Psyche
alle pijlers
dip met zelfmedelijden
vrijdag 21 februari 2014 om 11:09
Ik heb een dip. En voel me somber en moedeloos.
Deze week zit ik ziekgemeld thuis omdat ik overspannen dreigde te raken.
Dus in overleg met de huisarts en om langere uitval te voorkomen een week thuis. In het verleden heb ik al eens een burn out gehad en ben toen zo'n 9 maanden uit de running geweest.
Als ik terugkijk op mijn leven is het een soort patroon, waarbij ik al verschillende keren in tijden van grote druk en stress overspannen ben geweest, wat altijd gepaard gaat met somberheid en moedeloosheid. Gelukkig ben ik dit keer niet doorgegaan tot ik helemaal ben ingestort. Dat is winst.
Maar het zet me wel aan het denken. Ik geloof dat als dingen/problemen etc. telkens terugkomen ze een les zijn die je kan leren, maar welke les? Dat ik anders met stress moet omgaan ok, en dat ik beter op mijn grenzen moet letten. Die les heb ik al deels geleerd, want ik heb nu op tijd (of beter gezegd, niet al te laat) aan de bel getrokken.
Fundamenteler is denk ik het idee dat ik het verkeerde leven leid, werk heb dat niet echt bij me past, mentaal zo vol zit door mijn werk dat het mijn creativiteit de das omdoet en me afsnijdt van mijn bron. Daar waar inspiratie en creativiteit hun oorsprong vinden. In tijden waarin ik meer rust heb komt die creativiteit wel terug maar als ik weer drukker ben raak ik het compleet kwijt. Dit maakt me zo ongelukkig.
Zo wil ik niet nog jaar na jaar doorgaan. Dus heb ik besloten om te kijken of ik minder kan werken. Het is financieel onaantrekkelijk, maar kan wel.
Ik wil mijn leven meer inrichten zodat ik wel ruimte in mijn hoofd heb voor creativiteit, voor contact met mijn bron. (sorry als dit zweverig klinkt, dat ben ik eigenlijk niet, maar weet niet hoe ik het anders kan uitdrukken). Zodat ik niet altijd maar blijf rondlopen met het gevoel dat ik alleen aan de buitenkant leef en allerlei potentieel onbenut blijft.
Nu alleen nog hoopvoller worden, uit die somberheid komen. Dat gaat ook wel gebeuren, dat weet ik uit ervaring. Het voelt alleen kut als ik er middenin zit.
Ben ook verdrietig dat iemand die heel veel voor mij heeft betekend is overleden, veel te jong nog. Een heel bijzonder mens.
Enfin, ik wilde het alleen maar even kwijt.
Misschien herkennen mensen het wel. Als mensen het deel herkennen van afgesneden raken van je bron en creativiteit dan hoor ik graag hoe zij daarmee omgaan.
Deze week zit ik ziekgemeld thuis omdat ik overspannen dreigde te raken.
Dus in overleg met de huisarts en om langere uitval te voorkomen een week thuis. In het verleden heb ik al eens een burn out gehad en ben toen zo'n 9 maanden uit de running geweest.
Als ik terugkijk op mijn leven is het een soort patroon, waarbij ik al verschillende keren in tijden van grote druk en stress overspannen ben geweest, wat altijd gepaard gaat met somberheid en moedeloosheid. Gelukkig ben ik dit keer niet doorgegaan tot ik helemaal ben ingestort. Dat is winst.
Maar het zet me wel aan het denken. Ik geloof dat als dingen/problemen etc. telkens terugkomen ze een les zijn die je kan leren, maar welke les? Dat ik anders met stress moet omgaan ok, en dat ik beter op mijn grenzen moet letten. Die les heb ik al deels geleerd, want ik heb nu op tijd (of beter gezegd, niet al te laat) aan de bel getrokken.
Fundamenteler is denk ik het idee dat ik het verkeerde leven leid, werk heb dat niet echt bij me past, mentaal zo vol zit door mijn werk dat het mijn creativiteit de das omdoet en me afsnijdt van mijn bron. Daar waar inspiratie en creativiteit hun oorsprong vinden. In tijden waarin ik meer rust heb komt die creativiteit wel terug maar als ik weer drukker ben raak ik het compleet kwijt. Dit maakt me zo ongelukkig.
Zo wil ik niet nog jaar na jaar doorgaan. Dus heb ik besloten om te kijken of ik minder kan werken. Het is financieel onaantrekkelijk, maar kan wel.
Ik wil mijn leven meer inrichten zodat ik wel ruimte in mijn hoofd heb voor creativiteit, voor contact met mijn bron. (sorry als dit zweverig klinkt, dat ben ik eigenlijk niet, maar weet niet hoe ik het anders kan uitdrukken). Zodat ik niet altijd maar blijf rondlopen met het gevoel dat ik alleen aan de buitenkant leef en allerlei potentieel onbenut blijft.
Nu alleen nog hoopvoller worden, uit die somberheid komen. Dat gaat ook wel gebeuren, dat weet ik uit ervaring. Het voelt alleen kut als ik er middenin zit.
Ben ook verdrietig dat iemand die heel veel voor mij heeft betekend is overleden, veel te jong nog. Een heel bijzonder mens.
Enfin, ik wilde het alleen maar even kwijt.
Misschien herkennen mensen het wel. Als mensen het deel herkennen van afgesneden raken van je bron en creativiteit dan hoor ik graag hoe zij daarmee omgaan.
vrijdag 21 februari 2014 om 11:26
Ik herken me volledig in de titel van dit topic, zat er net over na te denken er zelf ook een te openen.
Dat van die creativiteit en bron dan weer niet, maar ik vind het knap dat je zo goed weet te verwoorden waar je dip vandaan komt.
Als minder werken een optie is en je gelukkiger bent met wat meer vrijheid zou ik dat zeker doen! Wat is geld nou als je ongelukkig bent? Niks toch..
Dat van die creativiteit en bron dan weer niet, maar ik vind het knap dat je zo goed weet te verwoorden waar je dip vandaan komt.
Als minder werken een optie is en je gelukkiger bent met wat meer vrijheid zou ik dat zeker doen! Wat is geld nou als je ongelukkig bent? Niks toch..
People say 'crazy cat lady' like its's a bad thing..
vrijdag 21 februari 2014 om 11:30
quote:wonderwijf schreef op 21 februari 2014 @ 11:26:
Klinkt niet zweverig wat mij betreft. Kun je iets doen waardoor je weer (meer) met je creativiteit aan de slag kunt? Bijv. hobby?
Wat deed je vroeger voor creatiefs waar je nu niet meer aan toe komt?
Vroeger schreef ik heel veel, daar genoot ik erg van. Nu zit mijn hoofd altijd zo vol dat ik geen zin meer op papier krijg.
Ik wil minder gaan werken en dan een schrijfcursus gaan doen, om weer aan de slag te gaan daarmee en ook mensen te ontmoeten die hetzelfde leuk vinden.
Klinkt niet zweverig wat mij betreft. Kun je iets doen waardoor je weer (meer) met je creativiteit aan de slag kunt? Bijv. hobby?
Wat deed je vroeger voor creatiefs waar je nu niet meer aan toe komt?
Vroeger schreef ik heel veel, daar genoot ik erg van. Nu zit mijn hoofd altijd zo vol dat ik geen zin meer op papier krijg.
Ik wil minder gaan werken en dan een schrijfcursus gaan doen, om weer aan de slag te gaan daarmee en ook mensen te ontmoeten die hetzelfde leuk vinden.
vrijdag 21 februari 2014 om 11:31
Spoileralert? Je weet wat een spoiler is? Dat is niet iemand die de vrolijke sfeer verpest oid, maar dat is als je iets zegt over de afloop/het vervolg van een film of boek. Je waarschuwt met een spoiler alert mensen die het nieuwste deel nog niet hebben gezien of gelezen om niet jouw post te lezen om het niet voor hun te verpesten. Misschien kan je de mods vragen even de titel aan te passen.
Sterkte verder
Sterkte verder
vrijdag 21 februari 2014 om 11:37
quote:borderwalk schreef op 21 februari 2014 @ 11:31:
Spoileralert? Je weet wat een spoiler is? Dat is niet iemand die de vrolijke sfeer verpest oid, maar dat is als je iets zegt over de afloop/het vervolg van een film of boek. Je waarschuwt met een spoiler alert mensen die het nieuwste deel nog niet hebben gezien of gelezen om niet jouw post te lezen om het niet voor hun te verpesten. Misschien kan je de mods vragen even de titel aan te passen.
Sterkte verder Heb de mods gevraagd het te wijzigen. dank je voor de tip.
Spoileralert? Je weet wat een spoiler is? Dat is niet iemand die de vrolijke sfeer verpest oid, maar dat is als je iets zegt over de afloop/het vervolg van een film of boek. Je waarschuwt met een spoiler alert mensen die het nieuwste deel nog niet hebben gezien of gelezen om niet jouw post te lezen om het niet voor hun te verpesten. Misschien kan je de mods vragen even de titel aan te passen.
Sterkte verder Heb de mods gevraagd het te wijzigen. dank je voor de tip.
vrijdag 21 februari 2014 om 11:42
Hoi Wonderwijf,
Ander werk is geen optie, zeker niet in deze tijden.
Ik wandel (sinds kort na een lange blessure) elke week een flink stuk en doe (op het moment lukt dat minder) aan meditatie.
Moet mezelf soms gewoon een schop onder mijn kont geven denk ik. Al doe ik dat inderdaad wel met mijn concrete plannen. Het komt ook wel goed maar ik baal zo van weer een dip.
Nou ja, zoals ik al zei, zelfmedelijden, want over het algemeen ben ik wel positief.
Ander werk is geen optie, zeker niet in deze tijden.
Ik wandel (sinds kort na een lange blessure) elke week een flink stuk en doe (op het moment lukt dat minder) aan meditatie.
Moet mezelf soms gewoon een schop onder mijn kont geven denk ik. Al doe ik dat inderdaad wel met mijn concrete plannen. Het komt ook wel goed maar ik baal zo van weer een dip.
Nou ja, zoals ik al zei, zelfmedelijden, want over het algemeen ben ik wel positief.
vrijdag 21 februari 2014 om 11:52
Wat is jouw creatieve kant?
Heb je het ook zo druk dat dit in het gedrang komt?
Het heeft bij mij te maken met dat ik niet in staat ben de knop om te zetten en mijn hoofd leeg te maken van mijn werk. In de zomervakantie lukt me dat altijd wel uiteindelijk en dan krijg ik weer allerlei ideeen en ga ik schrijven, maar zodra ik ga werken zit mijn hoofd weer vol.
Soms hoor je wel eens over mensen die naast een drukke baan nog veel overhebben en dan bijv. in de avonduren een studie doen of een boek schrijven, ik zou dat niet kunnen helaas.
Heb je het ook zo druk dat dit in het gedrang komt?
Het heeft bij mij te maken met dat ik niet in staat ben de knop om te zetten en mijn hoofd leeg te maken van mijn werk. In de zomervakantie lukt me dat altijd wel uiteindelijk en dan krijg ik weer allerlei ideeen en ga ik schrijven, maar zodra ik ga werken zit mijn hoofd weer vol.
Soms hoor je wel eens over mensen die naast een drukke baan nog veel overhebben en dan bijv. in de avonduren een studie doen of een boek schrijven, ik zou dat niet kunnen helaas.
vrijdag 21 februari 2014 om 12:08
Hier hetzelfde.
Deels ligt dat aan de werkdruk die in onze maatschappij steeds hoger wordt (ik werk in het onderwijs, na jaren alleen maar bezuinigen en de ene na de andere vernieuwing is de werkdruk heel hoog) maar deels ook hoe je ermee omgaat.
En dat laatste, daar ben ik niet goed in. Dan kun je inderdaad maar doorbuffelen, maar ik wil dat niet meer. Misschien is de les voor mij dat ik zo'n druk leven niet moet willen en juist meer rust en ruimte moet creeeren. Maar dat is lastig, want het voelt toch een beetje als falen. (perfectionisme is voor jou vast ook niet onbekend)
Dus mijn plan is om zoveel te werken als nodig is om de rekeningen te betalen en daarnaast mijn tijd en hoofd vrij te houden om wel te schrijven (en misschien weer te fotograferen, maar dat is niet mijn prioriteit).
Wandelen en mediteren helpen daar wel mee gelukkig.
Ik ga zo weg, mijn wekelijkse wandeling met mijn vader vandaag en vanavond heb ik bezoek, dus het kan zijn dat ik me vanavond laat pas weer meld, maar ik kom zeker terug.
Groetjes,
Deels ligt dat aan de werkdruk die in onze maatschappij steeds hoger wordt (ik werk in het onderwijs, na jaren alleen maar bezuinigen en de ene na de andere vernieuwing is de werkdruk heel hoog) maar deels ook hoe je ermee omgaat.
En dat laatste, daar ben ik niet goed in. Dan kun je inderdaad maar doorbuffelen, maar ik wil dat niet meer. Misschien is de les voor mij dat ik zo'n druk leven niet moet willen en juist meer rust en ruimte moet creeeren. Maar dat is lastig, want het voelt toch een beetje als falen. (perfectionisme is voor jou vast ook niet onbekend)
Dus mijn plan is om zoveel te werken als nodig is om de rekeningen te betalen en daarnaast mijn tijd en hoofd vrij te houden om wel te schrijven (en misschien weer te fotograferen, maar dat is niet mijn prioriteit).
Wandelen en mediteren helpen daar wel mee gelukkig.
Ik ga zo weg, mijn wekelijkse wandeling met mijn vader vandaag en vanavond heb ik bezoek, dus het kan zijn dat ik me vanavond laat pas weer meld, maar ik kom zeker terug.
Groetjes,
anoniem_157295 wijzigde dit bericht op 21-02-2014 12:09
Reden: typefout
Reden: typefout
% gewijzigd
vrijdag 21 februari 2014 om 12:10
quote:Wollenstonecraft schreef op 21 februari 2014 @ 11:42:
Hoi Wonderwijf,
Ander werk is geen optie, zeker niet in deze tijden.
Ik wandel (sinds kort na een lange blessure) elke week een flink stuk en doe (op het moment lukt dat minder) aan meditatie.
Moet mezelf soms gewoon een schop onder mijn kont geven denk ik. Al doe ik dat inderdaad wel met mijn concrete plannen. Het komt ook wel goed maar ik baal zo van weer een dip.
Nou ja, zoals ik al zei, zelfmedelijden, want over het algemeen ben ik wel positief.
Lieve Madame Woolie, er worden geen schoppen onder konten gegeven. Het is door dat eeuwige plichtsbesef en al die kontschopperij dat je nu in deze situatie zit, dus hou daarmee op!
Wat je nodig hebt is tijd voor jezelf en dat betekent rust.
Je zegt dat je geen zin op papier krijgt, toch daag ik je uit om te gaan schrijven, schrijven zonder aanzien des woords, gewoon alles neerpennen. Het kan zijn dat je rode konen krijgt van wat je allemaal hebt geschreven en de neiging niet kan onderdrukken om het te verscheuren en weg te gooien...........niet doen! Bewaar het zodat je er later nog eens naar kunt kijken. Ik durf te wedden dat er dan dingen tussen staan die je echt bezighouden, maar waar je nu op bewust niveau geen kijk op hebt, de kans is aanwezig dat die woorden je inzicht geven op wat je werkelijk nodig hebt.
Neem je rust, doe geen moeilijke dingen, lees wat mij betreft een bouquetreeksje, maar laat jezelf met rust!!!
Plicht is een kunstmatig cultuurdingetje waar veel te veel mensen op stuk lopen. Bedenk waar je blij van wordt en richt je daar op, dan zit je midden in je bron, dat geeft je wat je nodig hebt en daar word je onvermoeibaar van en hou op met moeten, troela.
Hoi Wonderwijf,
Ander werk is geen optie, zeker niet in deze tijden.
Ik wandel (sinds kort na een lange blessure) elke week een flink stuk en doe (op het moment lukt dat minder) aan meditatie.
Moet mezelf soms gewoon een schop onder mijn kont geven denk ik. Al doe ik dat inderdaad wel met mijn concrete plannen. Het komt ook wel goed maar ik baal zo van weer een dip.
Nou ja, zoals ik al zei, zelfmedelijden, want over het algemeen ben ik wel positief.
Lieve Madame Woolie, er worden geen schoppen onder konten gegeven. Het is door dat eeuwige plichtsbesef en al die kontschopperij dat je nu in deze situatie zit, dus hou daarmee op!
Wat je nodig hebt is tijd voor jezelf en dat betekent rust.
Je zegt dat je geen zin op papier krijgt, toch daag ik je uit om te gaan schrijven, schrijven zonder aanzien des woords, gewoon alles neerpennen. Het kan zijn dat je rode konen krijgt van wat je allemaal hebt geschreven en de neiging niet kan onderdrukken om het te verscheuren en weg te gooien...........niet doen! Bewaar het zodat je er later nog eens naar kunt kijken. Ik durf te wedden dat er dan dingen tussen staan die je echt bezighouden, maar waar je nu op bewust niveau geen kijk op hebt, de kans is aanwezig dat die woorden je inzicht geven op wat je werkelijk nodig hebt.
Neem je rust, doe geen moeilijke dingen, lees wat mij betreft een bouquetreeksje, maar laat jezelf met rust!!!
Plicht is een kunstmatig cultuurdingetje waar veel te veel mensen op stuk lopen. Bedenk waar je blij van wordt en richt je daar op, dan zit je midden in je bron, dat geeft je wat je nodig hebt en daar word je onvermoeibaar van en hou op met moeten, troela.
vrijdag 21 februari 2014 om 12:17
Ik to ik vind je heel wijs overkomen. En zeer dapper dat je nu voelt hoe het anders moet of wil. Ik zie zat mensen om mij heen die blijven zitten op een bank. En geen scheppend vermogen hebben.
Ik herken het wel. Mijn vriendin is vorig jaar overleden. En de ene keer voel ik me goed. En de andere kant vind ik het heerlijk als ik alleen ben. Soms heb ik geen zin in mensen. En de andere keer heerlijk dat contact.
Ik kan het nu ook niet echt hebben als mensen iets van mij willen. Daar ben ik nu ook achter gekomen. Ik probeer nu ook dingen aan mezelf te veranderen wat niet goed voelt.
Veel succes en ik denk dat het alleen nog maar goed kan uitpakken.
Ik herken het wel. Mijn vriendin is vorig jaar overleden. En de ene keer voel ik me goed. En de andere kant vind ik het heerlijk als ik alleen ben. Soms heb ik geen zin in mensen. En de andere keer heerlijk dat contact.
Ik kan het nu ook niet echt hebben als mensen iets van mij willen. Daar ben ik nu ook achter gekomen. Ik probeer nu ook dingen aan mezelf te veranderen wat niet goed voelt.
Veel succes en ik denk dat het alleen nog maar goed kan uitpakken.
vrijdag 21 februari 2014 om 12:18
quote:Cateautje schreef op 21 februari 2014 @ 12:10:
[...]
Lieve Madame Woolie, er worden geen schoppen onder konten gegeven. Het is door dat eeuwige plichtsbesef en al die kontschopperij dat je nu in deze situatie zit, dus hou daarmee op!
Wat je nodig hebt is tijd voor jezelf en dat betekent rust.
Je zegt dat je geen zin op papier krijgt, toch daag ik je uit om te gaan schrijven, schrijven zonder aanzien des woords, gewoon alles neerpennen. Het kan zijn dat je rode konen krijgt van wat je allemaal hebt geschreven en de neiging niet kan onderdrukken om het te verscheuren en weg te gooien...........niet doen! Bewaar het zodat je er later nog eens naar kunt kijken. Ik durf te wedden dat er dan dingen tussen staan die je echt bezighouden, maar waar je nu op bewust niveau geen kijk op hebt, de kans is aanwezig dat die woorden je inzicht geven op wat je werkelijk nodig hebt.
Neem je rust, doe geen moeilijke dingen, lees wat mij betreft een bouquetreeksje, maar laat jezelf met rust!!!
Plicht is een kunstmatig cultuurdingetje waar veel te veel mensen op stuk lopen. Bedenk waar je blij van wordt en richt je daar op, dan zit je midden in je bron, dat geeft je wat je nodig hebt en daar word je onvermoeibaar van en hou op met moeten, troela.
Mevrouw Teau, dank je voor je woorden, je hebt helemaal gelijk. Moeten is zo'n groot ding en lastig los te laten.
Maar....ik ga me richten op de dingen die me blij maken, zoals vanmiddag een wandeling met mijn vader, vanavond een lief logeetje en toch ook een fijne leidinggevende die met me meedenkt over oplossingen.
En ik ben er eindelijk aan toe om te kiezen voor minder werken. Dat zal me ook de nodige ruimte geven denk ik. Ik las een quote van Thoreau: Alleen die dag breekt aan waar we wakker voor zijn.
Ik geloof dat ik wakker ben voor een dag van verandering.
Het is fijn om hier op het forum af en toe even je sores neer te pennen en de reacties te lezen, dat lucht op.
Enne.....af en toe een gezelllig zaterdag topic doet ook wonderen :]
[...]
Lieve Madame Woolie, er worden geen schoppen onder konten gegeven. Het is door dat eeuwige plichtsbesef en al die kontschopperij dat je nu in deze situatie zit, dus hou daarmee op!
Wat je nodig hebt is tijd voor jezelf en dat betekent rust.
Je zegt dat je geen zin op papier krijgt, toch daag ik je uit om te gaan schrijven, schrijven zonder aanzien des woords, gewoon alles neerpennen. Het kan zijn dat je rode konen krijgt van wat je allemaal hebt geschreven en de neiging niet kan onderdrukken om het te verscheuren en weg te gooien...........niet doen! Bewaar het zodat je er later nog eens naar kunt kijken. Ik durf te wedden dat er dan dingen tussen staan die je echt bezighouden, maar waar je nu op bewust niveau geen kijk op hebt, de kans is aanwezig dat die woorden je inzicht geven op wat je werkelijk nodig hebt.
Neem je rust, doe geen moeilijke dingen, lees wat mij betreft een bouquetreeksje, maar laat jezelf met rust!!!
Plicht is een kunstmatig cultuurdingetje waar veel te veel mensen op stuk lopen. Bedenk waar je blij van wordt en richt je daar op, dan zit je midden in je bron, dat geeft je wat je nodig hebt en daar word je onvermoeibaar van en hou op met moeten, troela.
Mevrouw Teau, dank je voor je woorden, je hebt helemaal gelijk. Moeten is zo'n groot ding en lastig los te laten.
Maar....ik ga me richten op de dingen die me blij maken, zoals vanmiddag een wandeling met mijn vader, vanavond een lief logeetje en toch ook een fijne leidinggevende die met me meedenkt over oplossingen.
En ik ben er eindelijk aan toe om te kiezen voor minder werken. Dat zal me ook de nodige ruimte geven denk ik. Ik las een quote van Thoreau: Alleen die dag breekt aan waar we wakker voor zijn.
Ik geloof dat ik wakker ben voor een dag van verandering.
Het is fijn om hier op het forum af en toe even je sores neer te pennen en de reacties te lezen, dat lucht op.
Enne.....af en toe een gezelllig zaterdag topic doet ook wonderen :]
vrijdag 21 februari 2014 om 12:18
quote:Wollenstonecraft schreef op 21 februari 2014 @ 11:42:
Hoi Wonderwijf,
Ander werk is geen optie, zeker niet in deze tijden.
Ik wandel (sinds kort na een lange blessure) elke week een flink stuk en doe (op het moment lukt dat minder) aan meditatie.
Moet mezelf soms gewoon een schop onder mijn kont geven denk ik. Al doe ik dat inderdaad wel met mijn concrete plannen. Het komt ook wel goed maar ik baal zo van weer een dip.
Nou ja, zoals ik al zei, zelfmedelijden, want over het algemeen ben ik wel positief.Zeker geen schop onder de kont hoor. Neem jezelf serieus en neem de tijd om dingen voor jouw te verwerken. Ik ben ook altijd van gaan en positief. Maar ik merk dat je er soms bij stil moet staan bij dingen.
Hoi Wonderwijf,
Ander werk is geen optie, zeker niet in deze tijden.
Ik wandel (sinds kort na een lange blessure) elke week een flink stuk en doe (op het moment lukt dat minder) aan meditatie.
Moet mezelf soms gewoon een schop onder mijn kont geven denk ik. Al doe ik dat inderdaad wel met mijn concrete plannen. Het komt ook wel goed maar ik baal zo van weer een dip.
Nou ja, zoals ik al zei, zelfmedelijden, want over het algemeen ben ik wel positief.Zeker geen schop onder de kont hoor. Neem jezelf serieus en neem de tijd om dingen voor jouw te verwerken. Ik ben ook altijd van gaan en positief. Maar ik merk dat je er soms bij stil moet staan bij dingen.
vrijdag 21 februari 2014 om 12:19
quote:mara2 schreef op 21 februari 2014 @ 12:17:
Ik to ik vind je heel wijs overkomen. En zeer dapper dat je nu voelt hoe het anders moet of wil. Ik zie zat mensen om mij heen die blijven zitten op een bank. En geen scheppend vermogen hebben.
Ik herken het wel. Mijn vriendin is vorig jaar overleden. En de ene keer voel ik me goed. En de andere kant vind ik het heerlijk als ik alleen ben. Soms heb ik geen zin in mensen. En de andere keer heerlijk dat contact.
Ik kan het nu ook niet echt hebben als mensen iets van mij willen. Daar ben ik nu ook achter gekomen. Ik probeer nu ook dingen aan mezelf te veranderen wat niet goed voelt.
Veel succes en ik denk dat het alleen nog maar goed kan uitpakken.Dag Mara, wat herkenbaar en wat goed dat je kiest voor datgene wat goed is voor jouzelf. Soms is dat best lastig.
Ik to ik vind je heel wijs overkomen. En zeer dapper dat je nu voelt hoe het anders moet of wil. Ik zie zat mensen om mij heen die blijven zitten op een bank. En geen scheppend vermogen hebben.
Ik herken het wel. Mijn vriendin is vorig jaar overleden. En de ene keer voel ik me goed. En de andere kant vind ik het heerlijk als ik alleen ben. Soms heb ik geen zin in mensen. En de andere keer heerlijk dat contact.
Ik kan het nu ook niet echt hebben als mensen iets van mij willen. Daar ben ik nu ook achter gekomen. Ik probeer nu ook dingen aan mezelf te veranderen wat niet goed voelt.
Veel succes en ik denk dat het alleen nog maar goed kan uitpakken.Dag Mara, wat herkenbaar en wat goed dat je kiest voor datgene wat goed is voor jouzelf. Soms is dat best lastig.
vrijdag 21 februari 2014 om 12:23
quote:Wollenstonecraft schreef op 21 februari 2014 @ 11:52:
Soms hoor je wel eens over mensen die naast een drukke baan nog veel overhebben en dan bijv. in de avonduren een studie doen of een boek schrijven, ik zou dat niet kunnen helaas.
Sommige mensen schijnen juist veel energie te krijgen van drukte, terwijl anderen er juist "doodmoe" van worden.
Mijn hoofd heeft vaak eind van de dag ook weinig zin om nog veel te doen.
Dat verergert trouwens vaak wel door op de bank te blijven zitten.
Als ik iets actievers ga doen, een wandeling maken o.i.d., ben ik vaak weer een stuk helderder.
Ben je misschien een vrij introvert persoon?
Ik heb daar ooit een boek over gelezen. Meer extraverte mensen schijnen veel drukte nodig te hebben om energiek te worden en introverte juist niet, volgens dat boek.
Wat mij wel eens wil helpen om gemotiveerd te raken om iets te doen, zijn anderen die datgene ook leuk vinden.
Misschien helpt het je om gewoon wel een (korte) schrijfcursus te gaan doen.
Als je daar omringt wordt door andere geinteresseerden en als je leuke opdrachten krijgt, zou dat motiverend kunnen zijn.
Wat schrijf je trouwens? Leuk dat je je daarmee bezig houdt.
Soms hoor je wel eens over mensen die naast een drukke baan nog veel overhebben en dan bijv. in de avonduren een studie doen of een boek schrijven, ik zou dat niet kunnen helaas.
Sommige mensen schijnen juist veel energie te krijgen van drukte, terwijl anderen er juist "doodmoe" van worden.
Mijn hoofd heeft vaak eind van de dag ook weinig zin om nog veel te doen.
Dat verergert trouwens vaak wel door op de bank te blijven zitten.
Als ik iets actievers ga doen, een wandeling maken o.i.d., ben ik vaak weer een stuk helderder.
Ben je misschien een vrij introvert persoon?
Ik heb daar ooit een boek over gelezen. Meer extraverte mensen schijnen veel drukte nodig te hebben om energiek te worden en introverte juist niet, volgens dat boek.
Wat mij wel eens wil helpen om gemotiveerd te raken om iets te doen, zijn anderen die datgene ook leuk vinden.
Misschien helpt het je om gewoon wel een (korte) schrijfcursus te gaan doen.
Als je daar omringt wordt door andere geinteresseerden en als je leuke opdrachten krijgt, zou dat motiverend kunnen zijn.
Wat schrijf je trouwens? Leuk dat je je daarmee bezig houdt.
vrijdag 21 februari 2014 om 12:34
Herkenbaar verhaal!
Goed dat je plannen maakt en je creativiteit weer oppakt.
Ik heb 2 jaar geleden hetzelfde gehad, tegen een burn-out aan en ben daarna met een coach gaan praten. Afgelopen jaar weer even een klein dipje en meteen weer terug gegaan. Ik merkte nu dat ik al veel herken van mijzelf en kan erkennen waar het probleem zit (over zweverig gesproken ). Dit helpt mij enorm.
Daarnaast bleek ik een ontzettend laag HB te hebben en een vitamine B12 tekort, waardoor nog minder lekker in mijn vel zat. Bloedprikken bij de huisarts is misschien geen overbodige luxe.
Ik werk in de zorg en wat ik me voor ogen probeer te houden is dat ons werk (net als in het onderwijs) nooit af is. Hoe hard je ook werkt, hoe veel je ook extra doet, wat je ook mee naar huis neemt, het gaat altijd maar door. Daarbij wil je het beste voor je leerlingen en dat gaat je aan het hart, daarom ben je dit werk tenslotte gaan doen, dat maakt het niet altijd gemakkelijker.
Ik ben momenteel zwanger van ons eerste kindje en heb heel bewust de keuze gemaakt om na mijn verlof in een lagere functie terug te komen. De druk eraf en gewoon weer het werk doen wat ik leuk vind.
Ik vind minder uren geen onverstandig plan, als het je rust geeft is dat heel wat meer waard dan een paar extra euro's.
Heel veel succes!
Goed dat je plannen maakt en je creativiteit weer oppakt.
Ik heb 2 jaar geleden hetzelfde gehad, tegen een burn-out aan en ben daarna met een coach gaan praten. Afgelopen jaar weer even een klein dipje en meteen weer terug gegaan. Ik merkte nu dat ik al veel herken van mijzelf en kan erkennen waar het probleem zit (over zweverig gesproken ). Dit helpt mij enorm.
Daarnaast bleek ik een ontzettend laag HB te hebben en een vitamine B12 tekort, waardoor nog minder lekker in mijn vel zat. Bloedprikken bij de huisarts is misschien geen overbodige luxe.
Ik werk in de zorg en wat ik me voor ogen probeer te houden is dat ons werk (net als in het onderwijs) nooit af is. Hoe hard je ook werkt, hoe veel je ook extra doet, wat je ook mee naar huis neemt, het gaat altijd maar door. Daarbij wil je het beste voor je leerlingen en dat gaat je aan het hart, daarom ben je dit werk tenslotte gaan doen, dat maakt het niet altijd gemakkelijker.
Ik ben momenteel zwanger van ons eerste kindje en heb heel bewust de keuze gemaakt om na mijn verlof in een lagere functie terug te komen. De druk eraf en gewoon weer het werk doen wat ik leuk vind.
Ik vind minder uren geen onverstandig plan, als het je rust geeft is dat heel wat meer waard dan een paar extra euro's.
Heel veel succes!
vrijdag 21 februari 2014 om 21:51
quote:wonderwijf schreef op 21 februari 2014 @ 12:21:
Ja, perfectionisme is (was) idd herkenbaar.
Ik ben nu op het punt dat ik aan het terugkijken ben en 100% zeker weet dat de komende x jaar geen voortzetting moeten zijn van de laatste x jaar. En nu durf en kan (en moet) ik ook andere keuzes maken. Maar zoveel zaken zijn in mijn leven niet op orde (ik wil er hier niet zoveel over zeggen ) waardoor ik me op dit moment nogal (heel erg) verloren voel.
Sorry, niet zo opbeurend voor jou.
Wat goed dat je zo duidelijk kan aangeven wat je niet wil en daarin keuzes durft te maken!
Ik heb me ook lang verloren gevoeld en veel tijd en energie gestoken in het op orde krijgen van mijn leven, dat is een lang en lastig proces. Maar uiteindelijk heeft het me veel goeds gebracht, want het gaat gewoon veel beter met me.
Ook als ik een dip heb weet ik gelukkig dat het beter gaat op een gegeven moment. Hier schrijven helpt, net als de wandeling die ik vanmiddag heb gemaakt.
Veel succes met het op orde krijgen van jouw leven, en weet dat je hier altijd steun kunt vinden. Ik geloof dat je zeker zult slagen, je bent je zo goed bewust van dingen.
Er wordt weleens geklaagd dat er soms zo hard of lullig wordt gereageerd, maar mijn ervaring is dat als je integer bent in het uiten van je kwetsbaarheid daar ook goed mee omgegaan wordt.
Maar het onderwijs is ook een pittige werkomgeving.... Daar word je ook geleefd volgens mij. Lastig om dan zelf je koers te bepalen.
Mijn oplossing voor nu is ook (veel) minder werken en structureel meer rust. Ik hoop zo dat dat gaat lukken.
Ja, perfectionisme is (was) idd herkenbaar.
Ik ben nu op het punt dat ik aan het terugkijken ben en 100% zeker weet dat de komende x jaar geen voortzetting moeten zijn van de laatste x jaar. En nu durf en kan (en moet) ik ook andere keuzes maken. Maar zoveel zaken zijn in mijn leven niet op orde (ik wil er hier niet zoveel over zeggen ) waardoor ik me op dit moment nogal (heel erg) verloren voel.
Sorry, niet zo opbeurend voor jou.
Wat goed dat je zo duidelijk kan aangeven wat je niet wil en daarin keuzes durft te maken!
Ik heb me ook lang verloren gevoeld en veel tijd en energie gestoken in het op orde krijgen van mijn leven, dat is een lang en lastig proces. Maar uiteindelijk heeft het me veel goeds gebracht, want het gaat gewoon veel beter met me.
Ook als ik een dip heb weet ik gelukkig dat het beter gaat op een gegeven moment. Hier schrijven helpt, net als de wandeling die ik vanmiddag heb gemaakt.
Veel succes met het op orde krijgen van jouw leven, en weet dat je hier altijd steun kunt vinden. Ik geloof dat je zeker zult slagen, je bent je zo goed bewust van dingen.
Er wordt weleens geklaagd dat er soms zo hard of lullig wordt gereageerd, maar mijn ervaring is dat als je integer bent in het uiten van je kwetsbaarheid daar ook goed mee omgegaan wordt.
Maar het onderwijs is ook een pittige werkomgeving.... Daar word je ook geleefd volgens mij. Lastig om dan zelf je koers te bepalen.
Mijn oplossing voor nu is ook (veel) minder werken en structureel meer rust. Ik hoop zo dat dat gaat lukken.
vrijdag 21 februari 2014 om 21:53
quote:wonderwijf schreef op 21 februari 2014 @ 12:21:
Ja, perfectionisme is (was) idd herkenbaar.
Ik ben nu op het punt dat ik aan het terugkijken ben en 100% zeker weet dat de komende x jaar geen voortzetting moeten zijn van de laatste x jaar. En nu durf en kan (en moet) ik ook andere keuzes maken. Maar zoveel zaken zijn in mijn leven niet op orde (ik wil er hier niet zoveel over zeggen ) waardoor ik me op dit moment nogal (heel erg) verloren voel.
Sorry, niet zo opbeurend voor jou.
Maar het onderwijs is ook een pittige werkomgeving.... Daar word je ook geleefd volgens mij. Lastig om dan zelf je koers te bepalen.
Mijn oplossing voor nu is ook (veel) minder werken en structureel meer rust. Ik hoop zo dat dat gaat lukken.
Wat goed dat je zo duidelijk kan aangeven wat je niet wil en daarin keuzes durft te maken!
Ik heb me ook lang verloren gevoeld en veel tijd en energie gestoken in het op orde krijgen van mijn leven, dat is een lang en lastig proces. Maar uiteindelijk heeft het me veel goeds gebracht, want het gaat gewoon veel beter met me.
Ook als ik een dip heb weet ik gelukkig dat het beter gaat op een gegeven moment. Hier schrijven helpt, net als de wandeling die ik vanmiddag heb gemaakt.
Veel succes met het op orde krijgen van jouw leven, en weet dat je hier altijd steun kunt vinden. Ik geloof dat je zeker zult slagen, je bent je zo goed bewust van dingen.
Er wordt weleens geklaagd dat er soms zo hard of lullig wordt gereageerd, maar mijn ervaring is dat als je integer bent in het uiten van je kwetsbaarheid daar ook goed mee omgegaan wordt.
Ja, perfectionisme is (was) idd herkenbaar.
Ik ben nu op het punt dat ik aan het terugkijken ben en 100% zeker weet dat de komende x jaar geen voortzetting moeten zijn van de laatste x jaar. En nu durf en kan (en moet) ik ook andere keuzes maken. Maar zoveel zaken zijn in mijn leven niet op orde (ik wil er hier niet zoveel over zeggen ) waardoor ik me op dit moment nogal (heel erg) verloren voel.
Sorry, niet zo opbeurend voor jou.
Maar het onderwijs is ook een pittige werkomgeving.... Daar word je ook geleefd volgens mij. Lastig om dan zelf je koers te bepalen.
Mijn oplossing voor nu is ook (veel) minder werken en structureel meer rust. Ik hoop zo dat dat gaat lukken.
Wat goed dat je zo duidelijk kan aangeven wat je niet wil en daarin keuzes durft te maken!
Ik heb me ook lang verloren gevoeld en veel tijd en energie gestoken in het op orde krijgen van mijn leven, dat is een lang en lastig proces. Maar uiteindelijk heeft het me veel goeds gebracht, want het gaat gewoon veel beter met me.
Ook als ik een dip heb weet ik gelukkig dat het beter gaat op een gegeven moment. Hier schrijven helpt, net als de wandeling die ik vanmiddag heb gemaakt.
Veel succes met het op orde krijgen van jouw leven, en weet dat je hier altijd steun kunt vinden. Ik geloof dat je zeker zult slagen, je bent je zo goed bewust van dingen.
Er wordt weleens geklaagd dat er soms zo hard of lullig wordt gereageerd, maar mijn ervaring is dat als je integer bent in het uiten van je kwetsbaarheid daar ook goed mee omgegaan wordt.
vrijdag 21 februari 2014 om 21:55
quote:marrie3 schreef op 21 februari 2014 @ 12:23:
[...]
Sommige mensen schijnen juist veel energie te krijgen van drukte, terwijl anderen er juist "doodmoe" van worden.
Mijn hoofd heeft vaak eind van de dag ook weinig zin om nog veel te doen.
Dat verergert trouwens vaak wel door op de bank te blijven zitten.
Als ik iets actievers ga doen, een wandeling maken o.i.d., ben ik vaak weer een stuk helderder.
Ben je misschien een vrij introvert persoon?
Ik heb daar ooit een boek over gelezen. Meer extraverte mensen schijnen veel drukte nodig te hebben om energiek te worden en introverte juist niet, volgens dat boek.
Wat mij wel eens wil helpen om gemotiveerd te raken om iets te doen, zijn anderen die datgene ook leuk vinden.
Misschien helpt het je om gewoon wel een (korte) schrijfcursus te gaan doen.
Als je daar omringt wordt door andere geinteresseerden en als je leuke opdrachten krijgt, zou dat motiverend kunnen zijn.
Wat schrijf je trouwens? Leuk dat je je daarmee bezig houdt.
Bedankt voor je reactie, het klopt dat in introvert ben (met een heel mensgerichte baan). Drukte slurpt bij mij energie en ik heb dan de neiging om zo min mogelijk te doen.
Vandaag heb ik daaraan niet toegegeven en heb een lange wandeling gemaakt en voel me nu inderdaad veel beter. Gelukkig kan ik dit ook weer doen, want ik ben lang geblesseerd geweest en wandelen miste ik erg.
[...]
Sommige mensen schijnen juist veel energie te krijgen van drukte, terwijl anderen er juist "doodmoe" van worden.
Mijn hoofd heeft vaak eind van de dag ook weinig zin om nog veel te doen.
Dat verergert trouwens vaak wel door op de bank te blijven zitten.
Als ik iets actievers ga doen, een wandeling maken o.i.d., ben ik vaak weer een stuk helderder.
Ben je misschien een vrij introvert persoon?
Ik heb daar ooit een boek over gelezen. Meer extraverte mensen schijnen veel drukte nodig te hebben om energiek te worden en introverte juist niet, volgens dat boek.
Wat mij wel eens wil helpen om gemotiveerd te raken om iets te doen, zijn anderen die datgene ook leuk vinden.
Misschien helpt het je om gewoon wel een (korte) schrijfcursus te gaan doen.
Als je daar omringt wordt door andere geinteresseerden en als je leuke opdrachten krijgt, zou dat motiverend kunnen zijn.
Wat schrijf je trouwens? Leuk dat je je daarmee bezig houdt.
Bedankt voor je reactie, het klopt dat in introvert ben (met een heel mensgerichte baan). Drukte slurpt bij mij energie en ik heb dan de neiging om zo min mogelijk te doen.
Vandaag heb ik daaraan niet toegegeven en heb een lange wandeling gemaakt en voel me nu inderdaad veel beter. Gelukkig kan ik dit ook weer doen, want ik ben lang geblesseerd geweest en wandelen miste ik erg.