Psyche
alle pijlers
Boulimia, kom ik er ooit vanaf?
zondag 31 januari 2016 om 22:59
Ik heb nu ruim tien jaar een eetstoornis. De eerste twee jaar boulimia, daarna zes jaar anorexia, nu sinds twee jaar boulimia. Het is ontzettend frustrerend, om moedeloos van te worden. Dagelijks heb ik eetbuien (die ik compenseer met braken). Deze komen vooral door de dagelijks dingen van het leven waar ik niet mee om kan gaan. Stress, afwijzing, negatieve gedachtes, depressie etc. Het is zo'n mechanisme geworden om met alles te dealen en mezelf de dag door te helpen. Ik wil zo graag deze cirkel doorbreken, maar het lijkt mij niet. Soms ben ik twee, drie, vier dagen eetbuivrij, maar dan begint het weer van voor af aan.
Ik heb wel therapie van een maatschappelijk werker, maar heb niet het idee dat dit veel uithaalt.
Heeft iemand tips? Adviezen? succesverhalen?
Ik heb wel therapie van een maatschappelijk werker, maar heb niet het idee dat dit veel uithaalt.
Heeft iemand tips? Adviezen? succesverhalen?
zondag 31 januari 2016 om 23:15
Kun je de eetbuien ombuigen naar bv. eetbuien die je niet hoeft te compenseren? (komkommer, tomaat, augurk, wortels... dat soort dingen?)
Dat scheelt misschien een eerste stap.
Een diëtist misschien? Iemand die je gericht kan helpen met het eten? MW is volgens mij meer gericht op je te helpen omgaan met die dagelijkse dingen.
Misschien bezoek huisarts ook een idee?
Dat scheelt misschien een eerste stap.
Een diëtist misschien? Iemand die je gericht kan helpen met het eten? MW is volgens mij meer gericht op je te helpen omgaan met die dagelijkse dingen.
Misschien bezoek huisarts ook een idee?
It's not always easy, but it's worth it.
zondag 31 januari 2016 om 23:35
Trouwens, ik denk dat je niet moet focussen op het verminderen van eetbuien maar op het vinden van een andere manier om met negatieve emoties om te gaan. Door eetbuien te onderdrukken onderdruk je ook het uiten van je emoties en dat gaat nu eenmaal niet eeuwig, dus logisch dat je na een paar dagen terugvalt. Hiermee wil ik niet zeggen dat je de eetbuien maar gewoon moet voortzetten, maar ik hoop dat je snapt wat ik bedoel. zoek hulp meid, inderdaad bij een hulpverlener die hierin gespecialiseerd is. Je loopt hier al zo lang mee, daar kom je niet zomaar uit.
maandag 1 februari 2016 om 07:39
maandag 1 februari 2016 om 21:25
maandag 1 februari 2016 om 21:29
quote:tinypotato schreef op 01 februari 2016 @ 21:25:
Human Concern Ervaringsdeskundige therapeuten (ook écht therapeuten, niet alleen ervaringsdeskundig) dit is 2e lijns GGZ. Je moet de problematiek achter jouw eetgedrag aanpakken en dit kan hier heel goed. Juist omdat ze zo goed weten hoe de eetstoornis in elkaar steekt.Dit is een hele goede organisatie.
Human Concern Ervaringsdeskundige therapeuten (ook écht therapeuten, niet alleen ervaringsdeskundig) dit is 2e lijns GGZ. Je moet de problematiek achter jouw eetgedrag aanpakken en dit kan hier heel goed. Juist omdat ze zo goed weten hoe de eetstoornis in elkaar steekt.Dit is een hele goede organisatie.
zaterdag 6 februari 2016 om 18:50
Waar loop je op vast bij HC? Misschien is een wat meer intensieve therapie nodig om echt de diepe problematiek achter de eetstoornis aan te pakken. Mogelijk schematherapie? Ik denk dat het ook belangrijk is dat je leert goed voor jezelf te zorgen en dat ook te willen. Uit eindelijk komt het erop neer dat je een manier moet vinden om je patronen te doorbreken en anders om te gaan met je emoties. Dat betekent dat je door iets heen moet wat heel vervelend voelt, nu omzeil je dat vervelende door te eten. Maar toch zal je eraan moeten geloven, want niemand anders gaat het doen. Mensen kunnen je steunen en helpen, maar je moet uitzoeken wat jij nodig hebt om hier doorheen te gaan, want JIJ moet er doorheen. Dat hoef je niet alleen te doen, zeker niet, maar JIJ moet het doen. En dat is een vervelend gevoel dat je normaal weg eet. Het patroon van eetbuien (en braken) houdt elkaar ook in stand, dus ook biologisch gezien is het nodig om een patroon te doorbreken. Je lichaam moet wennen aan een gezond eetpatroon waarbij je ook voldoende eet (niet te weinig en niet te streng!)
Het is moeilijk, maar je kan het! Echt.
Het is moeilijk, maar je kan het! Echt.
zaterdag 6 februari 2016 om 22:12
Dankjewel, tinypotato (en de anderen). Ik zag HC altijd als de reddingsboei die voorbij kwam drijven. Het enige en laatste wat ik nog eventueel wilde proberen, om van mijn eetstoornis af te komen. Dat leek eerst ook goed te gaan. Maar toen ging mijn vertrouwde therapeut weg, kreeg ik een nieuwe met wie het niet klikte. Nu sinds kort weer een nieuwe. Die wisselingen zijn niet makkelijk.
Soms gaat het wel even goed, dan heb ik bijvoorbeeld twee dagen geen eetbuien. Maar dat slaat ook zo weer om. Het is zo'n enorme verslaving. Alles roept een eetbui op. Emoties van opwinding, verdriet, woede, blijdschap. Maar ook het eten wat ik in huis heb, al is dat niet eens eetbuivoedsel. Brood, kaas, crackers, dat soort simpele dingen. Ik ben er zo zat van.
Een gezond eetpatroon heb ik inmiddels wel, dus daar ligt het niet meer aan. Maar ook in gezonde dingen sla k tegenwoordig door.
Soms gaat het wel even goed, dan heb ik bijvoorbeeld twee dagen geen eetbuien. Maar dat slaat ook zo weer om. Het is zo'n enorme verslaving. Alles roept een eetbui op. Emoties van opwinding, verdriet, woede, blijdschap. Maar ook het eten wat ik in huis heb, al is dat niet eens eetbuivoedsel. Brood, kaas, crackers, dat soort simpele dingen. Ik ben er zo zat van.
Een gezond eetpatroon heb ik inmiddels wel, dus daar ligt het niet meer aan. Maar ook in gezonde dingen sla k tegenwoordig door.
zondag 7 februari 2016 om 13:27
Helaas kom je moeilijk van een eetstoornis af. Je zal je hele leven lang sterk moeten zijn om niet weer in oud gedrag te vervallen. En dat is moeilijk, voor velen. Want de dingen waar je mee moet dealen, waardoor je deze eetstoornis hebt, die zullen niet weggaan. Je zal je hele leven lang last houden van dingen die stress veroorzaken, afwijzingen waar je mee te maken krijgt. En van negatieve gedachtes/depri voelen is ook niet gezegd dat je dat - ondanks hulp - nooit meer zal hebben.
Ik heb zelf eetverslavingen waar ik niet sterk genoeg voor kan zijn om het niet meer te doen. Behalve als ik het niet kán doen (voor 1 heb ik de auto nodig en mijn vriend gaat de laatste tijd met de auto naar z'n werk), maar zodra ik dan weer de auto heb... ga ik het weer doen. Maar voor de anderen, daar heb ik geen auto voor nodig, dus die kan ik zo maken...
Ik heb zelf eetverslavingen waar ik niet sterk genoeg voor kan zijn om het niet meer te doen. Behalve als ik het niet kán doen (voor 1 heb ik de auto nodig en mijn vriend gaat de laatste tijd met de auto naar z'n werk), maar zodra ik dan weer de auto heb... ga ik het weer doen. Maar voor de anderen, daar heb ik geen auto voor nodig, dus die kan ik zo maken...