Hoe word je aardig?

16-08-2011 08:37 275 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik had gisteren een gesprek met een vriendin. Ze merkte op dat ze zichzelf vaak zo scherp en hard vindt en ze zou graag wat aardiger willen zijn.



Ik herkende dat eigenlijk wel. Waar de een moet leren assertiever te zijn, zijn sommigen dat van zichzelf natuurlijk al meer. Of soms heel erg.

Ik sla mezelf soms ook wel voor mijn hoofd als ik weer te snel een opmerking terug heb gemaakt, niet goed geluisterd heb, te fel heb gereageerd en daarmee tegen de haren van mijn gesprekspartner in heb gestreken.



Maar... hoe kun je jezelf ander gedrag aanleren, zonder gelijk op cursus of in therapie te gaan. Hoe verander je het dat je achteraf weet wat je had (niet) moeten zeggen en doen, in een bewustwording vooraf?



Ik vond dat best moeilijk om hier een reactie op te geven.

Wie denkt er met me mee?
Alle reacties Link kopieren
Ik zou wel iets van de vriendin van Amydala willen hebben. Ik ben vaak veel te aardig, ik word dan een beetje misselijk van mijn gedrag.

Bv: een collega een reikende hand bieden die kort tevoren op een achterbakse manier heeft geprobeerd om de poten onder mijn stoel weg te zagen.

Ik meen te begrijpen waarom iemand zich rot tegenover me gedraagt en heb er dan medelijden mee. Dat 'begrip' van mij heeft dan iets arrogants, het is alsof ik zelf niet bij de situatie ben betrokken en erboven sta.

Het gaat als vanzelf, het is er moeilijk uit te slaan.



Ik train me er nu in om in contacten dicht bij mezelf te blijven. Wat voel, denk, wil ik ? Amygdala's vriendin zou het andersom kunnen doen: wat voelt, denkt, wil die ander ?

Op het forum zijn er vrouwen die ik bewonder en van wie ik leer. Dan zie ik hoe assertiviteit, zelfbewustheid en empathie samen kunnen gaan.
Alle reacties Link kopieren
quote:Cateautje schreef op 16 augustus 2011 @ 11:30:

[...]



Aardig begint bij mij de je medemens nemen zoals deze is , zonder vooroordeel. Ik geloof niet dat we mensen zien en ze niet meteen - ook al is het onbewust - onderverdelen. Dat hoeft niet persé negatief te zijn, maar ik denk dat het heel menselijk is om iemand te zien en er meteen wat van te vinden. En dan kun je ze toch nog wel open tegemoet treden, maar zien en er niks van vinden, dat geloof ik niet.



Aardig is ook de moeite nemen om elkaar te begrijpen. Dat laatste wilde ik ( door te vragen wat jij er onder verstaat ) , maar toch schoot die niet helemaal lekker

Aardig is ook, je kritische kant opzij te zetten en proberen mee te denken met een ander. Maar aardig is natuurlijk ook, de buurvrouw welgemeend vragen hoe het met haar gaat, zonder tegen het antwoord op te zien, want als je in het laatste geen interesse hebt, stel dan ook de vraag niet. Aardig zijn , is open staan voor de ander, ook al lig je elkaar niet echt.

Dit alles uiteraard in de context dat je vooral aardig blijft voor jezelf.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Aardig zijn is een handeling.... iets dat je dus kunt aanleren.

Vriendelijk en lief zijn is aangeboren. iets dat voor iemand vanzelfsprekend is.



Overigens... mensen die altijd alleen maar aardig doen, kan ik ook bloedirritant vinden. Ik heb een bijv. een collega die alleen maar sociaal wenselijk (= aardig) gedrag vertoont. Ze vind het enorm belangrijk dat iedereen haar ook aardig vindt. Als je dat de hele dag hoort en meemaakt is dat echt niet prettig!
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 augustus 2011 @ 11:29:

[...]





Bia, ik kan je nu niet quoten maar weet je wat ik frappant vind? Dat mensen die anderen oplichten vaak écht heel erg aardig zijn!

Je hoeft maar naar 'Opgelicht' te kijken en je wordt overspoeld door verhalen van mensen die in de zeik zijn genomen door ontzettend aardige andere mensen.

Ik ken een paar vrij heavy criminelen. Serieus ontzettend aardige jongens! Of zoals jij schreef, notoire vreemdgangers, leugenaars (tegen hun geliefde) maar áárdig!



Aardig op zich zegt dus verder niks, je kunt zelfs aardig en o.a. gewetenloos zijn bij wijze van spreken.
quote:Constanze schreef op 16 augustus 2011 @ 11:34:

Ik zou wel iets van de vriendin van Amydala willen hebben. Ik ben vaak veel te aardig, ik word dan een beetje misselijk van mijn gedrag.

Bv: een collega een reikende hand bieden die kort tevoren op een achterbakse manier heeft geprobeerd om de poten onder mijn stoel weg te zagen.

Ik meen te begrijpen waarom iemand zich rot tegenover me gedraagt en heb er dan medelijden mee. Dat 'begrip' van mij heeft dan iets arrogants, het is alsof ik zelf niet bij de situatie ben betrokken en erboven sta.

Het gaat als vanzelf, het is er moeilijk uit te slaan.



Ik train me er nu in om in contacten dicht bij mezelf te blijven. Wat voel, denk, wil ik ? Amygdala's vriendin zou het andersom kunnen doen: wat voelt, denkt, wil die ander ?

Op het forum zijn er vrouwen die ik bewonder en van wie ik leer. Dan zie ik hoe assertiviteit, zelfbewustheid en empathie samen kunnen gaan.Ik herken dit heel sterk, zeer vermoeiend.
Alle reacties Link kopieren
quote:eleonora schreef op 16 augustus 2011 @ 11:35:

[...]





Bia, ik kan je nu niet quoten maar weet je wat ik frappant vind? Dat mensen die anderen oplichten vaak écht heel erg aardig zijn!

.



Dan zou aardig dus meer een omgangsvorm zijn?

Aardig zegt dus kennelijk niets over het met iemand goed voor hebben. Of over een goed mens zijn, over een geweten hebben.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Ik vind naiviteit ook niets te maken met aardigheid. Je kan best aardig zijn en grenzen aangeven. Je kan ook best aardig (of vriendelijk?) 'nee bedankt' zeggen. Het betekent m.i. ook niet dat je met iedereen vrienden hoeft te zijn.
Ik ben best aardig, maar dat heb ik wel moeten leren. Ik ben heel lang onaardig en hard geweest, uit een vorm van onzekerheid, dat mensen me een watje zouden vinden als ik vriendelijk was.



Tegenwoordig heb ik voor een hoop mensen in mijn omgeving een vriendelijke glimlach, een complimentje (wat helemaal niet slijmerig is, maar juist opmerkzaam. Hoe leuk is het niet als iemand ziet dat je bent afgevallen, of naar de kapper bent geweest?), of toon ik belangstelling. Dat is best wennen in het begin, het voelt geforceerd. Maar uiteindelijk heb ik met die -door mezelf aan mij opgelegde vriendelijkheid- wel muurtjes afgebroken. En daadwerkelijk contact door vriendelijk en aardig doen, gelegd met mensen waarvan ik dat nooit verwacht had.



Roald Dahl schreef in één van zijn kinderbeoeken, dat de belangrijkste eigenschap in mensen uiteindelijk toch vriendelijk is.
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 augustus 2011 @ 11:34:

[...]

Hou dit maar voor jezelf, want ik verdeel niets onder, ik neem altijd een afwachtende houding aan.
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 augustus 2011 @ 11:37:

[...]





Dan zou aardig dus meer een omgangsvorm zijn?

Aardig zegt dus kennelijk niets over het met iemand goed voor hebben. Of over een goed mens zijn, over een geweten hebben.Wel toch? Is vriendelijk dan niet meer de omgangsvorm, en aardig meer 'diepgaander' qua karakter?
quote:Bergje65 schreef op 16 augustus 2011 @ 11:35:

Aardig zijn is een handeling.... iets dat je dus kunt aanleren.

Vriendelijk en lief zijn is aangeboren. iets dat voor iemand vanzelfsprekend is.

Wat mij betreft is vriendelijk zijn een handeling. Lief en aardig zijn eigenschappen. Vind ik dan he....dat is dus blijkbaar persoonlijk.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb heel veel met medewerkers te maken, ben geen leidinggevende maar geef wel alle info door enzo.



Ik hoorde pas van verschillende dat ze op een werkbespreking hadden gezegd dat ik aardig ben.

Op een werkbespreking gaat het dan over het contact met de medewerkers op kantoor.



Deed me toch goed



Terwijl ik echt naar mijn eigen idee niet altijd aardig ben, ik probeer wel mee te denken maar soms kan een aanvraag gewoon niet, dan lukt het niet en moet ik nee verkopen.

Blijkbaar wordt dat dan toch positief opgevat.



Aardig zijn heeft dus niet altijd te maken met mensen hun zin geven
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het heel grappig dat ik hier een heleboel dingen lees over aardig zijn, die mi niet de dingen zijn waardoor mensen je aardig vinden.



De dingen waardoor mensen je aardig vinden, zijn de dingen die hier in dit topic al een paar maal voorbij zijn gekomen onder de noemer "fake" of "aardig doen ipv aardig zijn".



Mijns inziens is het juist dat wantrouwen waardoor mensen je onaardig vinden, of andersom, dat mensen je juist wel aardig vinden als je dat wantrouwen niet hebt.
Am Yisrael Chai!
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 augustus 2011 @ 11:37:

[...]





Dan zou aardig dus meer een omgangsvorm zijn?

Aardig zegt dus kennelijk niets over het met iemand goed voor hebben. Of over een goed mens zijn, over een geweten hebben.



Nee, ik denk dat je heel aardig kunt zijn, in de basis maar dat aardig niet per definitie ook eerlijk, betrouwbaar of vredelievend

betekent.

Daarom noem ik het ook 'basis'. Er komt nog zo veel meer bij in iemands karakter.
Alle reacties Link kopieren
[

Aardig op zich zegt dus verder niks, je kunt zelfs aardig en o.a. gewetenloos zijn bij wijze van spreken.[/quote]





Ben ik met je eens. Volgens mij heb je 'aardig' in de vorm van sociale omgangsvormen. En 'aardig' op een dieper niveau, als basis van een karakter.

In het eerste geval kan de aardigheid makkelijk omslaan. Bv. een nazi die thuis lief met de kinderen speelt en uiterst voorkomelijk tegen de eetgasten is, maar de volgende dag onverbiddelijk is als het gaat om joodse kinderen. Zo zijn er natuurlijk talloze voorbeelden.

Een echt aardig iemand is daar niet in staat, tenzij hij onder zeer grote druk wordt gezet.
quote:Amygdala schreef op 16 augustus 2011 @ 11:20:

[...]



He bah, wat klinkt dit verdrietig...



Ik had dit een aantal jaren geleden... aandringen dat ik vooral mn verjaardag moest vieren. Ik ging overstag, 20 mensen uitgenodigd... er kwamen er welgeteld 3. En dat ging met vanalles zo.

Ik heb inmiddels geleerd dat ik mijn hoop op de verkeerde mensen had gevestigd en dat de investering vooral van mij uit ging. Ik heb nu een stel lieve vriendinnen die ik best een paar weken niet kan zien en spreken, maar die wel komen als dat belangrijk is (ook gewoonw el trouwens :-) )

Dus lieve Demissionair... doe wat JIJ belangrijk vindt in jouw leven. Doe de dingen niet omdat je aardig gevonden wil worden. Als jij iemand helpt en je staat er achter dat je dat doet, ook al is het misschien eenrichtingsverkeer, dan mag je trots op jezelf zijn dat je dat doet. Maar hoop niet op eenzelfde behandeling terug, want dan kom je van een koude kermis thuis in sommige gevallen.

En wees voorzichtig met je energie.. soms kan je die beter besteden aan iemand die bereid is voor jou ook een stapje extra te doen.



Dank je. Meer dan je denkt.

Ik zit te janken nu.
Alle reacties Link kopieren
quote:Cateautje schreef op 16 augustus 2011 @ 11:38:

[...]



Hou dit maar voor jezelf, want ik verdeel niets onder, ik neem altijd een afwachtende houding aan.



Ok, stel dat jij niet kijkt naar welke kleding iemand draagt en dat jij net zo onbevangen in het donker over straat loopt wanneer er een in een pak gestoken opa'tje achter je loopt als wanneer er iemand achter je loopt met een capuchon en een petje eronder en in een zwart jack met legerkisten eronder. Kan.

Dan nog maak ik me sterk dat ook jij kijkt naar lichaamshouding en op die basis iemand ergens indeelt als zijnde " verlegen / kan je vast mee lachen / geschikte peer / arrogant/ .. "
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Wie schreef hierboven dat aardig zijn en aardig doen 2 verschillende begrippen zijn? Ik ben eht er enigszins mee eens, maar ik merk dat door aardig te dóen, andere mensen ook aardiger en vriendelijker doen, waardoor ik ook weer aardiger doe. Dus dan is iedereen aardiger en de sfeer beter. Uiteindelijk leidt aardig doen blijkbaar tot aardig zijn.



In een volle bakkerij een belangstellend praatje met een andere wachtende aanknopen werkt een gezelligere sfeer in de hand dan wanneer iedereen stuurs voor zich uit staart.

Degene met wie ik het praatje aanknoopte groet mij de keer daarop vriendelijk tijdens het boodschappen doen.
Alle reacties Link kopieren
Volgens mij neigt de definitie van aardig hier naar sociaal gewenste omgangsvorm. Dus ookal interesseert het je niet, je vraagt toch even naar de aambeienkwaal van je buurvrouw. Of je complimenteert iemand met nieuwe haarcoupe ookal staat het voor geen meter.

Die sociale vragen hanteer ik vrij goed en ik denk over het algemeen de meesten wel. Zodra dat niet is, wijk je duidelijk af. En word je meteen minder aardig gevonden.



Ben ik aardig? Hmmm, ik vind van wel, ik hanteer het aardig zijn 'aardig' goed. Maar ik kan ook bot en te direct zijn en dat schrikt weer mensen af. Maar het gekke is dat zodra ze me wat beter leren kennen vinden ze me (weer?) heel aardig.
Alle reacties Link kopieren
quote:Constanze schreef op 16 augustus 2011 @ 11:43:





Volgens mij heb je 'aardig' in de vorm van sociale omgangsvormen. En 'aardig' op een dieper niveau, als basis van een karakter.

In het eerste geval kan de aardigheid makkelijk omslaan

Een echt aardig iemand is daar niet in staat, tenzij hij onder zeer grote druk wordt gezet.Dat vind ik wel een hele goede omschrijving.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
quote:fashionvictim schreef op 16 augustus 2011 @ 11:40:



Mijns inziens is het juist dat wantrouwen waardoor mensen je onaardig vinden, of andersom, dat mensen je juist wel aardig vinden als je dat wantrouwen niet hebt.Misschien komt dat wel omdat er mensen zij die hun eigen gedrag tegenover iemand vergeten en de volgende keer dan weer aardig doen, dat ka aardig wat verwarring scheppen. Ik denk dat het ,wat dat betreft, te vaak bij een ander wordt gezocht en niet naar de eigen bijdrage wordt gekeken.
Aardig maar geen ruggegraat, daar schiet je trouwens ook niks mee op.
Alle reacties Link kopieren
quote:Katherina schreef op 16 augustus 2011 @ 11:45:

Wie schreef hierboven dat aardig zijn en aardig doen 2 verschillende begrippen zijn? Ik ben eht er enigszins mee eens, maar ik merk dat door aardig te dóen, andere mensen ook aardiger en vriendelijker doen, waardoor ik ook weer aardiger doe. Dus dan is iedereen aardiger en de sfeer beter. Uiteindelijk leidt aardig doen blijkbaar tot aardig zijn.



In een volle bakkerij een belangstellend praatje met een andere wachtende aanknopen werkt een gezelligere sfeer in de hand dan wanneer iedereen stuurs voor zich uit staart.

Degene met wie ik het praatje aanknoopte groet mij de keer daarop vriendelijk tijdens het boodschappen doen.Precies, dat bedoelde ik ook.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
Zo had ik pas iemand die a la minute vrij wilde, terwijl ze moest gaan werken.

Dat kan dus gewoon niet.

Ze had geen oppas. Nu kan ik tegen haar zeggen dat dat mijn probleem niet is.

Ik ben in ieder geval niet met oplossingen gekomen omdat ik die ook niet wist, en heb de ervaring dat als ik met een oplossing kom het toch direct wordt verworpen omdat ze eigenlijk maar 1 ding willen: Direct vrij



Dus gezegd dat ze geen vrij kon krijgen, maar dat ik hoopte dat ze alsnog een oplossing voor de oppas zou hebben.

En in het uiterste geval dat ik haar dienst zou proberen te ruilen, maar dat de collega daar ook mee in moet stemmen.



Niks meer gehoord, oppas kon blijkbaar toch geregeld worden (had zelf het idee dat ze gewoon vrij wilde)



Ik ben zeker niet slijmerig, maar met stroop vang je nu eenmaal meer vliegen dan met azijn.



beetje inleven kan nooit kwaad



En ik heb het geluk dat ik gewoon veel onthou: Als ik van iemand weet dat ze een paar dagen geleden met zoontje naar een arts moet, vraag ik er terloops nog even naar. Niet heel uitgebreid, maar wel even interesse.
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 augustus 2011 @ 11:44:

[...]





Ok, stel dat jij niet kijkt naar welke kleding iemand draagt en dat jij net zo onbevangen in het donker over straat loopt wanneer er een in een pak gestoken opa'tje achter je loopt als wanneer er iemand achter je loopt met een capuchon en een petje eronder en in een zwart jack met legerkisten eronder. Kan.

Dan nog maak ik me sterk dat ook jij kijkt naar lichaamshouding en op die basis iemand ergens indeelt als zijnde " verlegen / kan je vast mee lachen / geschikte peer / arrogant/ .. "

Door mensen in te delen heb ik in mijn jonge jaren vaak genoeg mijn hoofd gestoten , daar begin ik dus al heel lang niet meer aan. Ik weet namelijk maar al te goed dat dat oude mannetje een stuk gevaarlijker kan zijn dan die jongen in die capuchon.



Lichaamstaal is een begin, maar ik trek er geen conclusies uit, dat komt pas later.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven