Psyche
alle pijlers
Hoe normaal leven weer oppakken
dinsdag 13 januari 2026 om 15:52
Dag allen,
Afgelopen zomer is er bij onze zoon een hersentumor ontdekt.
Na een hele heftige onzekere periode zijn we ondertussen in wat rustiger vaarwater terecht komen.
Hij is geopereerd en staat sinds een paar maanden onder behandeling.
Waar mijn vraagstuk nu vooral over gaat is het volgende:
Het lukt me maar niet om me onder de mensen te begeven.
Het normale leven gaat op zich oke, zoals werken, huishouden, het gezinsleven.
Maar zodra ik op een verjaardag of iets dergelijks kom en het wordt té gezellig word ik heel onrustig.
Wanneer vriendinnen beginnen te praten over een festival (wie gaat er mee, wat doen we aan etc) of vakantieplannen dan voelt dat letterlijk als een stomp in mijn maag.
En ook in onze groepsapp vind ik bepaalde dingen die gedeeld worden heel moeilijk.
Het leven gaat door, en dat moet ook. En ik wil ook helemaal niet dat zij hun dingen niet meer delen. En natuurlijk maken zij vakantieplannen en dat moet ook gewoon gedeeld worden!
Dus het is niet dat zij iets fout doen…..ik kan er blijkbaar niet goed op reageren.
Ben eigenlijk benieuwd of iemand tips heeft, of misschien een bepaalde kijk hierop?
Alvast bedankt.
Afgelopen zomer is er bij onze zoon een hersentumor ontdekt.
Na een hele heftige onzekere periode zijn we ondertussen in wat rustiger vaarwater terecht komen.
Hij is geopereerd en staat sinds een paar maanden onder behandeling.
Waar mijn vraagstuk nu vooral over gaat is het volgende:
Het lukt me maar niet om me onder de mensen te begeven.
Het normale leven gaat op zich oke, zoals werken, huishouden, het gezinsleven.
Maar zodra ik op een verjaardag of iets dergelijks kom en het wordt té gezellig word ik heel onrustig.
Wanneer vriendinnen beginnen te praten over een festival (wie gaat er mee, wat doen we aan etc) of vakantieplannen dan voelt dat letterlijk als een stomp in mijn maag.
En ook in onze groepsapp vind ik bepaalde dingen die gedeeld worden heel moeilijk.
Het leven gaat door, en dat moet ook. En ik wil ook helemaal niet dat zij hun dingen niet meer delen. En natuurlijk maken zij vakantieplannen en dat moet ook gewoon gedeeld worden!
Dus het is niet dat zij iets fout doen…..ik kan er blijkbaar niet goed op reageren.
Ben eigenlijk benieuwd of iemand tips heeft, of misschien een bepaalde kijk hierop?
Alvast bedankt.
dinsdag 13 januari 2026 om 16:11
Ik denk dat (je lichaam) er heel goed op reageert. Het lukt je nog niet om 'gewoon' mee te doen en dat is logisch en kennelijk ook de tijd nog niet. Voel het maar, het is nogal heftig wat jullie hebben meegemaakt en daar kun je niet overheen stappen en weer 'normaal' mee doen. Neem de tijd, zie het als een signaal en maak ruimte om uit te huilen, om verward te mogen zijn, om het even allemaal niet te weten en om nog even helemaal niet 'gewoon' te hoeven zijn of voelen.
dinsdag 13 januari 2026 om 16:21
Helemaal eens dat het nog niet normaal hoeft te zijn, maar TO geeft aan hier last van te hebben en zich te storen aan het gevoel. Het advies met iemand te praten lijkt me dan ook het juiste. Niet om zo snel mogelijk weer 'normaal' te zijn, maar wel om de gevoelens die er zijn te plaatsen, te mogen beleven en gewoon even te ventileren. Als je 'last' hebt van gevoel mag je daar wat mee doen, of die gevoelens nou begrijpelijk zijn of niet.Friezin71 schreef: ↑13-01-2026 16:11Ik denk dat (je lichaam) er heel goed op reageert. Het lukt je nog niet om 'gewoon' mee te doen en dat is logisch en kennelijk ook de tijd nog niet. Voel het maar, het is nogal heftig wat jullie hebben meegemaakt en daar kun je niet overheen stappen en weer 'normaal' mee doen. Neem de tijd, zie het als een signaal en maak ruimte om uit te huilen, om verward te mogen zijn, om het even allemaal niet te weten en om nog even helemaal niet 'gewoon' te hoeven zijn of voelen.
dinsdag 13 januari 2026 om 16:51
Het ziekenhuis kan je verwijzen naar een maatschappelijk werker die je kan begeleiden in dit stuk.
Toen mijn moeder na een extreem kort ziekbed met een lading er aan vast die flink na dreunde overleed duurde het bij mij ook maanden alvorens ik weer een beetje energie kon halen uit dingen buitenshuis. Alles dat ik deed vloog me aan en ik vond het vreselijk benauwend om bijvoorbeeld naar de kroeg te gaan. Ik heb daar echt een flinke tijd voor nodig gehad.
Ik heb uit eindelijk ook hulp gezocht... want ook al ben je zo sterk als een beer, je bent ook maar een mens. En het is niet niks waar je mee moet dealen..
Toen mijn moeder na een extreem kort ziekbed met een lading er aan vast die flink na dreunde overleed duurde het bij mij ook maanden alvorens ik weer een beetje energie kon halen uit dingen buitenshuis. Alles dat ik deed vloog me aan en ik vond het vreselijk benauwend om bijvoorbeeld naar de kroeg te gaan. Ik heb daar echt een flinke tijd voor nodig gehad.
Ik heb uit eindelijk ook hulp gezocht... want ook al ben je zo sterk als een beer, je bent ook maar een mens. En het is niet niks waar je mee moet dealen..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 13 januari 2026 om 17:01
Ik zou hier ook hulp bij zoeken. Het is niet niks wat je meemaakt en iemand die je erbij kan helpen kan geen kwaad.
Verder zou ik open zijn naar vrienden en familie, dat gezellige uitjes op dit moment te veel zijn maar dat je graag weer meegaat als het over een tijd wel weer lukt.
De groepsapp zou ik op stil zetten en alleen lezen op de momenten dat je dat trekt, of helemaal niet lezen. Dat komt ook wel weer. Mijn ervaring met groepsapps is dat het helemaal niet opvalt als iemand een tijd stil is.
Nu eerst goed voor jezelf zorgen
Verder zou ik open zijn naar vrienden en familie, dat gezellige uitjes op dit moment te veel zijn maar dat je graag weer meegaat als het over een tijd wel weer lukt.
De groepsapp zou ik op stil zetten en alleen lezen op de momenten dat je dat trekt, of helemaal niet lezen. Dat komt ook wel weer. Mijn ervaring met groepsapps is dat het helemaal niet opvalt als iemand een tijd stil is.
Nu eerst goed voor jezelf zorgen
dinsdag 13 januari 2026 om 17:05
Dit inderdaad. Zoek hulp en forceer niet wat niet lukt. Je kan of niet naar de verplichtingen gaan of maar even als je het toch fijn vindt om erbij te zijn.Pluma schreef: ↑13-01-2026 17:01Ik zou hier ook hulp bij zoeken. Het is niet niks wat je meemaakt en iemand die je erbij kan helpen kan geen kwaad.
Verder zou ik open zijn naar vrienden en familie, dat gezellige uitjes op dit moment te veel zijn maar dat je graag weer meegaat als het over een tijd wel weer lukt.
De groepsapp zou ik op stil zetten en alleen lezen op de momenten dat je dat trekt, of helemaal niet lezen. Dat komt ook wel weer. Mijn ervaring met groepsapps is dat het helemaal niet opvalt als iemand een tijd stil is.
Nu eerst goed voor jezelf zorgen
dinsdag 13 januari 2026 om 17:20
Heel begrijpelijk, het is heftig wat jullie als gezin hebben meegemaakt. Als je nog gesprekken hebt met een regieverpleegkundige of het ziekenhuis die kunnen je eventueel doorverwijzen naar Intermezzo.
Je kunt ook bij de groepsappen aangeven dat je er voor nu even uitstapt en dat je tzt aangeeft wanneer je er weer aan toe bent.
In ieder geval sterkte
Je kunt ook bij de groepsappen aangeven dat je er voor nu even uitstapt en dat je tzt aangeeft wanneer je er weer aan toe bent.
In ieder geval sterkte
dinsdag 13 januari 2026 om 17:37
Dank je wel voor jullie reacties, heel fijn.
Ja het was en is een onwerkelijke situatie.
En dan is het misschien heel confronterend om dan met het normale leven van anderen te worden geconfronteerd.
En idd, feestjes waarbij wordt gedanst, gedronken en jolig wordt gedaan voelen als een soort van andere wereld.
En een vraag als: wat zijn jullie vakantie plannen deze zomer, kan opeens heel hard binnenkomen.
Misschien toch maar eens een bezoekje aan de huisarts.
Ja het was en is een onwerkelijke situatie.
En dan is het misschien heel confronterend om dan met het normale leven van anderen te worden geconfronteerd.
En idd, feestjes waarbij wordt gedanst, gedronken en jolig wordt gedaan voelen als een soort van andere wereld.
En een vraag als: wat zijn jullie vakantie plannen deze zomer, kan opeens heel hard binnenkomen.
Misschien toch maar eens een bezoekje aan de huisarts.
dinsdag 13 januari 2026 om 17:43
Voor jou/jullie staat de wereld min of meer stil nu, waar die voor anderen 'gewoon' doordraait. Ook al zullen ze heus aan je denken. Hierover praten met mensen die hetzelfde meemaken/hebben meegemaakt kan misschien ook helpen. Er zijn groepen voor via IPSO bijvoorbeeld.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 14 januari 2026 om 07:36
Kan je iets over je situatie kwijt als iemand naar je vakantieplannen vraagt? Wat gebeurt er dan? Er kan dan een opening ontstaan voor een goed gesprek. Of lukt dat jou of je vrienden dan niet?
En verder is het ook iets enorm groots. Logisch dat je het daar moeilijk mee hebt.
Zou je behoefte hebben aan lotgenotencontact? Ik weet een facebookgroep als je interesse hebt.
En verder is het ook iets enorm groots. Logisch dat je het daar moeilijk mee hebt.
Zou je behoefte hebben aan lotgenotencontact? Ik weet een facebookgroep als je interesse hebt.
woensdag 14 januari 2026 om 09:45
Het is heel logisch dat je er (nog) niet bent.
Even omgedraaid, als ze allemaal dingen buiten jou/jullie om zouden bespreken over uitjes etc. Zou ook niet leuk zijn. Nu kan je de ruimte pakken om ze veel plezier te wensen en hoopt over een tijdje weer eens mee te kunnen gaan naar een festival. Je hoofd staat er nog niet naar.
Het is nooit verkeerd om hulp te zoeken.
Even omgedraaid, als ze allemaal dingen buiten jou/jullie om zouden bespreken over uitjes etc. Zou ook niet leuk zijn. Nu kan je de ruimte pakken om ze veel plezier te wensen en hoopt over een tijdje weer eens mee te kunnen gaan naar een festival. Je hoofd staat er nog niet naar.
Het is nooit verkeerd om hulp te zoeken.
woensdag 14 januari 2026 om 10:14
Wanneer iemand naar onze vakantieplannen vraagt dan schiet er een soort pijnscheut door mijn buik. Ik geef daar gewoon eerlijk antwoord op, dat het voor ons nog onzeker is allemaal.Wombat schreef: ↑14-01-2026 07:36Kan je iets over je situatie kwijt als iemand naar je vakantieplannen vraagt? Wat gebeurt er dan? Er kan dan een opening ontstaan voor een goed gesprek. Of lukt dat jou of je vrienden dan niet?
En verder is het ook iets enorm groots. Logisch dat je het daar moeilijk mee hebt.
Zou je behoefte hebben aan lotgenotencontact? Ik weet een facebookgroep als je interesse hebt.
Maar vakantie is iets waar wij nog geen moment mee bezig zijn, waar ik niet over durf na te denken. Dus zo’n vraag vliegt me dan heel erg aan.
Terwijl er niks mis is met de vraag hoor, het is absoluut geen verwijt.
Dank voor het meedenken maar ik heb geen Facebook of andere social media.
Maar lotgenoten op zich zou wat kunnen zijn idd.
woensdag 14 januari 2026 om 10:17
Klopt wat je zegt. Zij hoeven ook niets te veranderen, ze doen niets verkeerd.MEFunny schreef: ↑14-01-2026 09:45Het is heel logisch dat je er (nog) niet bent.
Even omgedraaid, als ze allemaal dingen buiten jou/jullie om zouden bespreken over uitjes etc. Zou ook niet leuk zijn. Nu kan je de ruimte pakken om ze veel plezier te wensen en hoopt over een tijdje weer eens mee te kunnen gaan naar een festival. Je hoofd staat er nog niet naar.
Het is nooit verkeerd om hulp te zoeken.
En ze veel plezier wensen is precies wat ik ook doe.
Maar alsnog word ik er blijkbaar toch heel verdrietig van.
Dus het is echt mijn gevoel waar ik mee zit, niet iets richting hen.
woensdag 14 januari 2026 om 11:10
Het is logisch en helemaal oke dat je er heel erg verdrietig van wordt. "Vrolijke activiteiten" zijn ook altijd lastig. Als er dan de vakantievraag komt wil je niet doen alsof er niets aan de hand is, maar vertellen hoe het werkelijk gaat voelt ook ongepast (zou niet moeten, maar voelde voor mij wel zo).
Het is helemaal normaal dat je je op dit moment zo voelt en je hoeft je er niet ook nog eens verdrietig over te voelen dat je dit nu voelt. Dat maakt het alleen maar erger en is nergens voor nodig.
Volgens mij doe je het prima zo. Het is soms ook gewoon heel zwaar
Over het helemaal uit de app stappen, dat zou ik alleen doen als je zeker weet dat iedereen het snapt. Ik heb ook wel gezien dat mensen zich op de een of andere manier toch afgewezen voelen en terugkomen in de app is dan ook wel een dingetje. Je creëert daarmee meer afstand dan gewoon blijven en afwezig te zijn,
woensdag 14 januari 2026 om 12:00
Jouw gevoel mag er ook gewoon zijn.
En de kans zit erin dat het ‘normaal’ van voorheen niet meer kan/lukt. Dan ontstaat er een nieuwe ‘normaal’.
Dat is ook een proces om doorheen te komen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
