Hoe blijf ik zelf helder.
donderdag 28 mei 2015 om 18:33
Oké het gaat om de volgende situatie...
Met mijn moeder gaat het helaas niet zo heel goed, ze heeft veel meegemaakt en is hier nu al meer dan een jaar voor een therapie. Ze heeft al emdr geprobeerd maar heeft niks geholpen terwijl ik hier altijd goede dingen over hoorde. Ze is nu met andere soorten therapie bezig maar niks helpt, het word zelfs alleen maar erger!
Ik zit nu om 2 redenen met mijn handen in mijn haar. Zo ook omdat het mijn moeder is en omdat zij lijdt lijd ik ook mee of ik wil of niet. Ik ben vooral in mijn tienerjaren ernstig depressief geweest en ben er nu gelukkig al een tijdje vanaf.
Ik heb het contact met mijn moeder nu even op een laag pitje staan omdat ik het ook niet meer zo goed aankan dat ik haar zie lijden . Maar aan de andere kant wil ik er ook heel graag voor haar zijn. Maar hoe doe ik dat zonder dat ze mij meesleurt in een gat waar ik nu al een tijdje uit ben want dat wil ik wel zo houden. Tips iemand?
Met mijn moeder gaat het helaas niet zo heel goed, ze heeft veel meegemaakt en is hier nu al meer dan een jaar voor een therapie. Ze heeft al emdr geprobeerd maar heeft niks geholpen terwijl ik hier altijd goede dingen over hoorde. Ze is nu met andere soorten therapie bezig maar niks helpt, het word zelfs alleen maar erger!
Ik zit nu om 2 redenen met mijn handen in mijn haar. Zo ook omdat het mijn moeder is en omdat zij lijdt lijd ik ook mee of ik wil of niet. Ik ben vooral in mijn tienerjaren ernstig depressief geweest en ben er nu gelukkig al een tijdje vanaf.
Ik heb het contact met mijn moeder nu even op een laag pitje staan omdat ik het ook niet meer zo goed aankan dat ik haar zie lijden . Maar aan de andere kant wil ik er ook heel graag voor haar zijn. Maar hoe doe ik dat zonder dat ze mij meesleurt in een gat waar ik nu al een tijdje uit ben want dat wil ik wel zo houden. Tips iemand?
donderdag 28 mei 2015 om 18:43
Is er niet iemand anders in jullie omgeving die psychisch wat sterker staat? Het lijkt mij idd geen goed idee als jij je er te diep in stort. Meer kun je niet doen voor je moeder, ze moet hier zelf uit zien te komen. Wat is de reden dat tot nu toe professionele hulp niet heeft geholpen? Wil ze wel geholpen worden?
donderdag 28 mei 2015 om 19:08
Ik zou haar vragen voor moeder-dingen, of om bijvoorbeeld leuke moeder-dochter-dingen te doen. Haar vragen om advies (voor mijn part over de was of hoe je iets moet koken) of om ergens bij te zijn (presentatie van hobbyclub, sportwedstrijd, zoiets). Of samen winkelen of bonbons maken. Onderneem samen leuke dingen, dan heb je de grootste kans dat het gezellig blijft. Daarnaast is het voor haar ook goed om leuke dingen te doen, als afleiding.
donderdag 28 mei 2015 om 19:33
Jij mag leren dat het heel erg is voor je moeder wat zij mee heeft gemaakt, maar dat jij daar voldoende afstand in kan nemen om dit niet tot jouw probleem te maken. Want dat lijk je nu een beetje te doen. Jij lijdt met haar mee. Maar wie heeft daar iets aan? Helpt het haar in de verwerking als jij er wakker van ligt? Als jij zit te stinnen op hoe haar te kunnen helpen? Nee toch?
Je moeder zoekt naar manieren om te kunnen omgaan met wat zij mee heeft gemaakt. En dat is prijzenswaardig. En dus hoef jij je geen zorgen te maken om haar, want ze heeft daar hulpverleners voor die haar kunnen helpen. Jij hoeft alleen maar 'dochter' te zijn.
Je moeder zoekt naar manieren om te kunnen omgaan met wat zij mee heeft gemaakt. En dat is prijzenswaardig. En dus hoef jij je geen zorgen te maken om haar, want ze heeft daar hulpverleners voor die haar kunnen helpen. Jij hoeft alleen maar 'dochter' te zijn.
donderdag 28 mei 2015 om 20:05
donderdag 28 mei 2015 om 20:52
Als jij je de problemen van iemand van wie je houdt zo aantrekt dat jij er niet meer voor die ander kunt zijn, dan vind ik dat jij zelf hulp moet zoeken om te leren hoe je beter met dit soort dingen om kunt gaan. Je trekt de problemen naar jezelf toe, en dat is voor jou niet gezond en voor de ander niet fijn.
donderdag 28 mei 2015 om 21:07
quote:Maar aan de andere kant wil ik er ook heel graag voor haar zijn.
Ik weet eigenlijk nooit wat mensen bedoelen als ze dat zeggen. Meestal is dat een lege belofte, geuit door schuldgevoel. Zeg dat alsjeblieft nooit als je het niet kan nakomen.
Ik denk dat je vol goede bedoelingen zit, maar dat het beter zou zijn om wat afstand te nemen. Lieve kaartjes en berichtjes dat je aan haar denkt zijn meestal genoeg.
Ik weet eigenlijk nooit wat mensen bedoelen als ze dat zeggen. Meestal is dat een lege belofte, geuit door schuldgevoel. Zeg dat alsjeblieft nooit als je het niet kan nakomen.
Ik denk dat je vol goede bedoelingen zit, maar dat het beter zou zijn om wat afstand te nemen. Lieve kaartjes en berichtjes dat je aan haar denkt zijn meestal genoeg.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 28 mei 2015 om 21:12
quote:bunny883 schreef op 28 mei 2015 @ 20:07:
@ modder, nou ik moet niet lijden, maar ik voel mij automatisch zwaar klote als ik merk of zie dat iemand waarvan ik houd lijd onder wat dan ook, ik voel dan gewoon ook die pijn. Snap je dat?Dat is niet zo; dat denk jij alleen maar.
@ modder, nou ik moet niet lijden, maar ik voel mij automatisch zwaar klote als ik merk of zie dat iemand waarvan ik houd lijd onder wat dan ook, ik voel dan gewoon ook die pijn. Snap je dat?Dat is niet zo; dat denk jij alleen maar.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 28 mei 2015 om 21:21
quote:bunny883 schreef op 28 mei 2015 @ 20:05:
@ theamuts: nee helaas niet, we hebben allemaal moeilijke tijden moeten doorstaan en soms nog steeds. Dus we hebben allemaal onze beschadigingen. Soms denk ik inderdaad alsof ze er niet uit wil komen Maarja ik ken niemand die zich graag ellendig wil blijven voelen, maar soms lijkt t er wel op.
Je trekt haar oprechtheid in twijfel dus en omdat je eigenlijk niet aardig over je moeder denkt voel jij je schuldig en doordat je je schuldig voelt wil je juist een heel goede dochter voor haar zijn.
Maar jij hebt dat dus juist niet in je, begrijp je dat? Het is een ontzettende extra belasting als je weet dat iemand je wantrouwt. Want dat zal ze beslist af en toe gevoeld hebben. Je wil dan juist niet dat die persoon je helpt.
Sterkte, en gewoon af en toe contact is echt genoeg.
@ theamuts: nee helaas niet, we hebben allemaal moeilijke tijden moeten doorstaan en soms nog steeds. Dus we hebben allemaal onze beschadigingen. Soms denk ik inderdaad alsof ze er niet uit wil komen Maarja ik ken niemand die zich graag ellendig wil blijven voelen, maar soms lijkt t er wel op.
Je trekt haar oprechtheid in twijfel dus en omdat je eigenlijk niet aardig over je moeder denkt voel jij je schuldig en doordat je je schuldig voelt wil je juist een heel goede dochter voor haar zijn.
Maar jij hebt dat dus juist niet in je, begrijp je dat? Het is een ontzettende extra belasting als je weet dat iemand je wantrouwt. Want dat zal ze beslist af en toe gevoeld hebben. Je wil dan juist niet dat die persoon je helpt.
Sterkte, en gewoon af en toe contact is echt genoeg.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 28 mei 2015 om 21:52
Nee dat snap ik niet. Niet zoals jij dat doet in ieder geval. Ik snap dat je er voor de mensen waar je van houdt wil zijn en dat het je raakt als ze het moeilijk hebben. Maar jij neemt hun gevoel over en dat is voor niemand goed, vind het zelfs neerbuigend naar de ander.. Alsof jij weet wat hij of zij voelt en je neemt een stuk van hun ruimte in door zelf in dat lijden te gaan hangen.
water en zand
donderdag 28 mei 2015 om 22:34
je zou ieder kind een optimale jeugd toewensen met stabiele ouders (maar ook dan kan het heel erg verkeerd gaan). Het ene kind heeft het dan in zich om een stabiel, krachtig persoon te worden, en de ander is al in de knop geknakt. En alle gradaties daar tussenin.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven