Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Beste versie van jezelf

22-09-2019 23:41 18 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe kan ik de beste versie van mezelf worden is een vraag die ik me regelmatig stel en wat maakt dat ik blijf proberen om m'n valkuilen aan te gaan en te overwinnen.
Omdat het valkuilen zijn liggen ze op de loer en trap ik er nog met regelmaat in.
Dit topic start ik om dit aan te gaan met mensen die dit herkennen en het ook aan willen gaan. De valkuilen zullen verschillen maar de behoefte om ze aan te pakken is de gezamenlijke deler.
Dus als je dit herkent, deel, leer en bezie dit topic als een stap vooruit.
Alle reacties Link kopieren Quote
To begint: mijn valkuilen om vooruit te komen hebben de oorsprong in zelfsabotage, lang leve de lol mentaliteit en uitstelgedrag. Met name alcohol, drang naar roes gevoel/pauze momentje van de werkelijkheid en niet nemen van eigen verantwoordelijkheid spelen daarin een belangrijke rol. Ik wil dit overwinnen en het delen met anderen maakt dat ik me niet zo alleen viel daarin en gesteund voel.
Viva lijkt me een goede plek daarvoor :)
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn valkuil is dat ik mij nooit focus op 1 ding maar op tientallen dingen tegelijk. Ik begin overal aan maar ga nooit met iets echt serieus verder. Als het op het punt komt dat ik moet gaan studeren om beter te worden dan haak ik af. Wat mij ook wel weer ver brengt omdat ik vaak hetzelfde doel bereik puur op doorzetting en gevoel. Maar dit is niet altijd voldoende
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik wist niet waar het aan lag.
Altijd heb ik de koe bij de horens gevat, nooit ben ik bij de pakken neer gaan zitten, niets was te groot of teveel, niets was te moeilijk, ik zag alles altijd als een uitdaging en maakte er iets leuks van, ook al was het een grote zware taak.

Dit alles ben ik kwijt en zie overal als een berg tegenop, twijfel of ik het wel kan, wat het ook is en daardoor kan ik dagen, weken, maanden, zelfs tot een jaar uitstellen, om er achter te komen als ik er eenmaal aan begonnen ben, dat het allemaal reuze meevalt.

Ik heb begrepen dat dat aan de overgang ligt en misschien wel komt omdat ik geen zorghormonen meer aanmaak en zelfs verlies tot er niets meer van over is.
Ik kan mezelf er niet toe zetten om me dit bewust te zijn als er iets te doen staat, dan verval ik in die twijfel en zie ik die berg. What's a girl to do?
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Jeetje cateautje, ik lees je vaker waardoor ik ook wel eens gelezen heb dat je met dergelijke problemen kampte en hoopte voor jou dat dit tot het verleden behoorde. Het lijkt me heel zwaar om te moeten dealen met zo'n verandering in je leven. Hoe ga je daarmee om?
Alle reacties Link kopieren Quote
Wolf : als je valkuil jou ook verder brengt wat zou je dan daarmee willen zodat je het niet meer omschrijft valkuil?
Alle reacties Link kopieren Quote
rozadefloza schreef:
23-09-2019 00:24
Jeetje cateautje, ik lees je vaker waardoor ik ook wel eens gelezen heb dat je met dergelijke problemen kampte en hoopte voor jou dat dit tot het verleden behoorde. Het lijkt me heel zwaar om te moeten dealen met zo'n verandering in je leven. Hoe ga je daarmee om?
Ik ga er niet mee om, dat is het punt juist, ik vat de koe niet meer bij de horens, en ga bij de pakken neerzitten en heb dan geen flauw idee wat te doen en naar aanleiding van het feit dat ik ouder aan het worden ben en dit steeds erger wordt, weet ik niet wat ik eraan kan doen om te voorkomen dat het erger wordt, om te voorkomen dat het zo blijft.
Ik denk dat het ook te maken heeft met het feit dat ik altijd alles alleen heb gedaan, dat kan ik nu niet meer opbrengen, terwijl ik dat juist nooit erg heb gevonden, maar nu staat het me des te meer tegen.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
rozadefloza schreef:
22-09-2019 23:49
To begint: mijn valkuilen om vooruit te komen hebben de oorsprong in zelfsabotage, lang leve de lol mentaliteit en uitstelgedrag. Met name alcohol, drang naar roes gevoel/pauze momentje van de werkelijkheid en niet nemen van eigen verantwoordelijkheid spelen daarin een belangrijke rol. Ik wil dit overwinnen en het delen met anderen maakt dat ik me niet zo alleen viel daarin en gesteund voel.
Viva lijkt me een goede plek daarvoor :)
Heb je dan niet gewoon een alcoholverslaving? Als je dit niet kunt laten?
Alle reacties Link kopieren Quote
rozadefloza schreef:
22-09-2019 23:49
Viva lijkt me een goede plek daarvoor :)
De AA lijkt me een betere plek
Cateautje schreef:
23-09-2019 00:46
Ik ga er niet mee om, dat is het punt juist, ik vat de koe niet meer bij de horens, en ga bij de pakken neerzitten en heb dan geen flauw idee wat te doen en naar aanleiding van het feit dat ik ouder aan het worden ben en dit steeds erger wordt, weet ik niet wat ik eraan kan doen om te voorkomen dat het erger wordt, om te voorkomen dat het zo blijft.
Ik denk dat het ook te maken heeft met het feit dat ik altijd alles alleen heb gedaan, dat kan ik nu niet meer opbrengen, terwijl ik dat juist nooit erg heb gevonden, maar nu staat het me des te meer tegen.
Hey cateu! Jij en ik zitten in precies dezelfde fase zie ik. Moeilijk he soms. Vrouwen hebben me vaker voorbereid op een overgangsfase en dat je dan heel anders in je vel komt te zitten op veel vlakken. Nou, ik herken nu wat ze toen bedoelden. En wat je zegt over het áltijd dingen alleen doen en daar nu weerstand tegen voelen herken ik ook heel erg. Een beste versie van mezelf ben ik -vind ikzelf - inmiddels echt wel geworden maar dealen met hormonen is een heel andere zaak haha. Alle dagen lijken een soort van zinloze herhaling. Dus, ik ben vandaag gewoon weer wakker geworden en ik ga maar weer een dag aan :bye:
Anoniem30092019121450 wijzigde dit bericht op 23-09-2019 07:35
Reden: Autocorrect
0.24% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
stomwijnglas schreef:
23-09-2019 00:49
Heb je dan niet gewoon een alcoholverslaving? Als je dit niet kunt laten?

Dat zou je inderdaad denken ja maar nee dat verwacht ik niet. Ik kan maanden zonder alcohol of op feestjes zitten en 2 glazen alcohol drinken en hier geen problemen mee te hebben maar op het moment dat het wel problematisch is heeft het vaak te maken met angst en vermijding. Ik wil/moet iets aangaan maar durf/overzie dat niet en duik dan maar met m'n kop in de wijnfles zodat ik het niet aan hoef te gaan. Zelfsabotage dus.

Gelukkig weet ik steeds beter m'n redenen en valkuilen maar trap er nog wel in.

En de reden dat ik dit bij het forum neerleg en niet bij de AA lijkt me daarbij ook uitgelegd ;)
Alle reacties Link kopieren Quote
lizzylemon schreef:
23-09-2019 07:33
Hey cateu! Jij en ik zitten in precies dezelfde fase zie ik. Moeilijk he soms. Vrouwen hebben me vaker voorbereid op een overgangsfase en dat je dan heel anders in je vel komt te zitten op veel vlakken. Nou, ik herken nu wat ze toen bedoelden. En wat je zegt over het áltijd dingen alleen doen en daar nu weerstand tegen voelen herken ik ook heel erg. Een beste versie van mezelf ben ik -vind ikzelf - inmiddels echt wel geworden maar dealen met hormonen is een heel andere zaak haha. Alle dagen lijken een soort van zinloze herhaling. Dus, ik ben vandaag gewoon weer wakker geworden en ik ga maar weer een dag aan :bye:
Wat heftig zeg die overgang. Nu ben ik nog niet op dat punt maar ik krijg er altijd wel wat schrik van als ik dit soort verhalen lees of hoor. Het klinkt wel als een depressie.
Waarschijnlijk een vraag naar de bekende weg maar is daar niks tegen te doen om die hormonen wat te onderdrukken qua medicatie?
Alle reacties Link kopieren Quote
lizzylemon schreef:
23-09-2019 07:33
Hey cateu! Jij en ik zitten in precies dezelfde fase zie ik. Moeilijk he soms. Vrouwen hebben me vaker voorbereid op een overgangsfase en dat je dan heel anders in je vel komt te zitten op veel vlakken. Nou, ik herken nu wat ze toen bedoelden. En wat je zegt over het áltijd dingen alleen doen en daar nu weerstand tegen voelen herken ik ook heel erg. Een beste versie van mezelf ben ik -vind ikzelf - inmiddels echt wel geworden maar dealen met hormonen is een heel andere zaak haha. Alle dagen lijken een soort van zinloze herhaling. Dus, ik ben vandaag gewoon weer wakker geworden en ik ga maar weer een dag aan :bye:
Maar gewoon wakker worden en dan weer een dag aangaan is toch niet het beste in jezelf?
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
Cateautje schreef:
23-09-2019 10:47
Maar gewoon wakker worden en dan weer een dag aangaan is toch niet het beste in jezelf?
Hoezo niet? Acceptatie is essentieel voor een bewust mens denk ik. Ik laat mezelf gewoon altijd toe om alles te voelen, welk label of woord daaraan ook hangt. Ik zoek dus geen escapes (meer) of reageer ontevredenheid af op mijn omgeving omdat ik weer wat er precies kut is om het zo maar te zeggen :) en dat voelt wel als een verbeterde versie van mezelf eigenlijk
rozadefloza schreef:
23-09-2019 10:17
Wat heftig zeg die overgang. Nu ben ik nog niet op dat punt maar ik krijg er altijd wel wat schrik van als ik dit soort verhalen lees of hoor. Het klinkt wel als een depressie.
Waarschijnlijk een vraag naar de bekende weg maar is daar niks tegen te doen om die hormonen wat te onderdrukken qua medicatie?
Onderdrukken doe ik niet hoor. Beter laat ik alles gewoon zijn gang gaan. Wat ik wel probeer te doen is dit proces zo min mogelijk tegen te gaan en op genoeg rust, voor mij goede voeding te kiezen, dat soort dingen te letten.. en ik gebruik druppels omdat ik lichamelijk ook wel wat begin te merken
Alle reacties Link kopieren Quote
lizzylemon schreef:
23-09-2019 15:23
Hoezo niet? Acceptatie is essentieel voor een bewust mens denk ik. Ik laat mezelf gewoon altijd toe om alles te voelen, welk label of woord daaraan ook hangt. Ik zoek dus geen escapes (meer) of reageer ontevredenheid af op mijn omgeving omdat ik weer wat er precies kut is om het zo maar te zeggen :) en dat voelt wel als een verbeterde versie van mezelf eigenlijk
Oooohhh, bedoel je het zooooo! :-D
Jawel, zo ga ik al bijna mijn hele leven de dag aan. Ben nooit moeilijk geweest met dat soort dingen.

Dacht even dat je iets bedoelde dat mensen die depri zijn doen als ze wakker worden.
Maar goed, dat had ik zelfs niet toen ik depri was.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
rozadefloza schreef:
23-09-2019 00:27
Wolf : als je valkuil jou ook verder brengt wat zou je dan daarmee willen zodat je het niet meer omschrijft valkuil?
Dat is een goede om eens verder over na te denken. Heb daar niet snel een antwoord op.
Alle reacties Link kopieren Quote
Heb er eens over nagedacht:) Het komt denk ik omdat je zwakke punten vaak ook je sterke punten zijn. Daarbij spelen omgevingsfactoren ook een rol. De verwachting (of de verwachting die je jezelf oplegt) dat het volgens een bepaalde methode moet.
Is eigenlijk de verbeterde versie van jezelf niet de acceptatie van dat je nu eenmaal zo in elkaar steekt?

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven