Psyche
alle pijlers
Het is alweer zover
vrijdag 16 september 2016 om 17:06
Het is alweer zover: het pesten is weer begonnen.
Van jongs af aan ben ik al het slachtoffer van pesten. Op de basisschool, middelbare school, het mbo en in mindere mate op het hbo. Ook op het werk al te maken gehad met pesterijen waardoor ik al een paar keer ontslag heb genomen of zelfs onterecht ontslag heb gekregen.
Vorige week ben ik begonnen met een nieuwe studie, ook hbo. We beginnen dit jaar meteen met een grote groepsopdracht en helaas denk ik nu al dat dit een jaar vol pesten wordt. Ik ben zelf 23. Het grootste deel van de klas is 19/20. Het verschil in leeftijd merk je ook wel echt in volwassenheid. Bij de jongeren merk je regelmatig kinderachtig gedrag, andere humor, etc. Ik ben verder in mijn ontwikkeling, maar dat is voor mij geen reden om mij af te zonderen van de groep. Ik ga gewoon met de groep mee, althans dat probeer ik. Met een paar gaat het gewoon goed, maar door een aantal wordt ik bewust buitengesloten. Voorbeelden hiervan zijn:
- Iemand stelt voor om in de pauze ergens iets te gaan eten. Zodra ik aangeef dat ik ook meega bedenken een aantal zich en blijven gewoon op school.
- Als ik iets vraag dan wordt ik bewust genegeerd. Ook op hele gewone vragen als 'Waar hebben we na de pauze les?' Ik krijg dan geen antwoord.
- In groepsverband trekken sommigen zich niks aan van hetgeen ik inbreng.
- De eerste dag vroeg een jongen die uit hetzelfde dorp komt of hij mee mocht rijden. Ja dat mocht. Nu kijkt hij mij nog amper aan. Ik heb toch echt niks geks of verkeerds gezegd of gedaan.
Iedereen zal wel merken dat dit de verkeerde kant opgaat. Nu is de school pas een week bezig, dus ik denk dat ik nu nog kan ingrijpen. Hoe kan ik dit het beste aanpakken? Diegenen erop aanspreken dat ik het gevoel heb dat ik wordt buitengesloten of toch op een andere manier?
Van jongs af aan ben ik al het slachtoffer van pesten. Op de basisschool, middelbare school, het mbo en in mindere mate op het hbo. Ook op het werk al te maken gehad met pesterijen waardoor ik al een paar keer ontslag heb genomen of zelfs onterecht ontslag heb gekregen.
Vorige week ben ik begonnen met een nieuwe studie, ook hbo. We beginnen dit jaar meteen met een grote groepsopdracht en helaas denk ik nu al dat dit een jaar vol pesten wordt. Ik ben zelf 23. Het grootste deel van de klas is 19/20. Het verschil in leeftijd merk je ook wel echt in volwassenheid. Bij de jongeren merk je regelmatig kinderachtig gedrag, andere humor, etc. Ik ben verder in mijn ontwikkeling, maar dat is voor mij geen reden om mij af te zonderen van de groep. Ik ga gewoon met de groep mee, althans dat probeer ik. Met een paar gaat het gewoon goed, maar door een aantal wordt ik bewust buitengesloten. Voorbeelden hiervan zijn:
- Iemand stelt voor om in de pauze ergens iets te gaan eten. Zodra ik aangeef dat ik ook meega bedenken een aantal zich en blijven gewoon op school.
- Als ik iets vraag dan wordt ik bewust genegeerd. Ook op hele gewone vragen als 'Waar hebben we na de pauze les?' Ik krijg dan geen antwoord.
- In groepsverband trekken sommigen zich niks aan van hetgeen ik inbreng.
- De eerste dag vroeg een jongen die uit hetzelfde dorp komt of hij mee mocht rijden. Ja dat mocht. Nu kijkt hij mij nog amper aan. Ik heb toch echt niks geks of verkeerds gezegd of gedaan.
Iedereen zal wel merken dat dit de verkeerde kant opgaat. Nu is de school pas een week bezig, dus ik denk dat ik nu nog kan ingrijpen. Hoe kan ik dit het beste aanpakken? Diegenen erop aanspreken dat ik het gevoel heb dat ik wordt buitengesloten of toch op een andere manier?
zaterdag 17 september 2016 om 12:39
Mooie post, shisha.
Het is echt zo dat het bij jezelf moet beginnen, maar dat voelt niet goed omdat anderen je het aandoen. Maar als je zekerder van jezelf bent, maakt het veel minder uit of je erbij hoort en wat anderen van je vinden. Eigenlijk is het zo, dat je anderen niet nodig zou moeten hebben om je lekker te voelen in een groep. Dat is een beetje het gevoel wat ik van je laatste post krijg, anderen zouden ook eens stil kunnen staan bij hun gedrag, ja okee, maar daar kun je soms lang op wachten. Sommige mensen zullen het nooit snappen. Dus moet je zorgen dat het je minder raakt als anderen je niet opnemen in een groep. Snap je? Je hebt dan wel gelijk, je vasthouden aan: anderen kunnen me ook anders behandelen, heeft niet zoveel zin. En als mensen je blijven afwijzen, als je je zeker van jezelf voelt, maakt dat veel minder uit.
Het is echt zo dat het bij jezelf moet beginnen, maar dat voelt niet goed omdat anderen je het aandoen. Maar als je zekerder van jezelf bent, maakt het veel minder uit of je erbij hoort en wat anderen van je vinden. Eigenlijk is het zo, dat je anderen niet nodig zou moeten hebben om je lekker te voelen in een groep. Dat is een beetje het gevoel wat ik van je laatste post krijg, anderen zouden ook eens stil kunnen staan bij hun gedrag, ja okee, maar daar kun je soms lang op wachten. Sommige mensen zullen het nooit snappen. Dus moet je zorgen dat het je minder raakt als anderen je niet opnemen in een groep. Snap je? Je hebt dan wel gelijk, je vasthouden aan: anderen kunnen me ook anders behandelen, heeft niet zoveel zin. En als mensen je blijven afwijzen, als je je zeker van jezelf voelt, maakt dat veel minder uit.