Psyche
alle pijlers
Bang voor kinderopvang
donderdag 11 juni 2015 om 01:14
Beste LS,
Ik weet niet op dit topic hier thuis hoort, maar ik wil het toch een "shot" geven.
Ik ben 2 jaar geleden gestopt met mijn studie omdat ik door omstandigheden (waarin ik verder niet op wil) voor moederschap heb gekozen. Ik ben gezegend met 2 prachtige kinderen van 1,5 jaar en 2 maanden. Nu 2 jaar later, wil ik verder met mijn HBO studie. Ik ben net 27 jaar geworden en heb nog maar 3 jaar te gaan.
Hierdoor moeten de kinderen naar de opvang. Het probleem is dat ik er erg veel moeite mee heb. Als kind ben ik een X aantal keer seksueel misbruikt door familie leden die bij ons woonden (daarvoor EMDR therapie gehad om het te verwerken) en heb veel moeite om mensen te vertrouwen. Het idee dat ik mijn kinderen aan anderen zal moeten vertrouwen vind ik akelig. Ik word er angstig en verdrietig van. Aan mijn ouders heb ik niks, die wonen in Afrika en mijn partner is 10 maanden geleden overleden. Ik heb niet veel vrienden of familie in de buurt. Ik zit al 2 jaar thuis aan de WWB en ben het zat. Thuis denk ik teveel na en word er af en toe depressief van.
Ik zat achter de pc te kijken naar kinderopvangen en ik kreeg een paniekaanval bij de gedachte dat ik er niet zou kunnen zijn om mijn kinderen te beschermen mocht er iets gebeuren.
Ik vraag me af of iemand dit herkent, de angst om de kinderen aan anderen toe te vertrouwen. Zo ja, hoe ben(t) je/u er mee omgegaan?
Ik weet niet op dit topic hier thuis hoort, maar ik wil het toch een "shot" geven.
Ik ben 2 jaar geleden gestopt met mijn studie omdat ik door omstandigheden (waarin ik verder niet op wil) voor moederschap heb gekozen. Ik ben gezegend met 2 prachtige kinderen van 1,5 jaar en 2 maanden. Nu 2 jaar later, wil ik verder met mijn HBO studie. Ik ben net 27 jaar geworden en heb nog maar 3 jaar te gaan.
Hierdoor moeten de kinderen naar de opvang. Het probleem is dat ik er erg veel moeite mee heb. Als kind ben ik een X aantal keer seksueel misbruikt door familie leden die bij ons woonden (daarvoor EMDR therapie gehad om het te verwerken) en heb veel moeite om mensen te vertrouwen. Het idee dat ik mijn kinderen aan anderen zal moeten vertrouwen vind ik akelig. Ik word er angstig en verdrietig van. Aan mijn ouders heb ik niks, die wonen in Afrika en mijn partner is 10 maanden geleden overleden. Ik heb niet veel vrienden of familie in de buurt. Ik zit al 2 jaar thuis aan de WWB en ben het zat. Thuis denk ik teveel na en word er af en toe depressief van.
Ik zat achter de pc te kijken naar kinderopvangen en ik kreeg een paniekaanval bij de gedachte dat ik er niet zou kunnen zijn om mijn kinderen te beschermen mocht er iets gebeuren.
Ik vraag me af of iemand dit herkent, de angst om de kinderen aan anderen toe te vertrouwen. Zo ja, hoe ben(t) je/u er mee omgegaan?
donderdag 11 juni 2015 om 01:50
Wat naar dat je dit zo voelt. Wel te begrijpen na wat je hebt meegemaakt. Begrijp ik nou goed dat je partner vlak nadat je zwanger bent geraakt is overleden?
Denk dat ook mensen zonder jouw achtergrond zich druk of angstig kunnen maken over het achterlaten van hun kinderen.
Zou het mogelijk schelen wanneer he ze naar een gastouder brengt die bekend is via andere ouders? Je hebt dan in ieder geval met 1 vast persoon te maken. Of is t idee van een huis nog enger voor je dan een speelzaal?
Denk dat ook mensen zonder jouw achtergrond zich druk of angstig kunnen maken over het achterlaten van hun kinderen.
Zou het mogelijk schelen wanneer he ze naar een gastouder brengt die bekend is via andere ouders? Je hebt dan in ieder geval met 1 vast persoon te maken. Of is t idee van een huis nog enger voor je dan een speelzaal?
donderdag 11 juni 2015 om 02:04
donderdag 11 juni 2015 om 06:39
Ik denk dat je inderdaad eens metje huisarts moet praten. Ze moeten ook naar school tenslotte.
Je kunt van iedere kinderopvanglocatie de rapportage van de ggd inzien. Daarin wordt heel streng bekeken hoe oa de veiligheid op locatie is.
Bij die van mij werken ze met het 4 ogen principe, het gebouw is zo ingericht dat personeel altijd zichtbaar is (geen hoekjes). Ik ben daarnaast ook zo erg geweest dat ik in het begin tussendoor kwam kijken.
Geen probleem. Je mag ten allen tijde gewoon binnen komen en even meedraaien hier.
Als waarschuwing: Pak dit aan. Ik ben nogal beschermend naar mijn kinderen en vind het kdv een hemel van overzichtelijkheid in vergelijking met school en bso.
Veel grotere klassen, minder individuele aandacht. Je moet ze toch leren loslaten, is ook heel gezond. Mijn kinderen vinden het heerlijk op de opvang en op school. Sterkte.
Je kunt van iedere kinderopvanglocatie de rapportage van de ggd inzien. Daarin wordt heel streng bekeken hoe oa de veiligheid op locatie is.
Bij die van mij werken ze met het 4 ogen principe, het gebouw is zo ingericht dat personeel altijd zichtbaar is (geen hoekjes). Ik ben daarnaast ook zo erg geweest dat ik in het begin tussendoor kwam kijken.
Geen probleem. Je mag ten allen tijde gewoon binnen komen en even meedraaien hier.
Als waarschuwing: Pak dit aan. Ik ben nogal beschermend naar mijn kinderen en vind het kdv een hemel van overzichtelijkheid in vergelijking met school en bso.
Veel grotere klassen, minder individuele aandacht. Je moet ze toch leren loslaten, is ook heel gezond. Mijn kinderen vinden het heerlijk op de opvang en op school. Sterkte.
donderdag 11 juni 2015 om 07:28
Wat ik apart vind, is dat je aangeeft dat je ouders geen optie zijn en je verder geen familie of vrienden in de buurt hebt. Zou je dat qua opvang dan minder eng vinden? Aangezien je zelf hebt meegemaakt dat het binnen de familie gebeurde en dat dat ook vaker gebeurt dan bv op het kinderdagverblijf.
Verder zou ik dit met iemand bespreken. Want je zal toch ooit de kinderen bij een ander moeten achterlaten. Op een kdv zijn sowieso altijd 2 werknemers aanwezig, 4 ogen principe. Bij ons zijn de ruimtes ook erg open, overal ramen, ook bij de wc's. Ga eens bij een kdv kijken en geef ook aan waar je mee zit. Misschien kunnen ze je daar ook wat geruststellen.
Sterkte met alles
Verder zou ik dit met iemand bespreken. Want je zal toch ooit de kinderen bij een ander moeten achterlaten. Op een kdv zijn sowieso altijd 2 werknemers aanwezig, 4 ogen principe. Bij ons zijn de ruimtes ook erg open, overal ramen, ook bij de wc's. Ga eens bij een kdv kijken en geef ook aan waar je mee zit. Misschien kunnen ze je daar ook wat geruststellen.
Sterkte met alles
donderdag 11 juni 2015 om 09:10
Wat iedereen zegt ga eerst weer eens praten met iemand misschien dezelfde therapeut een optie ken je verhaal inmiddels.
Verder ga eens bij een kdv kijken. Hier ook alles op en voor iedereen zichtbaar. Voor ons ouders kunnen we ten alle tijden binnen komen. Verder kan ik altijd bellen.
Als je dit verhaal eens bespreekt met het kdv van jouw keuze misschien kunnen jullie samen een manier verzinnen wat voor jullie beide werkt ook al is het wat anders dan bij de rest van de kinderen. Hier zijn ze daar erg mee werkend in.
Verder heel veel sterkte want jij hebt echt veel mee gemaakt. Fijn dat je nu ook weer gaat studeren om iets voor jezelf te doen.
Verder ga eens bij een kdv kijken. Hier ook alles op en voor iedereen zichtbaar. Voor ons ouders kunnen we ten alle tijden binnen komen. Verder kan ik altijd bellen.
Als je dit verhaal eens bespreekt met het kdv van jouw keuze misschien kunnen jullie samen een manier verzinnen wat voor jullie beide werkt ook al is het wat anders dan bij de rest van de kinderen. Hier zijn ze daar erg mee werkend in.
Verder heel veel sterkte want jij hebt echt veel mee gemaakt. Fijn dat je nu ook weer gaat studeren om iets voor jezelf te doen.
donderdag 11 juni 2015 om 09:31
donderdag 11 juni 2015 om 11:01
Dag dames,
Bedankt voor reacties, de knuffels jullie begrip. Hier heb ik zeker wat aan. Ik had (zoals veelen aanradden) contact met mijn therapeut opgenomen en moet toch toegeven dat het anders is. Ze heeft me alyijd goed geholpen maar ze is geen moeder. Ik wil me niet alleen tot zorgverleners beperken, andere mensen kunnen ook wat aanvullen.
Hoewel ik besef dat de kans klein is dat er iets met mijn kinderen gebeurt, kan ik moeilijk die gedachte loslaten. Het vreet erg aan me.
Ik zal de GGD rapporten van de kdv eens lezen en hierover praten met de begeleiders. Hopelijk word ik wat gerustgesteld. De kinderen zijn alles voor me.
Bedankt voor reacties, de knuffels jullie begrip. Hier heb ik zeker wat aan. Ik had (zoals veelen aanradden) contact met mijn therapeut opgenomen en moet toch toegeven dat het anders is. Ze heeft me alyijd goed geholpen maar ze is geen moeder. Ik wil me niet alleen tot zorgverleners beperken, andere mensen kunnen ook wat aanvullen.
Hoewel ik besef dat de kans klein is dat er iets met mijn kinderen gebeurt, kan ik moeilijk die gedachte loslaten. Het vreet erg aan me.
Ik zal de GGD rapporten van de kdv eens lezen en hierover praten met de begeleiders. Hopelijk word ik wat gerustgesteld. De kinderen zijn alles voor me.
donderdag 11 juni 2015 om 11:06
donderdag 11 juni 2015 om 11:09
quote:Desperate_Housewive schreef op 11 juni 2015 @ 07:28:
Wat ik apart vind, is dat je aangeeft dat je ouders geen optie zijn en je verder geen familie of vrienden in de buurt hebt. Zou je dat qua opvang dan minder eng vinden? Aangezien je zelf hebt meegemaakt dat het binnen de familie gebeurde en dat dat ook vaker gebeurt dan bv op het kinderdagverblijf.
Verder zou ik dit met iemand bespreken. Want je zal toch ooit de kinderen bij een ander moeten achterlaten. Op een kdv zijn sowieso altijd 2 werknemers aanwezig, 4 ogen principe. Bij ons zijn de ruimtes ook erg open, overal ramen, ook bij de wc's. Ga eens bij een kdv kijken en geef ook aan waar je mee zit. Misschien kunnen ze je daar ook wat geruststellen.
Sterkte met alles
Hoewel de misbruik bij mij binnen een vertrouwde kring plaatsvond, vertrouw ik mijn ouders. Zij zullen mijn kinderen geen kwaad ook (Ik moet er niet aan denken). Hun omgeving zou ik niet vertrouwen. Als mijn moeder
in NL woonde had ik haar zonder probleem de kids bij haar gelaten.
Wat ik apart vind, is dat je aangeeft dat je ouders geen optie zijn en je verder geen familie of vrienden in de buurt hebt. Zou je dat qua opvang dan minder eng vinden? Aangezien je zelf hebt meegemaakt dat het binnen de familie gebeurde en dat dat ook vaker gebeurt dan bv op het kinderdagverblijf.
Verder zou ik dit met iemand bespreken. Want je zal toch ooit de kinderen bij een ander moeten achterlaten. Op een kdv zijn sowieso altijd 2 werknemers aanwezig, 4 ogen principe. Bij ons zijn de ruimtes ook erg open, overal ramen, ook bij de wc's. Ga eens bij een kdv kijken en geef ook aan waar je mee zit. Misschien kunnen ze je daar ook wat geruststellen.
Sterkte met alles
Hoewel de misbruik bij mij binnen een vertrouwde kring plaatsvond, vertrouw ik mijn ouders. Zij zullen mijn kinderen geen kwaad ook (Ik moet er niet aan denken). Hun omgeving zou ik niet vertrouwen. Als mijn moeder
in NL woonde had ik haar zonder probleem de kids bij haar gelaten.
donderdag 11 juni 2015 om 20:17
vrijdag 12 juni 2015 om 03:12
quote:olivia1 schreef op 11 juni 2015 @ 20:17:
Ik herken het een beetje. Mijn zoons zijn 4 en 6 en vanaf geboorte af aan ben ik mega mega alert op seksueel misbruik door ervaringen.
Ik heb gebruik gemaakt van een gastouder ipv reguliere opvang. Gewoon 1 persoon, dat gaf mij rust! Is dat geen optie? Kans is nooit nul maar wel kleiner dan.Gast opvang vind ik enger, omdat er minder controle plaats vindt.
Ik herken het een beetje. Mijn zoons zijn 4 en 6 en vanaf geboorte af aan ben ik mega mega alert op seksueel misbruik door ervaringen.
Ik heb gebruik gemaakt van een gastouder ipv reguliere opvang. Gewoon 1 persoon, dat gaf mij rust! Is dat geen optie? Kans is nooit nul maar wel kleiner dan.Gast opvang vind ik enger, omdat er minder controle plaats vindt.