Psyche
alle pijlers
Hoe kan ik mijn zus helpen?
maandag 23 mei 2011 om 10:51
Mijn zus probeert al een aantal maanden zwanger te raken. Ze is vanaf dag 1 al obsessief bezig met haar cyclus en ze kan uren praten over zwanger worden. Omdat het tot op heden nog niet gelukt is, raakt ze met de dag meer gefrustreerd.
Ze is een aardige control freak en kan dit soort dingen lastig loslaten.
Omdat ik veel contact met haar heb en ze nu een beetje radeloos begint te worden met betrekking tot haar gevoelens, probeer ik haar tips en dergelijke te geven, maar die zijn inmiddels ook wel op.
Hebben jullie adviezen over hoe ik haar het beste kan helpen/een luisterend oor kan bieden en haar kan "bijstaan"?
Ze is een aardige control freak en kan dit soort dingen lastig loslaten.
Omdat ik veel contact met haar heb en ze nu een beetje radeloos begint te worden met betrekking tot haar gevoelens, probeer ik haar tips en dergelijke te geven, maar die zijn inmiddels ook wel op.
Hebben jullie adviezen over hoe ik haar het beste kan helpen/een luisterend oor kan bieden en haar kan "bijstaan"?
maandag 23 mei 2011 om 10:54
Lastig zeg. Tips en adviezen komen alleen maar aan, als je zus ook echt wil luisteren. Dat zal nu niet het geval zijn.
Heeft het ook al effect op haar relatie? Misschien is het goed om haar partner iig, ook wat bij te staan. Ik herken het verhaal een beetje.
Was bevriend met een stel waarbij het allemaal niet lukte. Relatie is er bijna aan onderdoor gegaan. De man vond het tè zwaar worden om iedere keer wéér negatief benaderd te worden en om enkel nog te seksen als zij vruchtbaar was.
Heeft het ook al effect op haar relatie? Misschien is het goed om haar partner iig, ook wat bij te staan. Ik herken het verhaal een beetje.
Was bevriend met een stel waarbij het allemaal niet lukte. Relatie is er bijna aan onderdoor gegaan. De man vond het tè zwaar worden om iedere keer wéér negatief benaderd te worden en om enkel nog te seksen als zij vruchtbaar was.
maandag 23 mei 2011 om 10:59
als ze zo obsessief bezig is wordt ze helemaal niet zwanger , heb ik gehad met mijn zus en dat duurde 2 jaar , ik zelf wou ook graag een baby en ik ben er een jaar obsessief mee bezig geweest en toen ik mijn wens maar liet varen was ik inneens spontaan zwanger,
tip, de hele week voor je menstruatie elke dag seks , maar dan is het wel zo dat je er veel teveel mee bezig bent en het dus niet lukt
ik hoop dat je zus snel zwanger wordt!
tip, de hele week voor je menstruatie elke dag seks , maar dan is het wel zo dat je er veel teveel mee bezig bent en het dus niet lukt
ik hoop dat je zus snel zwanger wordt!
maandag 23 mei 2011 om 10:59
Ik denk niet dat je veel kunt doen. Ik zou zeggen dat je begrijpt dat het frustrerend is.
Van de ene kant zou je willen zeggen dat ze zich niet zo moet opwinden erover. Maar ja, dat zal niet helpen en ik weet uit ervaring dat het vreselijk irritant is als mensen dat steeds zeggen terwijl je daar voor je gevoel geen controle over hebt.
Probeer eens haar aandacht af te leiden door iets anders leuks te doen.
Van de ene kant zou je willen zeggen dat ze zich niet zo moet opwinden erover. Maar ja, dat zal niet helpen en ik weet uit ervaring dat het vreselijk irritant is als mensen dat steeds zeggen terwijl je daar voor je gevoel geen controle over hebt.
Probeer eens haar aandacht af te leiden door iets anders leuks te doen.
Het is zoals het is
maandag 23 mei 2011 om 11:01
@Julus, ze weet dat het gemiddeld een jaar kan duren, maar ze heeft weinig geduld wat dit betreft. Ook omdat ze veel in haar omgeving hoort dat mensen snel zwanger raken (waar ik dan weer aan twijfel...)
@Heleen: relatie lijdt er (nog niet) onder. Haar man vind de sex wel best, hahaha, maar we praten er wel veel over met zowel haar als hem.
Zelf ontkend ze overigens dat het vanuit Control Freak-gedrag komt maar dat het meer een kwestie van ongeduld is.
@Heleen: relatie lijdt er (nog niet) onder. Haar man vind de sex wel best, hahaha, maar we praten er wel veel over met zowel haar als hem.
Zelf ontkend ze overigens dat het vanuit Control Freak-gedrag komt maar dat het meer een kwestie van ongeduld is.
maandag 23 mei 2011 om 11:01
Volgens mij zijn het twee dingen:
1. Je voelt je radeloos. Begrijpelijk, maar jij kunt haar niet zwanger maken, en alle tips en trucs kent ze ongetwijfeld al. Dus ook jij moet dit stukje loslaten.
2. Je wilt haar bijstaan. Maar dat doe je toch al? Meer dan luisteren kun je niet doen. Misschien hier en daar (als ze daarvoor openstaat) wat relativering aanbrengen.
Het klinkt alsof haar frustraties een beetje op jou overslaan. Probeer het ook wat van je af te zetten. Je bent ongetwijfeld al een grote steun voor je zus. Dat is vast heel fijn voor haar! Maar over wel wel of niet zwanger worden heeft niemand controle.
Als je echt twijfelt over of je wel genoeg/het juiste voor haar doet, kun je haar zelf vragen wat ze van jou verwacht in deze situatie.
1. Je voelt je radeloos. Begrijpelijk, maar jij kunt haar niet zwanger maken, en alle tips en trucs kent ze ongetwijfeld al. Dus ook jij moet dit stukje loslaten.
2. Je wilt haar bijstaan. Maar dat doe je toch al? Meer dan luisteren kun je niet doen. Misschien hier en daar (als ze daarvoor openstaat) wat relativering aanbrengen.
Het klinkt alsof haar frustraties een beetje op jou overslaan. Probeer het ook wat van je af te zetten. Je bent ongetwijfeld al een grote steun voor je zus. Dat is vast heel fijn voor haar! Maar over wel wel of niet zwanger worden heeft niemand controle.
Als je echt twijfelt over of je wel genoeg/het juiste voor haar doet, kun je haar zelf vragen wat ze van jou verwacht in deze situatie.
maandag 23 mei 2011 om 11:02
Een kind krijgen is een wonder. Juist als mensen het niet kunnen loslaten en erg stressvol zijn rond het 'zwanger worden', duurt het langer en langer en is de kans groter dat het niet lukt. Ik zou met haar op Yoga gaan of zoiets dergelijks, lekker relaxen en ontspannen. Een kindje komt toch wanneer het komt en pushen en stresses is nog nooit ergens goed voor geweest. Succes!
maandag 23 mei 2011 om 11:08
@Aureel: Hmmm, daar heb je ook wel een beetje gelijk in.
Ik ben wel bang dat ik op een gegeven moment zeg: joh, wees nou eens blij met wat je hebt en LAAT HET LOS!
Komende week is ook weer testperiode....
Ik vind het gewoon erg lastig want alles wat ik heb kunnen zeggen is gezegd!
Maar ik zal haar zeker vragen wat haar verwachtingen zijn naar mij toe, dat is wel een goede!
@Cootje: we wonen helaas niet zo dicht bij elkaar in de buurt dat we samen dingen kunnen ondernemen, dus dat is balen. Het contact vind meer via telefoon en ping plaats.
Ik ben wel bang dat ik op een gegeven moment zeg: joh, wees nou eens blij met wat je hebt en LAAT HET LOS!
Komende week is ook weer testperiode....
Ik vind het gewoon erg lastig want alles wat ik heb kunnen zeggen is gezegd!
Maar ik zal haar zeker vragen wat haar verwachtingen zijn naar mij toe, dat is wel een goede!
@Cootje: we wonen helaas niet zo dicht bij elkaar in de buurt dat we samen dingen kunnen ondernemen, dus dat is balen. Het contact vind meer via telefoon en ping plaats.
maandag 23 mei 2011 om 11:10
@Roos: Misschien wel, maar ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet zeggen als ze weer zo teleurgesteld is, of in de war, of gefrustreerd. Ik heb haar al boeken over het loslaten van control freakerig gedrag gegeven, gezegd dat ze meer tijd met haar hobbies bezig moet zijn, haar thuisstudie oppakken. Maar uiteindelijk komt het allemaal weer op de baby's terecht.
maandag 23 mei 2011 om 11:13
Gaat het er ook niet om dat jij het op een gegeven moment wel gehad hebt met dat gepraat over zwanger worden? Kan ik me goed voorstellen hoor. Dat zou je ook bespreekbaar kunnen maken. Dat je het heel leuk voor haar vindt dat ze er zo mee bezig is en jammer voor haar dat het niet lukt, maar dat je het ook nog wel eens ergens anders over wilt hebben. Zo wordt jij er in ieder geval niet ook gek van.
Het is zoals het is
maandag 23 mei 2011 om 11:16
@Youk, dat speelt ook mee. Moet zeggen dat ik er nu ook wel een beetje gek van begin te worden. Maar goed, ik wil haar absoluut niet kwetsen, omdat ik denk ik het zelfde zou doen als ik zwanger probeer te raken (willen jullie me dan keihard aanpakken tegen die tijd als ik een desperate topic open???)
Ik wil haar gewoon graag steunen en bijstaan, maar het word gewoon heel lastig zo. Pffff...
En dat ik er niet meegetrokken wil worden: dat is ook weer niet zo. Tenminste, ik zie haar echt als een hele goede vriendin en ik vind dat je dan toch wel door dik en dun elkaar hoort te steunen.
Ik wil haar gewoon graag steunen en bijstaan, maar het word gewoon heel lastig zo. Pffff...
En dat ik er niet meegetrokken wil worden: dat is ook weer niet zo. Tenminste, ik zie haar echt als een hele goede vriendin en ik vind dat je dan toch wel door dik en dun elkaar hoort te steunen.
maandag 23 mei 2011 om 11:17
maandag 23 mei 2011 om 11:17
Ik denk dat je zus dit proces zelf moet doormaken en als het nog langer duurt zal ze daar weer op haar eigen manier mee om moeten gaan. Het zwanger worden kan een hele moeilijke periode voor iemand zijn. Dat is heel vervelend, maar dat is toch ook niet persé een ramp? Je kunt gewoon moeilijkere periodes in je leven hebben, ingegeven door het feit dat je het niet kunt loslaten.
maandag 23 mei 2011 om 11:18
Ik weet niet hoe lang het gemiddeld duurt om zwanger te raken?
Vriendin van mij is 4 maanden voordat ze het wilde gaan proberen gestopt met de pil, daarna hebben ze nog 3 maanden zonder voorbehoedsmiddelen gesekst en hop, ze was zwanger. Volgens mij hebben zij en haar vriend het heel relaxed aangepakt. Vriendinnen van haar hebben er veel langer over gedaan om zwanger te raken, of ze er nu wel of niet obsessief mee omgingen.
Maar dat obsessieve gedrag zorgt ongetwijfeld voor veel zichtbare of onzichtbare stress voor zowel hoofd als lichaam, dus kan me best voorstellen dat het daardoor langer gaat duren voordat je zus daadwerkelijk zwanger is.
Wat ik vooral niet zou doen is meegaan in haar gedraag.
Door met haar te praten en haar gerust te stellen, zou het zomaar kunnen dat je haar obsessieve gedrag stimuleert?
Zou het kunnen dat ze de aandacht wel prettig vind?
Bijvoorbeeld: "Ik vind het zo moeilijk dat ik nog steeds niet zwanger ben, hoe kan dat nou toch?"
En jij: "Ja maar het duurt soms heel lang en je zult wat meer geduld moeten hebben".
Dat kan voor haar misschien -onbewust- wel heel prettig zijn, want ze heeft iemand om tegenaan te klagen dat het nog niet gelukt is.
Steun en een praatpaal hebben is tot op zekere hoogte heel prettig, maar dat obsessieve is erg ongewenst gedrag.
Ik weet niet of negeren een betere oplossing is hoor, het is zomaar iets wat bij mij op is gekomen. Ik ken jouw zus natuurlijk helemaal niet.
Vriendin van mij is 4 maanden voordat ze het wilde gaan proberen gestopt met de pil, daarna hebben ze nog 3 maanden zonder voorbehoedsmiddelen gesekst en hop, ze was zwanger. Volgens mij hebben zij en haar vriend het heel relaxed aangepakt. Vriendinnen van haar hebben er veel langer over gedaan om zwanger te raken, of ze er nu wel of niet obsessief mee omgingen.
Maar dat obsessieve gedrag zorgt ongetwijfeld voor veel zichtbare of onzichtbare stress voor zowel hoofd als lichaam, dus kan me best voorstellen dat het daardoor langer gaat duren voordat je zus daadwerkelijk zwanger is.
Wat ik vooral niet zou doen is meegaan in haar gedraag.
Door met haar te praten en haar gerust te stellen, zou het zomaar kunnen dat je haar obsessieve gedrag stimuleert?
Zou het kunnen dat ze de aandacht wel prettig vind?
Bijvoorbeeld: "Ik vind het zo moeilijk dat ik nog steeds niet zwanger ben, hoe kan dat nou toch?"
En jij: "Ja maar het duurt soms heel lang en je zult wat meer geduld moeten hebben".
Dat kan voor haar misschien -onbewust- wel heel prettig zijn, want ze heeft iemand om tegenaan te klagen dat het nog niet gelukt is.
Steun en een praatpaal hebben is tot op zekere hoogte heel prettig, maar dat obsessieve is erg ongewenst gedrag.
Ik weet niet of negeren een betere oplossing is hoor, het is zomaar iets wat bij mij op is gekomen. Ik ken jouw zus natuurlijk helemaal niet.
maandag 23 mei 2011 om 11:20
Steunen is goed, maar dan mag je nog steeds wel grenzen aangeven. Ik heb het gevoel dat jij vindt dat je haar op de perfecte manier moet steunen, maar dat gaat niet. Het is heel vervelend voor haar, je kunt naar haar luisteren, maar je mag ook aangeven als het je te veel wordt. Of zelf zorgen dat het je minder raakt en wat meer aftand nemen af en toe. Juist daardoor kun je er ook nog voor haar zijn als dit wel heel lang zou gaan duren.
Het is zoals het is
maandag 23 mei 2011 om 11:22
@Poeszie: Ik denk dat het er ook mee te maken heeft dat alles haar makkelijk lijkt af te gaan. Ze heeft het goed voorelkaar. Mooi huis, mooie auto, leuke vent, droombruiloft in het vizier. Leuke auto en natuurlijk een geweldig zusje
En omdat ze over al die dingen redelijk controle heeft en had en dit juist niet, frustreert het haar denk ik.
Man en ik hebben ook al jaren een kinderwens, maar die kunnen we volgend jaar pas proberen in vervulling te laten gaan. Zij besloot na jarenlang geen kinderwens te hebben, opeens wel begin dit jaar dat het leuk zou zijn.
Ik heb er aardig vrede mee dat het bij ons nog wel even gaat duren, maar haar lukt het gewoon niet.
En omdat ze over al die dingen redelijk controle heeft en had en dit juist niet, frustreert het haar denk ik.
Man en ik hebben ook al jaren een kinderwens, maar die kunnen we volgend jaar pas proberen in vervulling te laten gaan. Zij besloot na jarenlang geen kinderwens te hebben, opeens wel begin dit jaar dat het leuk zou zijn.
Ik heb er aardig vrede mee dat het bij ons nog wel even gaat duren, maar haar lukt het gewoon niet.
maandag 23 mei 2011 om 11:25
MIjn zusje was er ook heel obsessief mee bezig. Elke keer als ik daar kwam of zij bij mij ging t maar over baby's , zwanger worden e.d. Ik werd er gewoon tureluurs van , in t begin haar natuurlijk tips gegeven , gezegd dat t meestal wel een jaar duurt etc. Niets hielp. Tot ik er zo gek van werd elke keer dat zwanger worden gezanik. (zo zag ik t nl steeds meer , want zag geen leuke vrolijke zus meer maar een depri zusje )
Toen ben ik 1x mega kwaad op der geworden , dat ze moet ophouden te zeuren en zeiken en een week op vakantie moet gaan zonder ovulatie en zwangerschapstesten of een hond moest nemen. (waarom ik dat laatste zei geen idee meer )
Zusje is idd op vakantie gegaan met haar man , bij thuiskomt hadden ze besloten een hond te nemen. En toen de pup er eenmaal was , was ze ook in no time zwanger. Blijkbaar had ze iets anders om voor te zorgen en raakte t zwanger worden op een 2e plaats ipv 1e.
Nu is ze 2 kinderen en 2 honden verder en een happy gezinnetje.
Toen ben ik 1x mega kwaad op der geworden , dat ze moet ophouden te zeuren en zeiken en een week op vakantie moet gaan zonder ovulatie en zwangerschapstesten of een hond moest nemen. (waarom ik dat laatste zei geen idee meer )
Zusje is idd op vakantie gegaan met haar man , bij thuiskomt hadden ze besloten een hond te nemen. En toen de pup er eenmaal was , was ze ook in no time zwanger. Blijkbaar had ze iets anders om voor te zorgen en raakte t zwanger worden op een 2e plaats ipv 1e.
Nu is ze 2 kinderen en 2 honden verder en een happy gezinnetje.
maandag 23 mei 2011 om 11:27
@Roosdezoveelste: mooi, dat je iets aan mijn tip hebt! Ik heb nog wel een toevoeging, ook voor TO. Als je naar iemands verwachtingen vraagt, wil het niet zeggen dat je die maar klakkeloos moet opvolgen. Het moet wel zo zijn dat jij er iets mee kunt én wilt. Zoals TO zelf al aangeeft wordt ze er zelf een beetje gek van hoe de gesprekken gaan. Zus kan dan wel zeggen: 'ik wil er elke dag anderhalf uur over praten', maar het is maar de vraag of jij anderhalf uur wilt luisteren.
Het lijkt me inderdaad wel goed om je grens aan te geven. Misschien hoef je daar niet heel direct in te zijn. Als zij voor de zoveelste keer begint kun je ook proberen het gesprek op een ander onderwerp te brengen. En verwacht niet van jezelf telkens weer met nieuwe, originele steunbetuigingen e.d. te komen. Zij valt zelf in herhaling, dan doe jij dat toch ook?
Het is wel goed om er iets mee te doen, want als het nog langer doorgaat lijkt me dat niet zo goed voor jullie - op zich heel goede - contact.
Het lijkt me inderdaad wel goed om je grens aan te geven. Misschien hoef je daar niet heel direct in te zijn. Als zij voor de zoveelste keer begint kun je ook proberen het gesprek op een ander onderwerp te brengen. En verwacht niet van jezelf telkens weer met nieuwe, originele steunbetuigingen e.d. te komen. Zij valt zelf in herhaling, dan doe jij dat toch ook?
Het is wel goed om er iets mee te doen, want als het nog langer doorgaat lijkt me dat niet zo goed voor jullie - op zich heel goede - contact.
maandag 23 mei 2011 om 11:29
quote:Zespri79 schreef op 23 mei 2011 @ 11:25:
MIjn zusje was er ook heel obsessief mee bezig. Elke keer als ik daar kwam of zij bij mij ging t maar over baby's , zwanger worden e.d. Ik werd er gewoon tureluurs van , in t begin haar natuurlijk tips gegeven , gezegd dat t meestal wel een jaar duurt etc. Niets hielp. Tot ik er zo gek van werd elke keer dat zwanger worden gezanik. (zo zag ik t nl steeds meer , want zag geen leuke vrolijke zus meer maar een depri zusje )
Toen ben ik 1x mega kwaad op der geworden , dat ze moet ophouden te zeuren en zeiken en een week op vakantie moet gaan zonder ovulatie en zwangerschapstesten of een hond moest nemen. (waarom ik dat laatste zei geen idee meer )
Zusje is idd op vakantie gegaan met haar man , bij thuiskomt hadden ze besloten een hond te nemen. En toen de pup er eenmaal was , was ze ook in no time zwanger. Blijkbaar had ze iets anders om voor te zorgen en raakte t zwanger worden op een 2e plaats ipv 1e.
Nu is ze 2 kinderen en 2 honden verder en een happy gezinnetje.Nou, als ze mijn adviezen nou eens opvolgde.... En dat gebeurt dus niet. Niet dat het perse hoeft, maar dat gaat hier dan ook knagen, snap je?
MIjn zusje was er ook heel obsessief mee bezig. Elke keer als ik daar kwam of zij bij mij ging t maar over baby's , zwanger worden e.d. Ik werd er gewoon tureluurs van , in t begin haar natuurlijk tips gegeven , gezegd dat t meestal wel een jaar duurt etc. Niets hielp. Tot ik er zo gek van werd elke keer dat zwanger worden gezanik. (zo zag ik t nl steeds meer , want zag geen leuke vrolijke zus meer maar een depri zusje )
Toen ben ik 1x mega kwaad op der geworden , dat ze moet ophouden te zeuren en zeiken en een week op vakantie moet gaan zonder ovulatie en zwangerschapstesten of een hond moest nemen. (waarom ik dat laatste zei geen idee meer )
Zusje is idd op vakantie gegaan met haar man , bij thuiskomt hadden ze besloten een hond te nemen. En toen de pup er eenmaal was , was ze ook in no time zwanger. Blijkbaar had ze iets anders om voor te zorgen en raakte t zwanger worden op een 2e plaats ipv 1e.
Nu is ze 2 kinderen en 2 honden verder en een happy gezinnetje.Nou, als ze mijn adviezen nou eens opvolgde.... En dat gebeurt dus niet. Niet dat het perse hoeft, maar dat gaat hier dan ook knagen, snap je?
