Psyche
alle pijlers
Ik kijk neer op mensen
dinsdag 29 juli 2014 om 18:43
Onlangs kwam ik een klasgenoot tegen van de basisschool. Op dit moment is ze negentien jaar en heeft ze een dochtertje, woont ze samen met haar vriend en heeft ze geen baan. Daarnaast heeft ze geen opleiding afgerond en ze heeft zelfs geen middelbare school diploma.
En toen besefte ik het me weer. Ik kijk neer op mensen, ik kijk neer op mensen met de aller-stomste keuzes ooit en ik voel dat ik mijzelf veel beter vind. En tijdens het gesprek bedacht ik me tegelijkertijd: waarom doe ik dit? Waarom kan haar keuze voor dit leven in mijn ogen niet goed zijn? En waarom vind ik dat ik beter ben? Ik ben ook negentien jaar, maar ik máák iets van mijn leven.
En terwijl ik dacht, vond ik dat ik gelijk had. Nog steeds vind ik dat ik gelijk heb. Ik vind dat ik het goed doe en als iemand anders keuzes maakt waar ik negatief over denk, dan vind ik dat ik beter ben. Maar eigenlijk wil ik helemaal niet zo denken. Ik wil denken: ‘joh, wat leuk dat je een kind hebt en wat ontzettend knap van je dat het zo goed gaat’. Maar dat denk ik niet. Ik denk: ‘wat ben jij dom om op je zeventiende een kind te krijgen, te profiteren en je afhankelijk te maken van een man’.
Mijn wereld is zwart-wit. En het aller kutste is: ik kan niet anders denken. Of ik weet niet hoe. Het zijn onaardige gedachten. Want ik weet dat ik niet beter ben dan een ander omdat ik wel studeer, omdat ik wel werk, omdat ik sport, omdat ik aan mijn uiterlijk en voedingsstijl werk en omdat ik mijn leven anders indeel. Toch schreeuwt er iets in mij dat ik wel beter ben. En ergens vind ik het ontzettend kut dat ik neerkijk op mensen, want ik wil dat helemaal niet.
En laat ik eerlijk zijn: ik ben ook niet perfect. Ik heb slechte kanten en ik maak ook wel eens kut keuzes. Maar waarom kijk ik dan zo op mensen neer? Heeft het te maken met onzekerheid? Dat ik niet altijd tevreden ben met mijn eigen keuzes? Of heb ik onbewust een heel slecht zelfbeeld en vind ik het daarom nodig om op mensen neer te kijken? Want ook om eerlijk te zijn: dat neerkijken op andere mensen geeft mij wel een verdomd lekker gevoel.
Ik heb dit topic geopend omdat ik heel benieuwd ben of andere mensen deze gevoelens ook hebben of hebben gehad. Ik wil ook weten wat ik eraan kan doen, want ik wil niet zo vervelend denken over mensen.
En toen besefte ik het me weer. Ik kijk neer op mensen, ik kijk neer op mensen met de aller-stomste keuzes ooit en ik voel dat ik mijzelf veel beter vind. En tijdens het gesprek bedacht ik me tegelijkertijd: waarom doe ik dit? Waarom kan haar keuze voor dit leven in mijn ogen niet goed zijn? En waarom vind ik dat ik beter ben? Ik ben ook negentien jaar, maar ik máák iets van mijn leven.
En terwijl ik dacht, vond ik dat ik gelijk had. Nog steeds vind ik dat ik gelijk heb. Ik vind dat ik het goed doe en als iemand anders keuzes maakt waar ik negatief over denk, dan vind ik dat ik beter ben. Maar eigenlijk wil ik helemaal niet zo denken. Ik wil denken: ‘joh, wat leuk dat je een kind hebt en wat ontzettend knap van je dat het zo goed gaat’. Maar dat denk ik niet. Ik denk: ‘wat ben jij dom om op je zeventiende een kind te krijgen, te profiteren en je afhankelijk te maken van een man’.
Mijn wereld is zwart-wit. En het aller kutste is: ik kan niet anders denken. Of ik weet niet hoe. Het zijn onaardige gedachten. Want ik weet dat ik niet beter ben dan een ander omdat ik wel studeer, omdat ik wel werk, omdat ik sport, omdat ik aan mijn uiterlijk en voedingsstijl werk en omdat ik mijn leven anders indeel. Toch schreeuwt er iets in mij dat ik wel beter ben. En ergens vind ik het ontzettend kut dat ik neerkijk op mensen, want ik wil dat helemaal niet.
En laat ik eerlijk zijn: ik ben ook niet perfect. Ik heb slechte kanten en ik maak ook wel eens kut keuzes. Maar waarom kijk ik dan zo op mensen neer? Heeft het te maken met onzekerheid? Dat ik niet altijd tevreden ben met mijn eigen keuzes? Of heb ik onbewust een heel slecht zelfbeeld en vind ik het daarom nodig om op mensen neer te kijken? Want ook om eerlijk te zijn: dat neerkijken op andere mensen geeft mij wel een verdomd lekker gevoel.
Ik heb dit topic geopend omdat ik heel benieuwd ben of andere mensen deze gevoelens ook hebben of hebben gehad. Ik wil ook weten wat ik eraan kan doen, want ik wil niet zo vervelend denken over mensen.
dinsdag 29 juli 2014 om 21:00
Misschien komt zij uit een moeilijk gezin, had ze een zware jeugd en met niet al te hoge intelligentie is school niet gelukt. Misschien kwam ze toen een vent tegen die haar wel een goed gevoel gaf, een baan had en zei 'ik zorg wel voor je'. Misschien was ze toen voor het eerst zichzelf, en gelukkig. Misschien is de keuze voor een kind dan niet zo gek, het warme gezin bouwen dat je gemist hebt. Misschien gaat ze over een jaartje alsnog haar school afmaken en daarna een opleiding volgen.
Ieders pad is anders, ieders vertrekpunt en bagage ook.
Ieders pad is anders, ieders vertrekpunt en bagage ook.
dinsdag 29 juli 2014 om 21:01
ik sta even met m'n bek vol tanden hier.
mijn 1e gedachte is: wat bekrompen! mijn god! ja het is beter om alles op de rit te hebben als je aan kinderen begint.
maar ook ik heb mijn oudste kregen toen ik 19 jaar was, geen opleiding had afgerond (wel een baan had trouwens).
nu ben ik dol gelukkig, heb ik 2 gezonde kinderen, al 9 jaar een gezonde relatie en bezig met de opleiding waar ik toen totaaaaaal geen behoefte aan had.
misschien moet je toch even naar je eigen leven gaan kijken, want vaak als je op mensen neer kijkt, ben je niet tevreden met je eigen leven.
mijn 1e gedachte is: wat bekrompen! mijn god! ja het is beter om alles op de rit te hebben als je aan kinderen begint.
maar ook ik heb mijn oudste kregen toen ik 19 jaar was, geen opleiding had afgerond (wel een baan had trouwens).
nu ben ik dol gelukkig, heb ik 2 gezonde kinderen, al 9 jaar een gezonde relatie en bezig met de opleiding waar ik toen totaaaaaal geen behoefte aan had.
misschien moet je toch even naar je eigen leven gaan kijken, want vaak als je op mensen neer kijkt, ben je niet tevreden met je eigen leven.
When u grow up, you make the right choices or you make your choices right
dinsdag 29 juli 2014 om 21:02
quote:tot_zoens schreef op dinsdag 29 juli 2014 21:00 Misschien komt zij uit een moeilijk gezin, had ze een zware jeugd en met niet al te hoge intelligentie is school niet gelukt. Misschien kwam ze toen een vent tegen die haar wel een goed gevoel gaf, een baan had en zei 'ik zorg wel voor je'. Misschien was ze toen voor het eerst zichzelf, en gelukkig. Misschien is de keuze voor een kind dan niet zo gek, het warme gezin bouwen dat je gemist hebt. Misschien gaat ze over een jaartje alsnog haar school afmaken en daarna een opleiding volgen.
Ieders pad is anders, ieders vertrekpunt en bagage ook. Zijn net zo goed neerbuigende gedachten
Ieders pad is anders, ieders vertrekpunt en bagage ook. Zijn net zo goed neerbuigende gedachten
dinsdag 29 juli 2014 om 21:02
quote:tot_zoens schreef op 29 juli 2014 @ 21:00:
Misschien komt zij uit een moeilijk gezin, had ze een zware jeugd en met niet al te hoge intelligentie is school niet gelukt. Misschien kwam ze toen een vent tegen die haar wel een goed gevoel gaf, een baan had en zei 'ik zorg wel voor je'. Misschien was ze toen voor het eerst zichzelf, en gelukkig. Misschien is de keuze voor een kind dan niet zo gek, het warme gezin bouwen dat je gemist hebt. Misschien gaat ze over een jaartje alsnog haar school afmaken en daarna een opleiding volgen.
Ieders pad is anders, ieders vertrekpunt en bagage ook.dit bedoel ik!
Misschien komt zij uit een moeilijk gezin, had ze een zware jeugd en met niet al te hoge intelligentie is school niet gelukt. Misschien kwam ze toen een vent tegen die haar wel een goed gevoel gaf, een baan had en zei 'ik zorg wel voor je'. Misschien was ze toen voor het eerst zichzelf, en gelukkig. Misschien is de keuze voor een kind dan niet zo gek, het warme gezin bouwen dat je gemist hebt. Misschien gaat ze over een jaartje alsnog haar school afmaken en daarna een opleiding volgen.
Ieders pad is anders, ieders vertrekpunt en bagage ook.dit bedoel ik!
When u grow up, you make the right choices or you make your choices right
dinsdag 29 juli 2014 om 21:05
quote:tot_zoens schreef op dinsdag 29 juli 2014 21:02 Heel veel aannames van mij, maar ik bedoel: je wéét niet if dit punt in haar leven goed of slecht is. Probeer je eigen referentiekader los te laten.
Verder eens met de anderen die zeggen dat bewustwording een heel goed begin is. Er is geen goed of slecht. Ieder leidt het leven dat hij leidt. de kunst is tevreden te zijn met je eigen leven
Verder eens met de anderen die zeggen dat bewustwording een heel goed begin is. Er is geen goed of slecht. Ieder leidt het leven dat hij leidt. de kunst is tevreden te zijn met je eigen leven
dinsdag 29 juli 2014 om 21:23
Het is een zeer normale psychologische reactie, het heet cognitieve dissonantie ( zie ook wikipedia). Dat wil zeggen dat je keuzes voor jezelf telkens weer maakt en goed praat, en ongemakkelijk wordt als je gepresenteerd wordt met een opvatting die daarmee strijdig is. Je innerlijke motivatie is ervan afhankelijk, dus reken het jezelf niet te zwaar aan.
Zorg ervoor dat je je hiervan bewust bent en dat je je reacties hierdoor niet laat bepalen.
Zorg ervoor dat je je hiervan bewust bent en dat je je reacties hierdoor niet laat bepalen.
dinsdag 29 juli 2014 om 21:23
dinsdag 29 juli 2014 om 21:24
quote:tot_zoens schreef op 29 juli 2014 @ 21:20:
Er kan wel goed of slecht zijn in je eigen ogen. Daar is in mijn ogen niets mis mee. Je mag streven naar bepaalde waarden of dingen in het leven, en daar ver vandaan zijn of goed op weg naartoe. Sta jij er zo deterministisch in?Ja, maar als je je bezighoud met of een ander wel aan jouw waarden voldoet en bezig bent met op ze neerkijken, dan heeft dat niet zoveel meer met jezelf te maken, wel?
Er kan wel goed of slecht zijn in je eigen ogen. Daar is in mijn ogen niets mis mee. Je mag streven naar bepaalde waarden of dingen in het leven, en daar ver vandaan zijn of goed op weg naartoe. Sta jij er zo deterministisch in?Ja, maar als je je bezighoud met of een ander wel aan jouw waarden voldoet en bezig bent met op ze neerkijken, dan heeft dat niet zoveel meer met jezelf te maken, wel?
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
dinsdag 29 juli 2014 om 21:26
Ik kijk ook wel eens neer op mensen. Ik weet dat het niet zo netjes is van mezelf, maar het is nou eenmaal zo. En ik heb ook het idee dat het is omdat ik een soort bevestiging van mezelf nodig heb dat ik goed bezig ben. De oplossing zit 'm denk ik in zelfwaardering weten op te brengen die niet ten koste gaat van andere mensen.
dinsdag 29 juli 2014 om 21:28
Neerkijken op een ander heeft gewoon meteen weerslag op je eigen mentale gesteldheid. Je beperkt jezelf het moment dat je jezelf boven of onder een ander plaatst. Of je dat nu alleen in je hoofd doet of ook in je gedrag; het is hetzelfde. Het effect is dat je de ander niet ziet als volwaardig en daardoor zelf ook minder 'waard' bent. Kan het niet goed uitleggen, maar dit besef kreeg ik een tijdje terug en het maakt zo'n enorm verschil in hoe ik me voel sinds dat eindelijk tot me doorgedrongen is.
Samenvattend: neerkijken op een ander is niet zozeer pijnlijk/kwetsend naar de ander, maar pijnlijk en kwetsend voor jezelf. De ander hoeft er niets eens iets van mee te krijgen, maar jij hebt er als bezitter van het oordeel wel meteen last van.
Samenvattend: neerkijken op een ander is niet zozeer pijnlijk/kwetsend naar de ander, maar pijnlijk en kwetsend voor jezelf. De ander hoeft er niets eens iets van mee te krijgen, maar jij hebt er als bezitter van het oordeel wel meteen last van.
dinsdag 29 juli 2014 om 21:29
quote:Penelopeia schreef op 29 juli 2014 @ 21:26:
Ik kijk ook wel eens neer op mensen. Ik weet dat het niet zo netjes is van mezelf, maar het is nou eenmaal zo. En ik heb ook het idee dat het is omdat ik een soort bevestiging van mezelf nodig heb dat ik goed bezig ben. De oplossing zit 'm denk ik in zelfwaardering weten op te brengen die niet ten koste gaat van andere mensen.Tja, dat kan een streven zijn, maar hoe dan ook, we hebben donker nodig om te weten wanneer het licht is. IK denk dat daar de clou in verborgen zit. Als jij je niet aan mensen kan spiegelen, dan weet je waarschijnlijk ook niet of je wel goed bezig bent. Het is het neerkijken dat het kwalijk maakt, maar dat heeft de TO heel goed door en vraagt zich nu af hoe ze daar beter mee om kan gaan.
Ik kijk ook wel eens neer op mensen. Ik weet dat het niet zo netjes is van mezelf, maar het is nou eenmaal zo. En ik heb ook het idee dat het is omdat ik een soort bevestiging van mezelf nodig heb dat ik goed bezig ben. De oplossing zit 'm denk ik in zelfwaardering weten op te brengen die niet ten koste gaat van andere mensen.Tja, dat kan een streven zijn, maar hoe dan ook, we hebben donker nodig om te weten wanneer het licht is. IK denk dat daar de clou in verborgen zit. Als jij je niet aan mensen kan spiegelen, dan weet je waarschijnlijk ook niet of je wel goed bezig bent. Het is het neerkijken dat het kwalijk maakt, maar dat heeft de TO heel goed door en vraagt zich nu af hoe ze daar beter mee om kan gaan.
dinsdag 29 juli 2014 om 21:33
TO is ook pas 19, dus net de pubertijd ontgroeid en wat doen pubers? Wat is echt noodzakelijk voor pubers om te overleven? Zich spiegelen aan anderen om te leren hoe je één en ander doet. Dat TO nog in een fase zit waarbij ze nog niet anders weet te doen dan dat wat zij gewend is, vind ik het knap dat het bewustzijn er wel is om het anders aan te pakken.
dinsdag 29 juli 2014 om 21:38
dinsdag 29 juli 2014 om 21:43
dinsdag 29 juli 2014 om 21:45
quote:tot_zoens schreef op dinsdag 29 juli 2014 21:20 Er kan wel goed of slecht zijn in je eigen ogen. Daar is in mijn ogen niets mis mee. Je mag streven naar bepaalde waarden of dingen in het leven, en daar ver vandaan zijn of goed op weg naartoe. Sta jij er zo deterministisch in?Tuurlijk in je eigen ogen maar dat is slechts jouw interpretatie. Het is niet de waarheid