Psyche
alle pijlers
Dilemma!
donderdag 13 oktober 2011 om 14:24
Hoi,
Ik zit in / met een dilemma.
Eind augustus heb ik ontslag genomen op mijn werk aangezien dit in combinatie met mijn drukke thuissituatie mijn draagkracht te boven ging. Sindsdien echt geen spijt van deze keuze, maar heb 3 mnd opzegtermijn, dit betekent dat ik nog 6 wkn moét werken. Daarna nog geen nieuwe baan, maar dat is niet mijn grootste zorg, moet wel enige tijd kunnen overbruggen.
Door een aantal gebeurtenissen in mijn werksituatie loopt op dit moment de stress dusdanig op dat ik het bijna niet meer redt. Slaap slecht, piekeren, afvallen, afname van flexibiliteit, terugtrekken noem maar op! Ik steven af op overspannenheid dus! Thuis ben ik daardoor dus ook niet de leukste. Heb af en toe wel oplevingen, waarbij het wel lukt eea uit mijn vingers te laten krijgen.. maar niet vaak genoeg om het allemaal op een rijtje te krijgen.
Maar ik moet nog zoveel.... wil het ook netjes afronden zodat mijn vervanger het ook goed kan oppakken, zeker gezien de complexiteit van mijn werk. Als ik me nu ziek meld is het echt een zooitje, gatver! Wil het goed afronden, maar denk het niet te gaan redden.
Aangeven aan mijn leidinggevende leidt tot reacties als: nog even doorzetten, vraag je toch een doorslaper aan je huisarts, waarbij kunnen wij je helpen, krijg wel adviezen, maar het lukt me zelfs niet meer adviezen en hulp wat ik krijg om te zetten in acties.
Voor mezelf kiezen zou voor mij een goede actie zijn, desnoods ontbinden ze mijn contract a la minuut, zou er niet rouwig om zijn! Maar er ligt nog zo'n berg werk wat ik moet doen, en diep in mijn hart wil ik alles rechttrekken waar ik steken heb laten vallen afgelopen tijd.
Degene die mijn plek in gaat nemen is er nog niet en mijn collega's die het werk zouden kunnen overnemen schieten al in de stress als ik al wat kom vragen...
Wie heeft een briljant advies?
Ik zit in / met een dilemma.
Eind augustus heb ik ontslag genomen op mijn werk aangezien dit in combinatie met mijn drukke thuissituatie mijn draagkracht te boven ging. Sindsdien echt geen spijt van deze keuze, maar heb 3 mnd opzegtermijn, dit betekent dat ik nog 6 wkn moét werken. Daarna nog geen nieuwe baan, maar dat is niet mijn grootste zorg, moet wel enige tijd kunnen overbruggen.
Door een aantal gebeurtenissen in mijn werksituatie loopt op dit moment de stress dusdanig op dat ik het bijna niet meer redt. Slaap slecht, piekeren, afvallen, afname van flexibiliteit, terugtrekken noem maar op! Ik steven af op overspannenheid dus! Thuis ben ik daardoor dus ook niet de leukste. Heb af en toe wel oplevingen, waarbij het wel lukt eea uit mijn vingers te laten krijgen.. maar niet vaak genoeg om het allemaal op een rijtje te krijgen.
Maar ik moet nog zoveel.... wil het ook netjes afronden zodat mijn vervanger het ook goed kan oppakken, zeker gezien de complexiteit van mijn werk. Als ik me nu ziek meld is het echt een zooitje, gatver! Wil het goed afronden, maar denk het niet te gaan redden.
Aangeven aan mijn leidinggevende leidt tot reacties als: nog even doorzetten, vraag je toch een doorslaper aan je huisarts, waarbij kunnen wij je helpen, krijg wel adviezen, maar het lukt me zelfs niet meer adviezen en hulp wat ik krijg om te zetten in acties.
Voor mezelf kiezen zou voor mij een goede actie zijn, desnoods ontbinden ze mijn contract a la minuut, zou er niet rouwig om zijn! Maar er ligt nog zo'n berg werk wat ik moet doen, en diep in mijn hart wil ik alles rechttrekken waar ik steken heb laten vallen afgelopen tijd.
Degene die mijn plek in gaat nemen is er nog niet en mijn collega's die het werk zouden kunnen overnemen schieten al in de stress als ik al wat kom vragen...
Wie heeft een briljant advies?
donderdag 13 oktober 2011 om 14:31
HHet meest briljante waarmee ik op de proppen kan komen is...........Denk aan jezelf. Je werk loopt toch wel en de wereld vergaat niet als je het niet perfect achter laat. Doe gewoon op een dag wat je aan kunt en laat de rest. Straks heb je alle tijd om te zwelgen in schuldgevoelens, maar je staat dan in ieder geval nog wel rechtop. Werk mag nooit ten koste gaan van je kwaliteit van zijn, daar is het nooit belangrijk genoeg voor.
Succes.
Succes.
donderdag 13 oktober 2011 om 14:38
Je moet jezelf op de eerste plaats zetten, jezelf richting een burnout werken daar heeft niemand wat aan. Natuurlijk wil jouw werkgever dat jij de laatste weken nog 100% geeft. Maar als jij dat niet kan, dan houdt het op. Dat jouw collega's al in de stress schieten zodra jij hen om hulp vraagt, zegt mij al genoeg. Men weet wel dat jij ontzettend veel stress krijgt van jouw werk, maar wat wil je baas doen? Je ontslaan omdat je jezelf niet meer 100% inzet? Je hebt al ontslag aangevraagd.
Ik zou stoppen met al dat stressen en elke dag op je werk werk doen wat jij aankan en dan is het maar wat minder. Zorg voor overzicht (maak een duidelijk schema wat nog gedaan moet worden, ook handig voor je opvolger).
Ik zou stoppen met al dat stressen en elke dag op je werk werk doen wat jij aankan en dan is het maar wat minder. Zorg voor overzicht (maak een duidelijk schema wat nog gedaan moet worden, ook handig voor je opvolger).
donderdag 13 oktober 2011 om 14:39
Wat Ipadfan zegt. Hoe vast zit je aan die opzegtermijn? Kun je niet eerder weg, eventueel met vakantiedagen? (ik weet het niet precies, maar opzegtermijn is toch maar max 2 maand??).
Ik weet niet of zes weken genoeg is om jou karakter en insteek in deze helemaal te veranderen. Je zult denk ik moeten accepteren dat je tóch niet alles af kunt krijgen, dat lukt volgens mij bijna nooit in dit soort situaties. Gewoon het beste doen wat je kan, niet overwerken, duidelijk bepalen wat je nog wel en niet af gaat maken de komende weken en dat ook tegen je baas zeggen.
Jij bent de enige die jouw grenzen kan bewaken!
Ik weet niet of zes weken genoeg is om jou karakter en insteek in deze helemaal te veranderen. Je zult denk ik moeten accepteren dat je tóch niet alles af kunt krijgen, dat lukt volgens mij bijna nooit in dit soort situaties. Gewoon het beste doen wat je kan, niet overwerken, duidelijk bepalen wat je nog wel en niet af gaat maken de komende weken en dat ook tegen je baas zeggen.
Jij bent de enige die jouw grenzen kan bewaken!
donderdag 13 oktober 2011 om 14:48
Opzegtermijn van 3 maanden?
Bij ons is dat sinds een paar jaar nog maar 1 maand, met als reden dat de werknemer die opzegt toch niet meer gemotiveerd is. Zit wat in.
Heeft wel als groot nadeel (voor de achterblijvers) dat mensen soms opzeggen en meteen niet meer komen omdat ze hun vakantiedagen nog op maken.
Bij ons is dat sinds een paar jaar nog maar 1 maand, met als reden dat de werknemer die opzegt toch niet meer gemotiveerd is. Zit wat in.
Heeft wel als groot nadeel (voor de achterblijvers) dat mensen soms opzeggen en meteen niet meer komen omdat ze hun vakantiedagen nog op maken.
donderdag 13 oktober 2011 om 15:07
donderdag 13 oktober 2011 om 15:11
quote:Cateautje schreef op 13 oktober 2011 @ 14:31:
HHet meest briljante waarmee ik op de proppen kan komen is...........Denk aan jezelf. Je werk loopt toch wel en de wereld vergaat niet als je het niet perfect achter laat. Doe gewoon op een dag wat je aan kunt en laat de rest. Straks heb je alle tijd om te zwelgen in schuldgevoelens, maar je staat dan in ieder geval nog wel rechtop. Werk mag nooit ten koste gaan van je kwaliteit van zijn, daar is het nooit belangrijk genoeg voor.
Succes.Dat laatste klopt, echter je weet nooit waar je dit contact in de toekomst nog voor nodig hebt. Je kunt ook de insteek hebben "ik doe wat ik kan, en om 18 uur trek ik de deur achter mij dicht en maak ik me er niet meer druk om omdat ik over 6 weken weg ben". Rond je wel zaken netjes af, en probeer je wel afstand te houden.
HHet meest briljante waarmee ik op de proppen kan komen is...........Denk aan jezelf. Je werk loopt toch wel en de wereld vergaat niet als je het niet perfect achter laat. Doe gewoon op een dag wat je aan kunt en laat de rest. Straks heb je alle tijd om te zwelgen in schuldgevoelens, maar je staat dan in ieder geval nog wel rechtop. Werk mag nooit ten koste gaan van je kwaliteit van zijn, daar is het nooit belangrijk genoeg voor.
Succes.Dat laatste klopt, echter je weet nooit waar je dit contact in de toekomst nog voor nodig hebt. Je kunt ook de insteek hebben "ik doe wat ik kan, en om 18 uur trek ik de deur achter mij dicht en maak ik me er niet meer druk om omdat ik over 6 weken weg ben". Rond je wel zaken netjes af, en probeer je wel afstand te houden.
donderdag 13 oktober 2011 om 16:50
Jeej, wat een reacties al! En net zo divers als mijn eigen gedachten....
En ja, heb mijn baan bewust opgezegd, ik weet dat ik geen recht heb op WW. Op het moment van ontslag nemen kreeg ik zelfs van mijn baas te horen dat het een krachtig besluit was, vond ik ook alleen nu.....
Wat betreft werk heb ik wel het idee wat te vinden, moet lukken qua ervaring en diversiteit in opleidingen. Heb er op dit moment alleen geen energie voor....
Vind de baan (nog steeds) mega interessant en uitdagend, maar het is té voor mij.
De huidige situatie op mijn werk is alleen wel wat anders als 2 mnd geleden, toen ik de beslissing heb genomen. De druk is wel dusdanig toegenomen dat mijn huidige situatie echt werkgerelateerd is.
Verder vind ik dat ik mijn huidige situatie geen verstandige beslissingen kan nemen, want mijn werk is niet alleen afmaken, maar ook dagelijks belangrijke beslissingen maken, die ik voor mijzelf en tov collega's en cliënten niet meer goed kan verantwoorden. Over elke beslissing ben ik aan het twijfelen of dat wel de juiste is...
Maar aan de andere kant wil ik ook niet dat ander collega's met de 'shit' zitten die ik heb achtergelaten..
En ja, heb mijn baan bewust opgezegd, ik weet dat ik geen recht heb op WW. Op het moment van ontslag nemen kreeg ik zelfs van mijn baas te horen dat het een krachtig besluit was, vond ik ook alleen nu.....
Wat betreft werk heb ik wel het idee wat te vinden, moet lukken qua ervaring en diversiteit in opleidingen. Heb er op dit moment alleen geen energie voor....
Vind de baan (nog steeds) mega interessant en uitdagend, maar het is té voor mij.
De huidige situatie op mijn werk is alleen wel wat anders als 2 mnd geleden, toen ik de beslissing heb genomen. De druk is wel dusdanig toegenomen dat mijn huidige situatie echt werkgerelateerd is.
Verder vind ik dat ik mijn huidige situatie geen verstandige beslissingen kan nemen, want mijn werk is niet alleen afmaken, maar ook dagelijks belangrijke beslissingen maken, die ik voor mijzelf en tov collega's en cliënten niet meer goed kan verantwoorden. Over elke beslissing ben ik aan het twijfelen of dat wel de juiste is...
Maar aan de andere kant wil ik ook niet dat ander collega's met de 'shit' zitten die ik heb achtergelaten..
