Hoe wordt je spontaner?
donderdag 28 februari 2008 om 12:06
Ik ben een verlegen, onzeker meisje van 20 jaar. Ik merk dat collega's bijna geen contact met mij krijgen en dat ze me daardoor aan de kant laten liggen.
Het doet me echt pijn van binnen dat ik niet met iedereen spontaan kan praten en relaties kan opbouwen.
De enige relatie die ik heb is die met mijn vriend ( sinds 3 jaar) en met een vriendin. Voor de rest heb ik geen vrienden meer en ik zie buiten het werk om ook alleen maar mijn vriend en mn ouders.
Ik heb het idee dat ik echt contactgestoord ben want iedereen laat mij na een tijdje vallen ...of ik hun omdat ik me niet op mijn gemak voel bij andere mensen door mijn onzekerheid en omdat ik gewoon nooit iets weet te vertellen. Als ik wel iets vertel denk ik altijd..wat zou hij/zij nu van mij denken? Ik pieker me altijd suf over hoe ik overkom.
Jongens vinden mij meestal een heel mooi meisje maar wel verlegen en afstandelijk.
Ik heb maar één vriendin over en die is zelf ook mooier dan gemiddeld en zij is de enige die me begrijpt omdat ze zelf ook niet zo spontaan is.
Ik wil heel graag spontaan zijn maar ik durf niet..weet niet of iemand tips heeft om socialer te worden?
Het doet me echt pijn van binnen dat ik niet met iedereen spontaan kan praten en relaties kan opbouwen.
De enige relatie die ik heb is die met mijn vriend ( sinds 3 jaar) en met een vriendin. Voor de rest heb ik geen vrienden meer en ik zie buiten het werk om ook alleen maar mijn vriend en mn ouders.
Ik heb het idee dat ik echt contactgestoord ben want iedereen laat mij na een tijdje vallen ...of ik hun omdat ik me niet op mijn gemak voel bij andere mensen door mijn onzekerheid en omdat ik gewoon nooit iets weet te vertellen. Als ik wel iets vertel denk ik altijd..wat zou hij/zij nu van mij denken? Ik pieker me altijd suf over hoe ik overkom.
Jongens vinden mij meestal een heel mooi meisje maar wel verlegen en afstandelijk.
Ik heb maar één vriendin over en die is zelf ook mooier dan gemiddeld en zij is de enige die me begrijpt omdat ze zelf ook niet zo spontaan is.
Ik wil heel graag spontaan zijn maar ik durf niet..weet niet of iemand tips heeft om socialer te worden?
zaterdag 5 februari 2011 om 13:02
quote:Ephemera schreef op 05 februari 2011 @ 12:54:
[...]
Niet capabel? Of minder capabel dan degene met wie hij zich meet?Stel een verlegen iemand moet een presentatie geven. En dit persoon wordt er verlegen van. Dan is er toch geen sprake van concurrentie of macht willen. Ik begrijp echt niet dat men bij een verlegen iemand denkt aan dat een persoon eigenlijk macht wil. Dat is echt de omgekeerde wereld.
[...]
Niet capabel? Of minder capabel dan degene met wie hij zich meet?Stel een verlegen iemand moet een presentatie geven. En dit persoon wordt er verlegen van. Dan is er toch geen sprake van concurrentie of macht willen. Ik begrijp echt niet dat men bij een verlegen iemand denkt aan dat een persoon eigenlijk macht wil. Dat is echt de omgekeerde wereld.
zaterdag 5 februari 2011 om 13:12
quote:sunflower4u schreef op 05 februari 2011 @ 13:02:
[...]
Stel een verlegen iemand moet een presentatie geven. En dit persoon wordt er verlegen van. Dan is er toch geen sprake van concurrentie of macht willen. Ik begrijp echt niet dat men bij een verlegen iemand denkt aan dat een persoon eigenlijk macht wil. Dat is echt de omgekeerde wereld.Wat is dan precies het verlegen zijn in jouw voorbeeld?
[...]
Stel een verlegen iemand moet een presentatie geven. En dit persoon wordt er verlegen van. Dan is er toch geen sprake van concurrentie of macht willen. Ik begrijp echt niet dat men bij een verlegen iemand denkt aan dat een persoon eigenlijk macht wil. Dat is echt de omgekeerde wereld.Wat is dan precies het verlegen zijn in jouw voorbeeld?
zaterdag 5 februari 2011 om 17:59
Ik was vroeger ook best stil. Tot mijn veertiende ongeveer. Ik dacht gewoon veel na zonder dingen uit te spreken. En voordat ik iets zei bedacht ik eerst of het wel nuttig was dat te zeggen, of het niet stom was, etc.
Op een gegeven moment ben ik gewoon meer gaan praten. De zomervakantie was voorbij, een nieuw schooljaar was begonnen en ik wilde niet meer stil en verlegen zijn. Ik heb de knop omgezet, min of meer, en ging minder nadenken voordat ik iets zei (tja of dat nou goed geweest is )
Leraren waren niet zo blij met de verandering maar ik zelf wel.
Probeer iets minder stil te staan bij wat de ander zou kunnen denken als jij iets vertelt. Maak gewoon het verhaal af en trek je niets aan van de reactie die jij denkt te zien.
Op een gegeven moment ben ik gewoon meer gaan praten. De zomervakantie was voorbij, een nieuw schooljaar was begonnen en ik wilde niet meer stil en verlegen zijn. Ik heb de knop omgezet, min of meer, en ging minder nadenken voordat ik iets zei (tja of dat nou goed geweest is )
Leraren waren niet zo blij met de verandering maar ik zelf wel.
Probeer iets minder stil te staan bij wat de ander zou kunnen denken als jij iets vertelt. Maak gewoon het verhaal af en trek je niets aan van de reactie die jij denkt te zien.
zaterdag 5 februari 2011 om 18:06
Volgens mij gaat verlegenheid vooral om onzekerheid over jezelf, over hoe je overkomt bij anderen, of je wel interressant genoeg bent, of leuk overkomt etc etc. Ik heb er zelf enorm veel last van gehad en nu nog steeds (maar wel in iets mindere mate) en bij mij was dat het vooral. Als je tijdens een gesprek niet met de gespreksinhoud bezig bent, maar alleen maar nadenkt over hoe jij zelf overkomt, alsof je continu gefilmd wordt zeg maar.. Op die manier ben je helemaal 'naar binnen gekeerd', en kom je dus al helemaal niet meer goed over, waardoor je dus een soort circel krijgt waarin je vast zit.
Als ik bijvoorbeeld merk dat ik dit te veel aan het doen ben, probeer ik letterlijk 'stop' tegen mezelf te zeggen en gewoon te onstpannen en me meer op de andere persoon te richten. Al is dit echt super moeilijk soms.. Maar als ik bijvoorbeeld terugkijk op een feestje waarop ik maar twee mensen kende, en toch meer dan een uur met onbekenden heb gepraat kan ik wel ongelovelijk trots zijn op mezelf!
Ben benieuwd hoe het nu met TO gaat, als ze uberhaupt nog op dit forum is..
Als ik bijvoorbeeld merk dat ik dit te veel aan het doen ben, probeer ik letterlijk 'stop' tegen mezelf te zeggen en gewoon te onstpannen en me meer op de andere persoon te richten. Al is dit echt super moeilijk soms.. Maar als ik bijvoorbeeld terugkijk op een feestje waarop ik maar twee mensen kende, en toch meer dan een uur met onbekenden heb gepraat kan ik wel ongelovelijk trots zijn op mezelf!
Ben benieuwd hoe het nu met TO gaat, als ze uberhaupt nog op dit forum is..
zaterdag 5 februari 2011 om 18:11
Denk het niet. Het topic is ongeveer 3 jaar oud.
Off-topic: Soms weet ik niet of ik een oud-topic tevoorschijn moet halen (dat wordt op sommige fora niet gewaardeerd) of een nieuw topic moet starten (dat wordt soms ook niet gewaardeerd, omdat je eerst een zoekfunctie moet gebruiken en dan pas een nieuw topic start).
Off-topic: Soms weet ik niet of ik een oud-topic tevoorschijn moet halen (dat wordt op sommige fora niet gewaardeerd) of een nieuw topic moet starten (dat wordt soms ook niet gewaardeerd, omdat je eerst een zoekfunctie moet gebruiken en dan pas een nieuw topic start).
World of Warcraft: Legion
maandag 7 februari 2011 om 09:23
quote:hans66 schreef op 05 februari 2011 @ 17:58:
Het gaat waarschijnlijk niet om macht, maar volgens mij in geringe mate controledwang. In situaties waarin ik nl. verlegen ben, wil ik zoveel mogelijk controle houden, ervoor zorgen dat niks misgaat.Als kind was ik erg verlegen. En nee macht? Dat kwam niet eens in me op. Er zijn kleine kinderen van een jaar of 3 die erg verlegen zijn, maar die willen dus schijnbaar graag macht? (Tegenwoordig ben ik alleen nog in bepaalde situaties verlegen. Bijvoorbeeld bij het geven van een presentatie). Controledwang daar kan ik me al wat meer bij voorstellen bij verlegen mensen.
Het gaat waarschijnlijk niet om macht, maar volgens mij in geringe mate controledwang. In situaties waarin ik nl. verlegen ben, wil ik zoveel mogelijk controle houden, ervoor zorgen dat niks misgaat.Als kind was ik erg verlegen. En nee macht? Dat kwam niet eens in me op. Er zijn kleine kinderen van een jaar of 3 die erg verlegen zijn, maar die willen dus schijnbaar graag macht? (Tegenwoordig ben ik alleen nog in bepaalde situaties verlegen. Bijvoorbeeld bij het geven van een presentatie). Controledwang daar kan ik me al wat meer bij voorstellen bij verlegen mensen.