Psyche
alle pijlers
Ik voel me beschadigd
zaterdag 19 juli 2014 om 01:35
In de titel staat 'ik VOEL me beschadigd' omdat ik niet weet of ik echt beschadigd ben. Ik heb de afgelopen tijd heel veel meegemaakt, een scharrel die erg boos werd nadat ik met een ander sliep en mij toen aangerand heeft, een enorme ruzie daarna omdat hij zei dat hij het niet was.
Een scharrel die me liet vallen omdat hij van die andere over het aanrandingsverhaal hoorde en mij niet geloofde.
Mijn zus die overleden is aan kanker onlangs. Broer geopereerd aan een goedaardige tumor in zijn hoofd. Moeder die bijna niet meer kan lopen van de artrose en dus ook nu dus weer geopereerd moet worden.
Ik heb regelmatig weinig steun hierin ervaren omdat het hierdoor af en toe slecht met mij ging en mensen mij lieten vallen. Vaak legde ik me daar bij neer en ging ik weer vol goede moed mijn leven leiden. Het ging dan weer beter en ik had echt het gevoel van: puh, ik heb ze wat laten zien.
Maar in mij zit een diep verdriet over de afgelopen periode. Ik merk dat mijn vertrouwen in mijzelf en andere mensen is afgenomen.
Onlangs heeft een of andere rare gast uit het uitgaansleven bij me ingebroken. En weer is mijn gevoel van geluk en vertrouwen beschadigd.
Ik geloof steeds minder in mannen die meer in mij zien dan seks en er echt voor mij willen zijn. Ik word zo makkelijk gedumpt als het moeilijk wordt.
Ik ben ook gaan twijfelen aan mijzelf: heb ik die aanranding wel echt meegemaakt? Heb ik daarna goed gehandeld door de vermeende dader ermee te confronteren en te beschuldigen? Deze jongen heeft me daarna het leven behoorlijk zuur gemaakt.
Ik kan nog wel van dingen genieten maar ik voel vaak geen echte connectie met mensen meer. Het is leuk voor even en de korte termijn en daarna zakt het al snel in.
Misschien wil ik te veel van de wereld. Ik wil die perfecte geweldige liefde, ik wil op de leukste feestjes zijn, aantrekkelijk gevonden worden. Dan is het niet zo gek dat je snel van slsg bent als zulke dingen niet gebeuren. Terwijl zo veel mensen het slechter hebben.
Ik ben alleen zo veel gekwetst door mensen de laatste tijd. Mijn beste vriendin verloren omdat ze meer een concurrent was dan een vriendin (ging achter jongens aan die ik leuk vond).
Ik voel mij dan een jaloers persoon die niet met tegenslag om kan gaan. Want iedereen wordt wel eens gedumpt door een scharrel. Iedereen wordt wel eens afgewezen, het leven kan niet alleen maar lang leve de lol zijn. Dus ik schaam mij voor dit soort gevoelens (waarom lukt het mij nou niet om die geweldige liefde te vinden?).
Ik voel me dan gefaald. Ik merk dat ik verbitterd raak: 'je moet mensen ook niet vertrouwen'. 'Verwacht niks van mensen want iedereen leeft voor zichzelf'. Terwijl ik me zo graag echt oprecht verbonden wil voelen met mensen.
Ik geef zelf veel liefde, probeer oprechte vriendschap te geven. En ik heb ook echt wel lieve vrienden. Maar die hebben ook vaak weer niks met mijn levensstijl (veel uitgaan en er op los leven). Ik mis dus de ultieme soulmate die hetzelfde is.
Ben ik nou zo teleurgesteld in het leven dat ik altijd zo verbitterd blijf? Dat zou zo zonde zijn....
Hoe moet ik mensen weer gaan vertrouwen en hoe kan ik weer geloven in de toekomst en de liefde?
Een scharrel die me liet vallen omdat hij van die andere over het aanrandingsverhaal hoorde en mij niet geloofde.
Mijn zus die overleden is aan kanker onlangs. Broer geopereerd aan een goedaardige tumor in zijn hoofd. Moeder die bijna niet meer kan lopen van de artrose en dus ook nu dus weer geopereerd moet worden.
Ik heb regelmatig weinig steun hierin ervaren omdat het hierdoor af en toe slecht met mij ging en mensen mij lieten vallen. Vaak legde ik me daar bij neer en ging ik weer vol goede moed mijn leven leiden. Het ging dan weer beter en ik had echt het gevoel van: puh, ik heb ze wat laten zien.
Maar in mij zit een diep verdriet over de afgelopen periode. Ik merk dat mijn vertrouwen in mijzelf en andere mensen is afgenomen.
Onlangs heeft een of andere rare gast uit het uitgaansleven bij me ingebroken. En weer is mijn gevoel van geluk en vertrouwen beschadigd.
Ik geloof steeds minder in mannen die meer in mij zien dan seks en er echt voor mij willen zijn. Ik word zo makkelijk gedumpt als het moeilijk wordt.
Ik ben ook gaan twijfelen aan mijzelf: heb ik die aanranding wel echt meegemaakt? Heb ik daarna goed gehandeld door de vermeende dader ermee te confronteren en te beschuldigen? Deze jongen heeft me daarna het leven behoorlijk zuur gemaakt.
Ik kan nog wel van dingen genieten maar ik voel vaak geen echte connectie met mensen meer. Het is leuk voor even en de korte termijn en daarna zakt het al snel in.
Misschien wil ik te veel van de wereld. Ik wil die perfecte geweldige liefde, ik wil op de leukste feestjes zijn, aantrekkelijk gevonden worden. Dan is het niet zo gek dat je snel van slsg bent als zulke dingen niet gebeuren. Terwijl zo veel mensen het slechter hebben.
Ik ben alleen zo veel gekwetst door mensen de laatste tijd. Mijn beste vriendin verloren omdat ze meer een concurrent was dan een vriendin (ging achter jongens aan die ik leuk vond).
Ik voel mij dan een jaloers persoon die niet met tegenslag om kan gaan. Want iedereen wordt wel eens gedumpt door een scharrel. Iedereen wordt wel eens afgewezen, het leven kan niet alleen maar lang leve de lol zijn. Dus ik schaam mij voor dit soort gevoelens (waarom lukt het mij nou niet om die geweldige liefde te vinden?).
Ik voel me dan gefaald. Ik merk dat ik verbitterd raak: 'je moet mensen ook niet vertrouwen'. 'Verwacht niks van mensen want iedereen leeft voor zichzelf'. Terwijl ik me zo graag echt oprecht verbonden wil voelen met mensen.
Ik geef zelf veel liefde, probeer oprechte vriendschap te geven. En ik heb ook echt wel lieve vrienden. Maar die hebben ook vaak weer niks met mijn levensstijl (veel uitgaan en er op los leven). Ik mis dus de ultieme soulmate die hetzelfde is.
Ben ik nou zo teleurgesteld in het leven dat ik altijd zo verbitterd blijf? Dat zou zo zonde zijn....
Hoe moet ik mensen weer gaan vertrouwen en hoe kan ik weer geloven in de toekomst en de liefde?
zaterdag 19 juli 2014 om 03:00
Zou je er niet eens over nadenken even helemaal te stoppen met scharrels en vage gasten uit de kroeg?
Alles wat er in je familie gaande is lijkt me wel even genoeg om op je bordje te hebben.
Er is drama dat je overkomt, en drama dat je uitnodigt om je leven binnen te komen.
Waarmee ik uiteraard niet wil zeggen dat je die aanranding over jezelf hebt afgeroepen, natuurlijk niet.
Maar dit gedoe in je leven kun je voor nu wel een halt toe roepen door je even helmaal op jezelf en je familie te concentreren.
Ga wat minder uit, wees even alleen, zonder vent.
Laat de mensen die je energie kosten links liggen en concentreer je op wat belangrijk is en waar je echt iets mee moet.
Sterkte.
Alles wat er in je familie gaande is lijkt me wel even genoeg om op je bordje te hebben.
Er is drama dat je overkomt, en drama dat je uitnodigt om je leven binnen te komen.
Waarmee ik uiteraard niet wil zeggen dat je die aanranding over jezelf hebt afgeroepen, natuurlijk niet.
Maar dit gedoe in je leven kun je voor nu wel een halt toe roepen door je even helmaal op jezelf en je familie te concentreren.
Ga wat minder uit, wees even alleen, zonder vent.
Laat de mensen die je energie kosten links liggen en concentreer je op wat belangrijk is en waar je echt iets mee moet.
Sterkte.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
zaterdag 19 juli 2014 om 08:15
quote:delite schreef op 19 juli 2014 @ 03:00:
Zou je er niet eens over nadenken even helemaal te stoppen met scharrels en vage gasten uit de kroeg?
Alles wat er in je familie gaande is lijkt me wel even genoeg om op je bordje te hebben.
Er is drama dat je overkomt, en drama dat je uitnodigt om je leven binnen te komen.
Waarmee ik uiteraard niet wil zeggen dat je die aanranding over jezelf hebt afgeroepen, natuurlijk niet.
Maar dit gedoe in je leven kun je voor nu wel een halt toe roepen door je even helmaal op jezelf en je familie te concentreren.
Ga wat minder uit, wees even alleen, zonder vent.
Laat de mensen die je energie kosten links liggen en concentreer je op wat belangrijk is en waar je echt iets mee moet.
Sterkte.
Eens met Delite, je schrijft dat je lieve vrienden hebt maar dat die niets met jouw losbandige leven hebben.
Maar een losbandig leven als je zoveel verdriet hebt is alleen maar vluchten en niet stil willen blijven staan bij wat je pijn doet. Je wil graag een soulmate vinden, echte liefde, maar gaat van scharrel naar scharrel en soms heb je meerdere scharrels tegelijk. Dat is zeker niet de juiste manier om een man te ontmoeten met wie je een relatie gebaseerd op liefde en respect kunt krijgen.
Ga voor jezelf zorgen ipv een wild leventje leiden, je echte fijne vrienden zijn er dan vast voor je.
Verder ben ik het met anderen eens dat professionele hulp misschien geen slecht idee is.
Succes.
Zou je er niet eens over nadenken even helemaal te stoppen met scharrels en vage gasten uit de kroeg?
Alles wat er in je familie gaande is lijkt me wel even genoeg om op je bordje te hebben.
Er is drama dat je overkomt, en drama dat je uitnodigt om je leven binnen te komen.
Waarmee ik uiteraard niet wil zeggen dat je die aanranding over jezelf hebt afgeroepen, natuurlijk niet.
Maar dit gedoe in je leven kun je voor nu wel een halt toe roepen door je even helmaal op jezelf en je familie te concentreren.
Ga wat minder uit, wees even alleen, zonder vent.
Laat de mensen die je energie kosten links liggen en concentreer je op wat belangrijk is en waar je echt iets mee moet.
Sterkte.
Eens met Delite, je schrijft dat je lieve vrienden hebt maar dat die niets met jouw losbandige leven hebben.
Maar een losbandig leven als je zoveel verdriet hebt is alleen maar vluchten en niet stil willen blijven staan bij wat je pijn doet. Je wil graag een soulmate vinden, echte liefde, maar gaat van scharrel naar scharrel en soms heb je meerdere scharrels tegelijk. Dat is zeker niet de juiste manier om een man te ontmoeten met wie je een relatie gebaseerd op liefde en respect kunt krijgen.
Ga voor jezelf zorgen ipv een wild leventje leiden, je echte fijne vrienden zijn er dan vast voor je.
Verder ben ik het met anderen eens dat professionele hulp misschien geen slecht idee is.
Succes.