Psyche
alle pijlers
Ik ben zo slecht in troosten!
zondag 24 april 2011 om 20:11
Beetje een irritant ding van mezelf. Ik vind het zo moeilijk als iemand verdrietig is en ik ben erbij. Ik zit er naast en kán gewoon niet mijn arm even om die persoon heen leggen.
Ik weet ook niet of dat dan moet ofzo. Ik voel me daar altijd zo vreselijk ongemakkelijk bij.
Vanmorgen zag ik een vriendin die het momenteel niet makkelijk heeft. Helemaal in tranen. Ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen dan. Ik weet wel wat dingen te zeggen op zich, maar verder dan dat kom ik niet.
Ik voel me soms zo'n slechte vriendin / dochter / zus omdat ik niet die schouder ben om op uit te huilen.
Als ik zelf moet huilen waar iemand bij is wil ik eigenlijk ook liever niet "fysiek" getroost worden al vind ik het wel lief als iemand het probeert.
De enige waarbij ik dat ongemakkelijke helemaal niet heb is met mijn dochtertjes.
Hoe doen anderen het?
Ik zit er echt een beetje mee omdat ik het gevoel heb dan ik iets niet kan geven wat iemand nodig heeft. Terwijl ik echt wel meevoel.
Ik weet ook niet of dat dan moet ofzo. Ik voel me daar altijd zo vreselijk ongemakkelijk bij.
Vanmorgen zag ik een vriendin die het momenteel niet makkelijk heeft. Helemaal in tranen. Ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen dan. Ik weet wel wat dingen te zeggen op zich, maar verder dan dat kom ik niet.
Ik voel me soms zo'n slechte vriendin / dochter / zus omdat ik niet die schouder ben om op uit te huilen.
Als ik zelf moet huilen waar iemand bij is wil ik eigenlijk ook liever niet "fysiek" getroost worden al vind ik het wel lief als iemand het probeert.
De enige waarbij ik dat ongemakkelijke helemaal niet heb is met mijn dochtertjes.
Hoe doen anderen het?
Ik zit er echt een beetje mee omdat ik het gevoel heb dan ik iets niet kan geven wat iemand nodig heeft. Terwijl ik echt wel meevoel.
zondag 24 april 2011 om 20:15
zondag 24 april 2011 om 20:16
zondag 24 april 2011 om 20:22
fijn om te lezen dat ik niet de enige ben hierin zeg.
Komt misschien ook omdat ik een paar vriendinnen heb die echt van die "gevoelsmensen" zijn; heel warm en hartelijk en makkelijk met knuffels enzo. Hélemaal niet mijn ding. Ze weten dat ook wel van mij maar ik voel me soms echt een halve robot als ik naast zo'n snikkende vrouw zit
Komt misschien ook omdat ik een paar vriendinnen heb die echt van die "gevoelsmensen" zijn; heel warm en hartelijk en makkelijk met knuffels enzo. Hélemaal niet mijn ding. Ze weten dat ook wel van mij maar ik voel me soms echt een halve robot als ik naast zo'n snikkende vrouw zit
zondag 24 april 2011 om 20:26
Je hoeft toch niet te knuffelen gelijk?
Er zijn maar 2 mensen die mij mogen knuffelen als ik zo een gierende huilbui heb met veel snot en dat zijn mijn vriend en mijn moeder. En de rest moet opzouten.
Wat je wel kan doen is een glaasje water/zakdoekje geven, of even over de arm wrijven of schouderklopje?
En ik denk wat Hanneke zegt ook prima is. Zeggen dat je niet zo goed weet wat je moet zeggen en niet zo goed/handig bent in troosten.
Er zijn maar 2 mensen die mij mogen knuffelen als ik zo een gierende huilbui heb met veel snot en dat zijn mijn vriend en mijn moeder. En de rest moet opzouten.
Wat je wel kan doen is een glaasje water/zakdoekje geven, of even over de arm wrijven of schouderklopje?
En ik denk wat Hanneke zegt ook prima is. Zeggen dat je niet zo goed weet wat je moet zeggen en niet zo goed/handig bent in troosten.
zondag 24 april 2011 om 20:28
zondag 24 april 2011 om 20:36
.. Maar doe dat niet bij mensen die het niet waarderen..
zondag 24 april 2011 om 20:57
Sommige dingen kun je ook gewoon eens dóen.
Het is ongemakkelijk, maar dat blijft het als je er nooit mee begint.
Je hoeft ook niet gelijk op ze te springen, een hand op arm/been/schouder kan ook erg troostend zijn en nog een gepaste afstand bieden.
Grappig dat zoveel mensen zo afstandelijk zijn. Dat ervaar ik helemaal niet in mijn omgeving.
Ik heb een vriendin die heel kwetsbaar is als ze huilt, net een gewond dier.
Het ligt een beetje aan de situatie maar zij heeft ook wel eens met haar hoofd op mijn schoot liggen huilen.
Vroeger had mijn beste vriendin echt depressieve periodes, dan kroop ik gewoon naast haar in bed en dan lag ze tegen me aan te huilen.
Het is maar net hoe je vriendschappen zijn, hoe erg je je op je gemak voelt bij iemand.
Maar zoals je het beschrijft vind ik je geen hork ofzo, ik denk dat heel veel mensen hier wel iets in herkennen.
Het is ongemakkelijk, maar dat blijft het als je er nooit mee begint.
Je hoeft ook niet gelijk op ze te springen, een hand op arm/been/schouder kan ook erg troostend zijn en nog een gepaste afstand bieden.
Grappig dat zoveel mensen zo afstandelijk zijn. Dat ervaar ik helemaal niet in mijn omgeving.
Ik heb een vriendin die heel kwetsbaar is als ze huilt, net een gewond dier.
Het ligt een beetje aan de situatie maar zij heeft ook wel eens met haar hoofd op mijn schoot liggen huilen.
Vroeger had mijn beste vriendin echt depressieve periodes, dan kroop ik gewoon naast haar in bed en dan lag ze tegen me aan te huilen.
Het is maar net hoe je vriendschappen zijn, hoe erg je je op je gemak voelt bij iemand.
Maar zoals je het beschrijft vind ik je geen hork ofzo, ik denk dat heel veel mensen hier wel iets in herkennen.
zondag 24 april 2011 om 21:04
quote:_Fiefje_ schreef op 24 april 2011 @ 20:57:
Sommige dingen kun je ook gewoon eens dóen.
Het is ongemakkelijk, maar dat blijft het als je er nooit mee begint.
Je hoeft ook niet gelijk op ze te springen, een hand op arm/been/schouder kan ook erg troostend zijn en nog een gepaste afstand bieden.
Grappig dat zoveel mensen zo afstandelijk zijn. Dat ervaar ik helemaal niet in mijn omgeving.
Ik heb een vriendin die heel kwetsbaar is als ze huilt, net een gewond dier.
Het ligt een beetje aan de situatie maar zij heeft ook wel eens met haar hoofd op mijn schoot liggen huilen.
Vroeger had mijn beste vriendin echt depressieve periodes, dan kroop ik gewoon naast haar in bed en dan lag ze tegen me aan te huilen.
Het is maar net hoe je vriendschappen zijn, hoe erg je je op je gemak voelt bij iemand.
Maar zoals je het beschrijft vind ik je geen hork ofzo, ik denk dat heel veel mensen hier wel iets in herkennen.Zo ben ik ook. Ik heb helemaal geen moeite met lichamelijk contact, mits het met mensen is waar ik erg close mee ben .
Sommige dingen kun je ook gewoon eens dóen.
Het is ongemakkelijk, maar dat blijft het als je er nooit mee begint.
Je hoeft ook niet gelijk op ze te springen, een hand op arm/been/schouder kan ook erg troostend zijn en nog een gepaste afstand bieden.
Grappig dat zoveel mensen zo afstandelijk zijn. Dat ervaar ik helemaal niet in mijn omgeving.
Ik heb een vriendin die heel kwetsbaar is als ze huilt, net een gewond dier.
Het ligt een beetje aan de situatie maar zij heeft ook wel eens met haar hoofd op mijn schoot liggen huilen.
Vroeger had mijn beste vriendin echt depressieve periodes, dan kroop ik gewoon naast haar in bed en dan lag ze tegen me aan te huilen.
Het is maar net hoe je vriendschappen zijn, hoe erg je je op je gemak voelt bij iemand.
Maar zoals je het beschrijft vind ik je geen hork ofzo, ik denk dat heel veel mensen hier wel iets in herkennen.Zo ben ik ook. Ik heb helemaal geen moeite met lichamelijk contact, mits het met mensen is waar ik erg close mee ben .
zondag 24 april 2011 om 21:13
Idd fief. Wat dat betreft ben ik net een grote kat.. Lichamelijk contact versterkt bij mij de banden .. Een vriendin een knuffel geven.. Of langslopen en even je hand op een schouder leggen.. Mijn beste vriendin kust mij altijd op mn hoofd als ze weg gaat.
Weetje TO, een arm van jou (bij een vriendin die dat waardeert) betekend waarschijnlijk héél veel, juist omdat ze weet dat je niet zo bent. Misschien gewoon een keer doen? Beter awkward, dan niet.. Je wordt er in ieder geval niet ziek van .
Weetje TO, een arm van jou (bij een vriendin die dat waardeert) betekend waarschijnlijk héél veel, juist omdat ze weet dat je niet zo bent. Misschien gewoon een keer doen? Beter awkward, dan niet.. Je wordt er in ieder geval niet ziek van .
zondag 24 april 2011 om 21:40
zondag 24 april 2011 om 21:41
quote:_Fiefje_ schreef op 24 april 2011 @ 20:57:
Sommige dingen kun je ook gewoon eens dóen.
Het is ongemakkelijk, maar dat blijft het als je er nooit mee begint.
Je hoeft ook niet gelijk op ze te springen, een hand op arm/been/schouder kan ook erg troostend zijn en nog een gepaste afstand bieden.
Grappig dat zoveel mensen zo afstandelijk zijn. Dat ervaar ik helemaal niet in mijn omgeving.
Ik heb een vriendin die heel kwetsbaar is als ze huilt, net een gewond dier.
Het ligt een beetje aan de situatie maar zij heeft ook wel eens met haar hoofd op mijn schoot liggen huilen.
Vroeger had mijn beste vriendin echt depressieve periodes, dan kroop ik gewoon naast haar in bed en dan lag ze tegen me aan te huilen.
Het is maar net hoe je vriendschappen zijn, hoe erg je je op je gemak voelt bij iemand.
Maar zoals je het beschrijft vind ik je geen hork ofzo, ik denk dat heel veel mensen hier wel iets in herkennen.
Niet iedereen is zoals jij en ook niet iedereen wil hetzelfde als jij.
Persoonlijk hoef ik ook geen arm om heen (behalve van manlief of mijn moeder) maar heb ik veel meer aan een zinnig woord. Het heeft er ook niks mee te maken hoe goed de vriendschap is, of hoe goed je je op je gemak voelt. Niet iedereen is gewoon lijfelijk ingesteld. So be it.
TO ik zou er dus niets aan veranderen, je bent hoe je bent. En helemaal geen hork. Jij bent zo en ik vind dat je jezelf niet iets geforceerd moet gaan aanleren.
Sommige dingen kun je ook gewoon eens dóen.
Het is ongemakkelijk, maar dat blijft het als je er nooit mee begint.
Je hoeft ook niet gelijk op ze te springen, een hand op arm/been/schouder kan ook erg troostend zijn en nog een gepaste afstand bieden.
Grappig dat zoveel mensen zo afstandelijk zijn. Dat ervaar ik helemaal niet in mijn omgeving.
Ik heb een vriendin die heel kwetsbaar is als ze huilt, net een gewond dier.
Het ligt een beetje aan de situatie maar zij heeft ook wel eens met haar hoofd op mijn schoot liggen huilen.
Vroeger had mijn beste vriendin echt depressieve periodes, dan kroop ik gewoon naast haar in bed en dan lag ze tegen me aan te huilen.
Het is maar net hoe je vriendschappen zijn, hoe erg je je op je gemak voelt bij iemand.
Maar zoals je het beschrijft vind ik je geen hork ofzo, ik denk dat heel veel mensen hier wel iets in herkennen.
Niet iedereen is zoals jij en ook niet iedereen wil hetzelfde als jij.
Persoonlijk hoef ik ook geen arm om heen (behalve van manlief of mijn moeder) maar heb ik veel meer aan een zinnig woord. Het heeft er ook niks mee te maken hoe goed de vriendschap is, of hoe goed je je op je gemak voelt. Niet iedereen is gewoon lijfelijk ingesteld. So be it.
TO ik zou er dus niets aan veranderen, je bent hoe je bent. En helemaal geen hork. Jij bent zo en ik vind dat je jezelf niet iets geforceerd moet gaan aanleren.
zondag 24 april 2011 om 21:44
Ik weet nog goed dat ik een keer verdrietig was en iemand een glas water ging halen. Ik was zoooo blij met dat glas water!
Verder is het volgens mij al een tijd geleden dat ik 'bij iemand' heb gehuild. Gebeurt eerder als ik alleen ben.
Maar dan maakt het niet zo veel uit wat de ander doet. Vooral het gevoel dat je verdrietig mag zijn en niet hoeft te stoppen met huilen, is belangrijk, vind ik.
Verder is het volgens mij al een tijd geleden dat ik 'bij iemand' heb gehuild. Gebeurt eerder als ik alleen ben.
Maar dan maakt het niet zo veel uit wat de ander doet. Vooral het gevoel dat je verdrietig mag zijn en niet hoeft te stoppen met huilen, is belangrijk, vind ik.
zondag 24 april 2011 om 23:31
Ik wil absoluut niet die arm om me heen! Sterker nog: ik schiet compleet op slot als ik zo getroost wordt :s
Niet dat ik zo vaak huil of getroost moet worden, maar de 2x dat het me overkwam toen ik niet in m'n eentje was, werd ik getroost met een arm om me heen Ja, ik stopte met huilen, maar dat was dus niet omdat ik getroost was. Ging juist compleet op slot
Dus Hangmat, ik bel je wel als ik getroost wil worden Maw niet proberen anders te doen - dat is simpelweg niet wie je bent (en dat herken ik, want bij mij moet je ook niet zijn voor die arm).
Niet dat ik zo vaak huil of getroost moet worden, maar de 2x dat het me overkwam toen ik niet in m'n eentje was, werd ik getroost met een arm om me heen Ja, ik stopte met huilen, maar dat was dus niet omdat ik getroost was. Ging juist compleet op slot
Dus Hangmat, ik bel je wel als ik getroost wil worden Maw niet proberen anders te doen - dat is simpelweg niet wie je bent (en dat herken ik, want bij mij moet je ook niet zijn voor die arm).
zondag 24 april 2011 om 23:46
quote:Nova78 schreef op 24 april 2011 @ 21:41:
[...]
Niet iedereen is zoals jij en ook niet iedereen wil hetzelfde als jij.
Dat zeg ik ook niet, ik vind het alleen apart dat ik in mijn omgeving iets heel anders opmerk dan de gemiddelde mening hier blijkbaar is.
Persoonlijk hoef ik ook geen arm om heen (behalve van manlief of mijn moeder) maar heb ik veel meer aan een zinnig woord. Het heeft er ook niks mee te maken hoe goed de vriendschap is, of hoe goed je je op je gemak voelt. Niet iedereen is gewoon lijfelijk ingesteld. So be it.
Welke reden behalve je op je gemak voelen is er bij je moeder of man, waardoor je het bij hen wel wilt? Daar heeft het toch juist alles mee te maken? Je bent niet lichamelijk ingesteld zeg je, maar bij die mensen blijkbaar wel.
TO ik zou er dus niets aan veranderen, je bent hoe je bent. En helemaal geen hork. Jij bent zo en ik vind dat je jezelf niet iets geforceerd moet gaan aanleren.
Ik zei ook dat ik haar geen hork vind.Ik snap eigenlijk niet zo waarom je op mijn post reageert, maar goed. Het is duidelijk niet bedoeld om iemand iets op te leggen!
[...]
Niet iedereen is zoals jij en ook niet iedereen wil hetzelfde als jij.
Dat zeg ik ook niet, ik vind het alleen apart dat ik in mijn omgeving iets heel anders opmerk dan de gemiddelde mening hier blijkbaar is.
Persoonlijk hoef ik ook geen arm om heen (behalve van manlief of mijn moeder) maar heb ik veel meer aan een zinnig woord. Het heeft er ook niks mee te maken hoe goed de vriendschap is, of hoe goed je je op je gemak voelt. Niet iedereen is gewoon lijfelijk ingesteld. So be it.
Welke reden behalve je op je gemak voelen is er bij je moeder of man, waardoor je het bij hen wel wilt? Daar heeft het toch juist alles mee te maken? Je bent niet lichamelijk ingesteld zeg je, maar bij die mensen blijkbaar wel.
TO ik zou er dus niets aan veranderen, je bent hoe je bent. En helemaal geen hork. Jij bent zo en ik vind dat je jezelf niet iets geforceerd moet gaan aanleren.
Ik zei ook dat ik haar geen hork vind.Ik snap eigenlijk niet zo waarom je op mijn post reageert, maar goed. Het is duidelijk niet bedoeld om iemand iets op te leggen!
maandag 25 april 2011 om 09:48
quote:_Fiefje_ schreef op 24 april 2011 @ 23:46:
[...]
Ik snap eigenlijk niet zo waarom je op mijn post reageert, maar goed. Het is duidelijk niet bedoeld om iemand iets op te leggen!Zo kwam het op mij wel over. Door de zin "sommige dingen kun je ook gewoon eens dóen". Als je zo niet bent waarom dan wel iets doen? Maar goed, begrijp dat het niet je intentie was om iemand wat op te leggen,
[...]
Ik snap eigenlijk niet zo waarom je op mijn post reageert, maar goed. Het is duidelijk niet bedoeld om iemand iets op te leggen!Zo kwam het op mij wel over. Door de zin "sommige dingen kun je ook gewoon eens dóen". Als je zo niet bent waarom dan wel iets doen? Maar goed, begrijp dat het niet je intentie was om iemand wat op te leggen,
