Psyche
alle pijlers
eetstoornis aan het ontwikkelen?
zaterdag 30 juli 2011 om 03:02
Beste viva-lezers,
ik ben 21 jaar en zolang ik mij al kan heugen, heb ik problemen met mijn lichaam ( zelfbeeld).
ik heb dagen dat ik me goed voel en dat ik over mijzelf kan zeggen dat ik er mag zijn.
Nou zitten er vaak zat dagen bij dat ik ontzettend onzeker ben, dat ik niet naar mezelf kan kijken omdat ik mijzelf er verschrikkelijk uit vind zien. En dan heb ik t alleen over de vorm en grote van mijn lichaam.
Om even een beeld te geven: ik ben 1.75 en ik weeg 81 kg.
Ik probeer zo min mogelijk te klagen in het openbaar, vrienden familie en kennissen om mij heen verklaren me telkens weer voor gek, omdat ik mezelf te dik vind.
Ik weet soms niet meer wat ik moet doen en denken. Op de basisschool werd ik al gepest en voor bolle uitgescholden. Op de middelbare school is dit ook een tijdje zo geweest.
Ik heb een leuke lieve vriend en we gaan met dezelfde vrienden om. Daar zitten een paar meiden tussen die ontzettend slank zijn. Ik hoef maar 1 avond bij hen met mn vriend in de buurt te zitten en mijn hele zelfvertrouwen is compleet verdwenen. T juiste woord voor hoe ik mij op zo'n moment voel? Kolossaal!
Ik heb in de gaten dat ik mezelf uithonger, wat uiteindelijk uitdrijft op een eetbui waar ik ontzettend ziek van ben achteraf. Ik voel me dan zo ongelukkig.
ik doe mezelf dingen aan die ik helemaal niet wil. Ik heb ook in de gaten dat ik een verkeerd zelfbeeld heb. Ik heb veel over anorexia gelezen.
Nu is dus het feit dat ik bang ben dat ik dit bij mijzelf aan het ontwikkelen ben. En nou zou je zeggen, ga hulp zoeken. Maar dat wil ik dus niet! Want ik zit in mijn hoofd alleen maar : afvallen, afvallen slankslankslank
Ik wilde graag mijn verhaal hier even kwijt! Reacties zijn altijd welkom.
ik ben 21 jaar en zolang ik mij al kan heugen, heb ik problemen met mijn lichaam ( zelfbeeld).
ik heb dagen dat ik me goed voel en dat ik over mijzelf kan zeggen dat ik er mag zijn.
Nou zitten er vaak zat dagen bij dat ik ontzettend onzeker ben, dat ik niet naar mezelf kan kijken omdat ik mijzelf er verschrikkelijk uit vind zien. En dan heb ik t alleen over de vorm en grote van mijn lichaam.
Om even een beeld te geven: ik ben 1.75 en ik weeg 81 kg.
Ik probeer zo min mogelijk te klagen in het openbaar, vrienden familie en kennissen om mij heen verklaren me telkens weer voor gek, omdat ik mezelf te dik vind.
Ik weet soms niet meer wat ik moet doen en denken. Op de basisschool werd ik al gepest en voor bolle uitgescholden. Op de middelbare school is dit ook een tijdje zo geweest.
Ik heb een leuke lieve vriend en we gaan met dezelfde vrienden om. Daar zitten een paar meiden tussen die ontzettend slank zijn. Ik hoef maar 1 avond bij hen met mn vriend in de buurt te zitten en mijn hele zelfvertrouwen is compleet verdwenen. T juiste woord voor hoe ik mij op zo'n moment voel? Kolossaal!
Ik heb in de gaten dat ik mezelf uithonger, wat uiteindelijk uitdrijft op een eetbui waar ik ontzettend ziek van ben achteraf. Ik voel me dan zo ongelukkig.
ik doe mezelf dingen aan die ik helemaal niet wil. Ik heb ook in de gaten dat ik een verkeerd zelfbeeld heb. Ik heb veel over anorexia gelezen.
Nu is dus het feit dat ik bang ben dat ik dit bij mijzelf aan het ontwikkelen ben. En nou zou je zeggen, ga hulp zoeken. Maar dat wil ik dus niet! Want ik zit in mijn hoofd alleen maar : afvallen, afvallen slankslankslank
Ik wilde graag mijn verhaal hier even kwijt! Reacties zijn altijd welkom.
zaterdag 30 juli 2011 om 03:09
Misschien als jij hulp zoekt en regelmatiger kunt gaan eten, raak je wel wat kilo's kwijt.
Ik denk dat je sowieso van de eetbuien af moet.
En probeer -ondanks dat je niet geheel tevreden bent met je lichaam- aandacht te besteden aan kleding, haar en make-up. Dat maakt je misschien ook wat zekerder in de buurt van andere vrouwen.
Ik denk dat je sowieso van de eetbuien af moet.
En probeer -ondanks dat je niet geheel tevreden bent met je lichaam- aandacht te besteden aan kleding, haar en make-up. Dat maakt je misschien ook wat zekerder in de buurt van andere vrouwen.
zaterdag 30 juli 2011 om 03:10
Hoe denk je dit op te lossen dan zonder hulp? Het klinkt nog niet persé als een ver ontwikkelde stoornis maar wel allerlei signalen dat het niet lekker gaat. Waarom wil je geen hulp hierbij? Hoe ga je dit alleen oplossen dan?
Uithongeren en vreetbuien zijn natuurlijk niet de manier om verantwoord af te vallen maar dat weet je vast al . Maar volgens mij gaat het meer om de achterliggende gedachte. Want als je slank bent volgens jouw ideaal, ben je dan niet meer onzeker?
Uithongeren en vreetbuien zijn natuurlijk niet de manier om verantwoord af te vallen maar dat weet je vast al . Maar volgens mij gaat het meer om de achterliggende gedachte. Want als je slank bent volgens jouw ideaal, ben je dan niet meer onzeker?
zaterdag 30 juli 2011 om 03:17
Misschien moet ik erbij vertellen dat in de afgelopen maand, zeker 4 verschillende mannen die ik regelmatig zie. Hebben gezegd dat ik een paar kg moet afvallen en dat ik dan perfect zou zijn. Nou hoef ik niet perfect te zijn, maar komt op mij zo over dat er liever een slanke den wordt gezien dan iemand met rondingen of whatever...
De achterliggende gedachte van t geen hulp zoeken is dat ik langzaam resultaat begin te zien op de weegschaal van de manier hoe ik nu bezig ben.. Op een of andere manier is dat dan weer een soort kick..
Moonlight, bedankt voor de tip.. Das een leuke/goeie!
De achterliggende gedachte van t geen hulp zoeken is dat ik langzaam resultaat begin te zien op de weegschaal van de manier hoe ik nu bezig ben.. Op een of andere manier is dat dan weer een soort kick..
Moonlight, bedankt voor de tip.. Das een leuke/goeie!
zaterdag 30 juli 2011 om 03:27
Het is wel positief dat je in ieder geval doorhebt dat je een verkeerd zelfbeeld hebt! Logisch gezien weet je dus waarschijnlijk wel dat je niet te dik bent, maar gevoelsmatig zit dat anders..
Ik heb helaas niet echt advies voor je, alleen maar een stuk herkenning
Ik denk dat je moet proberen te achterhalen waar je onzekerheid vandaan komt (zoals het pesten wat je noemt) en daaraan gaan werken.. En ik denk dat je wel professionele hulp daarbij nodig hebt, maar ik snap ook wel dat dat moeilijk is, aangezien je dan toegeeft dat je een probleem hebt.
Sorry ik help je niet echt verder hiermee xd
Ik heb helaas niet echt advies voor je, alleen maar een stuk herkenning
Ik denk dat je moet proberen te achterhalen waar je onzekerheid vandaan komt (zoals het pesten wat je noemt) en daaraan gaan werken.. En ik denk dat je wel professionele hulp daarbij nodig hebt, maar ik snap ook wel dat dat moeilijk is, aangezien je dan toegeeft dat je een probleem hebt.
Sorry ik help je niet echt verder hiermee xd
zaterdag 30 juli 2011 om 03:29
Beetje brutaal van die mannen dan.
Maar zo zijn ze wel een beetje soms. Heb ook wel eens gehoord: Ja jij zou wel een goede **** zijn (ging over een rol bij een gelegenheid). Blond, beetje stevig, blablabla.
En sommigen flappen het er ook zo uit als je aangekomen of afgevallen bent.
Maar eigenlijk zeggen ze dat ze je een mooie meid vinden, dat ze je liever met een paar kilootjes minder zagen want dan was je supermooi.
Ze hebben niet gezegd dat je veeeeeeeeeeeel te dik bent in hun ogen. Paar kilootjes.
Mijn ervaring is dat ik met gestructureerd eten redelijk op gewicht blijf, zonder echt moeite te doen.
Ik heb rond de 85 gewogen, nu weeg ik meestal tussen de 70 en 75. Het schommelt wel een klein beetje, maar niet veel.
Die 85 was na een periode van extreem weinig eten en daarna weer normaal eten. Toen vlogen de kilo's eraan. Pas dus echt op met het 'verstoren' van je systeem.
Toen ik een regelmatiger leven kreeg met meer slaap, minder alcohol en regelmatige maaltijden, werd mijn gewicht stabiel.
Herinner me van vroeger ook een vriendin die eerst gewoon was, toen een tijd lang extreem weinig at en daarna echt dik werd. Echt mee oppassen.
Maar zo zijn ze wel een beetje soms. Heb ook wel eens gehoord: Ja jij zou wel een goede **** zijn (ging over een rol bij een gelegenheid). Blond, beetje stevig, blablabla.
En sommigen flappen het er ook zo uit als je aangekomen of afgevallen bent.
Maar eigenlijk zeggen ze dat ze je een mooie meid vinden, dat ze je liever met een paar kilootjes minder zagen want dan was je supermooi.
Ze hebben niet gezegd dat je veeeeeeeeeeeel te dik bent in hun ogen. Paar kilootjes.
Mijn ervaring is dat ik met gestructureerd eten redelijk op gewicht blijf, zonder echt moeite te doen.
Ik heb rond de 85 gewogen, nu weeg ik meestal tussen de 70 en 75. Het schommelt wel een klein beetje, maar niet veel.
Die 85 was na een periode van extreem weinig eten en daarna weer normaal eten. Toen vlogen de kilo's eraan. Pas dus echt op met het 'verstoren' van je systeem.
Toen ik een regelmatiger leven kreeg met meer slaap, minder alcohol en regelmatige maaltijden, werd mijn gewicht stabiel.
Herinner me van vroeger ook een vriendin die eerst gewoon was, toen een tijd lang extreem weinig at en daarna echt dik werd. Echt mee oppassen.
zaterdag 30 juli 2011 om 06:30
Wat Moonlight ook zegt: pas alstjeblieft op met dat uithongeren & vreten! Het is heel slecht voor je lichaam en je komt er uiteindelijk alleen maar van aan! Ik ben ook zo begonnen jarenlang 1.82m/ 82kg af en toe een vreetbui, dan weer niets. Ik heb mijn insuline huishouding compleet verstoord, heb mezelf aangeleerd te eten tot ik vol ben maar dat punt komt steeds later, kan de signalen van mijn eigen lichaam niet meer vertrouwen, ben 2 jaar geleden de 100kg gepasseerd en om dat er weer af te krijgen. .....
Het beste om af te vallen is een gezond eetpatroon dat je kunt volhouden. Gebruik 3 maaltijden en 2 snacks op een dag & vermijd zo veel mogelijk suikers en wees terughoudend met koolhydraten.. Zo voorkom je grote schommelingen in je insuline huishouding wat vreetbuien tot gevolg heeft. Gebruik voldoende proteinen in je voeding die geven je namelijk lang een vol gevoel.
Gebruik de zelfdiscipline -die je nu inzet om jezelf te verhongeren- om een nieuwe verslaving aan te gaan: Sporten! In ieder geval 30 min per dag bewegen wandelen of lopen is prima. Je zult merken dat je je ook meteen beter over jezelf gaat voelen.
Sorry, als het een open deur is... Ik herken mezelf heel erg in jouw verhaal en had gewild dat ik toen wist wat ik nu weet en het ook nageleefd had... Ik was dan waarschijnlijk nog niet blij met mezelf geweest... Jij waarschijnlijk ook niet... Maar ik denk dat als je goed voor jezelf (en je lichaam dus ook) zorgt dat je er wel overheen groeit...
Je hebt in ieder geval een goed inzicht en bent waarschijnlijk (met of zonder die kilootjes) een hele mooie meid!
Sterkte ermee! Pas goed en wees trots op jezelf!
Het beste om af te vallen is een gezond eetpatroon dat je kunt volhouden. Gebruik 3 maaltijden en 2 snacks op een dag & vermijd zo veel mogelijk suikers en wees terughoudend met koolhydraten.. Zo voorkom je grote schommelingen in je insuline huishouding wat vreetbuien tot gevolg heeft. Gebruik voldoende proteinen in je voeding die geven je namelijk lang een vol gevoel.
Gebruik de zelfdiscipline -die je nu inzet om jezelf te verhongeren- om een nieuwe verslaving aan te gaan: Sporten! In ieder geval 30 min per dag bewegen wandelen of lopen is prima. Je zult merken dat je je ook meteen beter over jezelf gaat voelen.
Sorry, als het een open deur is... Ik herken mezelf heel erg in jouw verhaal en had gewild dat ik toen wist wat ik nu weet en het ook nageleefd had... Ik was dan waarschijnlijk nog niet blij met mezelf geweest... Jij waarschijnlijk ook niet... Maar ik denk dat als je goed voor jezelf (en je lichaam dus ook) zorgt dat je er wel overheen groeit...
Je hebt in ieder geval een goed inzicht en bent waarschijnlijk (met of zonder die kilootjes) een hele mooie meid!
Sterkte ermee! Pas goed en wees trots op jezelf!
zaterdag 30 juli 2011 om 07:20
Uit ervaring kan ik je vertellen dat als je minder weegt, je nog steeds niet tevreden bent met je lijf. Je negatieve zelfbeeld neem je gewoon mee. Ik woog ooit met mijn 1.80m bijna 80 kilo. Vond dit veel te zwaar, ben rigoreus gaan lijnen wat uitmondde in een eetstoornis, een sportverslaving en een dun lijf van 58 kilo. En nóg was ik onzeker en vond ik mijn lijf niet mooi. Het is dus geen oplossing.
Therapie is een goed idee om een beter (en reeëler) zelfbeeld te krijgen. Ook leer je er normaal eten, waar dus een normaal en gezond gewicht bij hoort. Door normaal eten zit ik nu al jaren op de 70 kilo en ik zit dankzij de therapie (1x p.w. groepstherapie, nog gezellig ook ) een stuk beter in mijn vel.
Sterkte en denk niet te negatief over therapie!
Therapie is een goed idee om een beter (en reeëler) zelfbeeld te krijgen. Ook leer je er normaal eten, waar dus een normaal en gezond gewicht bij hoort. Door normaal eten zit ik nu al jaren op de 70 kilo en ik zit dankzij de therapie (1x p.w. groepstherapie, nog gezellig ook ) een stuk beter in mijn vel.
Sterkte en denk niet te negatief over therapie!
zaterdag 30 juli 2011 om 07:22
quote:Anniek75 schreef op 30 juli 2011 @ 03:17:
De achterliggende gedachte van t geen hulp zoeken is dat ik langzaam resultaat begin te zien op de weegschaal van de manier hoe ik nu bezig ben.. Op een of andere manier is dat dan weer een soort kick..Die kick was bij mij juist de trigger om tot extremen over te gaan. Steeds minder eten, tot ik op een gegeven moment een hele dag kon doen op een komkommer en een appel. En trots dat ik was!
De achterliggende gedachte van t geen hulp zoeken is dat ik langzaam resultaat begin te zien op de weegschaal van de manier hoe ik nu bezig ben.. Op een of andere manier is dat dan weer een soort kick..Die kick was bij mij juist de trigger om tot extremen over te gaan. Steeds minder eten, tot ik op een gegeven moment een hele dag kon doen op een komkommer en een appel. En trots dat ik was!
zaterdag 30 juli 2011 om 08:26
zaterdag 30 juli 2011 om 09:03
Eens met dubiootje. Je doet dingen die je helemaal niet wil en waar je ongelukkig van wordt maar die je wel zo'n kick geven dat je er niet mee wil/kunt stoppen. Je wil geen hulp omdat je resultaat begint te zien, maar dat is nou juist het gevaarlijke. De hulp die jij nodig hebt is niet om af te vallen, maar om aan je zelfbeeld te werken. Als je zelfbeeld niet verbetert zal het toch nooit goed genoeg zijn. Grote kans dat je eetpatroon van kwaad tot erger wordt. Het is knap van je dat je beseft dat je verkeerd bezig bent, nu moet je nog je angst zien te overwinnen om de juiste stappen te kunnen ondernemen.
zaterdag 30 juli 2011 om 09:03
Ik woog altijd 72 kilo bij 1.72 Was toen nooit onzeker over mijn uiterlijk. Maar wilde toch wel wat afvallen. Uiteindelijk door alles stress die ik toen in mijn leven kreeg was lijnen mijn houvast. En woog ik nog maar 58 kilo. Zelf vond ik het prachtig maar alle mannen die ik ken vonden dat ik maar eens 4 kilo moest groeien. Nu weeg ik 62 maar lijn wel weer om terug te gaan naar de 58. Heb ook een giga eetprobleem.
Er zullen mannen zijn die je mooier vinden met 4 kilo minder maar ook zat die je mooi vinden zoals je bent. Als je zelf niet tevreden bent kun je beter naar een dietiste gaan die je op een verantwoorde manier een paar kilo kan laten afvallen.
Maar die onzekerheid blijft als je daar geen hulp bij zoekt want ik ben slank en ook onzeker !!
Sterkte !
Er zullen mannen zijn die je mooier vinden met 4 kilo minder maar ook zat die je mooi vinden zoals je bent. Als je zelf niet tevreden bent kun je beter naar een dietiste gaan die je op een verantwoorde manier een paar kilo kan laten afvallen.
Maar die onzekerheid blijft als je daar geen hulp bij zoekt want ik ben slank en ook onzeker !!
Sterkte !
zaterdag 30 juli 2011 om 09:21
quote:Anniek75 schreef op 30 juli 2011 @ 03:17:
Misschien moet ik erbij vertellen dat in de afgelopen maand, zeker 4 verschillende mannen die ik regelmatig zie. Hebben gezegd dat ik een paar kg moet afvallen en dat ik dan perfect zou zijn.
Dit vind ik echt héél raar. Vier in één maand tijd?! Bij jouw lengte en gewicht? Ik heb dat in heel mijn 36-jarige leven nog nooit van iemand gehoord!
Hoe gaan die gesprekken dan? Wie begint die gesprekken?Ik praat namelijk nooit over mijn figuur met mannen, hooguit mijn eigen man. Stuur je niet heel erg op dit antwoord aan? Hoor je alleen wat je wilt horen? Ik denk namelijk dat zoiets gaande is. Wees je ervan bewust dat jij selectief waarneemt; je zoekt bevestiging voor je eigen gedachten.
Bovendien: lekker belangrijk wat die mannen vinden. Het gaat om jouw lichaam en jij moet er tevreden mee zijn! Stop met erover te praten met anderen. Blijkbaar helpt jou dat niet verder.
Misschien moet ik erbij vertellen dat in de afgelopen maand, zeker 4 verschillende mannen die ik regelmatig zie. Hebben gezegd dat ik een paar kg moet afvallen en dat ik dan perfect zou zijn.
Dit vind ik echt héél raar. Vier in één maand tijd?! Bij jouw lengte en gewicht? Ik heb dat in heel mijn 36-jarige leven nog nooit van iemand gehoord!
Hoe gaan die gesprekken dan? Wie begint die gesprekken?Ik praat namelijk nooit over mijn figuur met mannen, hooguit mijn eigen man. Stuur je niet heel erg op dit antwoord aan? Hoor je alleen wat je wilt horen? Ik denk namelijk dat zoiets gaande is. Wees je ervan bewust dat jij selectief waarneemt; je zoekt bevestiging voor je eigen gedachten.
Bovendien: lekker belangrijk wat die mannen vinden. Het gaat om jouw lichaam en jij moet er tevreden mee zijn! Stop met erover te praten met anderen. Blijkbaar helpt jou dat niet verder.
zaterdag 30 juli 2011 om 09:36
Ik herken wel veel in je verhaal, maar kan helaas uit ervaring zeggen dat n eetstoornis niet dé oplossing is voor je probleem.Een eetstoornis maakt je kapot, zal je nooit het lichaams en zelfbeeld geven wat goed/realistisch is.
Je zou wel iets kunnen doen aan je onzekerheid, aan je pestverleden middels therapie. En ik weet niet hoe je eetpatroon eruit ziet,maar misschien helpt n dietist je een eindje op weg om te leren wat je lichaam nodig heeft aan voeding, en wat het met je doet als je honger/eetbuien hebt
Het gaat hier niet altijd goed,maar ik kan wel zeggen dat ik veel gehad heb aan mn therapie (en de dietist want ik at niet zo gezond als ik dacht
)
Je zou wel iets kunnen doen aan je onzekerheid, aan je pestverleden middels therapie. En ik weet niet hoe je eetpatroon eruit ziet,maar misschien helpt n dietist je een eindje op weg om te leren wat je lichaam nodig heeft aan voeding, en wat het met je doet als je honger/eetbuien hebt
Het gaat hier niet altijd goed,maar ik kan wel zeggen dat ik veel gehad heb aan mn therapie (en de dietist want ik at niet zo gezond als ik dacht
)
zaterdag 30 juli 2011 om 10:38
Gewicht zegt niet alles hé. Spieren zijn zwaarder dan vet, dus als je (veel) sport kan je lichaam zwaarder maar wel strakker zijn. Regelmatig eten is belangrijk. Wat kissthequeen al zegt, let erop wat je eet.
En het is makkelijker om nu hulp te zoeken, nu je er nog niet 'onwijs diep in zit' voor je gevoel, dan te wachten tot het nog erger is geworden.
Weet dat eetproblemen niet zozeer om gezicht gaan, maar om zelfvertrouwen en het controle hebben over iets. En dat lijkt bij jou ook het gedeelte waar je hulp bij kunt gebruiken.
En het is makkelijker om nu hulp te zoeken, nu je er nog niet 'onwijs diep in zit' voor je gevoel, dan te wachten tot het nog erger is geworden.
Weet dat eetproblemen niet zozeer om gezicht gaan, maar om zelfvertrouwen en het controle hebben over iets. En dat lijkt bij jou ook het gedeelte waar je hulp bij kunt gebruiken.
zaterdag 30 juli 2011 om 10:56
Als je nu al merkt dat het de verkeerde kant op gaat doe je er verstandig aan om nu aan de bel te trekken, voordat je er nog dieper in zakt. Je erkent nu in feite dat je niet goed bezig bent en dat vind ik op zich wel positief.
Misschien is therapie een optie maar als dat een stap te ver is voor je gevoel zou je misschien naar een dietist kunnen gaan. Zodat je leert om beter met eten om te gaan.
Uithongeren heeft vaak eetbuien tot gevolg en dan blijf je in een spiraal zitten. Nu ben je misschien nog op tijd.
Doe je aan sport? Dit geeft vaak een goed gevoel en kan ervoor zorgen dat je strakker in je vel komt te zitten op een gezonde manier.
Misschien is therapie een optie maar als dat een stap te ver is voor je gevoel zou je misschien naar een dietist kunnen gaan. Zodat je leert om beter met eten om te gaan.
Uithongeren heeft vaak eetbuien tot gevolg en dan blijf je in een spiraal zitten. Nu ben je misschien nog op tijd.
Doe je aan sport? Dit geeft vaak een goed gevoel en kan ervoor zorgen dat je strakker in je vel komt te zitten op een gezonde manier.
zaterdag 30 juli 2011 om 11:05
ja je moet niet zo onzeker zijn, dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan maar jij bent zoals je bent, je kan niet veranderen want jij bent jij. Ik ben zelf 1.61 en woog eerst 65 kilo, ik ben niet dik maar heb wel een rand over me buik, ik ben gewoon minder gaan snoepen en meer water gaan drinken en nu is me buik weer strak, maar in de tussentijd werkte ik ook aan mezelf, als ik zat op een stoel zat ik altijd met me arm over me buik. Op een dag dacht ik Jezus Norma, die buik is ook Norma! waarom die buik elke keer afschermen. Ik ben ik dus ook met buik, en dan voelt zo lekker, jammer dan als er een randje over hangt. Maar ook jij bent uniek, jij mag er ook wezen, en iemand anders kan wel slanker zijn en als jij dat ook wilt moet je er natuurlijk aan werken, maar in de tussentijd werk ook aan jezelf
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
zaterdag 30 juli 2011 om 12:15
quote:norma_jeane schreef op 30 juli 2011 @ 11:05:
Op een dag dacht ik Jezus Norma, die buik is ook Norma! waarom die buik elke keer afschermen. Ik ben ik dus ook met buik, en dan voelt zo lekker, jammer dan als er een randje over hangt. Maar ook jij bent uniek, jij mag er ook wezen, en iemand anders kan wel slanker zijn en als jij dat ook wilt moet je er natuurlijk aan werken, maar in de tussentijd werk ook aan jezelf
Op een dag dacht ik Jezus Norma, die buik is ook Norma! waarom die buik elke keer afschermen. Ik ben ik dus ook met buik, en dan voelt zo lekker, jammer dan als er een randje over hangt. Maar ook jij bent uniek, jij mag er ook wezen, en iemand anders kan wel slanker zijn en als jij dat ook wilt moet je er natuurlijk aan werken, maar in de tussentijd werk ook aan jezelf
zaterdag 30 juli 2011 om 12:41
zaterdag 30 juli 2011 om 12:46
quote:maimai schreef op 30 juli 2011 @ 09:36:
Ik herken wel veel in je verhaal, maar kan helaas uit ervaring zeggen dat n eetstoornis niet dé oplossing is voor je probleem.
Dat is waarschijnlijk de kern van een eetstoornis: het idee dat je eetstoornis geen ziekte is, maar een oplossing. Daarom is een eetstoornis waarschijnlijk ook zo verleidelijk en zo moeilijk om los te laten.
TO, ik denk dat je nu op een punt bent waarop je dat nog gaat lukken. Als je nog even zo doorgaat, raak je verslaafd aan je eetstoornis en wil je die dus ook niet meer kwijt.
Ik herken wel veel in je verhaal, maar kan helaas uit ervaring zeggen dat n eetstoornis niet dé oplossing is voor je probleem.
Dat is waarschijnlijk de kern van een eetstoornis: het idee dat je eetstoornis geen ziekte is, maar een oplossing. Daarom is een eetstoornis waarschijnlijk ook zo verleidelijk en zo moeilijk om los te laten.
TO, ik denk dat je nu op een punt bent waarop je dat nog gaat lukken. Als je nog even zo doorgaat, raak je verslaafd aan je eetstoornis en wil je die dus ook niet meer kwijt.
Ga in therapie!
zaterdag 30 juli 2011 om 18:03
Bedankt lieve mensen voor de adviezen etc.
Het is niet zo dat ik direct of indirect aan mensen om mij heen vraag wat ze van mijn figuur vinden. Als ik langsloop of gewoon sta te praten.. Komt t opeens uit het niets! Ik krijg wel vaak te horen dat ik een mooie meid ben, maar daarachteraan word dan toch nog even iets gezegd over mn lichaam..
Ik eet inderdaad erg onregelmatig.. Probeer zoveel mogelijk op calorieen te letten, maar dan zit er een dag bij dan ik er totale maling aan heb en dan gaat er een zak chips in en een pizza ofzo..
Het is niet zo dat ik direct of indirect aan mensen om mij heen vraag wat ze van mijn figuur vinden. Als ik langsloop of gewoon sta te praten.. Komt t opeens uit het niets! Ik krijg wel vaak te horen dat ik een mooie meid ben, maar daarachteraan word dan toch nog even iets gezegd over mn lichaam..
Ik eet inderdaad erg onregelmatig.. Probeer zoveel mogelijk op calorieen te letten, maar dan zit er een dag bij dan ik er totale maling aan heb en dan gaat er een zak chips in en een pizza ofzo..
