Psyche
alle pijlers
Jong en piekeren
maandag 30 januari 2012 om 18:12
Hey allen,
Ik wilde vragen of meer mensen dit herkennen qua denken. Normaliter maak ik me niet snel ergens druk om (een echte Tukker ), maar ik merk altijd dat ik in de eerste maanden van het jaar begin met piekeren. Zo heb ik dit vorig jaar precies hetzelfde gehad. Ik stel mij dan de vragen:
- Waarom zie ik de toekomst niet meer voor me? (Had dit eerder wel, toen ik een jaar of 15, 16 was kon ik over de toekomst dromen)
- Wil ik deze opleiding wel?
- Wat voor werk wil ik gaan doen?
Maar ook heel veel vragen over mijn relatie. Ik heb in juli 4 jaar met een schat van een jongen. Hij is één jaar ouder en we kunnen het super goed met elkaar vinden en als we bij elkaar zijn is het altijd goed. Toch ondanks dit pieker ik best veel als hij er niet is.
- Wil ik dit voor altijd/ik zie (nog) geen toekomst met hem? -> Dit is vooral iets wat knaagt, omdat ik geen toekomstbeeld zie weet ik niet of dit hem dan voor me is terwijl we het super mooi vinden! Ik houd echt van hem!
- Hoe zou het zijn als het uit was? -> Vervolgens komt er dan wel een gevoel dat ik niet zonder hem wil/kan
- En dan heb ik nog een beetje een onrustig gevoel omdat ik zo jong ben. Wat zou het fijn zijn als ik hem op m'n 21e ofzo een keer was tegen gekomen.
Kortom, ik voel best vaak een onrustig gevoel en vind het moeilijk om het maar te laten gaan en te denken: we zien wel. Iemand tips??
Groetjes!
Ik wilde vragen of meer mensen dit herkennen qua denken. Normaliter maak ik me niet snel ergens druk om (een echte Tukker ), maar ik merk altijd dat ik in de eerste maanden van het jaar begin met piekeren. Zo heb ik dit vorig jaar precies hetzelfde gehad. Ik stel mij dan de vragen:
- Waarom zie ik de toekomst niet meer voor me? (Had dit eerder wel, toen ik een jaar of 15, 16 was kon ik over de toekomst dromen)
- Wil ik deze opleiding wel?
- Wat voor werk wil ik gaan doen?
Maar ook heel veel vragen over mijn relatie. Ik heb in juli 4 jaar met een schat van een jongen. Hij is één jaar ouder en we kunnen het super goed met elkaar vinden en als we bij elkaar zijn is het altijd goed. Toch ondanks dit pieker ik best veel als hij er niet is.
- Wil ik dit voor altijd/ik zie (nog) geen toekomst met hem? -> Dit is vooral iets wat knaagt, omdat ik geen toekomstbeeld zie weet ik niet of dit hem dan voor me is terwijl we het super mooi vinden! Ik houd echt van hem!
- Hoe zou het zijn als het uit was? -> Vervolgens komt er dan wel een gevoel dat ik niet zonder hem wil/kan
- En dan heb ik nog een beetje een onrustig gevoel omdat ik zo jong ben. Wat zou het fijn zijn als ik hem op m'n 21e ofzo een keer was tegen gekomen.
Kortom, ik voel best vaak een onrustig gevoel en vind het moeilijk om het maar te laten gaan en te denken: we zien wel. Iemand tips??
Groetjes!
Carpe diem!
maandag 30 januari 2012 om 18:25
Ik heb geen tips, maar ik herken het helemaal!
Is 92 je geboortejaar? Dan ben je ongeveer net zo oud al ik ben (van 91).
Piekeren doe ik ook over mijn opleiding: wil ik dit wel? Kan ik niet beter wat anders gaan doen? Past dit wel bij mij? Kan ik dit wel, anderen zijn toch veel beter? etc. etc.
Ook over dat piekeren over je relatie herken ik, ik denk altijd: wat als...? wat als ik hem pas over een paar jaar ontmoet had.. wat als het uitgaat, hoe moet het dan verder... wil ik wel met hem verder.. hoe ziet de toekomst er uit?
Kortom, veel herkenning, zal wel aan de leeftijd liggen?
Is 92 je geboortejaar? Dan ben je ongeveer net zo oud al ik ben (van 91).
Piekeren doe ik ook over mijn opleiding: wil ik dit wel? Kan ik niet beter wat anders gaan doen? Past dit wel bij mij? Kan ik dit wel, anderen zijn toch veel beter? etc. etc.
Ook over dat piekeren over je relatie herken ik, ik denk altijd: wat als...? wat als ik hem pas over een paar jaar ontmoet had.. wat als het uitgaat, hoe moet het dan verder... wil ik wel met hem verder.. hoe ziet de toekomst er uit?
Kortom, veel herkenning, zal wel aan de leeftijd liggen?
maandag 30 januari 2012 om 18:36
Hey, wat fijn! Of nou ja, fijn is het natuurlijk niet maar dat je het herkent bedoel ik...
Merk je ook een gevoel van onrust? Hoe lang heb jij een relatie? Ik heb hier vorig jaar een poosje bij iemand via school gelopen weet je wel.. Heb het naast me neergelegd en geaccepteerd dat als je ouder word je niet meer zo veel droomt over hoe later enzo. Maar heb het nu weer opnieuw.. Zo vervelend. Word er soms zo verdrietig van. Wil niet dat ik het niet weet of dat ik misschien niet voldoende zou voelen voor m'n vriend omdat ik de toekomst niet helemaal zie...
Merk je ook een gevoel van onrust? Hoe lang heb jij een relatie? Ik heb hier vorig jaar een poosje bij iemand via school gelopen weet je wel.. Heb het naast me neergelegd en geaccepteerd dat als je ouder word je niet meer zo veel droomt over hoe later enzo. Maar heb het nu weer opnieuw.. Zo vervelend. Word er soms zo verdrietig van. Wil niet dat ik het niet weet of dat ik misschien niet voldoende zou voelen voor m'n vriend omdat ik de toekomst niet helemaal zie...
Carpe diem!
maandag 30 januari 2012 om 18:37
herkenbaar.
ik denk dat het ook wel aan de leeftijd ligt (zelf 21)..
de hele tijd nadenken over je leven of je nou alles wel goed hebt besloten en/of je het niet anders zou willen.
want nou is ook wel de fase van niet meer doen wat me ouders verwachten, niet meer wat belangrijk vinden maar wat vind ik zelf.
neem de tijd om daarover na te denken, over wat jij wil.
er is nog een heel leven om van route te veranderen.
succes
ik denk dat het ook wel aan de leeftijd ligt (zelf 21)..
de hele tijd nadenken over je leven of je nou alles wel goed hebt besloten en/of je het niet anders zou willen.
want nou is ook wel de fase van niet meer doen wat me ouders verwachten, niet meer wat belangrijk vinden maar wat vind ik zelf.
neem de tijd om daarover na te denken, over wat jij wil.
er is nog een heel leven om van route te veranderen.
succes
maandag 30 januari 2012 om 19:01
je kunt nooit van tevoren 100% zeker weten dat je de goede keuze maakt. en vooral niet bij de keuzes die bijna voor je hele leven zouden gelden.
van je opleiding en werk. ben je gelukkig in je opleiding (klinkt misschien rare vraag maar ik werd echt moe en ongelukkig van mijn opleiding, ik moest teveel op mijn tenen lopen. ben ook gestopt) en zie jij je eigen over 10 jaar,dag in dag uit, in je beroepskeuze werken?
van je opleiding en werk. ben je gelukkig in je opleiding (klinkt misschien rare vraag maar ik werd echt moe en ongelukkig van mijn opleiding, ik moest teveel op mijn tenen lopen. ben ook gestopt) en zie jij je eigen over 10 jaar,dag in dag uit, in je beroepskeuze werken?
maandag 30 januari 2012 om 19:31
Ik heb dit op jou leeftijd ook gehad.
Ik had een vriendje en studeerde. Ik heb me heel vaak afgevraagd of het wel de juiste studie was en of ik wel met dat vriendje wilde blijven.
Resultaat:
De studie heb ik afgemaakt en werk hier nu mee. Of het het helemaal voor me is, daar ben ik nog niet uit. Ik blijf het doen zolang ik het leuk vind.
Relatie is vrij kort nadat de twijfels begonnen uitgegaan. We hadden letterlijk nog nooit ruzie gehad, hielden van elkaar en hadden het gezellig. Toch maakte we beide de keus niet samen verder te gaan.
Nu heb ik een heel leuke relatie en woon ik alweer ruim 2 jaar samen. Op de een of andere manier weet ik gewoon dat ik met hem mijn leven op wil bouwen kinderen krijgen enz. Met mijn huidige vriend nooit enige twijfel gevoeld. Het is wel fijn om wat ouder te zijn en beter te weten wat je wil. Ook het feit dat je vergelijkingsmateriaal hebt is fijn.
Ik had met die ander best een goed leven kunnen hebben, maar ik ben heel blij met onze beslissing van toen. Ik denk dat het grootste minpunt was dat we te weinig herkenning in elkaar vonden. HIj echt een altijd vrolijke optimist en groepsdier met een grote vrienden/kennisenkring. Ik meer van een paar goede vrienden en met meer zwaarmoedigheid naar het leven kijkend. Het leverde nooit problemen op, maar toch mis je iets.
Maar dit is mijn situatie. Bij iedereen is die natuurlijk totaal anders. Wat ik wil zeggen is dat ik mezelf van een paar jaar geleden (ben nu 25) in je verhaal herken. Denk dat het echt bij de leeftijd hoort. Komt allemaal goed!
Ik had een vriendje en studeerde. Ik heb me heel vaak afgevraagd of het wel de juiste studie was en of ik wel met dat vriendje wilde blijven.
Resultaat:
De studie heb ik afgemaakt en werk hier nu mee. Of het het helemaal voor me is, daar ben ik nog niet uit. Ik blijf het doen zolang ik het leuk vind.
Relatie is vrij kort nadat de twijfels begonnen uitgegaan. We hadden letterlijk nog nooit ruzie gehad, hielden van elkaar en hadden het gezellig. Toch maakte we beide de keus niet samen verder te gaan.
Nu heb ik een heel leuke relatie en woon ik alweer ruim 2 jaar samen. Op de een of andere manier weet ik gewoon dat ik met hem mijn leven op wil bouwen kinderen krijgen enz. Met mijn huidige vriend nooit enige twijfel gevoeld. Het is wel fijn om wat ouder te zijn en beter te weten wat je wil. Ook het feit dat je vergelijkingsmateriaal hebt is fijn.
Ik had met die ander best een goed leven kunnen hebben, maar ik ben heel blij met onze beslissing van toen. Ik denk dat het grootste minpunt was dat we te weinig herkenning in elkaar vonden. HIj echt een altijd vrolijke optimist en groepsdier met een grote vrienden/kennisenkring. Ik meer van een paar goede vrienden en met meer zwaarmoedigheid naar het leven kijkend. Het leverde nooit problemen op, maar toch mis je iets.
Maar dit is mijn situatie. Bij iedereen is die natuurlijk totaal anders. Wat ik wil zeggen is dat ik mezelf van een paar jaar geleden (ben nu 25) in je verhaal herken. Denk dat het echt bij de leeftijd hoort. Komt allemaal goed!
maandag 30 januari 2012 om 19:38
Het is gewoon moeilijk, ik wil hem niet kwijt. Ik houd zo veel van die jongen, maar heb gewoon ergens een stukje onrust in me zitten: is dit het nou? Zie ik een toekomst etc? Maar ach ja, het is ook proeftijd he.. Verkering, dus we zien 't wel!
Verder met de studie.. Ik ben niet het type persoon die sinds klein af aan verpleegkundige of weet ik veel wil worden. Ben denk ik meer een type van wat er op mijn pad komt dat doe ik..
Verder met de studie.. Ik ben niet het type persoon die sinds klein af aan verpleegkundige of weet ik veel wil worden. Ben denk ik meer een type van wat er op mijn pad komt dat doe ik..
Carpe diem!
maandag 30 januari 2012 om 20:36
quote:missy_acy schreef op 30 januari 2012 @ 18:46:
Zodra je eind 20 bent word het minder. En als je dan kids krijgt begint het weer overnieuw.Haha.....ja klopt helemaal. Begin twintig had ik het ook. Nu heb ik kleine kinderen en ben ik alweer bezig met wat ik straks wil (studie o.i.d.) als ze wat groter zijn.
Zodra je eind 20 bent word het minder. En als je dan kids krijgt begint het weer overnieuw.Haha.....ja klopt helemaal. Begin twintig had ik het ook. Nu heb ik kleine kinderen en ben ik alweer bezig met wat ik straks wil (studie o.i.d.) als ze wat groter zijn.
maandag 30 januari 2012 om 20:37
quote:anne92 schreef op 30 januari 2012 @ 19:38:
Het is gewoon moeilijk, ik wil hem niet kwijt. Ik houd zo veel van die jongen, maar heb gewoon ergens een stukje onrust in me zitten: is dit het nou? Zie ik een toekomst etc? Maar ach ja, het is ook proeftijd he.. Verkering, dus we zien 't wel!
Verder met de studie.. Ik ben niet het type persoon die sinds klein af aan verpleegkundige of weet ik veel wil worden. Ben denk ik meer een type van wat er op mijn pad komt dat doe ik..Misschien moet je eens proberen om niet te ver vooruit te kijken, maar genieten van het hier en nu. Als je nu gelukkig en tevreden bent, waarom zou je dan zorgen gaan maken over volgend jaar?
Het is gewoon moeilijk, ik wil hem niet kwijt. Ik houd zo veel van die jongen, maar heb gewoon ergens een stukje onrust in me zitten: is dit het nou? Zie ik een toekomst etc? Maar ach ja, het is ook proeftijd he.. Verkering, dus we zien 't wel!
Verder met de studie.. Ik ben niet het type persoon die sinds klein af aan verpleegkundige of weet ik veel wil worden. Ben denk ik meer een type van wat er op mijn pad komt dat doe ik..Misschien moet je eens proberen om niet te ver vooruit te kijken, maar genieten van het hier en nu. Als je nu gelukkig en tevreden bent, waarom zou je dan zorgen gaan maken over volgend jaar?
maandag 30 januari 2012 om 20:49
quote:anne92 schreef op 30 januari 2012 @ 18:36:
Hey, wat fijn! Of nou ja, fijn is het natuurlijk niet maar dat je het herkent bedoel ik...
Merk je ook een gevoel van onrust? Hoe lang heb jij een relatie? Ik heb hier vorig jaar een poosje bij iemand via school gelopen weet je wel.. Heb het naast me neergelegd en geaccepteerd dat als je ouder word je niet meer zo veel droomt over hoe later enzo. Maar heb het nu weer opnieuw.. Zo vervelend. Word er soms zo verdrietig van. Wil niet dat ik het niet weet of dat ik misschien niet voldoende zou voelen voor m'n vriend omdat ik de toekomst niet helemaal zie...
Ik heb nu bijna 2 jaar een relatie. Heb ook vaak zo'n gevoel van: is dit het nou? Ook met mijn opleiding: is dit het? moet ik dit mijn hele leven doen? Kan er wel onrustig van zijn..
Ja soms ben ik er ook een beetje down van, ik zit ook op kamers en dan zit ik alleen op mijn kamertje beetje te denken en te malen.. wordt het niet beter van, haha.
Maar ik denk maar zo: mijn vriend is op dit moment gewoon super lief en wil ik hem echt niet kwijt, hoe dat over bijvoorbeeld 2 jaar is zie ik dan wel Net zoals met de opleiding, op dit moment gaat het allemaal goed en vermaak ik me wel. Hoe mijn leven er over 5 jaar uitziet zie ik dan wel weer. Ik ken ook genoeg mensen die nu helemaal niet meer werken in het vakgebied waar ze voor geleerd hebben! Dus het kan nog alle kanten op.
Hey, wat fijn! Of nou ja, fijn is het natuurlijk niet maar dat je het herkent bedoel ik...
Merk je ook een gevoel van onrust? Hoe lang heb jij een relatie? Ik heb hier vorig jaar een poosje bij iemand via school gelopen weet je wel.. Heb het naast me neergelegd en geaccepteerd dat als je ouder word je niet meer zo veel droomt over hoe later enzo. Maar heb het nu weer opnieuw.. Zo vervelend. Word er soms zo verdrietig van. Wil niet dat ik het niet weet of dat ik misschien niet voldoende zou voelen voor m'n vriend omdat ik de toekomst niet helemaal zie...
Ik heb nu bijna 2 jaar een relatie. Heb ook vaak zo'n gevoel van: is dit het nou? Ook met mijn opleiding: is dit het? moet ik dit mijn hele leven doen? Kan er wel onrustig van zijn..
Ja soms ben ik er ook een beetje down van, ik zit ook op kamers en dan zit ik alleen op mijn kamertje beetje te denken en te malen.. wordt het niet beter van, haha.
Maar ik denk maar zo: mijn vriend is op dit moment gewoon super lief en wil ik hem echt niet kwijt, hoe dat over bijvoorbeeld 2 jaar is zie ik dan wel Net zoals met de opleiding, op dit moment gaat het allemaal goed en vermaak ik me wel. Hoe mijn leven er over 5 jaar uitziet zie ik dan wel weer. Ik ken ook genoeg mensen die nu helemaal niet meer werken in het vakgebied waar ze voor geleerd hebben! Dus het kan nog alle kanten op.
maandag 30 januari 2012 om 21:44
volgens mij is de reden dat je geen toekomstbeeld voor je kan zien omdat je op dit moment met de toekomst bezig bent. Op dit moment ben je met je opleiding bezig. het voelt dus alsof je nu hebt gekozen wat je later wilt. Net als je vriend. Die heb je nu, en al vier jaar, dus die hoor je straks ook nog te hebben.
Dit is natuurlijk belachelijk. De studie die je volgt volg je omdat die je nu leuk lijkt. Of je die over twintig jaar nog leuk vindt, zie je dan wel weer. Je vriend vind je nu super, maar of dat over twintig jaar nog zo is, zie je dan wel weer. Je kunt niet in de toekomst kijken. En ik geloof ook niet dat iemand daar echt gelukkig van wordt als dat wel kan. Dus leef je leven voor nu, en niet voor over twintig jaar, want als alles goed is, heb je dan nog alle tijd om te doen wat je dan wil!
Dit is natuurlijk belachelijk. De studie die je volgt volg je omdat die je nu leuk lijkt. Of je die over twintig jaar nog leuk vindt, zie je dan wel weer. Je vriend vind je nu super, maar of dat over twintig jaar nog zo is, zie je dan wel weer. Je kunt niet in de toekomst kijken. En ik geloof ook niet dat iemand daar echt gelukkig van wordt als dat wel kan. Dus leef je leven voor nu, en niet voor over twintig jaar, want als alles goed is, heb je dan nog alle tijd om te doen wat je dan wil!
dinsdag 31 januari 2012 om 21:35
dinsdag 31 januari 2012 om 22:11
heeey,
Nou voor mij een heel herkenbaar probleem! Die nu gelukkig iets minder word..het heeft absoluut te maken met het echte volwassen worden
en blijkt later alleen maar positief! Mijn nicht (psycholoog) zegt dat iedereen dit heeft op deze leeftijd..dus niks om je zorgen om te maken!
succes ermee xxx
Nou voor mij een heel herkenbaar probleem! Die nu gelukkig iets minder word..het heeft absoluut te maken met het echte volwassen worden
en blijkt later alleen maar positief! Mijn nicht (psycholoog) zegt dat iedereen dit heeft op deze leeftijd..dus niks om je zorgen om te maken! succes ermee xxx
woensdag 1 februari 2012 om 23:07
vrijdag 10 februari 2012 om 16:38
