Psyche
alle pijlers
Beste vriendin gaat dood...
vrijdag 15 juli 2011 om 11:05
ik heb gisteravond te horen gekregen dat mijn beste vriendin dood gaat. Nadat ze al in december diagnose ''kanker'' had gekregen en er uitzaaiingen waren in de lymfen, en er allerlei dingen fout gingen m.b.t. operaties/chemo/bestralingen, is het nu weer mis. Amper 3 maanden nadat ze klaar is met chemo en bestralingen heeft ze te horen gekregen dat er uitzaaiingen zijn in de longen en in de lever. Misschien dat er nog chemo gegeven kan worden, maar dat is eigenlijk alleen maar uitstel van executie.
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
zondag 17 juli 2011 om 20:27
Ben net terug uit het ziekenhuis, ben maar zo'n anderhalf uur geweest....ze mag niet teveel bezoek hebben want dat is gewoon te druk voor haar.
Misschien mag ze over een paar dagen naar huis, ze kunnen in het ziekenhuis toch verder niks doen.
Pff, ik ben eigenlijk gewoon kapot. Geestelijk leeg.
Komt wel weer goed hoor maar de afgelopen dagen eisen nu even hun tol van me. Een hele grote reality check zeg maar.
Misschien mag ze over een paar dagen naar huis, ze kunnen in het ziekenhuis toch verder niks doen.
Pff, ik ben eigenlijk gewoon kapot. Geestelijk leeg.
Komt wel weer goed hoor maar de afgelopen dagen eisen nu even hun tol van me. Een hele grote reality check zeg maar.
zondag 17 juli 2011 om 22:11
Kaatje ,
meid wat heb jij het zwaar!
En ik voel zo met je mee ookal ken ik je niet!
Bepaalde dingen die je beschrijft steken mij rechtstreeks in mijn hart,stokken van de adem niet aanspreekbaar zijn etc.
Ik word gelijk terug in de tijd op de dag dat mijn moeder stierf geworpen(nu anderhalf jaar geleden).
Ik hoop dat je nog tijd met je beste vriendin kan doorbrengen,ze houd veel van je en heeft onzettend veel waarding voor jou en hecht veel waarde aan jullie vriendschap.(de reden dat ik dit denk is omdat ze je belde om alleen even je stem te horen,wat een liefde!)
Misschien wil je dit nu helemaal niet horen/vindt je het niet fijn van een vreemde,
maar zoals ik jou wel eens lees,
lijk jij mij een super kleurrijk persoon.
Ik heb toen voor mijn moeders begrafenis zes windlichten gekocht en deze elk met een decoratie zand gevuld.(wit,rood,paars,goud,groen en roze)
Aan het einde van de dienst stond ik met tantes beste vriendinnen en schoonzusjes naast elkaar en alle aanwezigen hebben een handje zand kleur naar keuze(sommige namen van alle kleuren een beetje)genomen en over haar kist uitgestrooid.
Toen alle mensen weg waren hebben wij met het selecte groepje zanddragers het overige zand de lucht in gegooid om het naar beneden ziet te dwarrelen op haar kist.
Maar ik las net iets over een urn uitzoeken,weet niet of deze thuis of op de begraafplaats komt te staan(of begraven),
dat je het dan op een andere plek zou kunnen doen(of een plek die speciaal voor jullie was).
Mijn familie en ik vonden het erg fijn,omdat mijn moeder een ontzettend kleurrijk persoon was.
Maar het is natuurlijk heel persoonlijk,en vindt jij dit helemaal niks.
(dan heb ik niks gezegd,hoop niet dat dit raar overkomt)
Verder heel veel sterkte,
met alles wat je nu doormaakt!
meid wat heb jij het zwaar!
En ik voel zo met je mee ookal ken ik je niet!
Bepaalde dingen die je beschrijft steken mij rechtstreeks in mijn hart,stokken van de adem niet aanspreekbaar zijn etc.
Ik word gelijk terug in de tijd op de dag dat mijn moeder stierf geworpen(nu anderhalf jaar geleden).
Ik hoop dat je nog tijd met je beste vriendin kan doorbrengen,ze houd veel van je en heeft onzettend veel waarding voor jou en hecht veel waarde aan jullie vriendschap.(de reden dat ik dit denk is omdat ze je belde om alleen even je stem te horen,wat een liefde!)
Misschien wil je dit nu helemaal niet horen/vindt je het niet fijn van een vreemde,
maar zoals ik jou wel eens lees,
lijk jij mij een super kleurrijk persoon.
Ik heb toen voor mijn moeders begrafenis zes windlichten gekocht en deze elk met een decoratie zand gevuld.(wit,rood,paars,goud,groen en roze)
Aan het einde van de dienst stond ik met tantes beste vriendinnen en schoonzusjes naast elkaar en alle aanwezigen hebben een handje zand kleur naar keuze(sommige namen van alle kleuren een beetje)genomen en over haar kist uitgestrooid.
Toen alle mensen weg waren hebben wij met het selecte groepje zanddragers het overige zand de lucht in gegooid om het naar beneden ziet te dwarrelen op haar kist.
Maar ik las net iets over een urn uitzoeken,weet niet of deze thuis of op de begraafplaats komt te staan(of begraven),
dat je het dan op een andere plek zou kunnen doen(of een plek die speciaal voor jullie was).
Mijn familie en ik vonden het erg fijn,omdat mijn moeder een ontzettend kleurrijk persoon was.
Maar het is natuurlijk heel persoonlijk,en vindt jij dit helemaal niks.
(dan heb ik niks gezegd,hoop niet dat dit raar overkomt)
Verder heel veel sterkte,
met alles wat je nu doormaakt!
maandag 18 juli 2011 om 00:25
Kaatje, ik leg virtueel mijn armen om je heen en huil met je mee hoe onmogelijk het is om je beste vriendin te verliezen.
Ik maakte dat 9 maanden en 12 dagen geleden mee.
Weet nauwelijks hoe ik toen en nu mezelf staande hou, maar doe mijn best.
Kort geleden mailde haar zusje naar me;
Wees jezelf dankbaar voor wat je voor haar hebt betekend. Wees haar dankbaar voor hetzelfde. En vaar op deze dankbaarheid verder. Ze was wie ze was, niet ondanks maar mede dankzij jou! Wees daar maar trots op en ga daarmee verder. Je verdient het.
Ik was daar heel blij mee.
Maar goed, leef in het moment en doe wat je hart ingeeft en weet dat dat goed is.
Oh ja, probeer te eten, drink fruitontbijt tot het je oren uitkomt, als er niks anders meer in gaat.
Ik maakte dat 9 maanden en 12 dagen geleden mee.
Weet nauwelijks hoe ik toen en nu mezelf staande hou, maar doe mijn best.
Kort geleden mailde haar zusje naar me;
Wees jezelf dankbaar voor wat je voor haar hebt betekend. Wees haar dankbaar voor hetzelfde. En vaar op deze dankbaarheid verder. Ze was wie ze was, niet ondanks maar mede dankzij jou! Wees daar maar trots op en ga daarmee verder. Je verdient het.
Ik was daar heel blij mee.
Maar goed, leef in het moment en doe wat je hart ingeeft en weet dat dat goed is.
Oh ja, probeer te eten, drink fruitontbijt tot het je oren uitkomt, als er niks anders meer in gaat.
maandag 18 juli 2011 om 09:07
Lieve Kaatje,
De hele situatie waar jij nu in zit laat mij niet los. ook al ken ik je niet, ik moet vaak aan jou en jouw vriendin denken.
Zoals velen al gezegd hebben, je doet het echt heel erg goed! En je lijkt me een ontzettend lieve vriendin. Probeer met je vriendin te praten over haar angsten en waar het kan probeer haar gerust te stellen. Ook al is dat voor haar natuurlijk een schrale troost, want zij staat aan het begin van een reis die ze alleen moet maken.
Nogmaals een hele dikke knuffel!
De hele situatie waar jij nu in zit laat mij niet los. ook al ken ik je niet, ik moet vaak aan jou en jouw vriendin denken.
Zoals velen al gezegd hebben, je doet het echt heel erg goed! En je lijkt me een ontzettend lieve vriendin. Probeer met je vriendin te praten over haar angsten en waar het kan probeer haar gerust te stellen. Ook al is dat voor haar natuurlijk een schrale troost, want zij staat aan het begin van een reis die ze alleen moet maken.
Nogmaals een hele dikke knuffel!
maandag 18 juli 2011 om 09:50
Vandaag weer naar het werk gesleept. Ik ben kapot. Weer een slapeloze nacht gehad. Al vanaf donderdagnacht heb ik slapeloze nachten, ik kom moeilijk in slaap en dan schrik ik midden in de nacht wakker, dan denk ik dat het allemaal een nachtmerrie was, maar dan komt het besef dat het allemaal echt is.
Gelukkig zijn ze hier ook heel begrijpend, ik had een aantal zware dossiers (mentaal zwaar, niet fysiek he...haha... ) en die hebben collega's overgenomen. De rest gaat op de automatische piloot.
Ik baal zo hard, ik heb mijn gsm thuis laten liggen, ben zo bang dat er nu iets gebeurt en dat niemand me kan bereiken, en daarbij kan ik mijn vriendin ook niet even een smsje sturen dat ik aan haar denk. Kutzooi.
Vanavond kan ik niet op bezoek gaan helaas, ironisch genoeg komt er uitgerekend vandaag een kerel van Monuta op bezoek om te praten over de indexering van mijn uitvaartverzekering. Lekkere timing maargoed, ook dat moet allemaal gebeuren.
Hopelijk is mijn meissie morgen in haar eigen huis, eigen omgeving, dat ziekenhuis is gewoon rot om steeds te liggen.
Ik heb trouwens in september een afspraak staan om een tattoo te laten coveren, ik wilde eerst een roos laten zetten, maar nu wordt het een hibiscus. Dat is mijn vriendin's favoriete bloem, en dat wordt mijn eerbetoon aan haar. Zo zal ze elke dag nog een beetje bij me zijn, ook als ze er niet meer is...
Gelukkig zijn ze hier ook heel begrijpend, ik had een aantal zware dossiers (mentaal zwaar, niet fysiek he...haha... ) en die hebben collega's overgenomen. De rest gaat op de automatische piloot.
Ik baal zo hard, ik heb mijn gsm thuis laten liggen, ben zo bang dat er nu iets gebeurt en dat niemand me kan bereiken, en daarbij kan ik mijn vriendin ook niet even een smsje sturen dat ik aan haar denk. Kutzooi.
Vanavond kan ik niet op bezoek gaan helaas, ironisch genoeg komt er uitgerekend vandaag een kerel van Monuta op bezoek om te praten over de indexering van mijn uitvaartverzekering. Lekkere timing maargoed, ook dat moet allemaal gebeuren.
Hopelijk is mijn meissie morgen in haar eigen huis, eigen omgeving, dat ziekenhuis is gewoon rot om steeds te liggen.
Ik heb trouwens in september een afspraak staan om een tattoo te laten coveren, ik wilde eerst een roos laten zetten, maar nu wordt het een hibiscus. Dat is mijn vriendin's favoriete bloem, en dat wordt mijn eerbetoon aan haar. Zo zal ze elke dag nog een beetje bij me zijn, ook als ze er niet meer is...
maandag 18 juli 2011 om 09:55
maandag 18 juli 2011 om 12:59
Hey Kaatje, ook hier maar even een berichtje, voor het geval je het andere topic niet leest... Ik ben blij dat je hier je ei kwijt kunt. Kan me voorstellen dat het praten over je vriendin wat helderheid schept, blijf het ook vooral doen als het je enigszins oplucht.
Ik vind het super dat je zo dicht bij je vriendin staat en er ook echt voor haar bent. Vergeet alleen niet goed voor jezelf te blijven zorgen, jij bent ook belangrijk. Ik hoop echt dat je later terug kunt kijken op een paar mooie en waardevolle dagen/weken/misschien toch maanden, hoe dubbel dat nu ook klinkt. Meisje, heel veel sterkte en hou je taai!
Ik vind het super dat je zo dicht bij je vriendin staat en er ook echt voor haar bent. Vergeet alleen niet goed voor jezelf te blijven zorgen, jij bent ook belangrijk. Ik hoop echt dat je later terug kunt kijken op een paar mooie en waardevolle dagen/weken/misschien toch maanden, hoe dubbel dat nu ook klinkt. Meisje, heel veel sterkte en hou je taai!
maandag 18 juli 2011 om 14:39
Ik had op facebook gezet dat ik mijn gsm vergeten was, haar vriend heeft me daar laten weten dat alles nog hetzelfde is als gisteren (gelukkig). Moet er niet aan denken dat er juist iets gebeurt als ik niet bereikbaar ben.
Oh, en morgen mag ze ook lekker naar huis dat is echt heel fijn. Ze kan beter in een vertrouwde omgeving zijn (lijkt mij) dan in zo'n kille ziekenhuiskamer.
Oh, en morgen mag ze ook lekker naar huis dat is echt heel fijn. Ze kan beter in een vertrouwde omgeving zijn (lijkt mij) dan in zo'n kille ziekenhuiskamer.
maandag 18 juli 2011 om 17:55
kaatje,ik zie dit topic nu pas en ik heb nog niet alle pagina's
gelezen.Dus reageer daarom ff zo.Veel sterkte meid met hetgeen
dat je meemaakt.Het is erg heftig en ik kan het me goed
voorstellen dat het moeilijk is om iemand te verliezen waar je
ontzettend om geeft.Ik ben 2 maanden geleden pas mijn schoonpa
aan alvleesklierkanker verloren.Hebben de hele lijdensweg en
alles eromheen meegemaakt.Het was heftig maar ook een
waardevolle tijd.We koesteren alle herinneringen enorm.Dus geniet
van ieder mooi moment met je vriendin!Praat met elkaar,lach en
hui met elkaar!Doe die dingen waar jullie je prettig bij voelen!
Hoe oud is je vriendin als ik vragen mag?
Heel veel sterkte toegewenst en een dikke knuf!
gelezen.Dus reageer daarom ff zo.Veel sterkte meid met hetgeen
dat je meemaakt.Het is erg heftig en ik kan het me goed
voorstellen dat het moeilijk is om iemand te verliezen waar je
ontzettend om geeft.Ik ben 2 maanden geleden pas mijn schoonpa
aan alvleesklierkanker verloren.Hebben de hele lijdensweg en
alles eromheen meegemaakt.Het was heftig maar ook een
waardevolle tijd.We koesteren alle herinneringen enorm.Dus geniet
van ieder mooi moment met je vriendin!Praat met elkaar,lach en
hui met elkaar!Doe die dingen waar jullie je prettig bij voelen!
Hoe oud is je vriendin als ik vragen mag?
Heel veel sterkte toegewenst en een dikke knuf!
maandag 18 juli 2011 om 18:14
kaatje,daar ben ik voor de derde keer.Ik heb ff snel je topic
doorgelezen.Wat een ouders hebben je vriendin toch!Het lijkt wel
alsof ze niet om haar geven en ik ben sprakeloos.Gelukkig ben jij
een goede vriendin en ontzettend lief.Je mag trots op jezelf zijn.Je
doet het hartstikke goed.En wat je in een van je berichten
omschrijft is voor mij ook herkenbaar,een uitgeteerd lichaam,zwak
praten,moe en zwak zijn etc...Ik denk aan je meid en leef met je
mee.
doorgelezen.Wat een ouders hebben je vriendin toch!Het lijkt wel
alsof ze niet om haar geven en ik ben sprakeloos.Gelukkig ben jij
een goede vriendin en ontzettend lief.Je mag trots op jezelf zijn.Je
doet het hartstikke goed.En wat je in een van je berichten
omschrijft is voor mij ook herkenbaar,een uitgeteerd lichaam,zwak
praten,moe en zwak zijn etc...Ik denk aan je meid en leef met je
mee.
maandag 18 juli 2011 om 23:15
dinsdag 19 juli 2011 om 08:29
Daar ben ik weer. Ik zie eruit als een zombie, vannacht weer niet geslapen. Mijn wallen zijn bijna zwart en hangen tot op mijn enkels, maar ik sleep mezelf maar weer naar het werk.
De vriend van mijn vriendin heeft me laten weten dat ik ook vandaag eigenlijk niet op bezoek kan komen, het zal allemaal al vermoeiend genoeg zijn voor haar. Dat snap ik helemaal. Ze moet met de ambulance liggend vervoerd worden, dan thuis weer al dat gehannes met overleggen naar bed enzo....ik snap het echt helemaal. Maar toch heb ik daar een beetje een rotgevoel over, ben zo bang dat ik niet genoeg tijd heb om nog voor haar dingen te regelen die ze me gevraagd had...egoïstisch he. Dus dan voel ik me daar weer schuldig over. Want het gaat hier niet om mij, het gaat om haar!!
Ik heb laatst een hele mooie kaart gezien met een gedicht, dat sloeg gewoon 100% op haar en mijn gevoel voor haar, die ga ik vanmiddag kopen en stuur ik op.
Hopelijk krijgt ze de komende tijd wat rust en ik kan alleen maar hopen dat ik haar een dezer dagen weer kan opzoeken
Oh, en Geraldine, ze is 31
De vriend van mijn vriendin heeft me laten weten dat ik ook vandaag eigenlijk niet op bezoek kan komen, het zal allemaal al vermoeiend genoeg zijn voor haar. Dat snap ik helemaal. Ze moet met de ambulance liggend vervoerd worden, dan thuis weer al dat gehannes met overleggen naar bed enzo....ik snap het echt helemaal. Maar toch heb ik daar een beetje een rotgevoel over, ben zo bang dat ik niet genoeg tijd heb om nog voor haar dingen te regelen die ze me gevraagd had...egoïstisch he. Dus dan voel ik me daar weer schuldig over. Want het gaat hier niet om mij, het gaat om haar!!
Ik heb laatst een hele mooie kaart gezien met een gedicht, dat sloeg gewoon 100% op haar en mijn gevoel voor haar, die ga ik vanmiddag kopen en stuur ik op.
Hopelijk krijgt ze de komende tijd wat rust en ik kan alleen maar hopen dat ik haar een dezer dagen weer kan opzoeken
Oh, en Geraldine, ze is 31
