innerlijke 'omwenteling'

Hey

Ik wil even van me afschrijven.

Ik heb al enige tijd een nieuwe weg ingeslagen voor mezelf. Het voelt als een soort emancipatie en groei. Dingen die ik altijd als vanzelfsprekend zag zijn dat nu niet meer, oude overtuigingen neem ik onder de loep en soms kom ik er tot mijn schrik en soms ook vooral opluchting achter dat ik hier geen geloof aan wil en hoef te hechten meer. Het is een enorm omwentelingsproces, waarbij denk ik de kern is dat ik mezelf in het centrum van mijn leven plaats. Ik heb altijd zo gezorgd voor anderen, soms direct soms indirect dat me helemaal niet duidelijk werd dat ik in hun leven vaak maar een bijrol had. Dat is geen verwijt naar die mensen, maar meer zo'n eye-opening moment waar ik hier boven over schreef....wat heeft me dan belet om gewoon de hoofdrol in mijn eigen leven te pakken, als anderen dat in hun leven ook doen, voor zichzelf.





Heeft iemand van jullie herkenning in zo'n innerlijk omwentelingsproces? Dat je dingen in een totaal ander licht gaat zien? Dat voelt alsof er een last van je af valt, maar dat ook oude pijn en verdriet naar boven brengt? Een verschuiving in je zelfbeeld en wereldbeeld die niet per se slecht is maar wel heel zwaar soms, en moeilijke (nieuwe) gevoelens en gedrag met zich mee brengt?

Het is moeilijk dit uit te leggen. Het voelt zuiverend, een soort nieuwe weg. Maar juist omdat je die zo moeilijk kunt verwoorden of uitleggen aan anderen voel ik me ook vaak erg alleen erin.



Dus even een paar woorden schrijven om mijn hart toch wat te luchten, ook al is het misschien niet zo goed te volgen waar het over gaat.

Ik denk dat ik het kan samenvatten als: I'm growing up. Of: ik sla mijn vleugels uit die erg vastgeplakt zaten. Zoiets.



T voelt bevrijdend en eenzaam tegelijk. En achter deze soms ellendige tijd zie ik wel veel licht dus depressief ben ik niet. Ik ben juist blij dat dit gebeurt,al ben ik er ook veel mensen (die niet meer bij me pasten of me niet meer wilden leren kennen) door verloren.



Soms voelt het heel erg eng. Dan denk ik: zijn die verliezen het wel waard, ben ik wel goed bezig? Maar ik kan niet anders dan bv meer voor mezelf opkomen, mijzelf meer laten zien en uiten. Het is iets dat nu het beste is dat me kan overkomen. Maar ook doodeng.