Psyche
alle pijlers
Hoe maak je je eigen geluk?
zaterdag 6 oktober 2012 om 20:22
Lieve Viva dames,
Ik schrijf dit vanuit een schuilnaam. Ik worstel al een tijd met de bovenstaande vraag. Hoe maak ik mijn eigen geluk? Ik zit op dit moment in een dal, ik voel me leeg, verdoofd en kapot. Sinds twee weken weet ik dat mijn vader een zeldzame vorm van kanker heeft, mijn moeder is overspannen, speelt mij tegen m'n vader uit en de relatie met mijn (ex)vriend trek ik niet meer. Hij heeft me onwijs gekwetst, is vreemdgegaan afgelopen jaar en het loopt gewoon niet. Ik neem afstand maar voorgoed verbreken kan ik niet. Ik ben bang om alleen te zijn, bang dat ik mijn vader verlies en bang dat ik het niet meer trek op korte termijn. Ik heb een gezellig sociaal leven, genoeg mensen om me heen maar met niemand kan ik echt praten. De relatie die ik heb/had zit ik dus in vast en durf ik niet uit. De afgelopen twee weken waren onwijs zwaar vol met stress en vermoeidheid. Ik wil me weer gelukkig voelen, ik wil kunnen genieten van de mooie herfstdagen, ik wil mezelf zijn. Maar hoe? Hoe krijg ik het geluk weer in mijn leven? Ik heb zoveel dingen aan mijn hoofd op dit moment, ik probeer de tijd voor mezelf te nemen, loopt uit in een heftige jankbui, raap mezelf op en ga weer verder met 'leven'. Heeft een van jullie misschien nuttige tips hoe ik hier uit kan komen? De relatie voorgoed verbreken is stap 1, maar o zo moeilijk..
Ik schrijf dit vanuit een schuilnaam. Ik worstel al een tijd met de bovenstaande vraag. Hoe maak ik mijn eigen geluk? Ik zit op dit moment in een dal, ik voel me leeg, verdoofd en kapot. Sinds twee weken weet ik dat mijn vader een zeldzame vorm van kanker heeft, mijn moeder is overspannen, speelt mij tegen m'n vader uit en de relatie met mijn (ex)vriend trek ik niet meer. Hij heeft me onwijs gekwetst, is vreemdgegaan afgelopen jaar en het loopt gewoon niet. Ik neem afstand maar voorgoed verbreken kan ik niet. Ik ben bang om alleen te zijn, bang dat ik mijn vader verlies en bang dat ik het niet meer trek op korte termijn. Ik heb een gezellig sociaal leven, genoeg mensen om me heen maar met niemand kan ik echt praten. De relatie die ik heb/had zit ik dus in vast en durf ik niet uit. De afgelopen twee weken waren onwijs zwaar vol met stress en vermoeidheid. Ik wil me weer gelukkig voelen, ik wil kunnen genieten van de mooie herfstdagen, ik wil mezelf zijn. Maar hoe? Hoe krijg ik het geluk weer in mijn leven? Ik heb zoveel dingen aan mijn hoofd op dit moment, ik probeer de tijd voor mezelf te nemen, loopt uit in een heftige jankbui, raap mezelf op en ga weer verder met 'leven'. Heeft een van jullie misschien nuttige tips hoe ik hier uit kan komen? De relatie voorgoed verbreken is stap 1, maar o zo moeilijk..
zaterdag 6 oktober 2012 om 20:27
Soms heb je even een paar maanden geen gelukgevoel in je leven. Hoe hard het ook is, neem de moeilijke beslissingen tav van je vriend om jezelf meer pijn te voorkomen. Zorg goed voor jezelf en besteed tijd aan je vader. Direct gelukkig zul je er niet van worden, maar op lange termijn zal je wel weer lichtpunten ervaren.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 6 oktober 2012 om 20:34
Je kunt de buitenwereld niet veranderen. Dus als je geluk afhankelijk is van de buitenwereld (mensen, dingen, omstandigheden, gebeurtenissen etc.) zal het erg kwetsbaar en breekbaar zijn en binnen nog time weer aan gruzelementen liggen. De buitenwereld manipuleren ligt in niemands macht.
Je zult dus moeten ontdekken hoe je zelf bij je eigen geluksgevoel kunt komen, zonder daarvoor de verantwoordelijkheid buiten jezelf te leggen en daarmee het stuur uit handen te geven.
Je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk.
Je zult dus moeten ontdekken hoe je zelf bij je eigen geluksgevoel kunt komen, zonder daarvoor de verantwoordelijkheid buiten jezelf te leggen en daarmee het stuur uit handen te geven.
Je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk.
zaterdag 6 oktober 2012 om 20:45
Eens met de uitspraak " je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk"....dat is ook zo....maar toch haal ik veel geluk uit het contact met vriendinnen /collega's / zomaar een praatje met een vreemde ( ja ik klets met iedereen als de gelegenheid zich voor doet)
In die zin geven "anderen" mij een geluks gevoel.
In die zin geven "anderen" mij een geluks gevoel.
zaterdag 6 oktober 2012 om 20:54
quote:Lilith75 schreef op 06 oktober 2012 @ 20:45:
Eens met de uitspraak " je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk"....dat is ook zo....maar toch haal ik veel geluk uit het contact met vriendinnen /collega's / zomaar een praatje met een vreemde ( ja ik klets met iedereen als de gelegenheid zich voor doet)
In die zin geven "anderen" mij een geluks gevoel.Maar die 'anderen' dragen niet de verantwoordelijkheid voor jou geluk. Jij wil gelukkig zijn, dus kies je ervoor die contacten te onderhouden. Daarmee is het jou keuze.
TO, soms is het leven gewoon ronduit kut. Ik denk dat de meeste mensen wel periodes kennen dat ze hun leven liever anders zien. Meestal ben je in staat om na verloop van tijd (weken, maanden) weer gelukkig te zijn en je leven op te pakken. Als je het idee hebt dat je 'wegzakt' in je ongelukkige gevoel, ga dan eens met iemand praten. Je krijgt veel op je bord, doe het een tijdje wat rustiger aan.
Eens met de uitspraak " je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk"....dat is ook zo....maar toch haal ik veel geluk uit het contact met vriendinnen /collega's / zomaar een praatje met een vreemde ( ja ik klets met iedereen als de gelegenheid zich voor doet)
In die zin geven "anderen" mij een geluks gevoel.Maar die 'anderen' dragen niet de verantwoordelijkheid voor jou geluk. Jij wil gelukkig zijn, dus kies je ervoor die contacten te onderhouden. Daarmee is het jou keuze.
TO, soms is het leven gewoon ronduit kut. Ik denk dat de meeste mensen wel periodes kennen dat ze hun leven liever anders zien. Meestal ben je in staat om na verloop van tijd (weken, maanden) weer gelukkig te zijn en je leven op te pakken. Als je het idee hebt dat je 'wegzakt' in je ongelukkige gevoel, ga dan eens met iemand praten. Je krijgt veel op je bord, doe het een tijdje wat rustiger aan.
zaterdag 6 oktober 2012 om 20:58
quote:Lilith75 schreef op 06 oktober 2012 @ 20:45:
Eens met de uitspraak " je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk"....dat is ook zo....maar toch haal ik veel geluk uit het contact met vriendinnen /collega's / zomaar een praatje met een vreemde ( ja ik klets met iedereen als de gelegenheid zich voor doet)
In die zin geven "anderen" mij een geluks gevoel.
Dat valt voor mij ook onder je eigen geluk 'maken'.
Je luistert daarbij naar je gevoel. Je maakt de keuze voor mensen en acties die je blij maken.
Om bij een voorbeeld van TO te blijven: In een relatie blijven waar ze niet gelukkig van wordt is een keuze. Als ze zich laat motiveren door haar 'angst' om alleen te zijn is dat ook een keuze.
Als ze vervolgens zegt: 'Ik ben zo ongelukkig', is dat het gevolg van haar eigen 'keuzes'.
Het gevoel 'ongelukkig' is een signaal, wat ze negeert, dus waar ze geen actie op onderneemt uit angst. En angst is een slechte raadgever.
Eens met de uitspraak " je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk"....dat is ook zo....maar toch haal ik veel geluk uit het contact met vriendinnen /collega's / zomaar een praatje met een vreemde ( ja ik klets met iedereen als de gelegenheid zich voor doet)
In die zin geven "anderen" mij een geluks gevoel.
Dat valt voor mij ook onder je eigen geluk 'maken'.
Je luistert daarbij naar je gevoel. Je maakt de keuze voor mensen en acties die je blij maken.
Om bij een voorbeeld van TO te blijven: In een relatie blijven waar ze niet gelukkig van wordt is een keuze. Als ze zich laat motiveren door haar 'angst' om alleen te zijn is dat ook een keuze.
Als ze vervolgens zegt: 'Ik ben zo ongelukkig', is dat het gevolg van haar eigen 'keuzes'.
Het gevoel 'ongelukkig' is een signaal, wat ze negeert, dus waar ze geen actie op onderneemt uit angst. En angst is een slechte raadgever.
zaterdag 6 oktober 2012 om 21:06
Verbreek toch het contact met je vriend zou ik zeggen. Het klinkt alsof je t gevoel hebt dat alles je overkomt. Dit is een rotgevoel. Neem dus het heft in eigen hand en zorg ervoor dat jij initiatief neemt naar je vriend toe want je weet dat dit niet goed voor je is hiermee door te gaan. Dit lijkt me een begin. Ook kun je daarna weer meer openstaan voor iets fijners, waar je juist nu behoefte aan hebt....
Wat betreft de rest, veel sterkte met je vader en moeder!
Geniet van de sociale contacten die je hebt en wanneer je echt behoefte aan een dieper gesprek hebt, start t gewoon met iemand die je kunt vertrouwen. Soms gebeurt er iets en vind je wel een luisterend oor. Hier op het forum natuurlijk ook altijd!
Sterkte!
Wat betreft de rest, veel sterkte met je vader en moeder!
Geniet van de sociale contacten die je hebt en wanneer je echt behoefte aan een dieper gesprek hebt, start t gewoon met iemand die je kunt vertrouwen. Soms gebeurt er iets en vind je wel een luisterend oor. Hier op het forum natuurlijk ook altijd!
Sterkte!