Psyche
alle pijlers
Hoe wordt je spontaner?
donderdag 28 februari 2008 om 12:06
Ik ben een verlegen, onzeker meisje van 20 jaar. Ik merk dat collega's bijna geen contact met mij krijgen en dat ze me daardoor aan de kant laten liggen.
Het doet me echt pijn van binnen dat ik niet met iedereen spontaan kan praten en relaties kan opbouwen.
De enige relatie die ik heb is die met mijn vriend ( sinds 3 jaar) en met een vriendin. Voor de rest heb ik geen vrienden meer en ik zie buiten het werk om ook alleen maar mijn vriend en mn ouders.
Ik heb het idee dat ik echt contactgestoord ben want iedereen laat mij na een tijdje vallen ...of ik hun omdat ik me niet op mijn gemak voel bij andere mensen door mijn onzekerheid en omdat ik gewoon nooit iets weet te vertellen. Als ik wel iets vertel denk ik altijd..wat zou hij/zij nu van mij denken? Ik pieker me altijd suf over hoe ik overkom.
Jongens vinden mij meestal een heel mooi meisje maar wel verlegen en afstandelijk.
Ik heb maar één vriendin over en die is zelf ook mooier dan gemiddeld en zij is de enige die me begrijpt omdat ze zelf ook niet zo spontaan is.
Ik wil heel graag spontaan zijn maar ik durf niet..weet niet of iemand tips heeft om socialer te worden?
Het doet me echt pijn van binnen dat ik niet met iedereen spontaan kan praten en relaties kan opbouwen.
De enige relatie die ik heb is die met mijn vriend ( sinds 3 jaar) en met een vriendin. Voor de rest heb ik geen vrienden meer en ik zie buiten het werk om ook alleen maar mijn vriend en mn ouders.
Ik heb het idee dat ik echt contactgestoord ben want iedereen laat mij na een tijdje vallen ...of ik hun omdat ik me niet op mijn gemak voel bij andere mensen door mijn onzekerheid en omdat ik gewoon nooit iets weet te vertellen. Als ik wel iets vertel denk ik altijd..wat zou hij/zij nu van mij denken? Ik pieker me altijd suf over hoe ik overkom.
Jongens vinden mij meestal een heel mooi meisje maar wel verlegen en afstandelijk.
Ik heb maar één vriendin over en die is zelf ook mooier dan gemiddeld en zij is de enige die me begrijpt omdat ze zelf ook niet zo spontaan is.
Ik wil heel graag spontaan zijn maar ik durf niet..weet niet of iemand tips heeft om socialer te worden?
donderdag 28 februari 2008 om 12:10
Cherry, je zegt dat mensen jou na een tijdje laten vallen.
Dat betekent dat mensen in eerste instantie wel het contact met je zijn aangegaan, maar na verloop van tijd het contact niet meer voortzetten.
Je hoeft niet altijd spontaan met mensen te kunnen praten om een goede vriendschap op te bouwen. Maar je zult wel energie en tijd moeten steken in vriendschappen en relaties.
Stuur af en toe een kaartje, bel iemand op als iemand een belangrijke of vervelende dag heeft. Neem zelf initiatief om iemand uit te nodigen ofzo.
Ik steek zelf altijd veel energie in mijn vriendschappen, maar als ik na verloop van tijd merk dat eigenlijk al het initiatief bij mij vandaan komt, dan laat ik op een gegeven moment ook het contact verwateren.
Wat doe je zelf om contacten te onderhouden?
Dat betekent dat mensen in eerste instantie wel het contact met je zijn aangegaan, maar na verloop van tijd het contact niet meer voortzetten.
Je hoeft niet altijd spontaan met mensen te kunnen praten om een goede vriendschap op te bouwen. Maar je zult wel energie en tijd moeten steken in vriendschappen en relaties.
Stuur af en toe een kaartje, bel iemand op als iemand een belangrijke of vervelende dag heeft. Neem zelf initiatief om iemand uit te nodigen ofzo.
Ik steek zelf altijd veel energie in mijn vriendschappen, maar als ik na verloop van tijd merk dat eigenlijk al het initiatief bij mij vandaan komt, dan laat ik op een gegeven moment ook het contact verwateren.
Wat doe je zelf om contacten te onderhouden?
donderdag 28 februari 2008 om 12:17
Kijk je wel eens naar de gezichten van mensen als je iets vertelt? Zo nee, let eens wat beter op de reacties van mensen als je een verhaal vertelt. Vaak als mensen bang zijn om wat anderen van hun verhalen vinden, kijken ze weg van die mensen en zien de reacties zo niet.
Durf die confrontatie eens aan te gaan en zie dat mensen waarschijnlijk gewoon geinteresseerd naar je kijken, of glimlachen, of zelfs gaan lachen als je iets grappigs vertelt. Dat zal je namelijk sterken in je zelfvertrouwen en het de volgende keer makkelijker te maken om een verhaal te vertellen. Simpel trucje maar het werkt wel vaak.
Als je er echt problemen mee hebt, dan zou je eens met een gedragstherapeut kunnen gaan praten, zij zijn erin gespecialiseerd.
Durf die confrontatie eens aan te gaan en zie dat mensen waarschijnlijk gewoon geinteresseerd naar je kijken, of glimlachen, of zelfs gaan lachen als je iets grappigs vertelt. Dat zal je namelijk sterken in je zelfvertrouwen en het de volgende keer makkelijker te maken om een verhaal te vertellen. Simpel trucje maar het werkt wel vaak.
Als je er echt problemen mee hebt, dan zou je eens met een gedragstherapeut kunnen gaan praten, zij zijn erin gespecialiseerd.
donderdag 28 februari 2008 om 12:21
Ik weet dat een boek niet alles kan oplossen, maar het boek 'hoe maak ik vrienden en goede relaties' van Dale Carnegie geeft een boel praktische tips over hoe je om kan gaan met mensen.
Punten die genoemd worden zijn: Toon oprechte belangstelling in anderen, geef een gemeend compliment en Luisteren en vragen stellen is meer belangrijk dan zelf veel spreken.
Tis een ietsjes ouderwets boek geschreven in de dertiger jaren, maar 't is heus de moeite waard.
Punten die genoemd worden zijn: Toon oprechte belangstelling in anderen, geef een gemeend compliment en Luisteren en vragen stellen is meer belangrijk dan zelf veel spreken.
Tis een ietsjes ouderwets boek geschreven in de dertiger jaren, maar 't is heus de moeite waard.
donderdag 28 februari 2008 om 12:25
Cherry, ik ken je verhaal. Ik ben van mezelf oo kgeen spontaan type. Maar ik heb inmiddels wel gemerkt dat ik daar alleen mezelf mee heb... je kan beter "gemaakt" spontaan zijn dan helemaal niet. Ik moet mezelf er bijv. echt aan herinneren om mensen te bellen (ben trouwens meer van de sms) en mensen uit te nodigen om te komen eten.
Maar wat betreft nieuwe contacten: ik maak niet snel contact en dat vind ik echt ontzetten jammer. Ik ben daarin gewoon niet spontaan, weet niet wat ik moet zeggen. Als iemand contact met mij maakt, gaat het al een stukje makkelijker.
Maar inderdaad, ook al is het tegen je natuur in: stuur eens een kaartje naar iemand, een smsje met de simpele vraag hoe het gaat, of nodig eens iemand (of meerdere mensen, houdt de gesprekken vaak makkelijker op gang) om bij je te komen eten. Of organiseer een feestje en nodig de vrienden van je vriend uit, en probeer daar wat meer mee in contact te komen. Ik heb ook een paar goede vrienden gekregen door mn vriend.
Maar wat betreft nieuwe contacten: ik maak niet snel contact en dat vind ik echt ontzetten jammer. Ik ben daarin gewoon niet spontaan, weet niet wat ik moet zeggen. Als iemand contact met mij maakt, gaat het al een stukje makkelijker.
Maar inderdaad, ook al is het tegen je natuur in: stuur eens een kaartje naar iemand, een smsje met de simpele vraag hoe het gaat, of nodig eens iemand (of meerdere mensen, houdt de gesprekken vaak makkelijker op gang) om bij je te komen eten. Of organiseer een feestje en nodig de vrienden van je vriend uit, en probeer daar wat meer mee in contact te komen. Ik heb ook een paar goede vrienden gekregen door mn vriend.
donderdag 28 februari 2008 om 12:31
Rievje, ik heb trouwens ook wel eens momenten dat ik eigenlijk ff geen zin heb om iemand te bellen of om een kaartje te sturen of het gewoon vergeet. Maar als ik het dan vanuit mijn standpunt bekijk, dan vind ik het altijd zo ontzettend leuk als mensen interesse in "mij" tonen en ik word altijd helemaal blij als ik een leuk kaartje van iemand krijg. "Gemaakt" spontaan of niet, iemand neemt toch maar mooi de moeite voor me! En in mijn ogen moeten die dingen over en weer gaan..
donderdag 28 februari 2008 om 12:32
quote:yoyo2 schreef op 28 februari 2008 @ 12:28:
Goh "Rievje", dat had ik nou echt niet achter jou gezocht!
Integendeel zelfs!
Tja Yoyo digitaal is het allemaal wat anders dan IRL
Nou, ik heb het voornamelijk met nieuwe contacten maken hoor, daar ben ik echt een mietje in. Als ik iemand eenmaal goed ken en een vriendschap heb, ben ik haaaasstikke leuk en gezellig. En ook best een beetje spontaan.
Goh "Rievje", dat had ik nou echt niet achter jou gezocht!
Integendeel zelfs!
Tja Yoyo digitaal is het allemaal wat anders dan IRL
Nou, ik heb het voornamelijk met nieuwe contacten maken hoor, daar ben ik echt een mietje in. Als ik iemand eenmaal goed ken en een vriendschap heb, ben ik haaaasstikke leuk en gezellig. En ook best een beetje spontaan.
donderdag 28 februari 2008 om 12:33
Hi Cherry,
Ik herken veel in je berichtje. Een paar jaar geleden was ik ook zo. Het is heel moeilijk maar je moet zoals de anderen hier zeggen wel energie blijven steken in relaties met andere mensen. Goede relaties kosten onderhoud en tijd.
Begin met gewoon iedereen op kantoor bijvoorbeeld gedag te zeggen. Maak hier en daar gewoon een praatje, desnoods over het weer, het nieuwe beleid en de rest gaat vanzelf wel. Bel vrienden op of e-mail ze gewoon hoe het me ze gaat en hoe het met jou gaat. Probeer nieuwe vrienden te maken. Het VIva forum heeft bij het prikbord bij contact veel oproepjes... Heel leuk, deze mensen ken je niet maar je kunt wel met een schone lei beginnen zeg maar. Probeer gewoon af en toe ook dingen te vertellen en laat de mensen blijken dat je ze hebt gehoord! En kom er later op terug! zet het desnoods in je agenda dat iemand een sollicitatie heeft of naar de dokter is geweest. Heb je gelijk iets om over te praten als je ze belt!
Nou succes!
Ik herken veel in je berichtje. Een paar jaar geleden was ik ook zo. Het is heel moeilijk maar je moet zoals de anderen hier zeggen wel energie blijven steken in relaties met andere mensen. Goede relaties kosten onderhoud en tijd.
Begin met gewoon iedereen op kantoor bijvoorbeeld gedag te zeggen. Maak hier en daar gewoon een praatje, desnoods over het weer, het nieuwe beleid en de rest gaat vanzelf wel. Bel vrienden op of e-mail ze gewoon hoe het me ze gaat en hoe het met jou gaat. Probeer nieuwe vrienden te maken. Het VIva forum heeft bij het prikbord bij contact veel oproepjes... Heel leuk, deze mensen ken je niet maar je kunt wel met een schone lei beginnen zeg maar. Probeer gewoon af en toe ook dingen te vertellen en laat de mensen blijken dat je ze hebt gehoord! En kom er later op terug! zet het desnoods in je agenda dat iemand een sollicitatie heeft of naar de dokter is geweest. Heb je gelijk iets om over te praten als je ze belt!
Nou succes!
Creativiteit kent geen grenzen
donderdag 28 februari 2008 om 12:33
Klopt Yoyo, kaartjes en smsjes ben ik ook veel attenter in geworden. Heb een jaar aan de andere kant van de wereld gewoond, en toen merkte ik pas echt hoe ontzeeettend fijn het is om wat van anderen te horen. Sindsdien ben ik best wel van de kaartjes en smsjes. Bellen doe ik een stúk minder, daar moet ik mezelf soms gewoon echt toe zetten....
donderdag 28 februari 2008 om 12:35
quote:revival schreef op 28 februari 2008 @ 12:32:
Nou, ik heb het voornamelijk met nieuwe contacten maken hoor, daar ben ik echt een mietje in. Als ik iemand eenmaal goed ken en een vriendschap heb, ben ik haaaasstikke leuk en gezellig. En ook best een beetje spontaan.
Dat klinkt allemaal hardstikke gezellig hoor
En trouwens er zijn zoveel mensen die nieuwe contacten maken eng vinden, daar ben je echt geen uitzondering in.
Nou, ik heb het voornamelijk met nieuwe contacten maken hoor, daar ben ik echt een mietje in. Als ik iemand eenmaal goed ken en een vriendschap heb, ben ik haaaasstikke leuk en gezellig. En ook best een beetje spontaan.
Dat klinkt allemaal hardstikke gezellig hoor
En trouwens er zijn zoveel mensen die nieuwe contacten maken eng vinden, daar ben je echt geen uitzondering in.
donderdag 28 februari 2008 om 12:36
Hier t zelfde hoor Revive.
Nieuwe contacten vind ik soms lastig, ben dan altijd bang dat mensen me niet leuk of grappig genoeg vinden, terwijl ik bij mensen die ik ken de hele dag praat en praat en praat.
Heb er de laatste jaren wel minder last van dan voorheen, komt misschien ook omdat ik ouder word en het zelfvertrouwen meer gegroeid is.Er vallen met ouder worden ook andere onzekerheden weg vind ik, zoals dat je het minder belangrijk gaat vinden wat anderen van je denken, je je minder druk maakt over je uiterlijk en wat anderen daar van vinden, vooroordelen van anderen en dergelijke.
Nieuwe contacten vind ik soms lastig, ben dan altijd bang dat mensen me niet leuk of grappig genoeg vinden, terwijl ik bij mensen die ik ken de hele dag praat en praat en praat.
Heb er de laatste jaren wel minder last van dan voorheen, komt misschien ook omdat ik ouder word en het zelfvertrouwen meer gegroeid is.Er vallen met ouder worden ook andere onzekerheden weg vind ik, zoals dat je het minder belangrijk gaat vinden wat anderen van je denken, je je minder druk maakt over je uiterlijk en wat anderen daar van vinden, vooroordelen van anderen en dergelijke.
donderdag 28 februari 2008 om 13:00
donderdag 28 februari 2008 om 13:56
Probeer te stoppen met het denken wat andere mensen wel van je zullen denken. Dit maakt je onzeker en hierdoor gaan gesprekken nog moeilijker. Ik heb dit zelf ook gehad.
Wat bij mij geholpen heeft een dagboek bijhouden waarin ik mijn gedachten op schreef.
Ik kon vroeger hele gesprekken in mijn hoofd voeren, voordat ik überhaupt met iemand gesproken had. Na het gesprek analyseerde ik alles wat er gezegd was, wat mij steeds onzekerder maakte. Op een gegeven moment had ik dit in de gaten, ik zei dan letterlijk "stop!" tegen mezelf. Als die persoon mij niet aardig of leuk vond, wat geeft dat, dan maar niet. Je kunt niet in iemands hoofd kijken, zeer waarschijnlijk denken de mensen positiever over je dan je zelf denkt.
Toon interesse in de ander, stel vragen en laat ze praten. Voordeel is dan hoef je zelf ook niet zoveel te zeggen
Vertel eens iets over wat je gedaan hebt, en ga dan niet bedenken wat ze daar wel niet over zullen denken.
Ga situaties waarin je nieuwe mensen tegenkomt ook niet uit de weg. Ik heb deze situaties bewust opgezocht. Ik heb verschillende cursussen gedaan (schilderen, fotografie, pottenbakken, etc). Ik heb hier verder geen vrienden aan overgehouden, maar wel gemerkt dat het steeds makkelijker is om een praatje met iemand te maken.
Accepteer ook van jezelf dat je niet zo'n prater bent. Ik ben nog steeds vrij rustig. Ik werd laatst omschreven als bedachtzaam, dat vond ik wel een mooie omschrijving. Ik denk na voordat ik iets zeg, ik flap er niet van alles uit.
Hopelijk heb je wat aan deze tips.
Wat bij mij geholpen heeft een dagboek bijhouden waarin ik mijn gedachten op schreef.
Ik kon vroeger hele gesprekken in mijn hoofd voeren, voordat ik überhaupt met iemand gesproken had. Na het gesprek analyseerde ik alles wat er gezegd was, wat mij steeds onzekerder maakte. Op een gegeven moment had ik dit in de gaten, ik zei dan letterlijk "stop!" tegen mezelf. Als die persoon mij niet aardig of leuk vond, wat geeft dat, dan maar niet. Je kunt niet in iemands hoofd kijken, zeer waarschijnlijk denken de mensen positiever over je dan je zelf denkt.
Toon interesse in de ander, stel vragen en laat ze praten. Voordeel is dan hoef je zelf ook niet zoveel te zeggen
Vertel eens iets over wat je gedaan hebt, en ga dan niet bedenken wat ze daar wel niet over zullen denken. Ga situaties waarin je nieuwe mensen tegenkomt ook niet uit de weg. Ik heb deze situaties bewust opgezocht. Ik heb verschillende cursussen gedaan (schilderen, fotografie, pottenbakken, etc). Ik heb hier verder geen vrienden aan overgehouden, maar wel gemerkt dat het steeds makkelijker is om een praatje met iemand te maken.
Accepteer ook van jezelf dat je niet zo'n prater bent. Ik ben nog steeds vrij rustig. Ik werd laatst omschreven als bedachtzaam, dat vond ik wel een mooie omschrijving. Ik denk na voordat ik iets zeg, ik flap er niet van alles uit.
Hopelijk heb je wat aan deze tips.
Wie dan leeft, wiedan zorgt
zaterdag 5 februari 2011 om 09:47
Verlegenheid wordt vaak als een charmante eigenschap gezien, maar dat is het helemaal niet.
Verlegenheid heeft, zoals je zelf ook zegt, alles te maken met angst hoe je overkomt bij anderen. Het draait allemaal om zelfbehoud. De drang tot zelfbehoud is heel gezond, maar alleen als er een echte noodzaak toe is. Extreembang zijn voor kwetsuren impliceert dat je anderen niet vertrouwt en dat je jezelf belangrijker vindt dan anderen. Er 'mag' namelijk niets met jou gebeuren, je bent immers een soort heel kostbaar en fragiel kunstwerk waar geen smetje op mag komen of een stootje tegenaan mag worden gegeven, want dan daalt de waarde. Je zet jezelf dus eigenlijk achter de muren van een museum, en hoopt dan maar dat anderen de moeite nemen om bij jou, in JOUW museum, naar je te komen kijken. En te blijven komen kijken. Zonder dat jij ooit JOUW museum verlaat. Dat is nogal hoogmoedig. En daarom is extreme verlegenheid een onaantrekkelijke eigenschap.
Verlegenheid heeft, zoals je zelf ook zegt, alles te maken met angst hoe je overkomt bij anderen. Het draait allemaal om zelfbehoud. De drang tot zelfbehoud is heel gezond, maar alleen als er een echte noodzaak toe is. Extreembang zijn voor kwetsuren impliceert dat je anderen niet vertrouwt en dat je jezelf belangrijker vindt dan anderen. Er 'mag' namelijk niets met jou gebeuren, je bent immers een soort heel kostbaar en fragiel kunstwerk waar geen smetje op mag komen of een stootje tegenaan mag worden gegeven, want dan daalt de waarde. Je zet jezelf dus eigenlijk achter de muren van een museum, en hoopt dan maar dat anderen de moeite nemen om bij jou, in JOUW museum, naar je te komen kijken. En te blijven komen kijken. Zonder dat jij ooit JOUW museum verlaat. Dat is nogal hoogmoedig. En daarom is extreme verlegenheid een onaantrekkelijke eigenschap.
zaterdag 5 februari 2011 om 09:50
quote:Frankie33 schreef op 05 februari 2011 @ 09:47:
Verlegenheid wordt vaak als een charmante eigenschap gezien, maar dat is het helemaal niet.
Verlegenheid heeft, zoals je zelf ook zegt, alles te maken met angst hoe je overkomt bij anderen. Het draait allemaal om zelfbehoud. De drang tot zelfbehoud is heel gezond, maar alleen als er een echte noodzaak toe is. Extreembang zijn voor kwetsuren impliceert dat je anderen niet vertrouwt en dat je jezelf belangrijker vindt dan anderen. Er 'mag' namelijk niets met jou gebeuren, je bent immers een soort heel kostbaar en fragiel kunstwerk waar geen smetje op mag komen of een stootje tegenaan mag worden gegeven, want dan daalt de waarde. Je zet jezelf dus eigenlijk achter de muren van een museum, en hoopt dan maar dat anderen de moeite nemen om bij jou, in JOUW museum, naar je te komen kijken. En te blijven komen kijken. Zonder dat jij ooit JOUW museum verlaat. Dat is nogal hoogmoedig. En daarom is extreme verlegenheid een onaantrekkelijke eigenschap.Goh, wat een opbouwende reactie. Ik denk echt dat mensen die verlegen zijn nu een stuk spontaner worden
Verlegenheid wordt vaak als een charmante eigenschap gezien, maar dat is het helemaal niet.
Verlegenheid heeft, zoals je zelf ook zegt, alles te maken met angst hoe je overkomt bij anderen. Het draait allemaal om zelfbehoud. De drang tot zelfbehoud is heel gezond, maar alleen als er een echte noodzaak toe is. Extreembang zijn voor kwetsuren impliceert dat je anderen niet vertrouwt en dat je jezelf belangrijker vindt dan anderen. Er 'mag' namelijk niets met jou gebeuren, je bent immers een soort heel kostbaar en fragiel kunstwerk waar geen smetje op mag komen of een stootje tegenaan mag worden gegeven, want dan daalt de waarde. Je zet jezelf dus eigenlijk achter de muren van een museum, en hoopt dan maar dat anderen de moeite nemen om bij jou, in JOUW museum, naar je te komen kijken. En te blijven komen kijken. Zonder dat jij ooit JOUW museum verlaat. Dat is nogal hoogmoedig. En daarom is extreme verlegenheid een onaantrekkelijke eigenschap.Goh, wat een opbouwende reactie. Ik denk echt dat mensen die verlegen zijn nu een stuk spontaner worden
zaterdag 5 februari 2011 om 10:23
Er zit wel wat in, wat Frankie zegt. Ik ben in sommige situaties verlegen, maar in andere situaties ben ik erg zelfverzekerd. Verlegen ben ik in situaties die mij vroeger kwetsten toen ik niet verlegen was. Dus is het inderdaad een soort zelfbehoud. Ik ben niet verlegen in situaties waar ik vroeger geen vervelende ervaringen me had. Ik denk dat er voor verlegenheid een aanleiding is, of dat het aangeleerd gedrag is.
Soms kan ik niet goed het verschil zien tussen verlegenheid bij anderen en introversie hoewel daartussen wel verschil is. Bij introversie heeft de ander volgens mij geen behoefte aan contact, en ervaart dat niet als een gemis. Er is geen sprake van een soort angst, terwijl dat bij verlegenheid wel zo is.
Soms kan ik niet goed het verschil zien tussen verlegenheid bij anderen en introversie hoewel daartussen wel verschil is. Bij introversie heeft de ander volgens mij geen behoefte aan contact, en ervaart dat niet als een gemis. Er is geen sprake van een soort angst, terwijl dat bij verlegenheid wel zo is.
World of Warcraft: Legion
zaterdag 5 februari 2011 om 10:54
quote:Frankie33 schreef op 05 februari 2011 @ 09:47:
Verlegenheid wordt vaak als een charmante eigenschap gezien, maar dat is het helemaal niet.
Verlegenheid heeft, zoals je zelf ook zegt, alles te maken met angst hoe je overkomt bij anderen. Het draait allemaal om zelfbehoud. De drang tot zelfbehoud is heel gezond, maar alleen als er een echte noodzaak toe is. Extreembang zijn voor kwetsuren impliceert dat je anderen niet vertrouwt en dat je jezelf belangrijker vindt dan anderen. Er 'mag' namelijk niets met jou gebeuren, je bent immers een soort heel kostbaar en fragiel kunstwerk waar geen smetje op mag komen of een stootje tegenaan mag worden gegeven, want dan daalt de waarde. Je zet jezelf dus eigenlijk achter de muren van een museum, en hoopt dan maar dat anderen de moeite nemen om bij jou, in JOUW museum, naar je te komen kijken. En te blijven komen kijken. Zonder dat jij ooit JOUW museum verlaat. Dat is nogal hoogmoedig. En daarom is extreme verlegenheid een onaantrekkelijke eigenschap.Tot het vetgedrukte gedeelte ben ik het met je eens. Daarna niet meer. Zelf denk ik dat een verlegen iemand de ander niet vertrouwd omdat hij/ zij denkt dat de ander "sterker" is. Verbaal (met woorden) en de verlegene hier niet altijd mee om weet te gaan. Omdat hij/ zij in denkt hier minder sterk in te zijn. Dit komt niet omdat de verlegene zich belangrijker voelt maar juist vaak minder dan de ander. (misschien door negatieve ervaringen uit het verleden waarbij een verlegen iemand misschien bang is dat het weer gebeurt)
Verlegenheid wordt vaak als een charmante eigenschap gezien, maar dat is het helemaal niet.
Verlegenheid heeft, zoals je zelf ook zegt, alles te maken met angst hoe je overkomt bij anderen. Het draait allemaal om zelfbehoud. De drang tot zelfbehoud is heel gezond, maar alleen als er een echte noodzaak toe is. Extreembang zijn voor kwetsuren impliceert dat je anderen niet vertrouwt en dat je jezelf belangrijker vindt dan anderen. Er 'mag' namelijk niets met jou gebeuren, je bent immers een soort heel kostbaar en fragiel kunstwerk waar geen smetje op mag komen of een stootje tegenaan mag worden gegeven, want dan daalt de waarde. Je zet jezelf dus eigenlijk achter de muren van een museum, en hoopt dan maar dat anderen de moeite nemen om bij jou, in JOUW museum, naar je te komen kijken. En te blijven komen kijken. Zonder dat jij ooit JOUW museum verlaat. Dat is nogal hoogmoedig. En daarom is extreme verlegenheid een onaantrekkelijke eigenschap.Tot het vetgedrukte gedeelte ben ik het met je eens. Daarna niet meer. Zelf denk ik dat een verlegen iemand de ander niet vertrouwd omdat hij/ zij denkt dat de ander "sterker" is. Verbaal (met woorden) en de verlegene hier niet altijd mee om weet te gaan. Omdat hij/ zij in denkt hier minder sterk in te zijn. Dit komt niet omdat de verlegene zich belangrijker voelt maar juist vaak minder dan de ander. (misschien door negatieve ervaringen uit het verleden waarbij een verlegen iemand misschien bang is dat het weer gebeurt)
zaterdag 5 februari 2011 om 12:33
Als de ander verbaal sterker is en hij zou een verlegen persoon daarmee willen kwetsen, dan zegt dat meer over die ander dan over de verlegene. En dus hoeft die laatste zich geen zorgen te maken. Iedereen is vrij in het omgaan met wie hij wil, althans buiten gedwongen afhankelijkheid zoals op veel werkvloeren, en als een ander jou moedwillig kwetst dan praat je voortaan gewoon met aardiger mensen.
Als iemand weliswaar verbaal sterker is, maar geen intentie heeft om daarmee een ander zich minder te laten voelen, dan ligt het helemaal aan de verlegen persoon. Tegen anderen opkijken is net zo stupide als op anderen neerkijken. Het heeft allemaal te maken met hierarchisch denken. En wie hierarchisch denkt, verlangt nooit naar een ondergeschikte positie, ook al heeft hij die wel of vindt hij dat hij die wel heeft. Een hierarchisch denkend persoon verlangt altijd naar macht. Dat geldt net zo goed voor een persoon die verlegen is doordat 'ie naar anderen opkijkt als voor een hoogmoedige die op anderen neerkijkt.
Kortom: no mercy voor verlegenheid. Wel voor de persoon, want een persoon is niet zijn of haar verlegenheid. Verlegenheid is alleen maar een slechte eigenschap, zoals er zo veel slechte eigenschappen zijn.
Als iemand weliswaar verbaal sterker is, maar geen intentie heeft om daarmee een ander zich minder te laten voelen, dan ligt het helemaal aan de verlegen persoon. Tegen anderen opkijken is net zo stupide als op anderen neerkijken. Het heeft allemaal te maken met hierarchisch denken. En wie hierarchisch denkt, verlangt nooit naar een ondergeschikte positie, ook al heeft hij die wel of vindt hij dat hij die wel heeft. Een hierarchisch denkend persoon verlangt altijd naar macht. Dat geldt net zo goed voor een persoon die verlegen is doordat 'ie naar anderen opkijkt als voor een hoogmoedige die op anderen neerkijkt.
Kortom: no mercy voor verlegenheid. Wel voor de persoon, want een persoon is niet zijn of haar verlegenheid. Verlegenheid is alleen maar een slechte eigenschap, zoals er zo veel slechte eigenschappen zijn.
zaterdag 5 februari 2011 om 12:47
Frankie; je beschrijft het een beetje alsof een verlegene in hokjes denkt of hierarchisch denkt of macht wil. Dit is volgens mij niet het geval. Ik denkt dat de verlegene zich in het algemeen niet capabel voelt in bepaalde situaties. Misschien dat een verlegen persoon in een een paar seconden een bepaalde situatie al weet te scannen en dit associeert met ervaringen uit het verleden en dan misschien al in de vlucht houding schiet. Terwijl hij misschien nog niet eens een woord gewisseld heeft met andere mensen. Dus het zegt inderdaad niets over andere mensen of hun intenties daar heb je gelijk in.
zaterdag 5 februari 2011 om 12:54
quote:sunflower4u schreef op 05 februari 2011 @ 12:47:
Frankie; je beschrijft het een beetje alsof een verlegene in hokjes denkt of hierarchisch denkt of macht wil. Dit is volgens mij niet het geval. Ik denkt dat de verlegene zich in het algemeen niet capabel voelt in bepaalde situaties.[...]Niet capabel? Of minder capabel dan degene met wie hij zich meet?
Frankie; je beschrijft het een beetje alsof een verlegene in hokjes denkt of hierarchisch denkt of macht wil. Dit is volgens mij niet het geval. Ik denkt dat de verlegene zich in het algemeen niet capabel voelt in bepaalde situaties.[...]Niet capabel? Of minder capabel dan degene met wie hij zich meet?
