Hoe ga jij hier mee om?

15-08-2014 21:11 11 berichten
Ik zet het onder actueel maar dit onderwerp is al zo oud als de mensheid denk ik.



Ik vraag me af hoe anderen omgaan met het aanhoren, weten en accepteren van de ellende die er is op de wereld. Die niks met jou te maken heeft maar waar je wel door nieuws, gesprekken en diverse vormen van media er van alles van meekrijgt.



Ik negeer het, sluit het buiten en leef m'n leven en ondertussen sijpelt er wat door maar probeer daar afstand van te nemen. Omdat ik er niks mee kan.



Er zijn mensen die strijden tegen het geweld en de ellende en het absorberen en het ervaren. Er iets tegen willen doen en er misschien ook iets tegen kunnen doen.



Het cliche een betere wereld begin bij jezelf en je naaste is een mooi uitgangspunt maar helpt je niet-naasten niet.



Dus hoe ga jij er mee om en hoe helpend is het om de ellende waar je niks mee kan buiten te sluiten en hoe helpend is het om je er wel mee te bemoeien?
Mooi liedje van Faithless (salva mea) helpt me:

How could I change the world if I can't even change myself?
Dit zijn van die gewetens vragen 😊

Ik vind het ook vreselijk wat er in de wereld gebeurt en kijk soms met moeite naar de beelden van het journaal.

Toch als de tv uitgaat of de radio, leef ik weer mijn eigen leven en denk ik niet 24-7 aan alle ellende die er zich afspeelt vin de wereld. En dat is maar goed ook..Want als ik me 24-7 zou voelen hoe ik me voel als ik die beelden zie,zou ik niet meer kunnen functioneren.
Alle reacties Link kopieren
Ik kijk niet zoveel het journaal meer, ik zie wel nieuws op internet, maar ik maak me minder druk als een paar jaar geleden.



De wereld draait toch wel door, of ik me nu druk maak of niet.
anoniem_118070 wijzigde dit bericht op 15-08-2014 22:54
Reden: woordje vergeten
% gewijzigd
If you say one more time that islam is NOT a believe of peace..I will kill you!
Waar ik niks aan kan veranderen accepteer ik. Het is allemaal ellende en ik ben dankbaar dat mij dat bespaart blijft.
Alle reacties Link kopieren
Accepteren dat er ook 'ellende' (is natuurlijk ook relatief) is, in ieder mensenleven.



Jij noemt twee opties om met ellende om te gaan die allebei manieren zijn om geen ellende te willen accepteren (je ervoor afsluiten of juist je de narigheid heel erg aantrekken/er tegenin gaan).

Misschien is het beter om je erbij neer te leggen dat ellende ook bestaat zonder dat je er helemaal in gaat zwelgen.



Ik raak soms wel lichtelijk geëmotioneerd van het journaal als ik bepaalde dingen zie. Maar ik kan het ook wel weer naast me neer leggen (zal ook moeten).

En een klein positief puntje aan het journaal vind ik altijd dat ik dan weer besef hoe verdomd goed ik het heb.
Ik doe aan verbeter de wereld, begin bij jezelf.



Ik begin dus zelf met het helpen van anderen. Ik heb in binnen- en buitenland vrijwilligerswerk gedaan om anderen te helpen.
Beetje tussen in. Ik wil niet zo iemand worden die bij al het nare nieuws alleen maar de schouders ophaalt, maar ik kan ook het leed van de hele wereld niet oplossen. Dus ik volg het nieuws, maar ik hoef van mezelf niet van alles piekfijn op de hoogte te zijn. Vroeger was er net zoveel ellende als nu, alleen wisten de mensen niet wat er zich buiten hun dorp afspeelde. Ik ben lid van Amnesty en steun nog een paar goede doelen, probeer aardig en behulpzaam te zijn voor mijn omgeving en daar moet de wereld het maar mee doen.
Het conflict in de Gazastrook, Syrie, Irak en in Oekraine kan ik niet oplossen. Ik kan wel meehelpen met bijvoorbeeld petities tekenen van Amnesty International.



En verder volg ik het nieuws om op de hoogte te blijven van wat er speelt in de wereld, maar neem het niet mee naar huis zogezegd.



Eigenlijk net zoals ik werk en prive gescheiden hou. De ellende waar ik beroepsmatig mee te maken heb, laat ik over het algemeen niet van invloed zijn op mijn privé leven.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan er 's nachts wel wakker van liggen.

Vooral van al het aangedane leed.

Vreselijk.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
Ik heb een keer een soortgelijk topic geopend, om te vragen hoe mensen toch met al dat vreselijke leed omgaan. Ik word er zelf namelijk helemaal beroerd van, vooral door kinderleed. Vaak als ik in bed stap krijg ik de beelden in mijn hoofd en de gedachtes, probeer het zsm uit te schakelen, maar is lastig.



Het nieuws kijk ik niet, kranten lees ik niet. Kop in het zand steken? Nee, want ik hoor alsnog wat voor ellende er is, ik ben me er zeer goed bewust van



Wat ik er aan kan doen? Helaas heel weinig. Soms probeer ik een soort te bidden, ondanks dat ik niet gelovig ben, voor al die mensen die het moeilijk hebben. Ik hoop dat ze er dan bovenop komen. Of snel uit hun lijden worden verlost. Dat soort dingen. Ondertussen probeer ik in eigen omgeving de medemens te helpen (o.a mensen op straat helpen: onlangs nog een ambulance gebeld voor een man die flauwviel, hem ondertussen bijgestaan. Een vrouw overeind geholpen met de fiets en boodschappen opgeraapt. De bijen hebben het zwaar: als ik een versufte bij zie liggen op straat zet ik hem op een bloem.) Het zijn kleine dingen, maar meer dan me op mijn eigen omgeving richten en dochter het goede voorbeeld geven kan ik niet doen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven