Hoe kwaadheid kwijtraken?
woensdag 11 augustus 2010 om 10:50
Ik ben echt ongelofelijk kwaad om iets.
Meestal ben ik heel ff boos en dan is het weer over.
Maar dit is een uur geleden gebeurd en ik ben nog steeds kwaad. Nou vraag ik me af: Hoe kan ik dat kwijtraken??
Het is niet bepaald fijn...
Elke keer als ik eraan denk, dan laait het vuur weer op.
Degene die dit gedaan heeft, mag blij wezen dat ik niet weet wie het was, want ik had haar het liefst de hersens ingeslagen. Hem trouwens ook, want er was ook een jongen bij hoorde ik.
Meestal ben ik heel ff boos en dan is het weer over.
Maar dit is een uur geleden gebeurd en ik ben nog steeds kwaad. Nou vraag ik me af: Hoe kan ik dat kwijtraken??
Het is niet bepaald fijn...
Elke keer als ik eraan denk, dan laait het vuur weer op.
Degene die dit gedaan heeft, mag blij wezen dat ik niet weet wie het was, want ik had haar het liefst de hersens ingeslagen. Hem trouwens ook, want er was ook een jongen bij hoorde ik.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:23
quote:Guinevieve schreef op 11 augustus 2010 @ 11:00:
Wat je moet doen met die kwaadheid? Bekijk het 's zo: het is energie. Misschien geen positieve maar wel energie. Die energie komt uit jezelf en je kunt er zelf voor kiezen hoe je het gebruikt. Mijn idee: ga poetsen! Ik heb weleens in een boze bui pannen zitten schrobben met een brillo sponsje, ze waren blinkend schoon en ik was mijn -negatieve- energie kwijt.
't is niet voor niks dat ze vroeger zeiden 'de kwaaisten vrouwen hebben de schoonste huizen'.
Fysiek bezig zijn wil wel eens helpen en in gedachten die persoon van alles aandoen , in gedachten dan he...dat kan ook opluchten.
Wat je moet doen met die kwaadheid? Bekijk het 's zo: het is energie. Misschien geen positieve maar wel energie. Die energie komt uit jezelf en je kunt er zelf voor kiezen hoe je het gebruikt. Mijn idee: ga poetsen! Ik heb weleens in een boze bui pannen zitten schrobben met een brillo sponsje, ze waren blinkend schoon en ik was mijn -negatieve- energie kwijt.
't is niet voor niks dat ze vroeger zeiden 'de kwaaisten vrouwen hebben de schoonste huizen'.
Fysiek bezig zijn wil wel eens helpen en in gedachten die persoon van alles aandoen , in gedachten dan he...dat kan ook opluchten.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:24
quote:Vader85 schreef op 11 augustus 2010 @ 11:11:
Door het te vergeven.
Mensen maken eenmaal fouten.
Probeer je in te denken waarom iemand zoiets doet, en elk mens is anders.
Dat betekend niet dat je alles door de vingers moet gaan zien, maar dat je alleen je kwaadheid van je afgooit.Dat is precies waar ik naar toe wilde. Vergeven is nog altijd het beste, ook voor je eigen gemoedsrust.
Door het te vergeven.
Mensen maken eenmaal fouten.
Probeer je in te denken waarom iemand zoiets doet, en elk mens is anders.
Dat betekend niet dat je alles door de vingers moet gaan zien, maar dat je alleen je kwaadheid van je afgooit.Dat is precies waar ik naar toe wilde. Vergeven is nog altijd het beste, ook voor je eigen gemoedsrust.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:44
Ik word op m'n werk ook regelmatig ontzettend kwaad op mensen. En vaak moet ik dan nog heel wat uurtjes doorwerken en kan ik het - zeker het eerste uur erna - moeilijk loslaten. Als ik me dan allerlei dingen in ga beelden die ik had willen/moeten zeggen/doen word ik nog veeeel bozer! Dus dat helpt niet en moet je ook vooral niet doen.
Wat altijd wel werkt is er over praten met mijn collega. En bewegen inderdaad, ongelofelijk hoeveel energie boosheid oplevert, ik stuiter dan de trap op en af! Dat helpt, dan is dat rare, nare gevoel tenminste uit je lijf. Nog niet uit je hoofd, maar wel uit je ledematen en dat is al een opluchting.
Verder vind ik vergiffenis voor dat soort mensen (die van mij dus) niet aan de orde, dus ik zou begrijpen dat dat voor jou ook zo zou kunnen zijn. In dat geval kun je niks doen behalve veel bewegen, diep blijven ademen en wachten tot het weg gaat. Dat kan best nog even duren; de eerste keer dat ik zó boos werd heeft het 2 dagen geduurd voordat de boosheid echt weg was. Inmiddels zou ik bij zo'n zelfde incident misschien een half uurtje over m'n toeren zijn. Het 'went' als het ware. (Maar ik hoop voor jou dat het niet hoeft te wennen.)
Wat altijd wel werkt is er over praten met mijn collega. En bewegen inderdaad, ongelofelijk hoeveel energie boosheid oplevert, ik stuiter dan de trap op en af! Dat helpt, dan is dat rare, nare gevoel tenminste uit je lijf. Nog niet uit je hoofd, maar wel uit je ledematen en dat is al een opluchting.
Verder vind ik vergiffenis voor dat soort mensen (die van mij dus) niet aan de orde, dus ik zou begrijpen dat dat voor jou ook zo zou kunnen zijn. In dat geval kun je niks doen behalve veel bewegen, diep blijven ademen en wachten tot het weg gaat. Dat kan best nog even duren; de eerste keer dat ik zó boos werd heeft het 2 dagen geduurd voordat de boosheid echt weg was. Inmiddels zou ik bij zo'n zelfde incident misschien een half uurtje over m'n toeren zijn. Het 'went' als het ware. (Maar ik hoop voor jou dat het niet hoeft te wennen.)