Psyche
alle pijlers
Ik ben zo bang... deel 7
zondag 19 december 2010 om 10:13
Deel 7 alweer.... en het leven blijft een achtbaan.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van praten over werk tot problemen met kolven, van tumorbevriezen tot hondenfoto's, van kerstballen tot iPhones: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 6 staat hier.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van praten over werk tot problemen met kolven, van tumorbevriezen tot hondenfoto's, van kerstballen tot iPhones: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 6 staat hier.
maandag 3 januari 2011 om 11:24
Achossie ja zeg. Er kwam op de SEH vrijdag een heel oud dametje binnen. Hoorde ik later dat zij allebei haar polsen had gebroken. Moet je toch helemaal niet aan denken. Terecht dat zij voor mocht. Ik heb net even een joggingbroek gestreken. Ging best goed. Nu ga ik proberen te douchen. Als het lukt mijn gips in plastik te tapen en om mijn bh af te doen.
maandag 3 januari 2011 om 11:25
Jawel, de EDF; en toen kwam (natuurlijk!) tegelijkertijd de wijkzuster.
Nu is EDF weg en komen ze misschien (!!!) rond 15u weer terug als ze bij een andere klant op de route zijn geweest.
Misschien!
Wat is dat nou weer voor onhandigs, zeg gewoon ja of nee.
Nou ja, nu dus snel aan het huishouden beginnen
Ingmagh, je bent een moedige keukenprinses!
Nu is EDF weg en komen ze misschien (!!!) rond 15u weer terug als ze bij een andere klant op de route zijn geweest.
Misschien!
Wat is dat nou weer voor onhandigs, zeg gewoon ja of nee.
Nou ja, nu dus snel aan het huishouden beginnen
Ingmagh, je bent een moedige keukenprinses!
maandag 3 januari 2011 om 12:45
Nee nog niet Zoeb!
Het is ook lunchpauze nu hè tot 14u doen ze niks.
En dan moet ik naar het gemeentehuis voor de papieren, dus ik hoop dat ze inderdaad pas rond 15u weer terug komen.
Fijn dat het douchen is gelukt!
Its, wat heb jij een handige man! Ro strijkt zijn spullen door het een nachtje onder zijn matras te leggen
Dus ik heb maar een strijkijzer gekocht en strijk zijn spullen nu gewoon op een strijkplank.
Het is ook lunchpauze nu hè tot 14u doen ze niks.
En dan moet ik naar het gemeentehuis voor de papieren, dus ik hoop dat ze inderdaad pas rond 15u weer terug komen.
Fijn dat het douchen is gelukt!
Its, wat heb jij een handige man! Ro strijkt zijn spullen door het een nachtje onder zijn matras te leggen
Dus ik heb maar een strijkijzer gekocht en strijk zijn spullen nu gewoon op een strijkplank.
maandag 3 januari 2011 om 13:03
Zoebie er zijn speciale hoezen die je over een gipsarm of been kunt doen om te douchen. Ik heb er hier 1 liggen, voor een been, die zou je best mogen lenen maar ik geloof dat wij een beetje ver van elkaar af wonen. Moet wel lachen om je gestreken joggingsbroek. Maar nu kun je wel makkelijker naar de wc.
Want met 1 hand de rits en knoop open doen is een heel gedoe.
Want met 1 hand de rits en knoop open doen is een heel gedoe.
maandag 3 januari 2011 om 13:35
quote:Zoebie schreef op 03 januari 2011 @ 13:33:
Ik verveel me rot en bedacht me opeens dat ik die cursus Frans nu wel kan doen. Tijd zat.
Jaaaaaa!!!
En als het niet gaat, dan laat ik Ro bellen zodat je kan oefenen!
Maar serieus, zeker voor jou, als superactief persoon, is het moeilijk om jezelf te vermaken nu.
Ik verveel me rot en bedacht me opeens dat ik die cursus Frans nu wel kan doen. Tijd zat.
Jaaaaaa!!!
En als het niet gaat, dan laat ik Ro bellen zodat je kan oefenen!
Maar serieus, zeker voor jou, als superactief persoon, is het moeilijk om jezelf te vermaken nu.
maandag 3 januari 2011 om 14:29
die cursus Frans is nu wel een idee Zoeb
Stuur Ro hier maar in de leer Bo, itsman kan echt alles koken, strijken, wassen, poetsen, naaien en nog veel meer. Ik heb wat dat betreft een hele goede schoonmams. Die vond dat hij voor zichzelf moest kunnen zorgen. Succes bij het gemeentehuis
Stuur Ro hier maar in de leer Bo, itsman kan echt alles koken, strijken, wassen, poetsen, naaien en nog veel meer. Ik heb wat dat betreft een hele goede schoonmams. Die vond dat hij voor zichzelf moest kunnen zorgen. Succes bij het gemeentehuis
Je moet soms vallen om weer leren op te staan
maandag 3 januari 2011 om 15:06
Mijn hart zit zo vol. Met al dat werk ben mijn gedichten kwijt jullie. Dar huil ik van. Niet mens kan zijn ik echt wil kan zijn. Ik slaap echt veel moet wel. Anders kan niet aan. Soms denk moet leven zo zijn. Ik vindt zo onbelangrijk rot geld. Toch moet blijven werken. Anders zou dochter stoppen moeten met leren. Dat zou mijn eigen nooit vergeven. Pff soms druk zo erg nu afwachten tot 1 febr houdt mijn contant op. Weet niet waar toe ben. Ik denk binnen kort weer uitzendkracht ben.En vaak denk leven zo druk op ons zet bah. Maar goed niet zeuren doe mijn best om er te zijn. Al voel mijn zelf beetje kwijt raak. Jongste zoon vraag zeer veel aandacht echt veel. Maar goed hoop echt door kan zo gaan. Want wil amper naar school. Op school is hulp gel;ukkig. Want kan niet alles opvangen. Mijn man nuchter en kalm. Maar dat werk niet bij gevoelig iemand. Moet streng zijn maar toch luistert zijn en geduldig dat werk beter,. Gelukkig oudste sociale werkplaats goed gaat. En dochter op school redelijk leer moeilijk maar doe haar best. Dat is goed genoeg vindt ik. Knuffels was eindelijk middag vrij effe fijn om hier te zijn. Bedankt voor jullie begrip trouwens. Soms voel mijn zo alleen met zovele gevoelens gedachte
maandag 3 januari 2011 om 15:14
Zal eerlijk zijn ex man erge ruzie gehad. Wilo niets betalen voor zoon moet ergens tot 21 jaar. Pff zei laat maar na veel gedoe is pas met zoon tien was gaan betalen. Tja heb eens gezegd wat ik voelde. Ik zei ook dat hij zaijn deel wel zal krijgen. De pijn verdriet dat hij mijn aan deed vroeger. En nu weer via mijn zoon. En ja later telefoon had ziekenhuis slecht gelegen. Mijn schuld dus. Mijn zoon was zo boos. Ik verdrietig zou nooit iemand dood wensen. Ik bedoelde gewoon leer door pijn. Ik heb toch ook kanker gekregen geef hem toch ook geen schuld van. Of met darmen ook slecht lag en hartstilstand. Nee vond zo ingrijpend. En nu wil hij enkel via mobiel met oudste p[raten. En komen halen nou is mijn huis. Hij kom zonder mijn in huis ben er niet in. Mijn dochter en jongste woedend ook natuurlijk. Maar kinderen moeten niet kiezen tussen ouders. Nu deze man doe alles mijn kapot te maken zo voel het. Zelf mijn man en jongste zoon en dochter zeiden. Is wel waar wil negatieve aandacht hij doe zeer zeer gek best
maandag 3 januari 2011 om 15:24
Jij hebt geluk Its met zo'n man en schoonmamma! Mijn zoon doet dat ook allemaal, ik wilde echt geen macho mannetje opvoeden als alleenstaande mamma, reken maar dat ik de wind eronder had. Trouwens de jonge vrouwen van tegenwoordig pikken het toch ook niet meer als hun man niks doet?
Bo je hebt het druk, ik hoop dat alles op tijd gaat lukken.
Zoebie quelle bonne idée! zeg mij maar na:
J'ai le bras cassé parceque je suis une vieille boîte (haha sorry, ik ben een beetje melig)
Bo je hebt het druk, ik hoop dat alles op tijd gaat lukken.
Zoebie quelle bonne idée! zeg mij maar na:
J'ai le bras cassé parceque je suis une vieille boîte (haha sorry, ik ben een beetje melig)
maandag 3 januari 2011 om 15:24
Nou Anita, dat is ook hartstikke heftig, dat gedoe met je ex.
Dat soort dingen kunnen zo ingrijpend zijn, omdat al die gevoelens eromheen een rol spelen.
En je jongste zoon die zoveel aandacht nodig heeft momenteel, je werk en de onzekerheid daarover, het is ook allemaal zwaar.
Niet de moed verliezen hoor, ook voor jou komen er betere dagen, echt!
Je hebt al zo vreselijk veel overleefd, dan kan dit er ook nog wel bij. Zo denk ik altijd maar, want opgeven is ook geen optie.
Maar sowieso geef ik je een grote knuffel en hoop ik dat je de tijd vindt om wat meer aandacht aan jezelf te besteden binnenkort!
Its, zo'n moeder had Ro dus niet Die zou hem nog steeds het liefste voeren met een lepeltje, haar zoontje, haar kleine jongen (van begin 40 dus hè).
Hij heeft zichzelf leren koken en dat kan hij goed, maar hij is gewoon niet voor het huishouden in de wieg gelegd.
Ik ook niet trouwens, dus samen rommelen we maar wat aan
Gemeentehuis was open, ik heb mijn déclaration de fin des travaux en ik wacht nu op EDF (zouden ze komen?).
Dat soort dingen kunnen zo ingrijpend zijn, omdat al die gevoelens eromheen een rol spelen.
En je jongste zoon die zoveel aandacht nodig heeft momenteel, je werk en de onzekerheid daarover, het is ook allemaal zwaar.
Niet de moed verliezen hoor, ook voor jou komen er betere dagen, echt!
Je hebt al zo vreselijk veel overleefd, dan kan dit er ook nog wel bij. Zo denk ik altijd maar, want opgeven is ook geen optie.
Maar sowieso geef ik je een grote knuffel en hoop ik dat je de tijd vindt om wat meer aandacht aan jezelf te besteden binnenkort!
Its, zo'n moeder had Ro dus niet Die zou hem nog steeds het liefste voeren met een lepeltje, haar zoontje, haar kleine jongen (van begin 40 dus hè).
Hij heeft zichzelf leren koken en dat kan hij goed, maar hij is gewoon niet voor het huishouden in de wieg gelegd.
Ik ook niet trouwens, dus samen rommelen we maar wat aan
Gemeentehuis was open, ik heb mijn déclaration de fin des travaux en ik wacht nu op EDF (zouden ze komen?).
maandag 3 januari 2011 om 16:04
Oei Anita ik had jouw post natuurlijk niet gezien, dat begrijp je hoop ik wel, ik zou geen grapjes maken dan hoor.
Lieverd wat fijn dat je het opschrijft, het is wel ontzettend moeilijk, je ex man heeft het al lang geleden verbruid voor jou en nu moet zijn zoon ook nog boeten, bah...., natuurlijk gun je niemand een erge ziekte, al kan je soms iemand wel schieten natuurlijk, het weegt op je gezin als jij het niet meer ziet zitten, maar voor je dochter moet je door. Heel veel sterkte met alles, je verstand op nul en je blik op oneindig zeg ik altijd maar, dan komen de betere tijden er vanzelf weer aan. Daar hopen we maar op.
O Bo ik hoop dat ze nog komen.
Lieverd wat fijn dat je het opschrijft, het is wel ontzettend moeilijk, je ex man heeft het al lang geleden verbruid voor jou en nu moet zijn zoon ook nog boeten, bah...., natuurlijk gun je niemand een erge ziekte, al kan je soms iemand wel schieten natuurlijk, het weegt op je gezin als jij het niet meer ziet zitten, maar voor je dochter moet je door. Heel veel sterkte met alles, je verstand op nul en je blik op oneindig zeg ik altijd maar, dan komen de betere tijden er vanzelf weer aan. Daar hopen we maar op.
O Bo ik hoop dat ze nog komen.
