Psyche
alle pijlers
Donkere dagen, Kerst, gemis...
maandag 12 december 2016 om 21:04
Het valt me allemaal even zwaar... de donkere dagen, de Kerstdagen die op komst zijn...
In april verloor ik mijn moeder. Ze was ontzettend belangrijk voor me, we waren beste vriendinnen. Nu is ze er niet meer. Ik voel me soms zo rot. In september ben ik voor de eerste keer mama geworden. Het is prachtig, ik geniet van mijn zoontje, hij maakt me dagelijks aan het lachen, maar... mijn moeder is er niet bij. Dat doet pijn. Soms heb ik behoefte aan wijze raad, tips, wil ik gewoon even met haar kletsen of haar vastpakken. Sommige dingen wil je alleen maar met je moeder delen.
Nu staat ook de Kerst voor de deur. Voor ons was dat altijd een hele gezellige familiegelegenheid. Mama hield van de Kerst. Het was fijn om dan bij haar thuis te komen. Samen zijn, lekker eten, de warmte en gezelligheid. Ik koester die momenten in mijn hart.
Dit jaar is Kerst anders... ik heb geen Kerstboom gezet, we blijven met Kerst thuis. Mijn directe omgeving geeft ons groot gelijk om thuis te blijven. Even alleen met ons gezinnetje zijn, niet 'verplicht' gezellig te hoeven doen. Gewoon thuis quality time.
Ik sta op met de gedachte aan mama en ga ermee naar bed. Ik kijk foto's van ons, laat soms wat tranen lopen, praat met mijn vriend over de mooie maar ook de minder mooie tijden. Rouwen kost energie, heel veel energie. Diep van binnen weet ik dat mama wil dat wij genieten (dat heeft ze zo ook nog naar ons uitgesproken). Ik doe echt mijn best, maar soms mag ik best even verdrietig zijn toch?
Mis jij ook iemand heel erg in deze dagen? Hoe ga jij ermee om?
In april verloor ik mijn moeder. Ze was ontzettend belangrijk voor me, we waren beste vriendinnen. Nu is ze er niet meer. Ik voel me soms zo rot. In september ben ik voor de eerste keer mama geworden. Het is prachtig, ik geniet van mijn zoontje, hij maakt me dagelijks aan het lachen, maar... mijn moeder is er niet bij. Dat doet pijn. Soms heb ik behoefte aan wijze raad, tips, wil ik gewoon even met haar kletsen of haar vastpakken. Sommige dingen wil je alleen maar met je moeder delen.
Nu staat ook de Kerst voor de deur. Voor ons was dat altijd een hele gezellige familiegelegenheid. Mama hield van de Kerst. Het was fijn om dan bij haar thuis te komen. Samen zijn, lekker eten, de warmte en gezelligheid. Ik koester die momenten in mijn hart.
Dit jaar is Kerst anders... ik heb geen Kerstboom gezet, we blijven met Kerst thuis. Mijn directe omgeving geeft ons groot gelijk om thuis te blijven. Even alleen met ons gezinnetje zijn, niet 'verplicht' gezellig te hoeven doen. Gewoon thuis quality time.
Ik sta op met de gedachte aan mama en ga ermee naar bed. Ik kijk foto's van ons, laat soms wat tranen lopen, praat met mijn vriend over de mooie maar ook de minder mooie tijden. Rouwen kost energie, heel veel energie. Diep van binnen weet ik dat mama wil dat wij genieten (dat heeft ze zo ook nog naar ons uitgesproken). Ik doe echt mijn best, maar soms mag ik best even verdrietig zijn toch?
Mis jij ook iemand heel erg in deze dagen? Hoe ga jij ermee om?
Don't let your dreams be dreams
woensdag 14 december 2016 om 18:37
zaterdag 24 december 2016 om 23:15
Wat verdrietig dat je nu je moeder moet missen. Dat lijkt me ontzettend zwaar. Veel sterkte
Ik heb mijn moeder nog. Maar deze Kerst gaat toch een dubbel gevoel zijn. Mijn moeder heeft van de week te horen gekregen dat ze opnieuw borstkanker heeft. Ze had dit 5 jaar geleden ook en is flink ziek geweest van de chemokuren. Deze tumor is van hetzelfde kaliber als de vorige, de agressiefste soort. Volgens de artsen is het wel te behandelen. Maar de wetenschap dat ze weer chemo's gaat moeten is niet leuk. Haar moeder is aan dezelfde ziekte gestorven op haar 69e. De mijne is bijna 65 en heeft andere kwalen of aandoening ook rond dezelfde leeftijd gekregen als haar moeder. Ik ben ook wel eens bang dat ik haar jong ga verliezen. Onze familie is al klein. Ze heeft alleen een broer en die heeft het aan zijn nieren. Ik ben enig kind en met mijn vader heb ik geen goed contact.
Ik heb mijn moeder nog. Maar deze Kerst gaat toch een dubbel gevoel zijn. Mijn moeder heeft van de week te horen gekregen dat ze opnieuw borstkanker heeft. Ze had dit 5 jaar geleden ook en is flink ziek geweest van de chemokuren. Deze tumor is van hetzelfde kaliber als de vorige, de agressiefste soort. Volgens de artsen is het wel te behandelen. Maar de wetenschap dat ze weer chemo's gaat moeten is niet leuk. Haar moeder is aan dezelfde ziekte gestorven op haar 69e. De mijne is bijna 65 en heeft andere kwalen of aandoening ook rond dezelfde leeftijd gekregen als haar moeder. Ik ben ook wel eens bang dat ik haar jong ga verliezen. Onze familie is al klein. Ze heeft alleen een broer en die heeft het aan zijn nieren. Ik ben enig kind en met mijn vader heb ik geen goed contact.
zondag 25 december 2016 om 09:28
Wat een liefde allemaal.
Ik wens iedereen een warme, liefdevolle Kerst toe... laten we de dierbaren die we missen heel dicht bij ons in gedachten houden!
Hier is het kerstgevoel tot een dieptepunt gedaald. Baby'tje (drie maanden) is erg ziek. Begon donderdag en vrijdag met wat snotteren en hoesten, totdat er gisterochtend hoge koorts bij kwam kijken. Met daarbij een piepende en rochelende ademhaling was dit voor mij voldoende aanleiding om de HAP te bellen. We mochten meteen langskomen...
Vermoedelijk heeft mijn zoontje het RS virus. De voeding wat aangepast (meerdere porties, minder cc per fles, want alles kwam er met hoesten weer uit). Gisteravond was zoontje erg kortademig en een beetje grauw. Weer de HAP gebeld en vanuit daar toch maar doorgestuurd naar het ziekenhuis. Zaten we daar rond middernacht... helemaal onderzocht... slijm op de longen, gewoon behoorlijk ziek. Temperatuur redelijk onder controle. Gelukkig wel nog een paar plasluiers gehad. Huiswaarts gekeerd met medicatie om de luchtwegen enigszins open te houden. Zoontje heeft vannacht tussen ons in geslapen.
Vanochtend wakker geworden met hoge koorts, 39,0 en ongeveer 100cc gedronken. Daarna meteen weer in slaap gevallen, helemaal vertrokken. Als het straks niet gaat, zit ik zo weer bij de HAP.
Tot zover...
Merry Christmas...
Ik wens iedereen een warme, liefdevolle Kerst toe... laten we de dierbaren die we missen heel dicht bij ons in gedachten houden!
Hier is het kerstgevoel tot een dieptepunt gedaald. Baby'tje (drie maanden) is erg ziek. Begon donderdag en vrijdag met wat snotteren en hoesten, totdat er gisterochtend hoge koorts bij kwam kijken. Met daarbij een piepende en rochelende ademhaling was dit voor mij voldoende aanleiding om de HAP te bellen. We mochten meteen langskomen...
Vermoedelijk heeft mijn zoontje het RS virus. De voeding wat aangepast (meerdere porties, minder cc per fles, want alles kwam er met hoesten weer uit). Gisteravond was zoontje erg kortademig en een beetje grauw. Weer de HAP gebeld en vanuit daar toch maar doorgestuurd naar het ziekenhuis. Zaten we daar rond middernacht... helemaal onderzocht... slijm op de longen, gewoon behoorlijk ziek. Temperatuur redelijk onder controle. Gelukkig wel nog een paar plasluiers gehad. Huiswaarts gekeerd met medicatie om de luchtwegen enigszins open te houden. Zoontje heeft vannacht tussen ons in geslapen.
Vanochtend wakker geworden met hoge koorts, 39,0 en ongeveer 100cc gedronken. Daarna meteen weer in slaap gevallen, helemaal vertrokken. Als het straks niet gaat, zit ik zo weer bij de HAP.
Tot zover...
Merry Christmas...
Don't let your dreams be dreams
dinsdag 27 december 2016 om 13:28
Het was een Kerst om nooit meer te vergeten...... en dan niet echt in positieve zin.
Zoontje was erg ziek. Hoge koorts, hoestbuien tot kokhalzen aan toe, benauwd, veel slijm.
Wij (vriend en ik)hebben ook maar weinig rust/slaap gehad. Denk dat we mede daarom beiden ook ziekjes zijn.
Koorts is sinds vanochtend gezakt, de hoestbuien zullen nog wel even aanhouden, maar ik ben blij dat het nu een beetje de goede kant op gaat. Het is wel een beetje eng als hij zo moet hoesten en ik hoor al dat slijm en gerochel. Komt wel weer goed.
Gisteren hebben we kerstdiner hier thuis gehad, met mijn vader, broer & vriendin, zus van mama, schoonma en schoonzusje. Ik had mama's servies gebruikt en haar vaste kerstmenu bereid. Bij mama's gedenkhoekje in de woonkamer brandden een paar kaarsjes. Zo was ze er toch een beetje bij.
Hoe was jullie Kerst?
Zoontje was erg ziek. Hoge koorts, hoestbuien tot kokhalzen aan toe, benauwd, veel slijm.
Wij (vriend en ik)hebben ook maar weinig rust/slaap gehad. Denk dat we mede daarom beiden ook ziekjes zijn.
Koorts is sinds vanochtend gezakt, de hoestbuien zullen nog wel even aanhouden, maar ik ben blij dat het nu een beetje de goede kant op gaat. Het is wel een beetje eng als hij zo moet hoesten en ik hoor al dat slijm en gerochel. Komt wel weer goed.
Gisteren hebben we kerstdiner hier thuis gehad, met mijn vader, broer & vriendin, zus van mama, schoonma en schoonzusje. Ik had mama's servies gebruikt en haar vaste kerstmenu bereid. Bij mama's gedenkhoekje in de woonkamer brandden een paar kaarsjes. Zo was ze er toch een beetje bij.
Hoe was jullie Kerst?
Don't let your dreams be dreams
dinsdag 27 december 2016 om 14:58
Ik ben ook recent een dierbare verloren, en hoewel ik kerst normaal leuk vind vond ik er nu niks aan. Verlies van m'n dierbare was nog te vers. Blij dat het voorbij is en volgend jaar hopelijk beter.
@Cenar Mooi dat je moeder er op deze manier toch nog een beetje bij was. Beterschap voor je zoontje!
voor iedereen die het nodig heeft.
@Cenar Mooi dat je moeder er op deze manier toch nog een beetje bij was. Beterschap voor je zoontje!
voor iedereen die het nodig heeft.
dinsdag 27 december 2016 om 20:10
Cenar, gelukkig gaat het de goede kant op met je zoontje. Ik hoop dat jullie lekker slapen komende nacht.
Ik ben ook blij dat kerst voorbij is. Zag er niet heel erg tegen op maar bleek eerste kerstdag toch een echt pesthumeur te hebben...
Kerstavond ben ik met mijn vriend en zoontje nog een lampje op het graf gaan zetten. En dat vond ik wel en heel fijn moment.
Verder viel het me van mijn beste vrienden wel tegen dat ik niks van ze gehoord heb. Laat staan dat er wat extra aandacht was omdat het mijn eerste kerst zonder ouders is. Maar ja...
Ik ben ook blij dat kerst voorbij is. Zag er niet heel erg tegen op maar bleek eerste kerstdag toch een echt pesthumeur te hebben...
Kerstavond ben ik met mijn vriend en zoontje nog een lampje op het graf gaan zetten. En dat vond ik wel en heel fijn moment.
Verder viel het me van mijn beste vrienden wel tegen dat ik niks van ze gehoord heb. Laat staan dat er wat extra aandacht was omdat het mijn eerste kerst zonder ouders is. Maar ja...