Burnout Help Me
zaterdag 20 augustus 2011 om 01:16
zaterdag 20 augustus 2011 om 07:41
Ga met een psycholoog of zo praten!! Dat heeft mij ook het meeste geholpen. Die kan met een heldere blik dingen voor je op een rijtje zetten en je helpen de belangrijkste dingen te kiezen die het eerst opgelost moeten worden. Want op een gegeven moment zie je zelf in de brij echt niet meer waar je moet beginnen.
Sterkte, ik ben nu al bijna 2 jaar herstellende van een burnout, dus ik weet wat het is.
Sterkte, ik ben nu al bijna 2 jaar herstellende van een burnout, dus ik weet wat het is.
zaterdag 20 augustus 2011 om 08:01
@ lady rocks:
bedankt voor je reactie. Ik bedoel voor bijvoorbeeld ongevallen. of valt dit onder de ziektekosten verz?
@ iedereen:
bedankt voor jullie reacties.
gister avond hebben mijn vriend en ik behoorlijke ruzie gehad.
het komt er op neer dat hij al zijn frustraties er uit heeft gegooid in een dronken bui. hij heeft me voor van alles en nog wat uitgemaakt. Ik begrijp zijn frustratie, maar het probleem is dat hij zich niet meer in de hand heeft als hij heeft gedronken.
ik heb vannacht amper geslapen, en ben nu totaal op.
Na een flinke huilbui net, ben ik maar achter de pc gekropen.
Om heel eerlijk te zijn voel ik me depressief, en soms zie ik het echt niet meer zitten.
Is er iemand die zich hier in herkend?
Het op zijn, moe zijn van het vechten, moe zijn van de ruzies?
Nergens zin in hebben...terwijl het vandaag zon mooie dag beloofd te worden.
bedankt voor je reactie. Ik bedoel voor bijvoorbeeld ongevallen. of valt dit onder de ziektekosten verz?
@ iedereen:
bedankt voor jullie reacties.
gister avond hebben mijn vriend en ik behoorlijke ruzie gehad.
het komt er op neer dat hij al zijn frustraties er uit heeft gegooid in een dronken bui. hij heeft me voor van alles en nog wat uitgemaakt. Ik begrijp zijn frustratie, maar het probleem is dat hij zich niet meer in de hand heeft als hij heeft gedronken.
ik heb vannacht amper geslapen, en ben nu totaal op.
Na een flinke huilbui net, ben ik maar achter de pc gekropen.
Om heel eerlijk te zijn voel ik me depressief, en soms zie ik het echt niet meer zitten.
Is er iemand die zich hier in herkend?
Het op zijn, moe zijn van het vechten, moe zijn van de ruzies?
Nergens zin in hebben...terwijl het vandaag zon mooie dag beloofd te worden.
zaterdag 20 augustus 2011 om 08:48
TO, helaas heb je door ontslag te nemen waarschijnlijk je recht op een ww uitkering verspeeld. Hoe het zit met werken voor een uitzendbureau en de ziektewet, dat weet ik niet.
Volgens mij ben je, zolang je zelf je ziektekostenverzekering betaalt, wel verzekerd, maar dat zou je bij je verzekering kunnen navragen.Of je verzekerd bent tegen ongevallen hangt van je pakket af.
Ik ken je gevoel van moe zijn van het vechten en het niet zien zitten. Als je nog geen hulp hebt, dan raad ik je aan die wel te zoeken. Er is geen wondermiddel tegen burn out en/of depressie, maar gesprekken en eventueel medicatie kunnen je wel verder helpen.
Het conflicthanteringsgedrag van je vriend vind ik zorgelijk. Alsof al je frustraties met een dronken kop eruit gooien een constructieve manier van ruzie maken is. Drinkt hij vaker zo veel dat hij zijn zelfbeheersing kwijt is?
Ik wens je heel veel sterkte.
Volgens mij ben je, zolang je zelf je ziektekostenverzekering betaalt, wel verzekerd, maar dat zou je bij je verzekering kunnen navragen.Of je verzekerd bent tegen ongevallen hangt van je pakket af.
Ik ken je gevoel van moe zijn van het vechten en het niet zien zitten. Als je nog geen hulp hebt, dan raad ik je aan die wel te zoeken. Er is geen wondermiddel tegen burn out en/of depressie, maar gesprekken en eventueel medicatie kunnen je wel verder helpen.
Het conflicthanteringsgedrag van je vriend vind ik zorgelijk. Alsof al je frustraties met een dronken kop eruit gooien een constructieve manier van ruzie maken is. Drinkt hij vaker zo veel dat hij zijn zelfbeheersing kwijt is?
Ik wens je heel veel sterkte.
zaterdag 20 augustus 2011 om 08:50
Maak het uit, vraag of je weer bij je ouders mag wonen, herstel daar, en betaal ze later, wanneer je er weer bovenop bent, terug. Je hebt nu geen inkomsten en bent opgebrand, als je een rustige thuisbasis hebt kun je van daaruit werken aan je herstel door met een psycholoog of andere peut te praten. Pas als je helemaal hersteld bent kun je je weer volledig voor je werk inzetten. Wellicht is het handig om een beroepskeuze-test te doen, en kijken of je talenten ergens anders beter benut kunnen worden dan in de zorg.
Veel sterkte,
Veel sterkte,
zaterdag 20 augustus 2011 om 08:56
Heb je nadat je je ontslag hebt ingedient, ook nog een gesprek gehad met je leidinggevende, of je het onslag ook echt wilde doorzetten?
Ik kan het artikel jammer genoeg niet vinden,maar ik geloof dat een werkgever wel verplicht is je te vragen of je het ontslag ook echt wilt? Ze wisten tenslotte wel dat je een Burn out hebt... toch?
Ik heb zelf ook ontslag genomen en achteraf gezien ook met een burn out oid, maar ik heb wel gesprekken gehad of ik het echt wilde e.d.
Uiteindelijk ben ik er ook niet zo heel leuk weggegaan, maar ze hebben wel netjes geregeld dat we het contract met wederzijdsgoedkeuren hebben ontbonden, waardoor ik nu wel recht heb op een uitkering.
Balen dat je vriend er zo mee om gaat, lastig. Juist nu je wel wat extra steun kunt gebruiken.
Hoe was jullie communicatie voorheen?
Dikke knuf!
Ik kan het artikel jammer genoeg niet vinden,maar ik geloof dat een werkgever wel verplicht is je te vragen of je het ontslag ook echt wilt? Ze wisten tenslotte wel dat je een Burn out hebt... toch?
Ik heb zelf ook ontslag genomen en achteraf gezien ook met een burn out oid, maar ik heb wel gesprekken gehad of ik het echt wilde e.d.
Uiteindelijk ben ik er ook niet zo heel leuk weggegaan, maar ze hebben wel netjes geregeld dat we het contract met wederzijdsgoedkeuren hebben ontbonden, waardoor ik nu wel recht heb op een uitkering.
Balen dat je vriend er zo mee om gaat, lastig. Juist nu je wel wat extra steun kunt gebruiken.
Hoe was jullie communicatie voorheen?
Dikke knuf!
zaterdag 20 augustus 2011 om 09:17
Goedemorgen,
Je schrijft dat je nu werkt via een uitzendbureau, dan kan je je ziekmelden. En maandagmorgen meteen je huisarts bellen voor een afspraak voor een doorverwijzing naar een psycholoog. Daar moet je zelf een afspraak mee maken.
Je ontslag kan je niet meer terugdraaien. Het goede nieuws is dat je actie kan ondernemen en jezelf kan helpen.
Je schrijft dat je nu werkt via een uitzendbureau, dan kan je je ziekmelden. En maandagmorgen meteen je huisarts bellen voor een afspraak voor een doorverwijzing naar een psycholoog. Daar moet je zelf een afspraak mee maken.
Je ontslag kan je niet meer terugdraaien. Het goede nieuws is dat je actie kan ondernemen en jezelf kan helpen.
zaterdag 20 augustus 2011 om 10:06
quote:CharlotteAnnaSophie schreef op 20 augustus 2011 @ 09:11:
Wat erg dat je uit wanhoop maar ontslag hebt genomen. Je was (bent) gewoon ziek en dus niet in staat om te werken. Je geeft aan dat je weer werk hebt. Als je contract nu niet wordt verlengd heb je toch wel recht op een uitkering?
Of heb ik het mis?Als TO een vaste baan of een jaarcontract heeft opgezegd om voor een uitzendbureau te gaan werken, dan bestaat de kans dat dit wordt meegenomen in het oordeel bij toekenning van een ww uitkering. Je kunt een sanctie krijgen of helemaal geen uitkering.
Wat erg dat je uit wanhoop maar ontslag hebt genomen. Je was (bent) gewoon ziek en dus niet in staat om te werken. Je geeft aan dat je weer werk hebt. Als je contract nu niet wordt verlengd heb je toch wel recht op een uitkering?
Of heb ik het mis?Als TO een vaste baan of een jaarcontract heeft opgezegd om voor een uitzendbureau te gaan werken, dan bestaat de kans dat dit wordt meegenomen in het oordeel bij toekenning van een ww uitkering. Je kunt een sanctie krijgen of helemaal geen uitkering.
zaterdag 20 augustus 2011 om 11:21
quote:xxmuisjexx schreef op 20 augustus 2011 @ 08:56:
Heb je nadat je je ontslag hebt ingedient, ook nog een gesprek gehad met je leidinggevende, of je het onslag ook echt wilde doorzetten?
Ik kan het artikel jammer genoeg niet vinden,maar ik geloof dat een werkgever wel verplicht is je te vragen of je het ontslag ook echt wilt? Ze wisten tenslotte wel dat je een Burn out hebt... toch?
Ik heb zelf ook ontslag genomen en achteraf gezien ook met een burn out oid, maar ik heb wel gesprekken gehad of ik het echt wilde e.d.
Uiteindelijk ben ik er ook niet zo heel leuk weggegaan, maar ze hebben wel netjes geregeld dat we het contract met wederzijdsgoedkeuren hebben ontbonden, waardoor ik nu wel recht heb op een uitkering.
Balen dat je vriend er zo mee om gaat, lastig. Juist nu je wel wat extra steun kunt gebruiken.
Hoe was jullie communicatie voorheen?
Dikke knuf!
@muisje : ja mijn leidinggevende heeft dit gedaan. achteraf gezien nu begrijp ik zelf ook niet waarom ik zo stom ben geweest, maar begrijp me goed...ik kon op dat moment absoluut niet meer helder denken. het enige wat voor mij telde was rust en weg van die vreselijke werkplek.
onze communicatie is altijd goed geweest, we zijn echte zielsmaatjes, en hij is altijd erg lief en zorgzaam voor me geweest.
het is niet zo dat hij agressief of wat dan ook wordt hoor, maar hij kan de laatste tijd zijn frustratie niet meer in houden.
ook op hem ligt nu veel druk. we wonen net samen, en hij moet alles alleen betalen en dus ook veel werken. daar komt dan nog eens bij dat ik door mijn BO vaak erg prikkelbaar ben, en heel onredelijk kan zijn.
Heb je nadat je je ontslag hebt ingedient, ook nog een gesprek gehad met je leidinggevende, of je het onslag ook echt wilde doorzetten?
Ik kan het artikel jammer genoeg niet vinden,maar ik geloof dat een werkgever wel verplicht is je te vragen of je het ontslag ook echt wilt? Ze wisten tenslotte wel dat je een Burn out hebt... toch?
Ik heb zelf ook ontslag genomen en achteraf gezien ook met een burn out oid, maar ik heb wel gesprekken gehad of ik het echt wilde e.d.
Uiteindelijk ben ik er ook niet zo heel leuk weggegaan, maar ze hebben wel netjes geregeld dat we het contract met wederzijdsgoedkeuren hebben ontbonden, waardoor ik nu wel recht heb op een uitkering.
Balen dat je vriend er zo mee om gaat, lastig. Juist nu je wel wat extra steun kunt gebruiken.
Hoe was jullie communicatie voorheen?
Dikke knuf!
@muisje : ja mijn leidinggevende heeft dit gedaan. achteraf gezien nu begrijp ik zelf ook niet waarom ik zo stom ben geweest, maar begrijp me goed...ik kon op dat moment absoluut niet meer helder denken. het enige wat voor mij telde was rust en weg van die vreselijke werkplek.
onze communicatie is altijd goed geweest, we zijn echte zielsmaatjes, en hij is altijd erg lief en zorgzaam voor me geweest.
het is niet zo dat hij agressief of wat dan ook wordt hoor, maar hij kan de laatste tijd zijn frustratie niet meer in houden.
ook op hem ligt nu veel druk. we wonen net samen, en hij moet alles alleen betalen en dus ook veel werken. daar komt dan nog eens bij dat ik door mijn BO vaak erg prikkelbaar ben, en heel onredelijk kan zijn.
zaterdag 20 augustus 2011 om 11:29
quote:liselore schreef op 20 augustus 2011 @ 10:08:
To, heb je voor jezelf een plan om beter te worden? Wie en wat heb je daarbij nodig en ook wat wie niet?
Heb je hulp?
@liselore : momenteel heb ik geen hulp. ik had hulp van een psycholoog, maar dat koste me 80 euro per consult. momenteel kan ik dat niet opbrengen. ik was inderdaad al van plan om maandag naar de HA te gaan. Ik wil hem vragen of ik geen andere hulp kan krijgen, GGZ ofzo, in ieder geval iets wat goedkoper is.
Verder heb ik eigenlijk geen plan. Ik heb het gevoel dat ik maar wat aankloot.
Hier heb ik zeker hulp in nodig.
Wel ben ik bezig met meditatie, en lees ik veel over Boeddisme. Ik probeer te genieten van elke dag. Wat ik wel veel doe is met de hond naar het bos. Hier word ik rustig van. Over een tijdje zou ik toch wel weer willen gaan werken. Maar het liefst een baan met zo weinig mogelijk stress. Hebben jullie nog andere tips?
ps even voor iedereen die een BO heeft gehad : respect voor iedereen die hier beter uit is gekomen, ik weet hoe lastig het is als je omgeving niet precies begrijpt hoe je je voelt, en hoe soms iets simpels als een afwasje al teveel kan zijn.
To, heb je voor jezelf een plan om beter te worden? Wie en wat heb je daarbij nodig en ook wat wie niet?
Heb je hulp?
@liselore : momenteel heb ik geen hulp. ik had hulp van een psycholoog, maar dat koste me 80 euro per consult. momenteel kan ik dat niet opbrengen. ik was inderdaad al van plan om maandag naar de HA te gaan. Ik wil hem vragen of ik geen andere hulp kan krijgen, GGZ ofzo, in ieder geval iets wat goedkoper is.
Verder heb ik eigenlijk geen plan. Ik heb het gevoel dat ik maar wat aankloot.
Hier heb ik zeker hulp in nodig.
Wel ben ik bezig met meditatie, en lees ik veel over Boeddisme. Ik probeer te genieten van elke dag. Wat ik wel veel doe is met de hond naar het bos. Hier word ik rustig van. Over een tijdje zou ik toch wel weer willen gaan werken. Maar het liefst een baan met zo weinig mogelijk stress. Hebben jullie nog andere tips?
ps even voor iedereen die een BO heeft gehad : respect voor iedereen die hier beter uit is gekomen, ik weet hoe lastig het is als je omgeving niet precies begrijpt hoe je je voelt, en hoe soms iets simpels als een afwasje al teveel kan zijn.
zaterdag 20 augustus 2011 om 13:20
Zou als ik jou was, toch even contact opnemen met UWV/CWI.
Je was eigenlijk ziek toen je onstslag nam, je werkgever wist van je burn out(verleden, aangezien je op dat moment weer "normaal"aan het werk was, toch?). Je werkgever heeft nl. wel de plicht om je op een later tijdstip/dag te vragen of je het echt wilt:het ontslag nemen. Jammer dat ze er niet stil bij hebben gestaan dat je ook met wederzijdsgoekeuren ontslag kon krijgen, dat had jou financieel het een en ander geschild.
Want nu moet je wel werken omdat je nu niets krijgt. Tenzij het lukt om (tijdelijk)van 1 inkomen te leven.
Ik ben sinds kort begonnen met hardlopen. Ik durfde de eerste weken het huis niet uit,maar dat gaat nu gelukkig al een heel stuk beter. Ik kom de deur wel uit,maar wel met moeite.
Het hardlopen geeft me zelf meer energie dan dat ik in eerste instantie had verwacht. Ik loop dan wel op tijdstippen dat ik niet zo veel mensen tegen kom.
Ik viel eerst ook giga af,maar dat zit er inmiddels alweer aan Gelukkig maar, werd echt te dun. Dat is ook niet mooi
Voor je partner is het idd ook lastig, het werk en daarbij het h.houden en de zorg dat alles een beetje okey gaat met jou.
Het mooist zou zijn dat hij ook een paar keer mee gaat naar de psycholoog, niet gelijk in het begin,maar een aantal gesprekken later.
Het zal voor hem ook lastig zijn om je zo verdrietig en gefrustreerd(als ik het zo mag zeggen) te zien.
veel liefs
Je was eigenlijk ziek toen je onstslag nam, je werkgever wist van je burn out(verleden, aangezien je op dat moment weer "normaal"aan het werk was, toch?). Je werkgever heeft nl. wel de plicht om je op een later tijdstip/dag te vragen of je het echt wilt:het ontslag nemen. Jammer dat ze er niet stil bij hebben gestaan dat je ook met wederzijdsgoekeuren ontslag kon krijgen, dat had jou financieel het een en ander geschild.
Want nu moet je wel werken omdat je nu niets krijgt. Tenzij het lukt om (tijdelijk)van 1 inkomen te leven.
Ik ben sinds kort begonnen met hardlopen. Ik durfde de eerste weken het huis niet uit,maar dat gaat nu gelukkig al een heel stuk beter. Ik kom de deur wel uit,maar wel met moeite.
Het hardlopen geeft me zelf meer energie dan dat ik in eerste instantie had verwacht. Ik loop dan wel op tijdstippen dat ik niet zo veel mensen tegen kom.
Ik viel eerst ook giga af,maar dat zit er inmiddels alweer aan Gelukkig maar, werd echt te dun. Dat is ook niet mooi
Voor je partner is het idd ook lastig, het werk en daarbij het h.houden en de zorg dat alles een beetje okey gaat met jou.
Het mooist zou zijn dat hij ook een paar keer mee gaat naar de psycholoog, niet gelijk in het begin,maar een aantal gesprekken later.
Het zal voor hem ook lastig zijn om je zo verdrietig en gefrustreerd(als ik het zo mag zeggen) te zien.
veel liefs
zaterdag 20 augustus 2011 om 16:42
zaterdag 20 augustus 2011 om 18:07
Een burn out komt meestal niet van de hoeveelheid werk, maar de manier waarop je werkt. Het is dus echt van belang dat je goede begeleiding krijgt van een psycholoog. Dat je daarnaast werkt kan ook best goed zijn, zo heb je je nog wat regelmaat, afleiding en ben je onder de mensen. Maar zorg dat het maar een paar dagen in de week is, niet teveel.
Voor je vriend zal het ook moeilijk zijn, misschien kun je een keer goed met hem in gesprek gaan (hem meenemen naar therapie?). Dan komt niet alle frustratie eruit in een dronken bui. En vergeet niet, hij was dronken, hij meende niet wat hij zei.
Heel veel sterkte, geloof me, het komt goed!
Voor je vriend zal het ook moeilijk zijn, misschien kun je een keer goed met hem in gesprek gaan (hem meenemen naar therapie?). Dan komt niet alle frustratie eruit in een dronken bui. En vergeet niet, hij was dronken, hij meende niet wat hij zei.
Heel veel sterkte, geloof me, het komt goed!
zaterdag 20 augustus 2011 om 19:01
quote:idalee schreef op 20 augustus 2011 @ 18:07:
Een burn out komt meestal niet van de hoeveelheid werk, maar de manier waarop je werkt. Het is dus echt van belang dat je goede begeleiding krijgt van een psycholoog. Dat je daarnaast werkt kan ook best goed zijn, zo heb je je nog wat regelmaat, afleiding en ben je onder de mensen. Maar zorg dat het maar een paar dagen in de week is, niet teveel.
Voor je vriend zal het ook moeilijk zijn, misschien kun je een keer goed met hem in gesprek gaan (hem meenemen naar therapie?). Dan komt niet alle frustratie eruit in een dronken bui. En vergeet niet, hij was dronken, hij meende niet wat hij zei.
Heel veel sterkte, geloof me, het komt goed!dronken zijn is nooit een excuus
Een burn out komt meestal niet van de hoeveelheid werk, maar de manier waarop je werkt. Het is dus echt van belang dat je goede begeleiding krijgt van een psycholoog. Dat je daarnaast werkt kan ook best goed zijn, zo heb je je nog wat regelmaat, afleiding en ben je onder de mensen. Maar zorg dat het maar een paar dagen in de week is, niet teveel.
Voor je vriend zal het ook moeilijk zijn, misschien kun je een keer goed met hem in gesprek gaan (hem meenemen naar therapie?). Dan komt niet alle frustratie eruit in een dronken bui. En vergeet niet, hij was dronken, hij meende niet wat hij zei.
Heel veel sterkte, geloof me, het komt goed!dronken zijn is nooit een excuus