Psyche
alle pijlers
Kerstmis en eetstoornis....
maandag 19 december 2011 om 17:55
Hoi,
Wie vind het nog meer moeilijk om in deze decembermaand, waar werkelijk ALLES in het teken staat van eten, met anorexia of andere eetproblematiek door te komen??
Of wie herkent het als ik zeg dat ik mij in december altijd extra eenzaam voel(mentaal gezien). En dan bedoel ik dit puur eetgerelateerd.
Iedereen is gezellig aan het eten en drinken en jij hangt er maar een beetje bij. Of er wordt aangenomen "dat ik toch niets neem".
Ik probeer altijd zo veel mogelijk mee te doen, maar ik wordt vaak al misselijk bij de gedachte aan 4 gangen, de hele dag toastjes en snaaieijen. 2 dagen achter elkaar.
Hoe beleven jullie lotgenoten dit?
Wie vind het nog meer moeilijk om in deze decembermaand, waar werkelijk ALLES in het teken staat van eten, met anorexia of andere eetproblematiek door te komen??
Of wie herkent het als ik zeg dat ik mij in december altijd extra eenzaam voel(mentaal gezien). En dan bedoel ik dit puur eetgerelateerd.
Iedereen is gezellig aan het eten en drinken en jij hangt er maar een beetje bij. Of er wordt aangenomen "dat ik toch niets neem".
Ik probeer altijd zo veel mogelijk mee te doen, maar ik wordt vaak al misselijk bij de gedachte aan 4 gangen, de hele dag toastjes en snaaieijen. 2 dagen achter elkaar.
Hoe beleven jullie lotgenoten dit?
maandag 19 december 2011 om 18:03
Hoi eviline81,
Ik herken jouw probleem wel... Wat scheelt is dat ik momenteel in behandeling voor mijn eetstoornis en dus wel ervaringen kan delen met lotgenoten en tips krijg van de therapeuten. Hier heb ik echt heel veel aan!
Wat ik doe.. Is me gewoon zoveel mogelijk aan mijn eetschema houden, in die zin dat ik mijn 6 eetmomenten aan probeer te houden. Desnoods neem ik mijn eigen (veilige) tussendoortje mee zodat ik vervolgens bijvoorbeeld wel gewoon mee kan doen met de lunch of het diner. Als we dan bijvoorbeeld gaan gourmetten dan maak ik gewoon een eigen schaaltje. Dat mag ik dan eten, niet meer en niet minder.
Weten jouw familieleden/ vrienden van jouw eetstoornis?
Liefs
Ik herken jouw probleem wel... Wat scheelt is dat ik momenteel in behandeling voor mijn eetstoornis en dus wel ervaringen kan delen met lotgenoten en tips krijg van de therapeuten. Hier heb ik echt heel veel aan!
Wat ik doe.. Is me gewoon zoveel mogelijk aan mijn eetschema houden, in die zin dat ik mijn 6 eetmomenten aan probeer te houden. Desnoods neem ik mijn eigen (veilige) tussendoortje mee zodat ik vervolgens bijvoorbeeld wel gewoon mee kan doen met de lunch of het diner. Als we dan bijvoorbeeld gaan gourmetten dan maak ik gewoon een eigen schaaltje. Dat mag ik dan eten, niet meer en niet minder.
Weten jouw familieleden/ vrienden van jouw eetstoornis?
Liefs
maandag 19 december 2011 om 18:12
Ik ben ook al jaren in behandeling hoor..Met redelijk succes.
Tips genoeg, maar die kunnen niet verhelpen dat je alleen voelt met deze 'gezellige' dagen.
Mijn familie is al jaren in de "greep' van mijn ziekte.
Enkelen zijn cool met mijn eetlijst,maar ze snappen mij niet en brengen dat ook non verbaal op mij over.
Daarom is het ook zo lastig om met FAMILIE deze dagen door te brengen.
Ik doe het nu ook zo dta ik mijn eigen eten neem..
Idd, van mijn eetlijst...aangevuld met(ik mag met kerst 1x per dag iets bijzonders erbij nemen) een aantal lekkere toastjes die iedereen ook neemt.
Maar toch hoor je er gewoon niet bij...letterlijk en figuurlijk niet.
Tips genoeg, maar die kunnen niet verhelpen dat je alleen voelt met deze 'gezellige' dagen.
Mijn familie is al jaren in de "greep' van mijn ziekte.
Enkelen zijn cool met mijn eetlijst,maar ze snappen mij niet en brengen dat ook non verbaal op mij over.
Daarom is het ook zo lastig om met FAMILIE deze dagen door te brengen.
Ik doe het nu ook zo dta ik mijn eigen eten neem..
Idd, van mijn eetlijst...aangevuld met(ik mag met kerst 1x per dag iets bijzonders erbij nemen) een aantal lekkere toastjes die iedereen ook neemt.
Maar toch hoor je er gewoon niet bij...letterlijk en figuurlijk niet.
maandag 19 december 2011 om 18:16
Ja daar heb je gelijk in TO.. Het "sociale aspect" breekt mij ook op.. Met name het feit dat ik "leuk" en "gezellig" moet gaan zitten doen terwijl ik me echt niet zo voel! Dealen met het eten lukt wel... Dealen met dat eenzame gevoel... Daar heb ik helaas ook geen oplossing voor.
Misschien andere lotgenoten op het forum?
Misschien andere lotgenoten op het forum?
maandag 19 december 2011 om 18:29
Ik herken dat sociale aspect dat je opbreekt. Bij een eetstoornis ben je zo obsessief bezig met niet of zo weinig mogelijk eten en calorieën verbranden, dat je geen ruimte in je hoofd hebt voor andere dingen/gezelligheid. Ik zat vaak maar een beetje mijn tijd uit te zitten. Nu hebben we een mooie afleiding met kerst dat we tijdens het gourmetten cadeautjes geven en niet daarna of op een ander tijdstip, weet niet of dat voor TO een optie is. Gourmetten is ook ideaal omdat je dan zelf kan bepalen wat en hoeveel je ergens van eet.
maandag 19 december 2011 om 18:33
Ja, herkenbaar...
Ik moet me er dan ook echt toe zetten om niet alle sociale gelegenheden te vermijden.
Het geeft mij een klein beetje rust om voor die tijd te bedenken wat ik die dag ga eten en me daar aan te houden. Verder 'eet' ik alleen bij mensen die op de hoogte zijn van mijn probleem. Een beetje krampachtig is het wel, maar het verkleint de kans op paniek aanzienlijk!
Het is lastig...
Ik moet me er dan ook echt toe zetten om niet alle sociale gelegenheden te vermijden.
Het geeft mij een klein beetje rust om voor die tijd te bedenken wat ik die dag ga eten en me daar aan te houden. Verder 'eet' ik alleen bij mensen die op de hoogte zijn van mijn probleem. Een beetje krampachtig is het wel, maar het verkleint de kans op paniek aanzienlijk!
Het is lastig...
maandag 19 december 2011 om 18:36
Gourmetten zit er hier niet in helaas. Allemaal verschillende gangen, een brunch enz..
Kado's vinden ze hier ook onzin...Goh, het klinkt zo wel heel ongezellig hihihi. Maar anders was dat zeker een optie geweest.
Ik ga meestal met de hond uit en rook af en toe een sigaretje om even uit het 'feestgedruis' te zijn.
Kado's vinden ze hier ook onzin...Goh, het klinkt zo wel heel ongezellig hihihi. Maar anders was dat zeker een optie geweest.
Ik ga meestal met de hond uit en rook af en toe een sigaretje om even uit het 'feestgedruis' te zijn.
maandag 19 december 2011 om 18:56
Ik ken het probleem niet, maar ik ben hier degene die voor het eten zorgt. Als ik iemand als jij (sorry) erbij zou hebben, zou ik daar toch wel rekening mee houden hoor. Die vier-gangen bijvoorbeeld. Geen idee wat er gegeten wordt, maar is het een optie om een kleiner bord te nemen (dat lijkt voller), dan wat sla erop en een beetje .... (zoals gezegd, ik ken het menu niet). Tweede is normaal gesproken soep, wat kokend water met een beetje drinkbouillon voor jou? Hoofdgerecht; dan ga ik er even van uit dat er konijn ofzo op tafel komt, daar zitten niet veel calorien in, beetje rijst erbij en sla, en dan het nagerecht overslaan en in plaats daarvan een kop koffie. Lijkt me best te doen, voor jou en ook voor degene die kookt (anders even helpen).
De rest van de dag. Tja, niemand verplicht je tot de hele dag door eten en neem van mij aan dat de meesten de dag erna spijt hebben van alles wat ze naar binnen hebben gepropt (hierin ben ik wel ervaringsdeskundige ).
Spa rood ziet er prima uit in een wijnglas, ziet er meteen ook kersterig uit.
De rest van de dag. Tja, niemand verplicht je tot de hele dag door eten en neem van mij aan dat de meesten de dag erna spijt hebben van alles wat ze naar binnen hebben gepropt (hierin ben ik wel ervaringsdeskundige ).
Spa rood ziet er prima uit in een wijnglas, ziet er meteen ook kersterig uit.
maandag 19 december 2011 om 19:55
Herkenbaar!
Ook al gaat 't bij mij grotendeels van de tijd wel goed, ik merk dat ik de kerstdagen en oud&nieuw nog steeds wel lastig vind. Momenteel gaat 't allemaal wat moeilijker en zie ik er dus ook wel meer tegenop dan bijvoorbeeld vorig jaar.
Wat mij helpt is om sowieso te weten wat ik ga eten. Dus wat komt er qua voor-, hoofd- en nagerecht. Momenteel zie ik 2 kerstdagen ook niet zitten , dus heb ik afgesproken alleen 2e kerstdag te komen. Met zulke kleine dingen maak ik het voor mezelf net iets makkelijker.
Verder helpt 't mij juist niet om heel precies met mezelf af te spreken wat ik ga eten, want dan word het zo krampachtig. Natuurlijk is er altijd wel een beetje 'n 'planning' in m'n hoofd, maar ik probeer dit niet te strikt te houden.
Wat ik overigens ook lastig vind zo tegen kerst en oud/nieuw, is dat ik me dan steeds weer besef dat er weer een jaar voorbij is. Weer een jaar waarin het me niet is gelukt om 100% van de eetstoornis af te komen.. Herken je dat ook?
Ook al gaat 't bij mij grotendeels van de tijd wel goed, ik merk dat ik de kerstdagen en oud&nieuw nog steeds wel lastig vind. Momenteel gaat 't allemaal wat moeilijker en zie ik er dus ook wel meer tegenop dan bijvoorbeeld vorig jaar.
Wat mij helpt is om sowieso te weten wat ik ga eten. Dus wat komt er qua voor-, hoofd- en nagerecht. Momenteel zie ik 2 kerstdagen ook niet zitten , dus heb ik afgesproken alleen 2e kerstdag te komen. Met zulke kleine dingen maak ik het voor mezelf net iets makkelijker.
Verder helpt 't mij juist niet om heel precies met mezelf af te spreken wat ik ga eten, want dan word het zo krampachtig. Natuurlijk is er altijd wel een beetje 'n 'planning' in m'n hoofd, maar ik probeer dit niet te strikt te houden.
Wat ik overigens ook lastig vind zo tegen kerst en oud/nieuw, is dat ik me dan steeds weer besef dat er weer een jaar voorbij is. Weer een jaar waarin het me niet is gelukt om 100% van de eetstoornis af te komen.. Herken je dat ook?
maandag 19 december 2011 om 20:29
quote:exces schreef op 19 december 2011 @ 18:56:
Ik ken het probleem niet, maar ik ben hier degene die voor het eten zorgt. Als ik iemand als jij (sorry) erbij zou hebben, zou ik daar toch wel rekening mee houden hoor. Die vier-gangen bijvoorbeeld. Geen idee wat er gegeten wordt, maar is het een optie om een kleiner bord te nemen (dat lijkt voller), dan wat sla erop en een beetje .... (zoals gezegd, ik ken het menu niet). Tweede is normaal gesproken soep, wat kokend water met een beetje drinkbouillon voor jou? Hoofdgerecht; dan ga ik er even van uit dat er konijn ofzo op tafel komt, daar zitten niet veel calorien in, beetje rijst erbij en sla, en dan het nagerecht overslaan en in plaats daarvan een kop koffie. Lijkt me best te doen, voor jou en ook voor degene die kookt (anders even helpen).
De rest van de dag. Tja, niemand verplicht je tot de hele dag door eten en neem van mij aan dat de meesten de dag erna spijt hebben van alles wat ze naar binnen hebben gepropt (hierin ben ik wel ervaringsdeskundige ).
Spa rood ziet er prima uit in een wijnglas, ziet er meteen ook kersterig uit.
Dit zou ik juist niet doen allemaal, al is het volgens mij ontzettend goed bedoeld.
Door je helemaal aan te passen aan degene met een eetstoornis creëer je alleen maar ruimte voor de eetstoornis. Er is gewoon een menu, dat is normaal, heb je er een probleem mee dan eet je wat je kan/wil en laat je de rest staan. Zo is het bij mij ook gegaan en nee, daar voelde ik me niet prettig bij, maarja het is te gek voor woorden als je hele familie gaat leven naar jouw eetstoornis. En dat gebeurt toch wel alle andere dagen van het jaar, want waarschijnlijk kunnen ze er niet omheen.
Ik ken het probleem niet, maar ik ben hier degene die voor het eten zorgt. Als ik iemand als jij (sorry) erbij zou hebben, zou ik daar toch wel rekening mee houden hoor. Die vier-gangen bijvoorbeeld. Geen idee wat er gegeten wordt, maar is het een optie om een kleiner bord te nemen (dat lijkt voller), dan wat sla erop en een beetje .... (zoals gezegd, ik ken het menu niet). Tweede is normaal gesproken soep, wat kokend water met een beetje drinkbouillon voor jou? Hoofdgerecht; dan ga ik er even van uit dat er konijn ofzo op tafel komt, daar zitten niet veel calorien in, beetje rijst erbij en sla, en dan het nagerecht overslaan en in plaats daarvan een kop koffie. Lijkt me best te doen, voor jou en ook voor degene die kookt (anders even helpen).
De rest van de dag. Tja, niemand verplicht je tot de hele dag door eten en neem van mij aan dat de meesten de dag erna spijt hebben van alles wat ze naar binnen hebben gepropt (hierin ben ik wel ervaringsdeskundige ).
Spa rood ziet er prima uit in een wijnglas, ziet er meteen ook kersterig uit.
Dit zou ik juist niet doen allemaal, al is het volgens mij ontzettend goed bedoeld.
Door je helemaal aan te passen aan degene met een eetstoornis creëer je alleen maar ruimte voor de eetstoornis. Er is gewoon een menu, dat is normaal, heb je er een probleem mee dan eet je wat je kan/wil en laat je de rest staan. Zo is het bij mij ook gegaan en nee, daar voelde ik me niet prettig bij, maarja het is te gek voor woorden als je hele familie gaat leven naar jouw eetstoornis. En dat gebeurt toch wel alle andere dagen van het jaar, want waarschijnlijk kunnen ze er niet omheen.
maandag 19 december 2011 om 21:22
@Butterfly:
jazeker, erg herkenbaar. Elk jaar 31 dec bedenk ik me weer dat ik weer een jaar "half'' geleefd hebt door de eetstoornis.
@Indigoblue: Klopt helemaal.
Een menu sp[eciaal voor..is not done.. Dat is in standhouden van. Ik doe het ook zo dat ik gewoon iets neem wat er ligt..(wat ik wel vantevoren weet) en wat ik niet wil neem ik niet..
Soms alleen een entree en soms alleen een main..
jazeker, erg herkenbaar. Elk jaar 31 dec bedenk ik me weer dat ik weer een jaar "half'' geleefd hebt door de eetstoornis.
@Indigoblue: Klopt helemaal.
Een menu sp[eciaal voor..is not done.. Dat is in standhouden van. Ik doe het ook zo dat ik gewoon iets neem wat er ligt..(wat ik wel vantevoren weet) en wat ik niet wil neem ik niet..
Soms alleen een entree en soms alleen een main..
maandag 19 december 2011 om 21:56
Herkenbaar! Ik zit er nu middenin en ga waarschijnlijk hulp zoeken ( vroeger eetstoornis gehad en er weer bovenop gekomen. Viel mee te leven maar nu zit ik er weer middenin).
Familie en vrienden weten ervan er respecteren dat ik niet eet. Collega's weten het niet (vermoeden het wel) en we hebben deze week een kerstontbijt waar ik me al weken druk om maak.
Ik geniet opzich wel van deze periode. Gewoon de lichtjes en het samen zijn. Maar door deze dagen word je wel extra met je neus op de feiten gedrukt. Voor mij op zich wel goed want het maakt mij extra bewust van het feit dat ik slecht bezig ben en hulp moet gaan zoeken.
Familie en vrienden weten ervan er respecteren dat ik niet eet. Collega's weten het niet (vermoeden het wel) en we hebben deze week een kerstontbijt waar ik me al weken druk om maak.
Ik geniet opzich wel van deze periode. Gewoon de lichtjes en het samen zijn. Maar door deze dagen word je wel extra met je neus op de feiten gedrukt. Voor mij op zich wel goed want het maakt mij extra bewust van het feit dat ik slecht bezig ben en hulp moet gaan zoeken.
maandag 19 december 2011 om 22:26
maandag 19 december 2011 om 23:08
Ik hoop dat alle mensen met een eetstoornis snappen dat familieleden etc geen problemen met jou hebben en niet moeilijk doen of je eetlijst niet snappen om je te pesten of het je moeilijker te maken. Zij maken zich zorgen om je en zien dat je eetgedrag ongezond is. Dus hoe vervelend het ook voelt, dat is uit bezorgdheid.
Verder geen ervaring mee. Ik hoop dat jullie allen ten laatste volgend jaar kunnen genieten van een kerstdiner. Sterkte!
Verder geen ervaring mee. Ik hoop dat jullie allen ten laatste volgend jaar kunnen genieten van een kerstdiner. Sterkte!
dinsdag 20 december 2011 om 09:44
iedereen.
Ik zou zeggen; trek je eigen plan, eet wat je kunt en laat staan wat je niet kunt eten. Niemand heeft er iets aan als je zit te panieken.
Heb je het gevoel dat er op je gelet wordt? Misschien kun je dat bespreekbaar maken, zodat je je wat vrijer voelt in je doen en laten. Een eetstoornis los je niet op met kerst, probeer het los te laten en een beetje te genieten van de mensen om je heen
Ik zou zeggen; trek je eigen plan, eet wat je kunt en laat staan wat je niet kunt eten. Niemand heeft er iets aan als je zit te panieken.
Heb je het gevoel dat er op je gelet wordt? Misschien kun je dat bespreekbaar maken, zodat je je wat vrijer voelt in je doen en laten. Een eetstoornis los je niet op met kerst, probeer het los te laten en een beetje te genieten van de mensen om je heen
vrijdag 23 december 2011 om 19:04
quote:eviline81 schreef op 19 december 2011 @ 17:55:
Hoi,
Wie vind het nog meer moeilijk om in deze decembermaand, waar werkelijk ALLES in het teken staat van eten, met anorexia of andere eetproblematiek door te komen??
Of wie herkent het als ik zeg dat ik mij in december altijd extra eenzaam voel(mentaal gezien). En dan bedoel ik dit puur eetgerelateerd.
Iedereen is gezellig aan het eten en drinken en jij hangt er maar een beetje bij. Of er wordt aangenomen "dat ik toch niets neem".
Ik probeer altijd zo veel mogelijk mee te doen, maar ik wordt vaak al misselijk bij de gedachte aan 4 gangen, de hele dag toastjes en snaaieijen. 2 dagen achter elkaar.Hoe beleven jullie lotgenoten dit?
Ik heb dan wel geen eetprobleem, maar ik word ook misselijk van de hoeveelheid en soort eten dat er met kerst voorbij komt schuiven. Veel en veel te veel, te vet en te ongezond. Ik eet ook met kerst altijd heel gematigd, gewoon precies zoveel als ik op kan, en geen tussendoortjes en allerlei snaai. Ik ben ook nog vegetarier dus vlees eet ik niet. Suikerrijke toetjes eet ik niet omdat ik een suikervrij dieet volg. Dus voor mij is het net als alle andere dagen, met misschien een ietwat extra luxe hoofdmaaltijd.
Mensen proberen het je wel op te dringen, vooral mijn moeder heeft daar nogal een handje van. "Doe niet zo flauw", als ik geen vlees eet (ben al 20 jaar vegetarier!), of als ik geen chocoladeneem. Eerst kon ik daar heel boos om worden, maar inmiddels gaat dat het ene oor in en het andere uit.
Succes, het lijkt me met een echt eetprobleem helemaal lastig!
Hoi,
Wie vind het nog meer moeilijk om in deze decembermaand, waar werkelijk ALLES in het teken staat van eten, met anorexia of andere eetproblematiek door te komen??
Of wie herkent het als ik zeg dat ik mij in december altijd extra eenzaam voel(mentaal gezien). En dan bedoel ik dit puur eetgerelateerd.
Iedereen is gezellig aan het eten en drinken en jij hangt er maar een beetje bij. Of er wordt aangenomen "dat ik toch niets neem".
Ik probeer altijd zo veel mogelijk mee te doen, maar ik wordt vaak al misselijk bij de gedachte aan 4 gangen, de hele dag toastjes en snaaieijen. 2 dagen achter elkaar.Hoe beleven jullie lotgenoten dit?
Ik heb dan wel geen eetprobleem, maar ik word ook misselijk van de hoeveelheid en soort eten dat er met kerst voorbij komt schuiven. Veel en veel te veel, te vet en te ongezond. Ik eet ook met kerst altijd heel gematigd, gewoon precies zoveel als ik op kan, en geen tussendoortjes en allerlei snaai. Ik ben ook nog vegetarier dus vlees eet ik niet. Suikerrijke toetjes eet ik niet omdat ik een suikervrij dieet volg. Dus voor mij is het net als alle andere dagen, met misschien een ietwat extra luxe hoofdmaaltijd.
Mensen proberen het je wel op te dringen, vooral mijn moeder heeft daar nogal een handje van. "Doe niet zo flauw", als ik geen vlees eet (ben al 20 jaar vegetarier!), of als ik geen chocoladeneem. Eerst kon ik daar heel boos om worden, maar inmiddels gaat dat het ene oor in en het andere uit.
Succes, het lijkt me met een echt eetprobleem helemaal lastig!
zaterdag 24 december 2011 om 14:15
Zeker herkenbaar. Doordat ik in mijn hoofd zo druk ben met het eten, is er inderdaad weinig ruimte over voor gezelligheid. Het vreet daarom energie, omdat je met zo veel zaken tegelijk bezig bent. Wat je eet, wat anderen daar van denken of zeggen, of je wel sociaal genoeg bent, jezelf verwijten dat je niet gezellig genoeg bent.
Wat mij 'op de been houdt' is de gedachte dat het dinsdag allemaal weer voorbij is. En dan ben ik er weer voor een jaar vanaf
Sterkte allemaal!
Wat mij 'op de been houdt' is de gedachte dat het dinsdag allemaal weer voorbij is. En dan ben ik er weer voor een jaar vanaf
Sterkte allemaal!
zaterdag 24 december 2011 om 19:40
Kerstontbijt op het werk overleefd. Man, wat zag ik daar tegenop. Achteraf viel het gelukkig mee. Heb broodje gepakt zodat ik niet raar met een leeg bord zat maar niets gegeten. Gewoon thee gedronken en lekker gekletst. Was gezellig!
Morgen naar schoonouders. Zie er een klein beetje tegenop. Ze hebben iets van vier gangen menu. Ze weten dat ik mijn eigen broodje meeneem dus dat is wel fijn. Maar toch beetje raar dat je dan toch anders bent. Maar gelulkig wordt het wel gerespecteerd.
Tweede kerstdag naar mijn familie. Daar zie ik niet tegenop want kan ik toch meer mezelf zijn.
Ik heb me vorige week aangemeld voor therapie. Spannend. Aan de ene kant hoop ik dat ze me snel bellen voor een afspraak maar aan de andere kant hoop ik dat de aanmeldingsbrief nooi aankomt:-)
Morgen naar schoonouders. Zie er een klein beetje tegenop. Ze hebben iets van vier gangen menu. Ze weten dat ik mijn eigen broodje meeneem dus dat is wel fijn. Maar toch beetje raar dat je dan toch anders bent. Maar gelulkig wordt het wel gerespecteerd.
Tweede kerstdag naar mijn familie. Daar zie ik niet tegenop want kan ik toch meer mezelf zijn.
Ik heb me vorige week aangemeld voor therapie. Spannend. Aan de ene kant hoop ik dat ze me snel bellen voor een afspraak maar aan de andere kant hoop ik dat de aanmeldingsbrief nooi aankomt:-)
zondag 25 december 2011 om 11:28
@ vicodin: Wat goed dat je je hebt aangemeld! Ik ben zelf net begonnen met therapie en ik herken je dubbele gevoel als geen ander... Ik wens je heel veel succes!
En alle anderen natuurlijk ook heel veel succes vandaag en morgen! Ik hoop dat het lukt om ook een beetje te genieten, is het niet van het eten , dan in ieder geval van de gezelligheid en de aanwezigheid van vrienden en familie!
En alle anderen natuurlijk ook heel veel succes vandaag en morgen! Ik hoop dat het lukt om ook een beetje te genieten, is het niet van het eten , dan in ieder geval van de gezelligheid en de aanwezigheid van vrienden en familie!
maandag 26 december 2011 om 10:26
@snarl: Thanks! Hoe bevalt de therapie? Sta je er helemaal achter of voelt het nog steeds dubbel?
Gisteren kerst gevierd bij schoonfamilie. Was heel gezellig en erg fijn. Ik werd gewoon geaccepteerd zoals ik ben en heb lekker kunnen genieten van de sfeer en gezelligheid. Heel fijn!
@de rest: hoe is het bij jullie gegaan?
Gisteren kerst gevierd bij schoonfamilie. Was heel gezellig en erg fijn. Ik werd gewoon geaccepteerd zoals ik ben en heb lekker kunnen genieten van de sfeer en gezelligheid. Heel fijn!
@de rest: hoe is het bij jullie gegaan?
maandag 26 december 2011 om 10:58
Ik (met inmiddels twaalf jaar anorexia) heb gisteren gegourmet. Voor mij de leukste, maar ook moeilijkste activiteit op eetgebeid. Leuk, omdat ik houd van zelf dingetjes in elkaar flansen. Moeilijk, omdat.... nou ja, dat hoef ik waarschijnlijk niet eens uit te leggen. Zó veel keus, zo veel lekkers, maar hoeveel moet je nemen?! Vertrouwen op mijn verzadigingsgevoel kan ik absoluut niet, want dat zegt me na twee reepjes shoarma en drie sneetjes stokbrood dat ik vol zit.
Maar het ging heel goed. Het afgelopen jaar heb ik flinke vorderingen gemaakt op persoonlijk gebied. Een behoorlijk stuk verder gekomen op m'n werk, meer open gaan staan voor mensen om me heen, m'n sociale leven weer een beetje opgepakt. En warempel, dat merkte ik gisteren tijdens het eten. Een beter gevoel over mezelf, dus minder streng voor mezelf. Nog steeds weet ik tot op de hap nauwkeurig wat ik heb gegeten, en het was ook zéker niet te veel. Maar het was wel meer dan voorgaande jaren, en wat nog veel belangrijker was..... het voelde goed!
Grootste triomf was bij de koffie toe, want daar had mijn moeder nog witte chocoladetruffels bij. Niemand nam die, want iedereen had natuurlijk weer te veel gegeten. Maar ík niet, dus ík had nog wel plek voor een stukje truffel (ook geen hele hoor, ze waren enorm). Dus zo kon het gebeurgen, dat ik, met mijn eetstoornis, als enige iets nam bij de koffie..... De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Ik moet wel toegeven dat ik het vandaag heerlijk vind om weer thuis te eten, en weer gewoon mijn vertrouwde lijst te kunnen volgen. Maar eerste kerstdag 2011 staat in mijn geheugen als zeer positief!
Maar het ging heel goed. Het afgelopen jaar heb ik flinke vorderingen gemaakt op persoonlijk gebied. Een behoorlijk stuk verder gekomen op m'n werk, meer open gaan staan voor mensen om me heen, m'n sociale leven weer een beetje opgepakt. En warempel, dat merkte ik gisteren tijdens het eten. Een beter gevoel over mezelf, dus minder streng voor mezelf. Nog steeds weet ik tot op de hap nauwkeurig wat ik heb gegeten, en het was ook zéker niet te veel. Maar het was wel meer dan voorgaande jaren, en wat nog veel belangrijker was..... het voelde goed!
Grootste triomf was bij de koffie toe, want daar had mijn moeder nog witte chocoladetruffels bij. Niemand nam die, want iedereen had natuurlijk weer te veel gegeten. Maar ík niet, dus ík had nog wel plek voor een stukje truffel (ook geen hele hoor, ze waren enorm). Dus zo kon het gebeurgen, dat ik, met mijn eetstoornis, als enige iets nam bij de koffie..... De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Ik moet wel toegeven dat ik het vandaag heerlijk vind om weer thuis te eten, en weer gewoon mijn vertrouwde lijst te kunnen volgen. Maar eerste kerstdag 2011 staat in mijn geheugen als zeer positief!
maandag 26 december 2011 om 14:38
Ja, wat zal ik eens zeggen over de therapie...
Ik sta er wel achter, denk/vind ook echt dat het tijd wordt om er iets aan te doen, maar sinds ik ben begonnen ben ik toch wel weer extra bang voor wat er komen gaat; ga ik aankomen? (waarschijnlijk wel natuurlijk...) Kan ik daar mee omgaan? Heb ik straks nog iets om me aan vast te houden? Wat dan?
Het zijn vast heel herkenbare vragen voor je. Ik bespreek deze zaken ook met de therapeut, dat is wel fijn.
Ik merk verder echt dat ik nog maar aan het begin sta van een heel proces, terwijl alleen al de stap nemen om hulp te zoeken voor mij al een hele grote was... Dat voelt oneerlijk; je zet zo'n enorme stap, maar tegelijkertijd ben je er nog lang niet!
Mijn kerst 2011 zal helaas niet positief te boek gaan. Achteraf vind ik toch dat ik te veel gegeten heb (ook al is dat objectief gezien misschien wel onzin, het blijft mijn gevoel), dus alle manieren om te compenseren hebben de revue alweer gepasseerd
Ik sta er wel achter, denk/vind ook echt dat het tijd wordt om er iets aan te doen, maar sinds ik ben begonnen ben ik toch wel weer extra bang voor wat er komen gaat; ga ik aankomen? (waarschijnlijk wel natuurlijk...) Kan ik daar mee omgaan? Heb ik straks nog iets om me aan vast te houden? Wat dan?
Het zijn vast heel herkenbare vragen voor je. Ik bespreek deze zaken ook met de therapeut, dat is wel fijn.
Ik merk verder echt dat ik nog maar aan het begin sta van een heel proces, terwijl alleen al de stap nemen om hulp te zoeken voor mij al een hele grote was... Dat voelt oneerlijk; je zet zo'n enorme stap, maar tegelijkertijd ben je er nog lang niet!
Mijn kerst 2011 zal helaas niet positief te boek gaan. Achteraf vind ik toch dat ik te veel gegeten heb (ook al is dat objectief gezien misschien wel onzin, het blijft mijn gevoel), dus alle manieren om te compenseren hebben de revue alweer gepasseerd
maandag 26 december 2011 om 16:37
quote:snarl schreef op 26 december 2011 @ 14:38:
Mijn kerst 2011 zal helaas niet positief te boek gaan. Achteraf vind ik toch dat ik te veel gegeten heb (ook al is dat objectief gezien misschien wel onzin, het blijft mijn gevoel), dus alle manieren om te compenseren hebben de revue alweer gepasseerd
Zo herkenbaar....
Mijn kerst 2011 zal helaas niet positief te boek gaan. Achteraf vind ik toch dat ik te veel gegeten heb (ook al is dat objectief gezien misschien wel onzin, het blijft mijn gevoel), dus alle manieren om te compenseren hebben de revue alweer gepasseerd
Zo herkenbaar....
