Ik kan niet meer ...
maandag 6 augustus 2012 om 19:05
Dag lieve meiden/mannen
Ik heb jullie raad even nodig, want ik weet het zelf niet meer ...
De laatste tien jaar heb ik continu in stress geleefd: enorm stresserende relatie, werksituatie was ellendig, hoge druk van mijn familie, ...). Ik ben nu op een punt gekomen dat mijn hersenen zich geblokkeerd hebben (kan het niet anders verwoorden). Ik kan amper nog nadenken (ookal heb ik goed geslapen), het lijkt wel alsof de stress mijn denkvermogen beschadigd hebben.
Ik ben hoogsensitief (weet ik nog maar pas via mijn psycholoog) en dat is waarschijnlijk ook de oorzaak geweest.
Mijn psycholoog en huisarts zijn op de hoogte van mijn 'toestand', maar lijken het niet echt te begrijpen. Ik heb dit jaar drie inzinkingen gehad, gepaard met hyperventilatie, heb uren verkrampt op de grond gelegen, soms buiten bewustzijn. Ben hierna naar het ziekenhuis gereden (was al uren later toen ik terug ietwat bij positieven was) maar daar schreven ze me enkel betablokkers voor, een spierontspanner. Ik durfde deze niet in te nemen...
Ik weet niet meer wat ik moet doen... Mijn hoofd is een lege doos, ik leef in een roes, kan amper denken en als ik praat, is het meestal totale warboel.
Herkent iemand dit? Heeft iemand raad...
Alles is welkom...
Ik heb jullie raad even nodig, want ik weet het zelf niet meer ...
De laatste tien jaar heb ik continu in stress geleefd: enorm stresserende relatie, werksituatie was ellendig, hoge druk van mijn familie, ...). Ik ben nu op een punt gekomen dat mijn hersenen zich geblokkeerd hebben (kan het niet anders verwoorden). Ik kan amper nog nadenken (ookal heb ik goed geslapen), het lijkt wel alsof de stress mijn denkvermogen beschadigd hebben.
Ik ben hoogsensitief (weet ik nog maar pas via mijn psycholoog) en dat is waarschijnlijk ook de oorzaak geweest.
Mijn psycholoog en huisarts zijn op de hoogte van mijn 'toestand', maar lijken het niet echt te begrijpen. Ik heb dit jaar drie inzinkingen gehad, gepaard met hyperventilatie, heb uren verkrampt op de grond gelegen, soms buiten bewustzijn. Ben hierna naar het ziekenhuis gereden (was al uren later toen ik terug ietwat bij positieven was) maar daar schreven ze me enkel betablokkers voor, een spierontspanner. Ik durfde deze niet in te nemen...
Ik weet niet meer wat ik moet doen... Mijn hoofd is een lege doos, ik leef in een roes, kan amper denken en als ik praat, is het meestal totale warboel.
Herkent iemand dit? Heeft iemand raad...
Alles is welkom...
maandag 6 augustus 2012 om 19:13
Ik ben begin de 30, ik heb geen relatie. Ik kan ook geen relaties aangaan met anderen. Mannen lijken wel geïnteresseerd te zijn maar ondervinden al vlug dat er 'iets niet klopt'. Mijn huisarts zegt dat dit maar tijdelijk is en mijn psycholoog probeert aan mijn zelfvertrouwen te werken. Of dit werkt denk ik niet, hiervoor ben ik al 'veel te ver kapot' in mijn hoofd (zo voelt het echt). Heb ook geen zin om te huilen of zo, het is gewoon echt stil in mijn hoofd. Ik moet me zelfs heel hard inspannen om jullie reacties te lezen.
maandag 6 augustus 2012 om 19:16
maandag 6 augustus 2012 om 19:16
maandag 6 augustus 2012 om 19:23
maandag 6 augustus 2012 om 19:41
Dat klinkt allemaal erg goed Lilyrose2012! Ik heb vandaag enkele boeken uit de bibliotheek gehaald over emoties (kan ook heel erg moeilijk mijn emoties in bedwang houden) en hoop dat ik wat inzicht kan verwerven. Momenteel doen natuurwandelingen me nog niets (vroeger was ik er verzot op), maar misschien moet ik het terug beetje bij beetje proberen.
Wat voor werk doe je momenteel? Werken was erg moeilijk voor mij, men vond mij vaak 'vreemd, asociaal' maar dat kwam omdat ik meer in mijn eigen hoofd in de knoei zat. Heb overigens heel veel vrienden verloren afgelopen jaar...
Wat voor werk doe je momenteel? Werken was erg moeilijk voor mij, men vond mij vaak 'vreemd, asociaal' maar dat kwam omdat ik meer in mijn eigen hoofd in de knoei zat. Heb overigens heel veel vrienden verloren afgelopen jaar...