Psyche
alle pijlers
Die momenten dat alles gewoon even klote gaat?
zaterdag 28 april 2012 om 18:09
Hoe gaan jullie daarmee om?
Deze week 2 shitcijfers terug gekregen, vakken die ik eigenlijk dacht gehaald te hebben. Volgend jaar wordt dus spannend, moet anderhalf jaar in 1 gaan doen anders heb ik studievertraging...
Erachterkomen dat de herkansingen zijn wanneer je net op vakantie gaat naar Curacao, 1 van de 4 tentamens dus niet halen en ik kan mijn vakantie annuleren, terwijl ik er echt naar snak na 10 maanden in de Nederlandse regen wind en kou...
Liefdesleven ligt op een absoluut dieptepunt... Alle contacten die ik de laatste maanden heb gehad, zijn een beetje doodgebloed en lastig tot niet meer tot leven te wekken. In 2 gevallen zou dat ook niet eens netjes zijn, want dan zou ik haar alleen valse hoop geven... En me nu de laatste tijd toch best wel alleen en verdrietig en soms zelfs een beetje wanhopig voelen omdat ik alweer jaren vrijgezel ben en er maar niets serieus lijkt te ontstaan...
Vorige week jarig geweest, en van een paar mensen die ik toch als dichtbij beschouwde gewoon totaal niets vernomen...
Dat soort dingetjes allemaal, geen regelrechte rampen, maar toch dat alles bij elkaar je de moed een beetje in de schoenen laat zakken...
Kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die dit heeft, maar hoe gaan jullie met dit soort dingen om? Kun je makkelijk een knop omzetten door te denken : Gebeurd is gebeurd, verleden is verleden en de toekomst is de toekomst?
Net na werk nog even een uitbrander van mijn ouders gehad, daarna op facebook zien dat je ex met haar vriend op vakantie gaat volgende week, zelf al lang geen relatie, gaat klote op school, en toen ik boven even alleen in mijn kamer ging zitten stonden de tranen in mijn ogen, alles was gewoon even kut....
Deze week 2 shitcijfers terug gekregen, vakken die ik eigenlijk dacht gehaald te hebben. Volgend jaar wordt dus spannend, moet anderhalf jaar in 1 gaan doen anders heb ik studievertraging...
Erachterkomen dat de herkansingen zijn wanneer je net op vakantie gaat naar Curacao, 1 van de 4 tentamens dus niet halen en ik kan mijn vakantie annuleren, terwijl ik er echt naar snak na 10 maanden in de Nederlandse regen wind en kou...
Liefdesleven ligt op een absoluut dieptepunt... Alle contacten die ik de laatste maanden heb gehad, zijn een beetje doodgebloed en lastig tot niet meer tot leven te wekken. In 2 gevallen zou dat ook niet eens netjes zijn, want dan zou ik haar alleen valse hoop geven... En me nu de laatste tijd toch best wel alleen en verdrietig en soms zelfs een beetje wanhopig voelen omdat ik alweer jaren vrijgezel ben en er maar niets serieus lijkt te ontstaan...
Vorige week jarig geweest, en van een paar mensen die ik toch als dichtbij beschouwde gewoon totaal niets vernomen...
Dat soort dingetjes allemaal, geen regelrechte rampen, maar toch dat alles bij elkaar je de moed een beetje in de schoenen laat zakken...
Kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die dit heeft, maar hoe gaan jullie met dit soort dingen om? Kun je makkelijk een knop omzetten door te denken : Gebeurd is gebeurd, verleden is verleden en de toekomst is de toekomst?
Net na werk nog even een uitbrander van mijn ouders gehad, daarna op facebook zien dat je ex met haar vriend op vakantie gaat volgende week, zelf al lang geen relatie, gaat klote op school, en toen ik boven even alleen in mijn kamer ging zitten stonden de tranen in mijn ogen, alles was gewoon even kut....
zaterdag 28 april 2012 om 18:18
@ fame: Is ook zo, het is ook niet dat het echt een gigantische ramp is, maar als alles in relatief korte tijd allemaal opeens in negatieve zin verandert....
3 jaar geleden had ik ook zoiets: In mei stond er een geweldige zomervakantie voor de boeg. Met mijn vriendin ging ik 2 weken naar portugal, met mijn vrienden 1.5 week naar New York en met mijn ouders nog 3 weken naar Azie...
Guess what: Ex maakt het uit, collega/vriendin van mn moeder komt te overlijden, en vrienden blijken opeens ''geen geld'' te hebben, dan verandert ook in korte tijd alles
@ ruza: Nee zo makkelijk gaat dat helaas niet op de Uni...
3 jaar geleden had ik ook zoiets: In mei stond er een geweldige zomervakantie voor de boeg. Met mijn vriendin ging ik 2 weken naar portugal, met mijn vrienden 1.5 week naar New York en met mijn ouders nog 3 weken naar Azie...
Guess what: Ex maakt het uit, collega/vriendin van mn moeder komt te overlijden, en vrienden blijken opeens ''geen geld'' te hebben, dan verandert ook in korte tijd alles
@ ruza: Nee zo makkelijk gaat dat helaas niet op de Uni...
zaterdag 28 april 2012 om 18:19
quote:Fame schreef op 28 april 2012 @ 18:16:
Jij bent wel heel zielig zeg! Echt alles, maar dan ook echt alles zit tegen! Ik snap dat je depressief begint te worden na zoveerl tegebnslag al op je 22e.
Je hebt mijn topic dan niet goed gelezen. Zit niet te verkondigen dat mijn hele leven verschrikkelijk is, maar soms heb je gewoon een (korte) periode dat alles even niet gaat zoals je bent gewend..
En ik vraag me gewoon af hoe anderen daarmee omgaan...
Jij bent wel heel zielig zeg! Echt alles, maar dan ook echt alles zit tegen! Ik snap dat je depressief begint te worden na zoveerl tegebnslag al op je 22e.
Je hebt mijn topic dan niet goed gelezen. Zit niet te verkondigen dat mijn hele leven verschrikkelijk is, maar soms heb je gewoon een (korte) periode dat alles even niet gaat zoals je bent gewend..
En ik vraag me gewoon af hoe anderen daarmee omgaan...
zaterdag 28 april 2012 om 18:25
quote:Fame schreef op 28 april 2012 @ 18:16:
Jij bent wel heel zielig zeg! Echt alles, maar dan ook echt alles zit tegen! Ik snap dat je depressief begint te worden na zoveerl tegebnslag al op je 22e.
Jeumig, heb je zelf een rotdag ofzo? Je reageert overal zo onaardig.
@jop, ja klote, vaak komen de dingen allemaal tegelijk. Ik ken het. Ik blijf altijd denken, over een paar weken is het allemaal weer anders en beter. En wat Ruza zegt, ga iets doen waar je nu energie van krijgt, heb een leuke avond en Koninginnedag en wat je op krte termijn op kan lossen, zo snel mogelijk doen. Sterkte
Jij bent wel heel zielig zeg! Echt alles, maar dan ook echt alles zit tegen! Ik snap dat je depressief begint te worden na zoveerl tegebnslag al op je 22e.
Jeumig, heb je zelf een rotdag ofzo? Je reageert overal zo onaardig.
@jop, ja klote, vaak komen de dingen allemaal tegelijk. Ik ken het. Ik blijf altijd denken, over een paar weken is het allemaal weer anders en beter. En wat Ruza zegt, ga iets doen waar je nu energie van krijgt, heb een leuke avond en Koninginnedag en wat je op krte termijn op kan lossen, zo snel mogelijk doen. Sterkte
zaterdag 28 april 2012 om 18:27
quote:Fame schreef op 28 april 2012 @ 18:16:
Jij bent wel heel zielig zeg! Echt alles, maar dan ook echt alles zit tegen! Ik snap dat je depressief begint te worden na zoveerl tegebnslag al op je 22e.
Dat zegt hij toch helemaal niet? Hij geeft gewoon aan even een moment te hebben dat alles tegen lijkt te zitten. Kleine dingen kunnen dan opstapelen. Ik snap deze reactie niet zo goed eigenlijk.
Jop, neem inderdaad gewoon even een baaldag. Vandaag mag je janken, zeuren en aanstellen Morgen weer een nieuwe dag!
Jij bent wel heel zielig zeg! Echt alles, maar dan ook echt alles zit tegen! Ik snap dat je depressief begint te worden na zoveerl tegebnslag al op je 22e.
Dat zegt hij toch helemaal niet? Hij geeft gewoon aan even een moment te hebben dat alles tegen lijkt te zitten. Kleine dingen kunnen dan opstapelen. Ik snap deze reactie niet zo goed eigenlijk.
Jop, neem inderdaad gewoon even een baaldag. Vandaag mag je janken, zeuren en aanstellen Morgen weer een nieuwe dag!
zaterdag 28 april 2012 om 18:31
Rot Kan me goed voorstellen hoe klóte dat voelt.
Misschien zit er niets anders op dan deze tijd uit te zitten tot het weer beter gaat. En ondertussen een beetje lief zijn voor jezelf. Dingen doen die goed zijn voor jou én voor je lijf, dat laatste wil ook nog weleens helpen om je beter te voelen.
En weet dat het wel weer goed komt! Dat je al veel had bereikt - vriendin, vrienden, vakantie's etc. - betekend dat het voor jou echt wel mogelijk is en dus ook nog wel weer komt!
Succes he
Misschien zit er niets anders op dan deze tijd uit te zitten tot het weer beter gaat. En ondertussen een beetje lief zijn voor jezelf. Dingen doen die goed zijn voor jou én voor je lijf, dat laatste wil ook nog weleens helpen om je beter te voelen.
En weet dat het wel weer goed komt! Dat je al veel had bereikt - vriendin, vrienden, vakantie's etc. - betekend dat het voor jou echt wel mogelijk is en dus ook nog wel weer komt!
Succes he
zaterdag 28 april 2012 om 18:33
Hee Job! Ik herken je verhaal! Zelf heb ik ook ontzettend veel kans op studievertraging.. En moet ik nog erg veel doen, en zie door de bomen het bos ook even niet meer.. Liefdesleven ook een ramp.. Teveel foute vriendjes/scharrels.. En het weer werkt inderdaad ook niet echt mee.! Maar kom op! Bekijk het zo " is dit nou het einde van de wereld?". Er zijn mensen die er vele maler slechter aan toe zijn! Als je hieraan blijft denken gaat het hopelijk een stukje beter! En probeer eens wat leuks te plannen!
zaterdag 28 april 2012 om 18:36
Sorry hoor maar waarom mag een mens niet even balen en verdrietig zijn??
Tuurlijk kan het altijd erger. Maar het kan ook altijd mínder erg!
Job klinkt heel reëel hoor. Helemaal niet als "het leven is toch zooooo oneerlijk, ze moeten altijd mij hebben en het is allemaal de schuld van mijn ex en het zit mij nóóit eens mee" blabla boehoe. Kijk dan vind ik die reacties terecht maar nu in dit geval dus niet he
Pffffft.
Tuurlijk kan het altijd erger. Maar het kan ook altijd mínder erg!
Job klinkt heel reëel hoor. Helemaal niet als "het leven is toch zooooo oneerlijk, ze moeten altijd mij hebben en het is allemaal de schuld van mijn ex en het zit mij nóóit eens mee" blabla boehoe. Kijk dan vind ik die reacties terecht maar nu in dit geval dus niet he
Pffffft.
zaterdag 28 april 2012 om 19:25
Ik wil anders wel ff de overtreffende trap op tafel leggen, ter relativering?
Nee, onzin. Iedereen heeft wel eens zo'n periode waarin er veel mis gaat. En daar mag je best van balen.
Wat ik zelf doe is mezelf in eerste instantie even dat baalmoment gunnen, met huilbuien en al. En daarna doe ik als het even kan aan positief denken en bezigheidstherapie. Zo heb ik laatst zelf mosterd en jam gemaakt om mezelf af te leiden van de vervelende situatie waarin ik zit.
Ik hoop dat het je binnenkort weer voor de wind gaat TO.
Nee, onzin. Iedereen heeft wel eens zo'n periode waarin er veel mis gaat. En daar mag je best van balen.
Wat ik zelf doe is mezelf in eerste instantie even dat baalmoment gunnen, met huilbuien en al. En daarna doe ik als het even kan aan positief denken en bezigheidstherapie. Zo heb ik laatst zelf mosterd en jam gemaakt om mezelf af te leiden van de vervelende situatie waarin ik zit.
Ik hoop dat het je binnenkort weer voor de wind gaat TO.