Psyche
alle pijlers
Ik mis je zo pap....
dinsdag 1 december 2015 om 13:47
Lieve allemaal....
Bijna 5 maanden geleden is mijn vader in zijn slaap overleden aan een hartstilstand.
Ik werd die bewuste nacht plotseling wakker met het gevoel dat er iets heel ergs was gebeurd. Tien minuten later belde mijn moeder om te vertellen dat mijn vader was overleden...
De wereld stond op zijn kop, hoe kon dit nou gebeuren?
We hadden ons zo'n zorgen gemaakt om mijn moeder die een half jaar daarvoor de diagnose borstkanker had gekregen en nu dit...
Ik ben op de automatische piloot een heel mooi afscheid voor mijn vader gaan regelen. Dat was alles wat ik nog voor hem kon doen. Daarna vulden de dagen zich met alle administratie die geregeld moest worden en natuurlijk de zorg voor mijn gezin, moeder en mijn baan.
Nooit geweten dat het zo'n pijn doet om iemand te moeten missen waar je zoveel van houdt! Geestelijke pijn, maar zeker ook lichamelijk. Slecht slapen, weinig eten en heel veel tranen, iedere keer maar weer.
Het onverwachte van het afscheid maakt het er alleen maar moeilijker op. We hadden nog zoveel plannen en ik wilde hem nog zoveel zeggen en vragen.
De buitenwereld gaat gewoon maar verder terwijl hij er niet meer is. Logisch, maar ook heel pijnlijk.
Ik hoop het verlies ooit een keer een plekje te kunnen geven, maar hoe?
Bijna 5 maanden geleden is mijn vader in zijn slaap overleden aan een hartstilstand.
Ik werd die bewuste nacht plotseling wakker met het gevoel dat er iets heel ergs was gebeurd. Tien minuten later belde mijn moeder om te vertellen dat mijn vader was overleden...
De wereld stond op zijn kop, hoe kon dit nou gebeuren?
We hadden ons zo'n zorgen gemaakt om mijn moeder die een half jaar daarvoor de diagnose borstkanker had gekregen en nu dit...
Ik ben op de automatische piloot een heel mooi afscheid voor mijn vader gaan regelen. Dat was alles wat ik nog voor hem kon doen. Daarna vulden de dagen zich met alle administratie die geregeld moest worden en natuurlijk de zorg voor mijn gezin, moeder en mijn baan.
Nooit geweten dat het zo'n pijn doet om iemand te moeten missen waar je zoveel van houdt! Geestelijke pijn, maar zeker ook lichamelijk. Slecht slapen, weinig eten en heel veel tranen, iedere keer maar weer.
Het onverwachte van het afscheid maakt het er alleen maar moeilijker op. We hadden nog zoveel plannen en ik wilde hem nog zoveel zeggen en vragen.
De buitenwereld gaat gewoon maar verder terwijl hij er niet meer is. Logisch, maar ook heel pijnlijk.
Ik hoop het verlies ooit een keer een plekje te kunnen geven, maar hoe?
dinsdag 1 december 2015 om 13:59
Herkenbaar.... Hier hetzelfde alleen dan inmiddels 1,5 jaar geleden. Het gemis blijft, de pijn ook op sommige dagen maar de dagen dat de zon weer schijnt en je weer kunt glimlachen gaan langzaam terug overheersen. Geloof me, al lijkt dat nu voor jou waarschijnlijk nog heel ver weg.... Dikke knuffel!!
dinsdag 1 december 2015 om 13:59
Dikke knuffel en sterkte
Het missen van iemand waar je zo ontzettend veel van houdt doet enorm pijn. Ik weet er helaas alles van, 3.5 maand geleden is mijn vader overleden. Ook onverwachts hartaanval. Dat maakt het ook zo moeilijk. Tijd heelt wonden zegt men.... bij mij wordt het elke dag groter het gemis. Ik probeer mij vast te houden aan de zeer mooie herinneringen die ik aan hem heb, en houd mezelf voor dat mijn vader zou willen dat ik mijn leven weer oppakte...
Ik kan je niet zeggen wat je moet doen want zelf weet ik het helaas ook niet...maar ik wil je veel sterkte wensen. Nu met de donkere dagen en de feestdagen zal het gemis nog zwaarder zijn Liefs
Het missen van iemand waar je zo ontzettend veel van houdt doet enorm pijn. Ik weet er helaas alles van, 3.5 maand geleden is mijn vader overleden. Ook onverwachts hartaanval. Dat maakt het ook zo moeilijk. Tijd heelt wonden zegt men.... bij mij wordt het elke dag groter het gemis. Ik probeer mij vast te houden aan de zeer mooie herinneringen die ik aan hem heb, en houd mezelf voor dat mijn vader zou willen dat ik mijn leven weer oppakte...
Ik kan je niet zeggen wat je moet doen want zelf weet ik het helaas ook niet...maar ik wil je veel sterkte wensen. Nu met de donkere dagen en de feestdagen zal het gemis nog zwaarder zijn Liefs
dinsdag 1 december 2015 om 14:06
Wat een vreselijk verlies 
Gun jezelf de tijd om het te verwerken, 5 maanden is nog zo vers. En misschien verwerk je het wel helemaal niet, maar vind je wel een manier om met je verdriet om te gaan. Uit eigen ervaring: het missen wordt erger omdat er steeds meer gebeurtenissen plaatsvinden waarvan je vader geen deel meer uitmaakt (au!), maar de scherpte van dat verdriet wordt met de loop van de tijd minder. Veel sterkte
Gun jezelf de tijd om het te verwerken, 5 maanden is nog zo vers. En misschien verwerk je het wel helemaal niet, maar vind je wel een manier om met je verdriet om te gaan. Uit eigen ervaring: het missen wordt erger omdat er steeds meer gebeurtenissen plaatsvinden waarvan je vader geen deel meer uitmaakt (au!), maar de scherpte van dat verdriet wordt met de loop van de tijd minder. Veel sterkte
dinsdag 1 december 2015 om 14:22
Mijn vader is 1,5 jaar geleden overleden na een ziekbed van 1,5 jaar.
Op sommige momenten mia ik m heel erg dan zet ik de muziek op van zijn crematie en huil ik dikke tranen, en komt dat alles overheersende vreselijke verdriet van die eerste dagen boven.
Maar daarna droog ik mijn tranen en is het ook weer een tijdje over, en denk ik aan de leuke momenten met mijn vader zonder te hoeven huilen
Op sommige momenten mia ik m heel erg dan zet ik de muziek op van zijn crematie en huil ik dikke tranen, en komt dat alles overheersende vreselijke verdriet van die eerste dagen boven.
Maar daarna droog ik mijn tranen en is het ook weer een tijdje over, en denk ik aan de leuke momenten met mijn vader zonder te hoeven huilen
dinsdag 1 december 2015 om 14:52
Mijn moeder is nu ruim vier maanden geleden overleden, voor ons ook vrij plotseling. Ze vocht al heel lang tegen kanker, wilde nog lang niet dood en werd verslagen door een hersenvliesontsteking.
Het dringt nog helemaal niet door, ik sta mezelf zelfs niet toe haar te missen..want dan is het echt
Het dringt nog helemaal niet door, ik sta mezelf zelfs niet toe haar te missen..want dan is het echt
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
dinsdag 1 december 2015 om 15:08
Gecondoleerd . Wat vreselijk om zo opeens je vader kwijt te raken.
Een paar jaar geleden is mijn moeder binnen twee weken na de diagnoseoverleden aan kanker. De moeilijkste periode vond ik zelf na het eerste halfjaar. Toen begon ik net te beseffen dat ze toch echt niet meer terug kwam. En dat terwijl iedereen om je heen weer verdergaat.
Het heeft mij ontzettend geholpen om af en toe een flink potje te janken bij mijn vriend. Dat was voor mij veilig. Voor de buitenwereld hield ik mezelf overeind. Had ook veel houvast aan de dagelijkse gang van zaken, ritme enz. En het wordt minder. Eerste jaar is kut, 2e jaar kun je al iets beter vooruit kijken. En in het derde jaar begon het al veel meer een plek te krijgen. Dat is in elk geval mijn ervaring geweest.
Helemaal niet gek dat je het nu zo moeilijk hebt! Het wordt echt minder, maar je moet er wel doorheen. En weet je, je vader verdient het om gemist te worden. Wat dat betreft is het ook een liefdevolle emotie.
Sterkte!
Een paar jaar geleden is mijn moeder binnen twee weken na de diagnoseoverleden aan kanker. De moeilijkste periode vond ik zelf na het eerste halfjaar. Toen begon ik net te beseffen dat ze toch echt niet meer terug kwam. En dat terwijl iedereen om je heen weer verdergaat.
Het heeft mij ontzettend geholpen om af en toe een flink potje te janken bij mijn vriend. Dat was voor mij veilig. Voor de buitenwereld hield ik mezelf overeind. Had ook veel houvast aan de dagelijkse gang van zaken, ritme enz. En het wordt minder. Eerste jaar is kut, 2e jaar kun je al iets beter vooruit kijken. En in het derde jaar begon het al veel meer een plek te krijgen. Dat is in elk geval mijn ervaring geweest.
Helemaal niet gek dat je het nu zo moeilijk hebt! Het wordt echt minder, maar je moet er wel doorheen. En weet je, je vader verdient het om gemist te worden. Wat dat betreft is het ook een liefdevolle emotie.
Sterkte!
dinsdag 1 december 2015 om 15:57
Sterkte met het verlies van je vader.
Mijn vader is 13 december een jaar overleden. Ook vrij plotseling, werd ziek en 6 dagen later is hij overleden.
Ik heb de uitvaart ook op de automatische piloot geregeld. Ik mis hem nog steeds iedere dag, maar ik heb het inmiddels wel een plekje gegeven. Er zijn momenten dat ik hem heel erg mis, die dagen gaan er nu weer aankomen.
Sterkte
Mijn vader is 13 december een jaar overleden. Ook vrij plotseling, werd ziek en 6 dagen later is hij overleden.
Ik heb de uitvaart ook op de automatische piloot geregeld. Ik mis hem nog steeds iedere dag, maar ik heb het inmiddels wel een plekje gegeven. Er zijn momenten dat ik hem heel erg mis, die dagen gaan er nu weer aankomen.
Sterkte