Psyche
alle pijlers
heeeeel erg boos op mezelf
vrijdag 7 juni 2013 om 10:47
Ella, jammer dat de opname niet doorgaat, maar je krijgt nu wel hulp! Goed zo!
Ik vind het namelijk razend knap van je dat je op eigen houtje de knop hebt om weten te zetten en zelf hebt besloten dat je weer ging eten.
Maar de anorectische stem blijft je dwars zitten en gooit er wat paniek tegenaan.
Wat een gevecht in je lijf en jij houdt je koppie maar mooi boven!
Die woede geeft je hopelijk de kracht om door te gaan zoals het beste is voor je.
Veel succes en sterkte!
Ik vind het namelijk razend knap van je dat je op eigen houtje de knop hebt om weten te zetten en zelf hebt besloten dat je weer ging eten.
Maar de anorectische stem blijft je dwars zitten en gooit er wat paniek tegenaan.
Wat een gevecht in je lijf en jij houdt je koppie maar mooi boven!
Die woede geeft je hopelijk de kracht om door te gaan zoals het beste is voor je.
Veel succes en sterkte!
vrijdag 7 juni 2013 om 11:00
Ik denk dat er een heel belangrijk zinnetje is dat je in je hoofd moet houden: Wees lief voor jezelf
Je lichaam heeft veel te verduren gehad en alles stapjes die je in de goede richting neemt, hoe klein ook, zijn van belang. Je mag daar gerust trots op zijn!
Denk niet, wat kan ik niet/wat had ik anders moeten doen maar denk 'ik ben nu hier, hoe ga ik stapje voor stapje weer de juiste richting uit'. Neem het gewoon dag per dag en vertrouw erop dat als de richting van je stapjes de goede is, dat dat doel uiteindelijk ook wel zal komen. Maar dat doel, daar hoef je nu zelfs nog niet aan te denken, je zal daar vanzelf aankomen.
En natuurlijk mag je je eens slecht voelen, benoem dat gevoel dat gewoon en wordt er niet kwaad van. Het is dan gewoon maar even zo, niets ergs aan. Zo van:
"Hee, ik ben precies teleurgesteld in mezelf, achja dat is een gevoel dat ik nu heb. Gaat wel weer over."
Jij bent je gevoelens niet, je gevoelens daar heb je toch geen controle over die komen vanzelf (hormonen, gebeurtenissen). Dus til er niet te zwaar aan en wees lief voor jezelf.
In deze situatie:
Kwaad zijn op jezelf is nu volstrekt onnodig, maar goed, je voelt dat wel. Ook goed... ik voel het misschien, maar besef dat het niet nodig is.
Je lichaam heeft veel te verduren gehad en alles stapjes die je in de goede richting neemt, hoe klein ook, zijn van belang. Je mag daar gerust trots op zijn!
Denk niet, wat kan ik niet/wat had ik anders moeten doen maar denk 'ik ben nu hier, hoe ga ik stapje voor stapje weer de juiste richting uit'. Neem het gewoon dag per dag en vertrouw erop dat als de richting van je stapjes de goede is, dat dat doel uiteindelijk ook wel zal komen. Maar dat doel, daar hoef je nu zelfs nog niet aan te denken, je zal daar vanzelf aankomen.
En natuurlijk mag je je eens slecht voelen, benoem dat gevoel dat gewoon en wordt er niet kwaad van. Het is dan gewoon maar even zo, niets ergs aan. Zo van:
"Hee, ik ben precies teleurgesteld in mezelf, achja dat is een gevoel dat ik nu heb. Gaat wel weer over."
Jij bent je gevoelens niet, je gevoelens daar heb je toch geen controle over die komen vanzelf (hormonen, gebeurtenissen). Dus til er niet te zwaar aan en wees lief voor jezelf.
In deze situatie:
Kwaad zijn op jezelf is nu volstrekt onnodig, maar goed, je voelt dat wel. Ook goed... ik voel het misschien, maar besef dat het niet nodig is.