Psyche
alle pijlers
Ik ben zo bang... deel 5
zaterdag 31 juli 2010 om 10:15
Deel 5 alweer.... en het leven blijft een achtbaan.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar. En van honden houden is een vereiste
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 4: Ik ben zo bang... deel 4
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar. En van honden houden is een vereiste
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 4: Ik ben zo bang... deel 4
vrijdag 8 oktober 2010 om 13:25
Nou Zoebie, ik loop ook in makkelijke leggings nu! Dus Jan had gelijk hoor, je kunt niks anders aan dan makkelijke broeken
Hier is het heerlijk zonnig en warm, ik ga zo warm ingepakt in de tuin zitten. Toch even wat zon meepikken.
Ben nog steeds misselijker dan ik vanmorgen dacht; begin nu ook veel af te vallen. Ik hoop maar dat het door de chemo komt.
Norre, lieve Norre, hou je taai en hou contact!
Ik ben er en ik weet zeker nog veel meer mensen.
Hier is het heerlijk zonnig en warm, ik ga zo warm ingepakt in de tuin zitten. Toch even wat zon meepikken.
Ben nog steeds misselijker dan ik vanmorgen dacht; begin nu ook veel af te vallen. Ik hoop maar dat het door de chemo komt.
Norre, lieve Norre, hou je taai en hou contact!
Ik ben er en ik weet zeker nog veel meer mensen.
vrijdag 8 oktober 2010 om 13:51
Lieverd van mij krijg je met alle liefde nog wel wat buikvet zodat in ieder geval jou leggins blijven hangen. Mmm Jan in een legging. Nee dan maar een joggingbroek. Nor en Leo even een knuffel vanaf mijn (nog steeds geen I)Phone. Volgende week is mij beloofd. Hopelijk heb ik dan ook weer internet. Wat ben je dan onthand zeg. Ik was juli vergeten te betalen. En ik wordt pas aangesloten als dat is voldaan. Nou ja maandag is payday. Dan heb ik weer voorraad.
vrijdag 8 oktober 2010 om 14:05
Ook van mij kun je met liefde zo een kilo of 15 krijgen hoor!
Maar even alle gekheid op een stokje, dat is natuurlijk wel mooi r*k. Want hoe meer kilo's jij verliest, hoe minder weerstand je hebt en hoe harder je door alle eventueel nog aanwezige reserves gaat. Wel lekker dat je vandaag even van het zonnetje kunt genieten. Heb je het met deze chemo net zo koud al een tijdje terug, dat je alleen maar heel dik ingepakt een beetje op temperatuur bleef?
Hier probeert de zon heel voorzichtig door te komen, de temperatuur is in ieder geval goed. Toen ik net in de tuin even wat afgevallen bladeren en druiven aan het vegen was en ondertussen ook wat onkruid weg heb getrokken, liep het zweet me aardig over de rug. Ja, tuinieren is wel bezig zijn, maar maakt het hoofd ook lekker leeg. Is wel een beetje nodig, de kriebels zijn aan het toeslaan en het kost me moeite om overzicht te houden wanneer nou wat gedaan moet worden. Nog 2 weken en 2 dagen and counting..., dan is de grote verhuizerij,
Morgen gaan er iig alweer een paar grote items naar een andere eigenaar: wasmachine en kookplaat. Verder staat er een enorme berg klaar voor de kringloop en volgend weekend komt een deel van de duitse tak van de familie, om met bed weer te vertrekken.
Hoe fijn ik het ook vind om bij Sjurman te wonen, af en toe ben ik het uitzoeken, inpakken en weggooien zó zat! En kan ik ineens ook heel verdrietig worden om het weggaan uit mijn oude huisje. Ergens onzin natuurlijk, ik ben er al een paar maanden weg, maar het wordt nu zo...definitief...
Vandaar dus dat ik vandaag de boel de boel een beetje laat en me bezig hou met onkruid trekken enzo. En met het bedenken wat ik vanavond voor mosselgerecht ik op tafel ga zetten. Iemand nog lekkere ideeën?
Maar even alle gekheid op een stokje, dat is natuurlijk wel mooi r*k. Want hoe meer kilo's jij verliest, hoe minder weerstand je hebt en hoe harder je door alle eventueel nog aanwezige reserves gaat. Wel lekker dat je vandaag even van het zonnetje kunt genieten. Heb je het met deze chemo net zo koud al een tijdje terug, dat je alleen maar heel dik ingepakt een beetje op temperatuur bleef?
Hier probeert de zon heel voorzichtig door te komen, de temperatuur is in ieder geval goed. Toen ik net in de tuin even wat afgevallen bladeren en druiven aan het vegen was en ondertussen ook wat onkruid weg heb getrokken, liep het zweet me aardig over de rug. Ja, tuinieren is wel bezig zijn, maar maakt het hoofd ook lekker leeg. Is wel een beetje nodig, de kriebels zijn aan het toeslaan en het kost me moeite om overzicht te houden wanneer nou wat gedaan moet worden. Nog 2 weken en 2 dagen and counting..., dan is de grote verhuizerij,
Morgen gaan er iig alweer een paar grote items naar een andere eigenaar: wasmachine en kookplaat. Verder staat er een enorme berg klaar voor de kringloop en volgend weekend komt een deel van de duitse tak van de familie, om met bed weer te vertrekken.
Hoe fijn ik het ook vind om bij Sjurman te wonen, af en toe ben ik het uitzoeken, inpakken en weggooien zó zat! En kan ik ineens ook heel verdrietig worden om het weggaan uit mijn oude huisje. Ergens onzin natuurlijk, ik ben er al een paar maanden weg, maar het wordt nu zo...definitief...
Vandaar dus dat ik vandaag de boel de boel een beetje laat en me bezig hou met onkruid trekken enzo. En met het bedenken wat ik vanavond voor mosselgerecht ik op tafel ga zetten. Iemand nog lekkere ideeën?
vrijdag 8 oktober 2010 om 14:28
Sjur, ik heb het niet zozeer koud, maar ik moét me wel inpakken, anders verkramp ik totaal, van dat platine-spul.
Wat betreft je verhuizing: ik denk écht dat het ook een opluchting voor je is als het eenmaal af en klaar is.
Dat je het uitzoeken en inpakken zo zat begint te worden komt ook door het feit dat het zich zo lang voortsleept.
Aan de ene kant fijn om er langzaam aan te wennen, aan de andere kant is het ook heel prettig als je je volledig op de nieuwe situatie kunt richten.
Dus gelukkig nog maar 16 dagen!!
Wat betreft je verhuizing: ik denk écht dat het ook een opluchting voor je is als het eenmaal af en klaar is.
Dat je het uitzoeken en inpakken zo zat begint te worden komt ook door het feit dat het zich zo lang voortsleept.
Aan de ene kant fijn om er langzaam aan te wennen, aan de andere kant is het ook heel prettig als je je volledig op de nieuwe situatie kunt richten.
Dus gelukkig nog maar 16 dagen!!
vrijdag 8 oktober 2010 om 14:48
Dat ik zo uitgebreid de tijd heb is niet zozeer alleen handig voor het wennen, als wel voor de energieverdeling. Na een paar uurtjes inpakken en opruimen is de koek gewoon op. Dus is het handiger dat ik vaker een beetje doe dan in ene de hele bups. En toch is het af en toe een beetje nu aan het tegenwerken. Maar geeft niet, die 16 dagen kom ik wel door en dan komt er weer rust in de tent!
Wat vervelend dat je helemaal verkrampt! Is warm water momenteel prettig voor je? Dan zou je misschien een hand- en/of voetenbad met een lekkere (verwarmende) olie kunnen nemen. Op m'n werk geven we regelmatig voetenbaden met dennenolie aan een meisje dat in- en inkoud is, en ze doet het er erg goed op! En als je zo verkrampt bent, kun je dan aanraking verdragen, of moet alles maar zo ver weg mogelijk zijn? Anders kan Ro je misschien met een warme olie (lavendel?) masseren... Ik zit maar een beetje hardop te denken, wat je eventueel wat verlichting kan geven, ik vind het naar dat je pijn hebt of je je rot voelt!
Wat vervelend dat je helemaal verkrampt! Is warm water momenteel prettig voor je? Dan zou je misschien een hand- en/of voetenbad met een lekkere (verwarmende) olie kunnen nemen. Op m'n werk geven we regelmatig voetenbaden met dennenolie aan een meisje dat in- en inkoud is, en ze doet het er erg goed op! En als je zo verkrampt bent, kun je dan aanraking verdragen, of moet alles maar zo ver weg mogelijk zijn? Anders kan Ro je misschien met een warme olie (lavendel?) masseren... Ik zit maar een beetje hardop te denken, wat je eventueel wat verlichting kan geven, ik vind het naar dat je pijn hebt of je je rot voelt!
vrijdag 8 oktober 2010 om 14:58
Ja, als je qua energie rustig aan moet doen is ruim de tijd hebben voor je verhuizing natuurlijk wél heel fijn!
Ik vind een voetenbadje eigenlijk wel een heel goed idee. Mijn handen zitten steeds in een paar beenwarmers verstopt die ik om mijn armen draag nu, dat gaat redelijk. Maar die voeten...
En een massage durf ik nu nog niet aan, maar zodra ik minder overgevoelig ben zet ik Ro aan het werk
Ik vind een voetenbadje eigenlijk wel een heel goed idee. Mijn handen zitten steeds in een paar beenwarmers verstopt die ik om mijn armen draag nu, dat gaat redelijk. Maar die voeten...
En een massage durf ik nu nog niet aan, maar zodra ik minder overgevoelig ben zet ik Ro aan het werk
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:10
Dat zijn nog eens goede ideeën sjur, O Bo wat erg die kramp, ik kan me voorstellen dat je er gek van wordt, plus die misselijkheid er ook nog eens bij. Het lijkt wel driedubbel zo hard binnen te komen deze keer 't is echt cleaute.
Kun je nog wel iets eten en moet je ook overgeven? of hou je het nog net binnen allemaal? Zure dranken gaan meestal beter dan zoete.
Bah ik ben er naar van als ik eraan denk hoe je je nu voelt...
zodra je weer lekker kunt eten ga je flink inhalen, dat kan jij goed
Kun je nog wel iets eten en moet je ook overgeven? of hou je het nog net binnen allemaal? Zure dranken gaan meestal beter dan zoete.
Bah ik ben er naar van als ik eraan denk hoe je je nu voelt...
zodra je weer lekker kunt eten ga je flink inhalen, dat kan jij goed
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:21
Hier is het weer de hele dag niet mooi geworden, het is bewolkt en grijs en het was zelfs wat frisjes in mijn dunne regenjas.
Wat dat betreft is hier niks uitgekomen van de voorspelde zonnige dag.
Het is een rare wereld inderdaad, voor iedereen is het weer anders, niemand krijgt wat hij graag wil, konden we maar echt ''delen'' in zorgen en geluk. De een wil dunner zijn en de ander dikker, de een vecht voor zijn leven en dan een ander die er gewoon een eind aan maakt, ik ben daar bozig over, dat speelt de hele dag al door mijn hoofd.
Leo ben je weer onder de mensen? trek je het nog/weer? je bent goed bezig heb ik gelezen op het EMJV topic, een voor jou.
Anita is lang niet meer hier geweest, ik hoop dat er niks met haar is inderdaad.
Wat dat betreft is hier niks uitgekomen van de voorspelde zonnige dag.
Het is een rare wereld inderdaad, voor iedereen is het weer anders, niemand krijgt wat hij graag wil, konden we maar echt ''delen'' in zorgen en geluk. De een wil dunner zijn en de ander dikker, de een vecht voor zijn leven en dan een ander die er gewoon een eind aan maakt, ik ben daar bozig over, dat speelt de hele dag al door mijn hoofd.
Leo ben je weer onder de mensen? trek je het nog/weer? je bent goed bezig heb ik gelezen op het EMJV topic, een voor jou.
Anita is lang niet meer hier geweest, ik hoop dat er niks met haar is inderdaad.
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:30
Goedemiddag lieve dames
Bo, wat fijn dat het alweer wat beter gaat. Heb je van die superdikke slofsokken. Die zijn echt heel warm. Zelfgebreid zijn ze nog beter. Ik ken Karbonkel niet maar ga hem eens googlen
Ik ben echt helemaal gek van kinderboeken. Ik heb er al een heleboel. Vooral prenteboeken vind ik geweldig. Die mag ik ook niet meer van mezelf kopen, tot ik kinderen heb
Phoehee, ik mail je vanavond of morgen even via hyves. Je bent lief. Want eigenlijk weet ik stiekem helemaal niet zoveel van het hoe en wat
Ingmah, de ritalin was een test. En het lijkt te werken. Maar het mag niet als je zwanger bent. Misschien tot het erna wel een optie is. Als ik structuur in het leven van mijn kind wil aanbrengen. Wat fijn dat het iets beter gaat op je werk. Hoe is het met het brainstormen over een eventuele beroepsverandering
Sjur, als je eenmaal verhuisd bent is het heerlijk. Ervoor is het stressvol en vaak ook verdrietig. Voordat itsman en ik hier kwamen wonen hebben mijn spullen ruim anderhalf jaar in dozen in mijn ouderlijk huis gestaan. Het enige wat ik had waren kleren en de boeken die ik kocht toen ik bij mijn schoonouders woonde. Wat heb ik me vaak rot gevoeld. En toen ik hier kwam en tussen al mijn oude spulletjes zat was ik gelukkig. Ook al was het een bende, ik was gelukkig
En voor de rest ga ik jullie even knuffelen. Ik was de afgelopen weken erg druk maar dat is nu voorbij. Ik hoop dat dan weer uitgebreid op iedereen kan reageren
Bo, wat fijn dat het alweer wat beter gaat. Heb je van die superdikke slofsokken. Die zijn echt heel warm. Zelfgebreid zijn ze nog beter. Ik ken Karbonkel niet maar ga hem eens googlen
Ik ben echt helemaal gek van kinderboeken. Ik heb er al een heleboel. Vooral prenteboeken vind ik geweldig. Die mag ik ook niet meer van mezelf kopen, tot ik kinderen heb
Phoehee, ik mail je vanavond of morgen even via hyves. Je bent lief. Want eigenlijk weet ik stiekem helemaal niet zoveel van het hoe en wat
Ingmah, de ritalin was een test. En het lijkt te werken. Maar het mag niet als je zwanger bent. Misschien tot het erna wel een optie is. Als ik structuur in het leven van mijn kind wil aanbrengen. Wat fijn dat het iets beter gaat op je werk. Hoe is het met het brainstormen over een eventuele beroepsverandering
Sjur, als je eenmaal verhuisd bent is het heerlijk. Ervoor is het stressvol en vaak ook verdrietig. Voordat itsman en ik hier kwamen wonen hebben mijn spullen ruim anderhalf jaar in dozen in mijn ouderlijk huis gestaan. Het enige wat ik had waren kleren en de boeken die ik kocht toen ik bij mijn schoonouders woonde. Wat heb ik me vaak rot gevoeld. En toen ik hier kwam en tussen al mijn oude spulletjes zat was ik gelukkig. Ook al was het een bende, ik was gelukkig
En voor de rest ga ik jullie even knuffelen. Ik was de afgelopen weken erg druk maar dat is nu voorbij. Ik hoop dat dan weer uitgebreid op iedereen kan reageren
Je moet soms vallen om weer leren op te staan
vrijdag 8 oktober 2010 om 19:22
quote:gelukkeling schreef op 08 oktober 2010 @ 16:21:
Het is een rare wereld inderdaad, voor iedereen is het weer anders, niemand krijgt wat hij graag wil, konden we maar echt ''delen'' in zorgen en geluk. De een wil dunner zijn en de ander dikker, de een vecht voor zijn leven en dan een ander die er gewoon een eind aan maakt, ik ben daar bozig over, dat speelt de hele dag al door mijn hoofd.
Ik ken het gevoel Gelukkeling. En ik denk dat iedereen die mensen kent die heel erg ziek zijn een zekere vorm van bozigheid herkent. Zij kunnen blijven leven en willen niet, terwijl anderen willen leven maar niet kunnen. Heb het zelf heel sterk ervaren toen mijn vader overleed. De vader van schoonzus pleegde niet veel later zelfmoord. Dat maakte me naast verdrietig ook boos.
Maar mensen die voor zelfmoord kiezen kennen niet de "volheid" van het leven zoals de meeste van ons het wel ervaren. Die kennen vaak alleen een uitzichtsloos grauw, een onleefbare werkelijkheid. Ik weet niet wat erger is: nooit echt (met plezier) geleefd hebben en er uiteindelijk een einde aan maken omdat je het niet meer aankunt of wel met plezier en korter leven.
Ik weet wel dat ik wou dat mensen die keuze niet hoefden te maken. Als ik één ding mocht wensen dan was het een genezing van kanker. alle soorten kanker. Ellendige qloteziekte.
Het is een rare wereld inderdaad, voor iedereen is het weer anders, niemand krijgt wat hij graag wil, konden we maar echt ''delen'' in zorgen en geluk. De een wil dunner zijn en de ander dikker, de een vecht voor zijn leven en dan een ander die er gewoon een eind aan maakt, ik ben daar bozig over, dat speelt de hele dag al door mijn hoofd.
Ik ken het gevoel Gelukkeling. En ik denk dat iedereen die mensen kent die heel erg ziek zijn een zekere vorm van bozigheid herkent. Zij kunnen blijven leven en willen niet, terwijl anderen willen leven maar niet kunnen. Heb het zelf heel sterk ervaren toen mijn vader overleed. De vader van schoonzus pleegde niet veel later zelfmoord. Dat maakte me naast verdrietig ook boos.
Maar mensen die voor zelfmoord kiezen kennen niet de "volheid" van het leven zoals de meeste van ons het wel ervaren. Die kennen vaak alleen een uitzichtsloos grauw, een onleefbare werkelijkheid. Ik weet niet wat erger is: nooit echt (met plezier) geleefd hebben en er uiteindelijk een einde aan maken omdat je het niet meer aankunt of wel met plezier en korter leven.
Ik weet wel dat ik wou dat mensen die keuze niet hoefden te maken. Als ik één ding mocht wensen dan was het een genezing van kanker. alle soorten kanker. Ellendige qloteziekte.
vrijdag 8 oktober 2010 om 19:56
Ikbenanoniem, ik heb ze alle drie, de boeken van karbonkel. Vond ze zo leuk als kind! Heel soms herlees ik ze nog wel.
Wat betreft niet meer willen leven versus niet lang meer te leven hébben: het is allebei vreselijk. Geestelijk lijden of fysiek lijden is allebei heel erg en doodgaan aan een ziekte zoals kanker, of doodgaan omdat je je zo rot voelt dat je je eigen leven neemt... er is geen vergelijk mogelijk, behalve dat het allebei heel erg is.
Its, ik heb heeeeele warme sokken, sloffen, en andere gebreide zaken, maar toch blijven ze koud, mijn voeten! Zal wel aan de doorbloeding liggen denk ik.
Ik ga zo een voetenbadje nemen Dat zal in ieder geval wel even helpen denk ik.
Ik hoop dat je even kan uitrusten na die drukke weken!
Gelukkeling, aan het einde van de dag ben ik minder misselijk dus ik heb net gegeten. Maar het is blijkbaar niet genoeg om het gewicht eraan te houden helaas.
Ik ben normaal gesproken echt géén zoetekauw, maar nu heb ik zo'n rare zin in zoet... ik neem zelfs suiker in de thee (en dat vind ik eigenlijk vies, kun je nagaan).
Raar hè, hoe de chemo je smaak echt verandert.
Zoebie, gelukkig hield Jan het bij joggingbroeken en begon hij niet aan leggings Ik krijg dat beeld niet meer uit mijn hoofd, erg grappig
Ik ga zo lekker dus met mijn voeten in een bak warm water voor de TV zitten
En weer vroeg naar bed, ik slaap me suf.
Wat betreft niet meer willen leven versus niet lang meer te leven hébben: het is allebei vreselijk. Geestelijk lijden of fysiek lijden is allebei heel erg en doodgaan aan een ziekte zoals kanker, of doodgaan omdat je je zo rot voelt dat je je eigen leven neemt... er is geen vergelijk mogelijk, behalve dat het allebei heel erg is.
Its, ik heb heeeeele warme sokken, sloffen, en andere gebreide zaken, maar toch blijven ze koud, mijn voeten! Zal wel aan de doorbloeding liggen denk ik.
Ik ga zo een voetenbadje nemen
Dat zal in ieder geval wel even helpen denk ik.Ik hoop dat je even kan uitrusten na die drukke weken!
Gelukkeling, aan het einde van de dag ben ik minder misselijk dus ik heb net gegeten. Maar het is blijkbaar niet genoeg om het gewicht eraan te houden helaas.
Ik ben normaal gesproken echt géén zoetekauw, maar nu heb ik zo'n rare zin in zoet... ik neem zelfs suiker in de thee (en dat vind ik eigenlijk vies, kun je nagaan).
Raar hè, hoe de chemo je smaak echt verandert.
Zoebie, gelukkig hield Jan het bij joggingbroeken en begon hij niet aan leggings Ik krijg dat beeld niet meer uit mijn hoofd, erg grappig
Ik ga zo lekker dus met mijn voeten in een bak warm water voor de TV zitten
En weer vroeg naar bed, ik slaap me suf.
vrijdag 8 oktober 2010 om 20:32
Slaap het er maar uit lief meidje, als je slaapt voel je tenminste even niks. Ach ik snap natuurlijk dat die mensen uitzichtloos moeten lijden, het is niet niks om jezelf van het leven te beroven, het is duidelijk dat je als je dat je familie en geliefden aandoet, je absoluut niet meer kunt, maar toch ben ik boos.
vrijdag 8 oktober 2010 om 20:58
Jan in een legging en jij in een tutu Zoebie en dan samen het zwanenmeer dansen
Het lijkt er haast op of je een te laag bloedsuiker hebt Bo, je spieren moeten iets hebben om te verbranden. Ik krijg ook verkrampte spieren als ik te laag zit. In jouw geval zal het toch wel meer met vergiftiging te maken hebben van de chemo.
Het lijkt er haast op of je een te laag bloedsuiker hebt Bo, je spieren moeten iets hebben om te verbranden. Ik krijg ook verkrampte spieren als ik te laag zit. In jouw geval zal het toch wel meer met vergiftiging te maken hebben van de chemo.
vrijdag 8 oktober 2010 om 23:02
Lieve dames,
Wat een zware gesprekken sprongen hier heel eventjes doorheen... Het is niet de gemakkelijkste keuze om te maken, als je er zelf voor kiest. Want je wéét wat je achterlaat en je wéét dat het voor hen moeilijk zal worden. En ondanks dat kies je ervoor om te gaan, dat is juist een hele moeilijke keuze. Hoewel het volgens velen heel egoïstisch is. Ik vind vooral de beschuldigingen achteraf aan de mensen die de keus hebben gemaakt niet meer verder te willen heel lastig te slikken. Want wie zijn wij om daar naar te oordelen? Ik bedoel, ik zeg ook: wat Bo nu mee maakt, dat zou ik niet kunnen. Maar ik weet dat helemaal niet, ik ken de situatie alleen van de (hele sterke, gedeeltelijk achtergehouden, niet geheel uitgesproken) woorden. En zelfs dán! We kunnen niet voor een ander oordelen. En dat maakt het juist zo moeilijk.
Lekker deprimerend zo op de late avond..
Bo, ik hoop dat je voeten warm zijn geworden van het badje. Een kruik is ook niks, als je zo gevoelig bent op het moment. En koude voeten is echt niet iets waar je gemakkelijk mee in slaap kunt komen. Fungeert Ro nog als een lekker kacheltje?
Sjur, ik heb de keuze van verhuizen sneller gemaakt. Als ik langer had kunnen uitsmeren had ik denk ik nog bij mijn ouders gewoond. Ik vond het zó moeilijk om al het vertrouwde achter te laten! De eerste avond was echt verschrikkelijk. Maar toen ik er eenmaal door was, was ik hartstikke blij. Mijn vriend is daarna bij mij ingetrokken en we zijn samen naar ons huidige huis gegaan. Dat maakte het makkelijker. Maar verhuizen blijft rot. Zeker als je, zoals jij, je energie moet verdelen. Ik zou het niet kunnen, dus petje af! En succes, nog 16 dagen. Na de eerste nacht valt alles op zijn plaats, geloof me!
Ik mis Anita ook al eventjes. Ze was van de week ook jarig zag ik op de hyves. Ik hoop maar dat alles goed gaat!
Spuka, hoe gaat het bij jou? Hakken de chemo's erin, of valt het nog mee? Je had er een rustweek tussen zitten toch? Jij ook een hele dikke en de warmte die nodig is om je lekker te laten slapen.
Zoebie, je man in een legging, dat lijkt me niks (al heb ik net een stukje van so you think you can dance gekeken en die jongens konden het best hebben hoor!). In een joggingbroek vind ik ook niet altijd alles. Maar dat kan nog wel sexy zijn. Draagt hij nu weer gewoon (spijker)broeken / pantalons? Of is hij na die lange periode van ziek zijn zo gewend aan de soepele stof dat hij, net als half puberend Nederland, in die grijze jersy over straat gaat?
Leo, is het bij jou ook weekend? Ik hoop het, dat je even de tijd hebt om ons te laten weten hoe het écht met je gaat.
Slaap lekker allemaal, droom zacht, word lekker warm en morgen weer wat uitgeruster wakker.
Wat een zware gesprekken sprongen hier heel eventjes doorheen... Het is niet de gemakkelijkste keuze om te maken, als je er zelf voor kiest. Want je wéét wat je achterlaat en je wéét dat het voor hen moeilijk zal worden. En ondanks dat kies je ervoor om te gaan, dat is juist een hele moeilijke keuze. Hoewel het volgens velen heel egoïstisch is. Ik vind vooral de beschuldigingen achteraf aan de mensen die de keus hebben gemaakt niet meer verder te willen heel lastig te slikken. Want wie zijn wij om daar naar te oordelen? Ik bedoel, ik zeg ook: wat Bo nu mee maakt, dat zou ik niet kunnen. Maar ik weet dat helemaal niet, ik ken de situatie alleen van de (hele sterke, gedeeltelijk achtergehouden, niet geheel uitgesproken) woorden. En zelfs dán! We kunnen niet voor een ander oordelen. En dat maakt het juist zo moeilijk.
Lekker deprimerend zo op de late avond..
Bo, ik hoop dat je voeten warm zijn geworden van het badje. Een kruik is ook niks, als je zo gevoelig bent op het moment. En koude voeten is echt niet iets waar je gemakkelijk mee in slaap kunt komen. Fungeert Ro nog als een lekker kacheltje?
Sjur, ik heb de keuze van verhuizen sneller gemaakt. Als ik langer had kunnen uitsmeren had ik denk ik nog bij mijn ouders gewoond. Ik vond het zó moeilijk om al het vertrouwde achter te laten! De eerste avond was echt verschrikkelijk. Maar toen ik er eenmaal door was, was ik hartstikke blij. Mijn vriend is daarna bij mij ingetrokken en we zijn samen naar ons huidige huis gegaan. Dat maakte het makkelijker. Maar verhuizen blijft rot. Zeker als je, zoals jij, je energie moet verdelen. Ik zou het niet kunnen, dus petje af! En succes, nog 16 dagen. Na de eerste nacht valt alles op zijn plaats, geloof me!
Ik mis Anita ook al eventjes. Ze was van de week ook jarig zag ik op de hyves. Ik hoop maar dat alles goed gaat!
Spuka, hoe gaat het bij jou? Hakken de chemo's erin, of valt het nog mee? Je had er een rustweek tussen zitten toch? Jij ook een hele dikke en de warmte die nodig is om je lekker te laten slapen.
Zoebie, je man in een legging, dat lijkt me niks (al heb ik net een stukje van so you think you can dance gekeken en die jongens konden het best hebben hoor!). In een joggingbroek vind ik ook niet altijd alles. Maar dat kan nog wel sexy zijn. Draagt hij nu weer gewoon (spijker)broeken / pantalons? Of is hij na die lange periode van ziek zijn zo gewend aan de soepele stof dat hij, net als half puberend Nederland, in die grijze jersy over straat gaat?
Leo, is het bij jou ook weekend? Ik hoop het, dat je even de tijd hebt om ons te laten weten hoe het écht met je gaat.
Slaap lekker allemaal, droom zacht, word lekker warm en morgen weer wat uitgeruster wakker.
zaterdag 9 oktober 2010 om 00:05
Ing natuurlijk ben ik nooit boos op jou! hoe zou ik dat kunnen haha. Het is deze maand gewoon erg veel, ruim drie weken geleden een oud collega, die zich heeft opgehangen (door haar man en twee nog kleine kindjes gevonden) en twee weken geleden een vrouw uit het dorp die haar polsen heeft doorgezaagd met de cirkelzaag, ze raakte in paniek en heeft om hulp geroepen, ze leeft nog, maar ze zal haar handen nooit meer kunnen gebruiken. Het gedoe met mijn zwager komt weer boven en nu Antony K. het is een beetje veel allemaal, het zakt wel weer af.
zaterdag 9 oktober 2010 om 10:45
Goedemorgen mensen!
Hier schijnt nu volop de zon, heerlijk voor de mensen die de hele week gewerkt hebben en lekker het weekend vrij zijn. Ik ga strakjes werken, maar ik kan er niet mee zitten hoor, als het goed is krijgen we nog genoeg zon in november, ik heb er zin in...
Bo ik hoop dat jij het vandaag wat beter krijgt en iets kunt gaan rondscharrelen en vooral weer een beetje lekker kunt gaan eten.
Ik denk aan jullie en duim voor jullie
.
Hier schijnt nu volop de zon, heerlijk voor de mensen die de hele week gewerkt hebben en lekker het weekend vrij zijn. Ik ga strakjes werken, maar ik kan er niet mee zitten hoor, als het goed is krijgen we nog genoeg zon in november, ik heb er zin in...
Bo ik hoop dat jij het vandaag wat beter krijgt en iets kunt gaan rondscharrelen en vooral weer een beetje lekker kunt gaan eten.
Ik denk aan jullie en duim voor jullie
.
zaterdag 9 oktober 2010 om 11:53
Good morning!
Ik geloof dat ik me eindelijk wat beter voel; ik kan mijn handen weer een beetje gebruiken en ik ga vandaag dus huishouden.
Ro is een schat maar ik merk toch dat ik andere dingen zie dan hij, qua wat er schoon moet
Het is hier nog steeds zonnig, heerlijk. Ik hoop dat dat nog even zo blijft.
Gelukkeling, ik kan me goed voorstellen dat je er genoeg van hebt, van zelfmoord en de pijn die dat met zich meebrengt.
Het is en blijft zo'n vreselijk moeilijk onderwerp: voor degenen die ertoe besluiten, voor de mensen eromheen, voor iedereen. Ik heb er zelf ook mee te maken gehad en het is vreselijk.
De zelfmoord van een BNer doet altijd weer zoveel stof opwaaien; dat was zo met Herman Brood en nu weer met Antonie Kamerling; je komt er dan niet onderuit om er geconfronteerd mee te worden.
Werk ze dit weekend in ieder geval; ik hoop dat het maandag nog steeds zonnig is bij jullie
Ingmagh, mijn voeten waren redelijk warm gisteren Ro is niet echt een kacheltje, meer een nucleaire installatie qua warmte Die heeft het zo warm altijd, zeker in bed; hij slaapt het liefst zonder iets over zich heen.
Its, heb jij ook lekker geslapen? Lekker van je weekend genieten!
Ik hoop dat dat voor iedereen hier is weggelegd: een lekker en ontspannen weekendje in de zon.
Ik ga een poging wagen in ieder geval!
Ik geloof dat ik me eindelijk wat beter voel; ik kan mijn handen weer een beetje gebruiken en ik ga vandaag dus huishouden.
Ro is een schat maar ik merk toch dat ik andere dingen zie dan hij, qua wat er schoon moet
Het is hier nog steeds zonnig, heerlijk. Ik hoop dat dat nog even zo blijft.
Gelukkeling, ik kan me goed voorstellen dat je er genoeg van hebt, van zelfmoord en de pijn die dat met zich meebrengt.
Het is en blijft zo'n vreselijk moeilijk onderwerp: voor degenen die ertoe besluiten, voor de mensen eromheen, voor iedereen. Ik heb er zelf ook mee te maken gehad en het is vreselijk.
De zelfmoord van een BNer doet altijd weer zoveel stof opwaaien; dat was zo met Herman Brood en nu weer met Antonie Kamerling; je komt er dan niet onderuit om er geconfronteerd mee te worden.
Werk ze dit weekend in ieder geval; ik hoop dat het maandag nog steeds zonnig is bij jullie
Ingmagh, mijn voeten waren redelijk warm gisteren
Ro is niet echt een kacheltje, meer een nucleaire installatie qua warmte Die heeft het zo warm altijd, zeker in bed; hij slaapt het liefst zonder iets over zich heen.Its, heb jij ook lekker geslapen? Lekker van je weekend genieten!
Ik hoop dat dat voor iedereen hier is weggelegd: een lekker en ontspannen weekendje in de zon.
Ik ga een poging wagen in ieder geval!
zaterdag 9 oktober 2010 om 12:53
Hee hallo!
Ik was er een dagje niet, mijn schoonmoeder was er. En ik heb een hele makkelijke! (ze werkt bij een hoofdkantoor en had leuke laarsjes voor me meegenomen uit de b-keus, helaas bleek het bij het aantrekken een linker 38 en een rechter 39) (het was wel meteen duidelijk waarom b-keus)
Bo, Ro heeft de poetsgenen niet van zijn moeder dus! Hoe was dat toen jij er nog niet was?
Wat fijn dat het weer wat beter gaat, je getypte letters springen ook weer meer van mijn schermpje.
Gelukkeling wat naar allemaal in jouw omgeving!
Een vroegere vriend van mij heeft ook zijn leven beindigd toen hij jong was. Ik vraag me dan toch altijd af of hij nu anders toch gelukkig had kunnen worden.
Het is toch gek, uit mijn brugklas zijn er al 3 niet meer in leven. Dat had ik toen niet kunnen geloven.
Hier schijnt de zon en we gaan zo wandelen naar een hut hier in het bos.
Ik was er een dagje niet, mijn schoonmoeder was er. En ik heb een hele makkelijke! (ze werkt bij een hoofdkantoor en had leuke laarsjes voor me meegenomen uit de b-keus, helaas bleek het bij het aantrekken een linker 38 en een rechter 39) (het was wel meteen duidelijk waarom b-keus)
Bo, Ro heeft de poetsgenen niet van zijn moeder dus! Hoe was dat toen jij er nog niet was?
Wat fijn dat het weer wat beter gaat, je getypte letters springen ook weer meer van mijn schermpje.
Gelukkeling wat naar allemaal in jouw omgeving!
Een vroegere vriend van mij heeft ook zijn leven beindigd toen hij jong was. Ik vraag me dan toch altijd af of hij nu anders toch gelukkig had kunnen worden.
Het is toch gek, uit mijn brugklas zijn er al 3 niet meer in leven. Dat had ik toen niet kunnen geloven.
Hier schijnt de zon en we gaan zo wandelen naar een hut hier in het bos.
zaterdag 9 oktober 2010 om 17:30
Phoehee, jouw schoonmoeder is leuker dan de "gemiddelde" schoonmoeder, dat is duidelijk!
Jammer van die laarsjes trouwens.
En wat een vreselijk naar idee, dat van je vroegere brugklas al 3 mensen zijn overleden! Echt schokkend, als je er over nadenkt hè.
En hoe het hier was voordat ik erbij kwam wonen? Laat ik het zo zeggen: ik ben geen poetsfreak, maar ik kreeg meteen, direct, onmiddelijk de neiging om te gaan schoonmaken toen ik hier voor het eerst kwam. Het bed was schoon, de handdoeken ook, maar de rest... stoffig, vettig, nee, poetsen is niet zijn ding.
Dus is het hier erg ouderwets uitgevallen: ik stofzuig/stof/doe de was, hij de rest. Ik vind het best (en als ik hem iets vrààg doet hij het meteen, dat dan weer wel. Maar nooit uit zichzelf).
Vanavond eten we heel fout aardappel anders, uit zo'n potje Dat had mijn vriendin meegenomen en wonder boven wonder heb ik er erg veel zin in. Vandaag eindelijk weer normaal honger, ik begon me al zorgen te maken.
Jammer van die laarsjes trouwens.
En wat een vreselijk naar idee, dat van je vroegere brugklas al 3 mensen zijn overleden! Echt schokkend, als je er over nadenkt hè.
En hoe het hier was voordat ik erbij kwam wonen? Laat ik het zo zeggen: ik ben geen poetsfreak, maar ik kreeg meteen, direct, onmiddelijk de neiging om te gaan schoonmaken toen ik hier voor het eerst kwam. Het bed was schoon, de handdoeken ook, maar de rest... stoffig, vettig, nee, poetsen is niet zijn ding.
Dus is het hier erg ouderwets uitgevallen: ik stofzuig/stof/doe de was, hij de rest. Ik vind het best (en als ik hem iets vrààg doet hij het meteen, dat dan weer wel. Maar nooit uit zichzelf).
Vanavond eten we heel fout aardappel anders, uit zo'n potje Dat had mijn vriendin meegenomen en wonder boven wonder heb ik er erg veel zin in. Vandaag eindelijk weer normaal honger, ik begon me al zorgen te maken.
