tip willen geven op gelijke voet met vrouwen om te gaan, en niet die actrices als ideaal te zien. Uiteindelijk zijn echte mensen doorgaans boeiender.
zondag 15 november 2015 om 05:40
Voordat ik zelfstandig ging wonen was het krijgen van een relatie een begeleidingsonderwerp. Ik zou zeer zeker een relatie kunnen onderhouden - ik denk dat zelf ook - maar een relatie krijgen is onmogelijk, niet alleen omdat ik autisme heb, maar ook omdat ik een man ben. Mannen liggen i.h.a. minder goed op de relatiemarkt voor vrouwen dan andersom. Elk "vlekje" vermindert de kansen op op die relatiemarkt.
Tijdens de pubertijd en de jongvolwassenheid heb ik vrouwen door hun gedrag en door mijn treiterverleden nooit goed kunnen accepteren. Later heb ik daar hard aan gewerkt, maar ik ben dan nu wel een stukje ouder. Kansen zijn niet zo veel toegenomen, al ben ik tot extremere dingen bereid. Ik zat te denken aan relatiebemiddeling. Dat is dan wel een graai in mijn portemonnee: tussen 600 en 1000 euro bij een redelijk bureau.
Datingsites en gewoon direct daten (zonder tussenkomst van het internet, afgezien van appen en e-mailen, etc.) leveren niet zo veel op voor mannen, en zeker niet voor mannen met een beperking.
Tijdens de pubertijd en de jongvolwassenheid heb ik vrouwen door hun gedrag en door mijn treiterverleden nooit goed kunnen accepteren. Later heb ik daar hard aan gewerkt, maar ik ben dan nu wel een stukje ouder. Kansen zijn niet zo veel toegenomen, al ben ik tot extremere dingen bereid. Ik zat te denken aan relatiebemiddeling. Dat is dan wel een graai in mijn portemonnee: tussen 600 en 1000 euro bij een redelijk bureau.
Datingsites en gewoon direct daten (zonder tussenkomst van het internet, afgezien van appen en e-mailen, etc.) leveren niet zo veel op voor mannen, en zeker niet voor mannen met een beperking.
World of Warcraft: Legion
zondag 15 november 2015 om 10:33
geloof je dat werkelijk? Wist je dat het voor vrouwen na een bepaalde leeftijd moeilijk is om een relatie te krijgen met een leeftijdsgenoot? Want die leeftijdsgenoten willen allemaal een jonge blom. Vrouwen zijn daarom betrekkelijk vroeg `uitgerangeerd` als relatie materiaal of ze moeten een minimaal 10 jaar oudere man willen.
En dan is er denk ik nog iets. Vrouwen kunnen volgens mij beter op zichzelf zijn dan mannen. Als mannen scheiden of weduwnaar worden, hebben ze in een veel korter tijdsbestek weer een nieuwe vrouw, dan vrouwen een andere man, als ze daar nog aan beginnen.
Ik zelf word altijd pas verliefd op iemand als ik hem echt ken. Voor die tijd zie ik hem niet werkelijk. Begrijp je?
Trouwens, onder het forum `thuis` is een grappig topic over `hekel aan feestjes`. Ik herken daar dingen die worden gezegd die ook van mensen van hier af zouden kunnen komen.
zondag 15 november 2015 om 13:38
Ik heb ook nooit als ik een man voor het eerst zie: "Wow dat is een lekker ding, daar zou ik wel eens het bed mee willen delen". Veel vrouwen die ik ken hebben dat wel. Maar dan ken je hem nog niet eens. Het kan wel een eikel zijn.
Dat heb ik ook met vriendschappen, op een andere manier dan natuurlijk. Het viel me tijdens mijn opleiding zo op dat de groepjes binnen een week al gevormd waren. Bij mij gaan daar soms maanden overheen voor ik kan inschatten welke mensen een beetje bij me passen en wie niet. Maar dat komt ook wel door mijn pestverleden.
Bij 2 collega's had ik vrijwel direct een klik. Maar dat zijn dan ook uitzonderingen. En bij mensen die bazig doen heb ik het ook gauw door.
Dat heb ik ook met vriendschappen, op een andere manier dan natuurlijk. Het viel me tijdens mijn opleiding zo op dat de groepjes binnen een week al gevormd waren. Bij mij gaan daar soms maanden overheen voor ik kan inschatten welke mensen een beetje bij me passen en wie niet. Maar dat komt ook wel door mijn pestverleden.
Bij 2 collega's had ik vrijwel direct een klik. Maar dat zijn dan ook uitzonderingen. En bij mensen die bazig doen heb ik het ook gauw door.

zondag 15 november 2015 om 13:58
Dit.
Plus dat vrouwen imo gemakkelijker een partner met 'een vlekje' accepteren dan mannen. Hoeveel vrouwen zie je vb. voor een andersvalide man zorgen, hoeveel mannen zorgen voor een andersvalide vrouw.
Ik denk dat mannen gemakkelijker dan vrouwen uit een relatie stappen als hun partner teveel 'vlekjes' vertoont, dat vrouwen langer dan mannen het globale beeld van hun partner blijven houden: 'hij is chronisch depressief, maar hij is wel ontzettend lief en grappig'.
Ik werd vroeger trouwens wel gemakkelijk verliefd, maar niet op het eerste zicht. Ik werd verliefd op hoe iemand zich gedroeg in groep, op iemands humor, op de sierlijkheid van zijn handen...
Uiterlijk zegt me relatief weinig, ik vind het leuk om naar een mooi plaatje te kijken maar het heeft geen waarde zeg maar.
Met man was het wel verliefdheid op het eerste zicht, ik weet nog exact hoe hij eruit zag die eerste seconde dat ik hem zag.
Na vijf minuten was de herkenning al zodanig groot dat ik smoorverliefd was, sinds die tijd geloof ik ook in het concept soulmates.
Maar ik ben er dan ook van overtuigd dat onze liefde uniek is, en dat als er ooit iets mocht gebeuren met hem/tussen ons, ik nooit meer een relatie wil, want ik kan niet geloven dat er 1 andere man op aarde is bij wie ik me zo goed voel als bij hem.

zondag 15 november 2015 om 15:31
Dat is weliswaar zo, maar wat ik eerder schreef heb ik niet alleen van mijzelf. Er zijn ook (autistische) vrouwen, volgens mij zelf in dit topic, die dit zeggen. Op singlefeestjes zie ik meer mannen dan vrouwen, maar absoluut gezien toch veel vrouwen. Ik verzin dat soort dingen niet; ik heb dat gedeeltelijk ergens vandaan, of ik ervaar dat zelf zo.
Ik zal dat topic eens doorlezen.
World of Warcraft: Legion
maandag 16 november 2015 om 13:01
@yyy: wat de herkeuring betreft hoorde ik van de arbeidsdeskundige van UWV, dat de mensen met Wajong die 80 tot 100 procent afgekeurd zijn niet herkeurd worden. Voor mij geldt dat ik naast mijn Asperger ook kanker heb gehad en dus niet herkeurd ga worden.
Ik zit momenteel te malen terwijl ik juist heel happy zou moeten zijn. Ik heb hier in het dorp - waar ik sinds een paar maanden woon - een hele lieve, leuke en slimme man leren kennen. We hebben gezoend en heel veel gepraat en willen een relatie beginnen. Maar ik merk wel dat we over sommige onderwerpen erg verschillen. Hoe pakken jullie het aan als je verliefd wordt op iemand die je van tevoren niet kende? Doe je het rustig aan of ben je meteen hoteldebotel?
Ik zit momenteel te malen terwijl ik juist heel happy zou moeten zijn. Ik heb hier in het dorp - waar ik sinds een paar maanden woon - een hele lieve, leuke en slimme man leren kennen. We hebben gezoend en heel veel gepraat en willen een relatie beginnen. Maar ik merk wel dat we over sommige onderwerpen erg verschillen. Hoe pakken jullie het aan als je verliefd wordt op iemand die je van tevoren niet kende? Doe je het rustig aan of ben je meteen hoteldebotel?
