Ben ik over-emotioneel?
woensdag 4 april 2012 om 14:03
Ik ben sinds een paar jaar echt super emotioneel.
Ik kan mijn tranen ook niet bedwingen ook al wil ik dat graag, soms schaam ik me er wel eens voor. Als ik alleen ben laat ik ze lekker gaan
Ik huilde laatst op een bruiloft, bij het zien van het gezicht van de bruidegom, toen de bruid aankwam, toen er een mooi liedje kwam, toen de kus kwam enzovoorts. Nu zat ik Gillend naar huis te kijken, met Gordon, daar was ook een bruiloft van voor mij totaal onbekenden, huilen! Tranen met tuiten.
Ook bij programma's als Extreme Home Makeover, waarbija rme gezinnen dan een nieuw huis krijgen, super Amerikaans maar ik houd het dan echt niet droog. Ook niet bij rampen of slechte berichten op het nieuws, ook niet bij mooie berichten zoals geboorte van een klein olifantje oid. Of bij reclames van het IFAW met zielige dieren.
Wat een toestand, ik jank eigenlijk altijd, om iets of om niks. Wie herkent dit? Is hier iets tegen te doen?
Wellicht is er een verband met de pil, het is eigenlijk sinds die tijd begonnen, ben al wel 2 keer gewisseld van pil, maar daarin zag ik geen verschil.
Ik kan mijn tranen ook niet bedwingen ook al wil ik dat graag, soms schaam ik me er wel eens voor. Als ik alleen ben laat ik ze lekker gaan
Ik huilde laatst op een bruiloft, bij het zien van het gezicht van de bruidegom, toen de bruid aankwam, toen er een mooi liedje kwam, toen de kus kwam enzovoorts. Nu zat ik Gillend naar huis te kijken, met Gordon, daar was ook een bruiloft van voor mij totaal onbekenden, huilen! Tranen met tuiten.
Ook bij programma's als Extreme Home Makeover, waarbija rme gezinnen dan een nieuw huis krijgen, super Amerikaans maar ik houd het dan echt niet droog. Ook niet bij rampen of slechte berichten op het nieuws, ook niet bij mooie berichten zoals geboorte van een klein olifantje oid. Of bij reclames van het IFAW met zielige dieren.
Wat een toestand, ik jank eigenlijk altijd, om iets of om niks. Wie herkent dit? Is hier iets tegen te doen?
Wellicht is er een verband met de pil, het is eigenlijk sinds die tijd begonnen, ben al wel 2 keer gewisseld van pil, maar daarin zag ik geen verschil.
woensdag 4 april 2012 om 14:05
Oh, dat doe ik ook. Vriend geeft mij dan een aai over de bol. Heerlijk hoor. Ik heb er geen last van. Kom op zeg, dat zijn gewone menselijk emoties.
En dat extreme home make-over, daar doen ze het om. Het wordt express zo gemonteerd dat het effect maximaal is. Ik zou haast denken dat je een onmens bent als je daar onbewogen naar kunt kijken.
En dat extreme home make-over, daar doen ze het om. Het wordt express zo gemonteerd dat het effect maximaal is. Ik zou haast denken dat je een onmens bent als je daar onbewogen naar kunt kijken.
woensdag 4 april 2012 om 14:17
Haha, gelukkig ben ik niet de enige,lees ik al.
Het is soms wel irritant, zeker in gezelschap. Het stomme is dat ik het gewoon niet kan tegenhouden.
Soms is het ook niet echt gepast ofzo. Dat ik dan moet janken om mensen die ik helemaal niet goed ken (ooit op een begrafenis) ik kende die man amper, was daar om mijn vriendin te steunen. En dan vind ik het zo overweldigend. Gewoon, de dood, het verdriet van anderen wat me raakt, de sfeer, de zielige muziek. Dan kan ik me voorstellen dat mensen denken, wat jank je nou, je kent hem toch amper?
Het is soms wel irritant, zeker in gezelschap. Het stomme is dat ik het gewoon niet kan tegenhouden.
Soms is het ook niet echt gepast ofzo. Dat ik dan moet janken om mensen die ik helemaal niet goed ken (ooit op een begrafenis) ik kende die man amper, was daar om mijn vriendin te steunen. En dan vind ik het zo overweldigend. Gewoon, de dood, het verdriet van anderen wat me raakt, de sfeer, de zielige muziek. Dan kan ik me voorstellen dat mensen denken, wat jank je nou, je kent hem toch amper?
woensdag 4 april 2012 om 14:20
Als kind vond ik het maar stom dat mijn moeder bij elk wissewasje tranen in haar ogen kreeg.
Tot ik zelf in de puberteit kwam! Ongeveer vanaf mijn 15e kreeg ik hetzelfde, dus dat ik erg snel ontroerd raak door dingen. Door de pil kan het niet komen want daar begon ik pas op mijn 20e mee.
Inmiddels heb ik het gewoon geaccepteerd als 1 van mijn eigenschappen. Ik kan er niets aan doen en ik doe er niemand kwaad mee.
In de loop der jaren heb ik gemerkt dat er talloze vrouwen (en mannen) zijn die snel ontroerd raken, dus zo raar is het niet. Ik leef gewoon erg met anderen mee, op zich is dat niets om je voor te schamen. Mijn jonge kinderen lijken het tot nu toe ook niet raar of vervelend te vinden. Ik ben benieuwd of zij het later ook krijgen.
Tot ik zelf in de puberteit kwam! Ongeveer vanaf mijn 15e kreeg ik hetzelfde, dus dat ik erg snel ontroerd raak door dingen. Door de pil kan het niet komen want daar begon ik pas op mijn 20e mee.
Inmiddels heb ik het gewoon geaccepteerd als 1 van mijn eigenschappen. Ik kan er niets aan doen en ik doe er niemand kwaad mee.
In de loop der jaren heb ik gemerkt dat er talloze vrouwen (en mannen) zijn die snel ontroerd raken, dus zo raar is het niet. Ik leef gewoon erg met anderen mee, op zich is dat niets om je voor te schamen. Mijn jonge kinderen lijken het tot nu toe ook niet raar of vervelend te vinden. Ik ben benieuwd of zij het later ook krijgen.
woensdag 4 april 2012 om 14:22
Je huilt snel bij beelden die bedoeld zijn om je te raken. Maakt je dat over-emotioneel? Kan me voorstellen dat je dat soms niet handig vindt, tijdens bijvoorbeeld zo'n bruiloft terwijl je net mooi in de make-up zit Vind je echt een probleem, of wil je weten of 'men' het normaal vindt?
Ontzettend boos worden om kleine dingen of huilbuien krijgen als je kleine tegenslagen te verwerken hebt, dat vind ik over-emotioneel.
Zelf kom ik soms over als een koelkast, ik kan negatieve emoties slecht uiten in gezelschap. Is soms ook lastig.
Ontzettend boos worden om kleine dingen of huilbuien krijgen als je kleine tegenslagen te verwerken hebt, dat vind ik over-emotioneel.
Zelf kom ik soms over als een koelkast, ik kan negatieve emoties slecht uiten in gezelschap. Is soms ook lastig.
Iemand een blokje kaas bij de mosterd?
woensdag 4 april 2012 om 15:20
nederlandsevrouw, misschien is over-emotioneel ook niet juist gekozen. Mijn emoties kan ik opzich wel goed in bedwang houden. Het zijn de tranen. Ik leef ook snel heel erg met iemand mee. Ik ben eigenlijk gewoon heel erg empathisch en dat is niet slecht toch?
Nu nog leren om zo'n mooie maxima traan te laten ipv tranen met tuiten, rode ogen, uitgelopen make up en snottebel uit de neus.
Nu nog leren om zo'n mooie maxima traan te laten ipv tranen met tuiten, rode ogen, uitgelopen make up en snottebel uit de neus.