Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
.
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:44
Ja, dus?
Dat is toch iets heel anders dan dat diagnoses te makkelijke gesteld zouden worden?
Dat die diagnoses nodig zijn zou je nog ter discussie kunnen stellen, maar daarmee zijn de diagnoses niet ten onrechte gesteld.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:45
Negeer Dolfijntje alsjeblieft. Die doet niet anders dan stoken en sneren.
On topic: onduidelijk en snel praten doe ik ook. Had dat nou niet aan autisme gelinkt.
@Stofmuis: kan het me voorstellen dat dat heel irritant is. Die mensen begrijpen duidelijk niet wat autisme is. Afhankelijk van wie het zegt zou je dan kun proberen uit te leggen wat autisme is misschien.
On topic: onduidelijk en snel praten doe ik ook. Had dat nou niet aan autisme gelinkt.
@Stofmuis: kan het me voorstellen dat dat heel irritant is. Die mensen begrijpen duidelijk niet wat autisme is. Afhankelijk van wie het zegt zou je dan kun proberen uit te leggen wat autisme is misschien.
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:47
Mij viel juist op hoe grondig er te werk werd gegaan bij het testen.
Mijn dochter heeft Asperger en er gingen heel wat onderzoeken, vragenlijsten, observaties en gesprekken met leerkrachten, ouders, sociaal psychiatrisch verpleegkundige, schoolmaatschappelijkwerk en de psychologen van de GGZ aan de diagnose vooraf.
Plus een rapport van zes pagina's.
Zo snel ging het niet.
Mijn dochter heeft Asperger en er gingen heel wat onderzoeken, vragenlijsten, observaties en gesprekken met leerkrachten, ouders, sociaal psychiatrisch verpleegkundige, schoolmaatschappelijkwerk en de psychologen van de GGZ aan de diagnose vooraf.
Plus een rapport van zes pagina's.
Zo snel ging het niet.
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:47
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:48
Zoals deze persoon heel mooi schrijft :
Het is grappig dat mensen leren geloven dat er zoveel werkelijkheidswaarde vastzit aan een diagnose. Ze gaan dan zeggen: ik HEB autisme of ADD. Er is niks om te ‘hebben’. Een diagnose is niet meer dan een conceptuele fantasie, een verhaal, waar waarheidsgehalte aan wordt gehecht als gevolg van de status die zogenaamde wetenschappers genieten. Ieder plausibel klinkend verhaal wordt dan gewoon geaccepteerd want ja, de man met de witte jas is de bewaker van de absolute waarheid in het geloofssysteem dat we “weten”-schap noemen. Misschien is het eerder niet-echt-veel-weten-schap. Wat kunnen we überhaupt “weten”?
Bewustzijn en perceptie vormen nog steeds zaken die niet verklaarbaar zijn binnen de dominante wereldvisie van het wetenschappelijk materialisme. Het is een beperkte filosofie die niet veel ruimte laat voor andere vormen van kennisvergaring. Resultaten van “wetenschappelijk” onderzoek zijn ook niet meer dan waarschijnlijkheden.
Er zijn altijd meerdere waarheden mogelijk die elkaar kunnen aanvullen en het is bewezen dat competitie om slechts één waarheid over te houden niet werkt. Coöperatie is veel efficiënter, ook op het vlak van vergaring van wijsheid.
http://kennisnetjeugd.nl/ ... s-voorzichtigheid-geboden
Het is grappig dat mensen leren geloven dat er zoveel werkelijkheidswaarde vastzit aan een diagnose. Ze gaan dan zeggen: ik HEB autisme of ADD. Er is niks om te ‘hebben’. Een diagnose is niet meer dan een conceptuele fantasie, een verhaal, waar waarheidsgehalte aan wordt gehecht als gevolg van de status die zogenaamde wetenschappers genieten. Ieder plausibel klinkend verhaal wordt dan gewoon geaccepteerd want ja, de man met de witte jas is de bewaker van de absolute waarheid in het geloofssysteem dat we “weten”-schap noemen. Misschien is het eerder niet-echt-veel-weten-schap. Wat kunnen we überhaupt “weten”?
Bewustzijn en perceptie vormen nog steeds zaken die niet verklaarbaar zijn binnen de dominante wereldvisie van het wetenschappelijk materialisme. Het is een beperkte filosofie die niet veel ruimte laat voor andere vormen van kennisvergaring. Resultaten van “wetenschappelijk” onderzoek zijn ook niet meer dan waarschijnlijkheden.
Er zijn altijd meerdere waarheden mogelijk die elkaar kunnen aanvullen en het is bewezen dat competitie om slechts één waarheid over te houden niet werkt. Coöperatie is veel efficiënter, ook op het vlak van vergaring van wijsheid.
http://kennisnetjeugd.nl/ ... s-voorzichtigheid-geboden
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:51
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:52
Ik zit in twijfel ik loop keer op keer tegen dingen aan en heb nu een verwijzing liggen om te gaan testen maar ik durf ergens niet goed. Aan de ene kant zou ik wel willen weten wat ik heb omdat ik echt iedere keer tegen dingen aan loop. Aan de andere kant ben ik ook bang voor de gevolgen ik zit nog heel erg in twijfel.
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:54
Maar een diagnose verandert jou niet als persoon. Want of je nou wel of geen diagnose hebt, je loopt tegen die bepaalde dingen aan.
Met een diagnose kán het zijn dat je meer begrijpt van de mechanismen waardoor je steeds tegen diezelfde dingen aanloopt en kún je eventueel daarbij hulp krijgen. En die hulp kan beter afgestemd worden als er een duidelijke diagnose ligt.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:56
Tuurlijk.
Dat zijn altijd mensen die bij de achternicht van de overburen van de tante van de zoon van de melkboer gezien hebben dat het kind zich raar gedroeg omdat de ouders het niet konden opvoeden en dat die ofwel zomaar een (uiteraard dus onterecht) etiket kregen ofwel stad en land hebben afgelopen totdat ze eindelijk het gewenste (en uiteraard nog steeds onterechte) etiket hadden.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:56
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:57
Nog een artikel : https://nlpkring.groupsit ... worden-niet-gerelativeerd
Hoogleraar ethiek aan de Erasmus Universiteit Ingrid Robeyns is van mening (in het NRC van 31-12-2011) dat er een nieuwe trend is om autisme en ADHD te relativeren. De toename van het aantal kinderen met ADHD of autisme zou aan de ouders en leraren liggen. Maar volgens Robeyns is dit geenszins het geval. Er kan tegelijkertijd sprake zijn van onder- en overdiagnosticering. Maar Robeyns heeft ongelijk.
Er is namelijk niemand die ADHD of autisme relativeert. Als een kind aantoonbaar een ander brein heeft dan de meeste en daarmee in de ADHD of autisme klasse komt en daar zelf last van heeft dan geeft dat alle redenen om het desbetreffende kind te helpen alsmede ook de ouders en leraren.
De crux zit hem echter in aantoonbaar. Als autisme of ADHD door een neurowetenschapper met een MRI scanner vastgesteld wordt dan hoor je daar niemand over. Maar in de praktijk deelt Jan en Alleman aan de hand van kinderlijk eenvoudige checklistjes de labels ADHD en autisme uit. Is een kind wat stil en teruggetrokken? Dan is het een autist. Is het juist druk? Dan een ADHDer.
Natuurlijk zijn er kinderen die eigenlijk via een MRI scan onderzocht hadden moeten worden, maar niet zijn geweest. Maar er zijn veel meer kinderen die door een ondeskundig iemand aan de hand van enkel een checklistje tot autist of ADHD gebombardeerd zijn. Het heeft geen zin om per individu te spreken van onder- of overdiagnosticering. Alleen per regio of per land heeft het zin om daar over te praten. En in Nederland is er overduidelijk sprake van overdiagnosticering. Zowel door artsen, psychiaters, psychologen, hulpverleners, leraren en ander ondeskundig personeel. Iemand met een workshopje autisme & ADHD strooit al snel vrolijk allerlei kwalificaties rond. Maar het ergste nog is dat mensen dankzij alle aandacht die ADHD en autisme krijgen zichzelf tot een van beide gaan categoriseren. Terwijl wanneer je goed kijkt naar de persoonlijkheidseigenschappen van de Big Five, die volgens de psychologie ook bewezen is, dan heb je met bepaalde Big Five scores volgens de checklistjes ook al snel de kwalificatie ADHD of autisme opgespeld gekregen.
Onzin! Het gaat om karaktereigenschappen. Dat neemt niet weg dat kinderen, ouders en leraren wel kunnen leren om beter om te gaan met elkaars emoties en persoonlijkheid. Maar het heeft geen zin om een lans te breken om grote groepen te veroordelen tot de psychiatrie terwijl wat er aan de hand is alleen met educatie te maken heeft en niets met psychische stoornissen.
Dus trek je conclusies.
Hoogleraar ethiek aan de Erasmus Universiteit Ingrid Robeyns is van mening (in het NRC van 31-12-2011) dat er een nieuwe trend is om autisme en ADHD te relativeren. De toename van het aantal kinderen met ADHD of autisme zou aan de ouders en leraren liggen. Maar volgens Robeyns is dit geenszins het geval. Er kan tegelijkertijd sprake zijn van onder- en overdiagnosticering. Maar Robeyns heeft ongelijk.
Er is namelijk niemand die ADHD of autisme relativeert. Als een kind aantoonbaar een ander brein heeft dan de meeste en daarmee in de ADHD of autisme klasse komt en daar zelf last van heeft dan geeft dat alle redenen om het desbetreffende kind te helpen alsmede ook de ouders en leraren.
De crux zit hem echter in aantoonbaar. Als autisme of ADHD door een neurowetenschapper met een MRI scanner vastgesteld wordt dan hoor je daar niemand over. Maar in de praktijk deelt Jan en Alleman aan de hand van kinderlijk eenvoudige checklistjes de labels ADHD en autisme uit. Is een kind wat stil en teruggetrokken? Dan is het een autist. Is het juist druk? Dan een ADHDer.
Natuurlijk zijn er kinderen die eigenlijk via een MRI scan onderzocht hadden moeten worden, maar niet zijn geweest. Maar er zijn veel meer kinderen die door een ondeskundig iemand aan de hand van enkel een checklistje tot autist of ADHD gebombardeerd zijn. Het heeft geen zin om per individu te spreken van onder- of overdiagnosticering. Alleen per regio of per land heeft het zin om daar over te praten. En in Nederland is er overduidelijk sprake van overdiagnosticering. Zowel door artsen, psychiaters, psychologen, hulpverleners, leraren en ander ondeskundig personeel. Iemand met een workshopje autisme & ADHD strooit al snel vrolijk allerlei kwalificaties rond. Maar het ergste nog is dat mensen dankzij alle aandacht die ADHD en autisme krijgen zichzelf tot een van beide gaan categoriseren. Terwijl wanneer je goed kijkt naar de persoonlijkheidseigenschappen van de Big Five, die volgens de psychologie ook bewezen is, dan heb je met bepaalde Big Five scores volgens de checklistjes ook al snel de kwalificatie ADHD of autisme opgespeld gekregen.
Onzin! Het gaat om karaktereigenschappen. Dat neemt niet weg dat kinderen, ouders en leraren wel kunnen leren om beter om te gaan met elkaars emoties en persoonlijkheid. Maar het heeft geen zin om een lans te breken om grote groepen te veroordelen tot de psychiatrie terwijl wat er aan de hand is alleen met educatie te maken heeft en niets met psychische stoornissen.
Dus trek je conclusies.
vrijdag 9 oktober 2015 om 20:57
@ Single1985
Wat zijn dan gevolgen volgens jou?
Mijn dochter is afgelopen januari gediagnosticeerd met Asperger en er viel een last van onze gezamenlijke schouders.
Juist omdat je dan kunt gaan lezen en leren, gericht, hoe je met die diagnose om kunt gaan.
Mijn dochter moest even wennen maar merkte al snel dat het juist fijn was dat wat ze voelde en waar ze tegenaan liep een reden had.
We hebben samen een spreekbeurt gehouden op school en dat heeft haar enorm geholpen.
Ze is nu oud, loud 'n proud.
Ik denk dat het ook zomaar positief uit zou kunnen pakken voor je.
Wat zijn dan gevolgen volgens jou?
Mijn dochter is afgelopen januari gediagnosticeerd met Asperger en er viel een last van onze gezamenlijke schouders.
Juist omdat je dan kunt gaan lezen en leren, gericht, hoe je met die diagnose om kunt gaan.
Mijn dochter moest even wennen maar merkte al snel dat het juist fijn was dat wat ze voelde en waar ze tegenaan liep een reden had.
We hebben samen een spreekbeurt gehouden op school en dat heeft haar enorm geholpen.
Ze is nu oud, loud 'n proud.
Ik denk dat het ook zomaar positief uit zou kunnen pakken voor je.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:00
Het wetenschappelijk gehalte van je links is bedroevend laag Dolfijntjee. Het laatste artikel slaat zelfs helemaal nergens op, omdat a) er helemaal niet bekend is hoe autistische hersens er anders uit zouden zien en het dus helemaal niet aantoonbaar is met bijv een MRI-scan en b) die onderzoeken zijn niet even een makkelijk checklistje, die omvatten een zeer uitgebreid onderzoek op diverse vlakken.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:01
Wat zouden de negatieve gevolgen zijn en wat de positieve?
Ik heb zelf een diagnose, geen autisme, en verfoei de stoornis, maar ben blij met de diagnose. Het is ontzettend prettig om te weten waarom ik steeds vast loop en wat ik wel en niet moet doen als ik vastloop.
Negatieve gevolgen heb ik niet, al vind ik acceptatie soms nog steeds ontzettend moeilijk.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:02
Dat zou het doel van een diagnose moeten zijn. Het moet iemands situatie beschrijven. Ik heb daardoor via een woonvorm zelfstandig leren wonen. In dat opzicht is het een voordeel. Mijn zelfredzaamheid neemt toe. Een diagnose kan ook misbruikt worden, zoals ik al eerder zei. Als een werkgever meent dat je bepaalde dingen niet kunt, en meent dat alleen een diagnose voldoende "bewijs" is, gecombineerd met vooroordelen en projecties van hem op jou, is een diagnose nadelig. Ik denk dat ik beter af was zonder diagnose c.q. brandmerk.
Vorig jaar stapte ik naar de hulpverlening omdat anderen mij in mijn mogelijkheden beperken. Op het gebied van wonen en reizen kan ik werkelijk alles, maar werk is een probleem. Tegen mij wordt doodleuk gezegd dat ik verstandelijk beperkt ben, niet tegen veranderingen kan, etc. Ik bepaal zelf wel waar ik wel en niet tegen kan. In elk geval niet tegen dingen die mij beperken. De beperking ligt dus bij anderen, niet bij mij.
World of Warcraft: Legion
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:05
Je zeer ondeskundige en slecht onderbouwde mening.
Dus vervelend voor mensen die een diagnose hebben en al jaren en jaren tegen problemen aanlopen die door de diagnose niet weg zijn, maar wel verklaarbaarder.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:06
Dat maak je iemand die er geen weet van heeft verder niet wijs.
Ik dacht serieus ook dat het waar was, dat er zo snel labels werden uitgedeeld.
Van dat hele testen stelde ik me in eerste instantie niet eens veel voor.
Er was zelfs een tijd dat het me een enorme last leek, zo'n etiket.
Daarom werd mijn dochter pas laat getest.
Ik vond dat ze gewoon zichzelf was en dat dat prima was. We moesten haar allemaal maar nemen zoals ze was, vond ik.
Nu vind ik dat eigenwijs van mezelf
Ik vind zelfs dat ik mijn dochters leven eenvoudiger had kunnen maken door eerder het testtraject in te gaan.
Daar voel ik me schuldig over.
