Psyche
alle pijlers
He-le-maal op!
zondag 16 oktober 2011 om 19:56
Altijd volop aan het sporten, nu een blessure en ik mag niks meer. Graag mensen om me heen, gezelligheid. Nu ben ik te verrot om van mn bank af te komen. Altijd leuke aandacht van mannen gehad, nu helemaal niks meer. Voel me ellendig, ben op! Mn lichaam protesteerd en mn gedachten gaan alle kanten op. Al 2 weken volop aan het malen en denken wat allemaal beter kan en moet.
Ik kan niet meer. Ben aan het einde van mn latijn!
Ik kan niet meer. Ben aan het einde van mn latijn!
\"Alles kan als jij het laat gebeuren...\" - Mary Poppins
zondag 16 oktober 2011 om 20:07
@Maaike; mag je helemaal niets? Ook niet fietsen? Niet wandelen? Niet wat grondoefeningen?
Ik herken het, ik moet een maand lopen, staan en auto rijden vermijden. Mag gelukkig wel fietsen dus dat probeer ik elke dag maar te doen, ik merk ook dat als ik 2 dagen oversla ik een steeds grotere draak wordt qua gedrag (en dat ik meer ga piekeren en malen en dat ik me ongelukkiger voel).
En het is ook echt rottig dat je niet mag bewegen, vooral als je het wel graag wilt, maar je zult er echt doorheen moeten, dus probeer het ook te accepteren.En nodig eens wat vriendinnen uit voor een kop thee.
Ik herken het, ik moet een maand lopen, staan en auto rijden vermijden. Mag gelukkig wel fietsen dus dat probeer ik elke dag maar te doen, ik merk ook dat als ik 2 dagen oversla ik een steeds grotere draak wordt qua gedrag (en dat ik meer ga piekeren en malen en dat ik me ongelukkiger voel).
En het is ook echt rottig dat je niet mag bewegen, vooral als je het wel graag wilt, maar je zult er echt doorheen moeten, dus probeer het ook te accepteren.En nodig eens wat vriendinnen uit voor een kop thee.
zondag 16 oktober 2011 om 20:09
Je schrijft dat je helemaal niks meer mag. Hoe letterlijk moet ik dat nemen? Kun je nog werken, uit eten, boodschappen doen enz?
Ik kan me best voorstellen dat als je normaal altijd actief bent en je nu tot halt geroepen wordt door je lichaam dat dat tegen valt dat neemt niet weg dat het belangrijk is om datgene wat je nog wel kan doen (forummen, bellen, emailen enz.) ook daadwerkelijk te doen en eruit te halen wat er in zit. Niemand is ooit zich beter gaan voelen door zelfmedelijde en zich nog rotter voelen dan nodig.
Ik kan me best voorstellen dat als je normaal altijd actief bent en je nu tot halt geroepen wordt door je lichaam dat dat tegen valt dat neemt niet weg dat het belangrijk is om datgene wat je nog wel kan doen (forummen, bellen, emailen enz.) ook daadwerkelijk te doen en eruit te halen wat er in zit. Niemand is ooit zich beter gaan voelen door zelfmedelijde en zich nog rotter voelen dan nodig.
zondag 16 oktober 2011 om 20:15
Je bent pas 2 weken geblesseerd en je bent nu al he-le-maal op?!? Ik zou zeggen, lees eens wat topics op de gezondheid en op de psyche pijler. Daar schrijven veel mensen die echt problemen hebben. Misschien dat je daarna inziet dat je jezelf gelukkig mag prijzen als 2 weken niet sporten je grootste probleem is.
zondag 16 oktober 2011 om 20:20
Waarom moet iedereen hier altijd meteen naar de huisarts?? Stel TO gaat naar de huisarts en dan? Uhm neem maar wat weken rust mevrouw.
Kunnen wij hier ook wel zeggen!
Kun je beter adviseren om naar een fysio te gaan (als ze dat al niet gedaan heeft, kan nu op mn mobiel niet terug kijken)
Sterkte met je blessure, rust goed uit
Kunnen wij hier ook wel zeggen!
Kun je beter adviseren om naar een fysio te gaan (als ze dat al niet gedaan heeft, kan nu op mn mobiel niet terug kijken)
Sterkte met je blessure, rust goed uit
zondag 16 oktober 2011 om 20:21
[quote]nummerzoveel schreef op 16 oktober 2011 @ 20:15:
Je bent pas 2 weken geblesseerd en je bent nu al he-le-maal op?!? Ik zou zeggen, lees eens wat topics op de gezondheid en op de psyche pijler. Daar schrijven veel mensen die echt problemen hebben. Misschien dat je daarna inziet dat je jezelf gelukkig mag prijzen als 2 weken niet sporten je grootste probleem is.[/quote]
En vergeet aandacht van mannen niet he!
Je bent pas 2 weken geblesseerd en je bent nu al he-le-maal op?!? Ik zou zeggen, lees eens wat topics op de gezondheid en op de psyche pijler. Daar schrijven veel mensen die echt problemen hebben. Misschien dat je daarna inziet dat je jezelf gelukkig mag prijzen als 2 weken niet sporten je grootste probleem is.[/quote]
En vergeet aandacht van mannen niet he!
zondag 16 oktober 2011 om 20:35
quote:Raspberry26 schreef op 16 oktober 2011 @ 20:20:
Waarom moet iedereen hier altijd meteen naar de huisarts?? Stel TO gaat naar de huisarts en dan? Uhm neem maar wat weken rust mevrouw.
Kunnen wij hier ook wel zeggen!
Kun je beter adviseren om naar een fysio te gaan (als ze dat al niet gedaan heeft, kan nu op mn mobiel niet terug kijken)
Sterkte met je blessure, rust goed uit :-)Uhm volgens mij was dat sarcastisch bedoeld.
Waarom moet iedereen hier altijd meteen naar de huisarts?? Stel TO gaat naar de huisarts en dan? Uhm neem maar wat weken rust mevrouw.
Kunnen wij hier ook wel zeggen!
Kun je beter adviseren om naar een fysio te gaan (als ze dat al niet gedaan heeft, kan nu op mn mobiel niet terug kijken)
Sterkte met je blessure, rust goed uit :-)Uhm volgens mij was dat sarcastisch bedoeld.
Schuin spaan en Zee gras planten potjes
zondag 16 oktober 2011 om 21:36
Elmoos, hoe heftig jouw situatie ook is (sterkte daarmee!) toch vind ik het niet zo netjes om het op deze manier neer te zetten om de ogen van TO te openen.
Iemand schreef hier ooit iets wat hier op leek: je hebt meer last van je eigen gescheurde teennagel dan van het geamputeerde been van je buurvrouw. En dat vond ik erg treffend omschreven.
Ik ben van het mom: ieder leed is leed. Begrijp me niet verkeerd ik denk ook wel eens: Is dat nou alles? Ben benieuwd hoe je zou reageren als je het echt moeilijk had maar ik denk dat je daarmee een discussie dood slaat want tja eigenlijk is er altijd wel iemand zieliger of heeft het nog zwaarder.
TO, kom je nog terug voor een reactie en wellicht wat antwoorden op gestelde vragen?
Iemand schreef hier ooit iets wat hier op leek: je hebt meer last van je eigen gescheurde teennagel dan van het geamputeerde been van je buurvrouw. En dat vond ik erg treffend omschreven.
Ik ben van het mom: ieder leed is leed. Begrijp me niet verkeerd ik denk ook wel eens: Is dat nou alles? Ben benieuwd hoe je zou reageren als je het echt moeilijk had maar ik denk dat je daarmee een discussie dood slaat want tja eigenlijk is er altijd wel iemand zieliger of heeft het nog zwaarder.
TO, kom je nog terug voor een reactie en wellicht wat antwoorden op gestelde vragen?
zondag 16 oktober 2011 om 21:38
@TO: je geeft zo weinig info dat het lastig reageren is en veel ruimte laat voor eigen invulling van reageerders. Het komt op mij over dat je lichaam misschien wel niet voor niks ff jou een halt toeroept..
Heb je jezelf "ontlopen" door altijd aktief en bezig te zijn? Dan kan het zijn dat alles wat je terzijde hebt geschoven tijdens het "alsmaar doorgaan" zich nu aan je opdringt in de vorm v malen, nu je daar (noodgedwongen) tijd (in overvloed) voor hebt. En weinig afleiding.
Kennelijk is het tijd om daar aandacht aan te besteden ipv ervan te balen. Vaak verdwijnt dat malen als je je er niet tegen verzet. Het is op zich wel logisch dat nu je niet fysiek aktief kan zijn, je hersenen aktiever zijn. Daar kan je constructief iets mee doen, welke onderwerpen dringen zich op tijdens dat malen? Voel je nu dingen die je niet wil/wou voelen? Je kan eea ook ombuigen door iets anders te doen (mentaal): fantaseren, stilstaan bij of je nog bezig bent met de dingen die er voor jou toe doen in het leven, wat je evt wil veranderen, plannen maken, maar ook gewoon een goed boek lezen waar je anders niet aan toekomt.
Misschien voel je nu de vermoeidheid pas, ben je normaal niet te stoppen en "overschreeuw" je dat altijd.. en komt dat er allemaal nu uit. Luister daar naar, naar je lichaam, dat kennelijk die rust echt ff nodig heeft. Ook al ben je dat niet gewend. Dan maar ff minder gezellig, je kan niet altijd maar doorhollen.. stilstaan is soms goed om te bezinnen en je echte innerlijke behoeften of dromen en wellicht andere kanten van jezelf te ontdekken.
Heb je jezelf "ontlopen" door altijd aktief en bezig te zijn? Dan kan het zijn dat alles wat je terzijde hebt geschoven tijdens het "alsmaar doorgaan" zich nu aan je opdringt in de vorm v malen, nu je daar (noodgedwongen) tijd (in overvloed) voor hebt. En weinig afleiding.
Kennelijk is het tijd om daar aandacht aan te besteden ipv ervan te balen. Vaak verdwijnt dat malen als je je er niet tegen verzet. Het is op zich wel logisch dat nu je niet fysiek aktief kan zijn, je hersenen aktiever zijn. Daar kan je constructief iets mee doen, welke onderwerpen dringen zich op tijdens dat malen? Voel je nu dingen die je niet wil/wou voelen? Je kan eea ook ombuigen door iets anders te doen (mentaal): fantaseren, stilstaan bij of je nog bezig bent met de dingen die er voor jou toe doen in het leven, wat je evt wil veranderen, plannen maken, maar ook gewoon een goed boek lezen waar je anders niet aan toekomt.
Misschien voel je nu de vermoeidheid pas, ben je normaal niet te stoppen en "overschreeuw" je dat altijd.. en komt dat er allemaal nu uit. Luister daar naar, naar je lichaam, dat kennelijk die rust echt ff nodig heeft. Ook al ben je dat niet gewend. Dan maar ff minder gezellig, je kan niet altijd maar doorhollen.. stilstaan is soms goed om te bezinnen en je echte innerlijke behoeften of dromen en wellicht andere kanten van jezelf te ontdekken.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
