Psyche
alle pijlers
Kraamtranen? Of erger?
dinsdag 19 augustus 2014 om 09:52
Vijf dagen geleden ben ik moeder geworden van een prachtige dochter. Mijn meisje doet het goed, ze maakt alle clichés waar. Ik zou de gelukkigste vrouw op aarde moeten zijn, maar ik kan alleen maar huilen.
Zo stom, ik weet vaak niet eens waarom. Ik ben natuurlijk doodmoe van gebroken nachten, ik moet fysiek herstellen van een keizersnede en de borstvoeding is op gang aan het komen. Maar er spookt ook van alles door mijn hoofd: onzekerheid over of ik het moederschap wel aan ga kunnen, hoe ik het straks ga doen als ik weer aan het werk moet (dit hebben we heel goed doordacht van tevoren en alles geregeld, maar nu zie ik het ineens niet meer zitten), wat als er iets misgaat of ik iets verkeerd doe...
Man en kraamverzorgster zijn super, laten me uithuilen en stellen me gerust dat dit er ook bij hoort. Toch beangstigt het mij, ik ben zo bang dat dit niet over gaat, dat ik een postnatale depressie krijg. Ik heb een paar jaar geleden een depressie doorgemaakt en ben erg bang voor een terugval.
Ik weet niet goed waarom ik dit post, misschien zoek ik gewoon wat herkenning of adviezen over hoe ik hier mee om kan gaan.
Zo stom, ik weet vaak niet eens waarom. Ik ben natuurlijk doodmoe van gebroken nachten, ik moet fysiek herstellen van een keizersnede en de borstvoeding is op gang aan het komen. Maar er spookt ook van alles door mijn hoofd: onzekerheid over of ik het moederschap wel aan ga kunnen, hoe ik het straks ga doen als ik weer aan het werk moet (dit hebben we heel goed doordacht van tevoren en alles geregeld, maar nu zie ik het ineens niet meer zitten), wat als er iets misgaat of ik iets verkeerd doe...
Man en kraamverzorgster zijn super, laten me uithuilen en stellen me gerust dat dit er ook bij hoort. Toch beangstigt het mij, ik ben zo bang dat dit niet over gaat, dat ik een postnatale depressie krijg. Ik heb een paar jaar geleden een depressie doorgemaakt en ben erg bang voor een terugval.
Ik weet niet goed waarom ik dit post, misschien zoek ik gewoon wat herkenning of adviezen over hoe ik hier mee om kan gaan.
dinsdag 19 augustus 2014 om 09:55
dinsdag 19 augustus 2014 om 09:57
dinsdag 19 augustus 2014 om 10:01
De vijfde dag na de bevalling is wel typerend voor kraamtranen. Dat je dingen minder ziet zitten vanwege slaapgebrek en vlak na een keizersnee is ook niet vreemd.
De grens wanneer kraamtranen overgaan in een depressie is lastig in te schatten.
Enkele tips die je misschien kunnen helpen: probeer je niet stoerder voor te doen dan je je voelt.
Bewaak je eigen grenzen ivm kraamvisite.
Je hoeft niet per se te genieten, dat komt wel, je kunt ook voor nu de overleefmodus aanzetten.
Als je voelt dat je dieper wegzakt, schroom dan niet om de huisarts te bellen.
Voel je niet schuldig, je bent absoluut niet zwak.
dinsdag 19 augustus 2014 om 10:06
dinsdag 19 augustus 2014 om 10:08
Ik zou zelfs zeggen: bel de huisarts, natuurlijk hoort het er een beetje bij, maar jij weet nog hoeveel last je had van de depressie en bent er nu bang voor, daardoor maak je je daar ook weer zorgen over etc... Spreek met je huisarts, zorg dat hij/zij er nu al van weet, misschien niet eens om direct wat te doen maar als vangnet. Zodat jij er niet alleen voor staat en je in de gaten gehouden wordt....
En laat je meisje bij de kraamverzorgster, bel het bezoek af en ga lekker slapen vandaag...
Gefeliciteerd met je poppetje, het wordt beter!!
En laat je meisje bij de kraamverzorgster, bel het bezoek af en ga lekker slapen vandaag...
Gefeliciteerd met je poppetje, het wordt beter!!
Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.
dinsdag 19 augustus 2014 om 10:12
Ik heb alleen kraamtranen gehad toen de geboortekaartjes terug kwamen van de drukker, want ik vond dat het een misdruk was (kleuren die ernaast lagen)
Ik zou het aankaarten bij je verloskundige, hoe je je voelt. Als ze langskomt voor controle.
Zij kan wel inschatten of het tijd is voor de huisarts of dat je het nog even aan mag kijken.
Ik zou het aankaarten bij je verloskundige, hoe je je voelt. Als ze langskomt voor controle.
Zij kan wel inschatten of het tijd is voor de huisarts of dat je het nog even aan mag kijken.
Grief is just love with nowhere to go
dinsdag 19 augustus 2014 om 10:34
Als er van alles door je hoofd spookt en je je nu al druk maakt over na je verlof (!), zijn het misschien wel meer dan kraamtranen en oververmoeidheid. Trek aan de bel bij je kraamverzorgster en je huisarts, want hoe langer je er alleen mee rondloopt hoe moeilijker het wordt en hoe realistischer je nare gedachten en ideeën lijken.
Bij mijn eerste sliep ik nauwelijks de eerste weken en voelde ik me langzaam wegzakken in een donker moeras van nare gedachten. Puur slaapgebrek in mijn geval, en vrij ellendig. Als je slecht of niet slaapt zou ik allereerst kijken of je daar hulp bij kunt krijgen, want slaapgebrek is op zichzelf al een enkeltje depressie. Probeer zoveel mogelijk te slapen: 's nachts èn overdag. Vraag er desnoods een middeltje voor als je hoofd je wakker houdt. Hoe meer je slaapt, hoe meer en makkelijker je slaapt - hoe krom dat ook klinkt. En wees vooral heel erg lief voor jezelf. Doe niets wat niet nodig is, eet wat je lekker vindt, drink veel kruidenthee en blijf vooral boven in een vers schoon bed.
Veel sterkte meid
Bij mijn eerste sliep ik nauwelijks de eerste weken en voelde ik me langzaam wegzakken in een donker moeras van nare gedachten. Puur slaapgebrek in mijn geval, en vrij ellendig. Als je slecht of niet slaapt zou ik allereerst kijken of je daar hulp bij kunt krijgen, want slaapgebrek is op zichzelf al een enkeltje depressie. Probeer zoveel mogelijk te slapen: 's nachts èn overdag. Vraag er desnoods een middeltje voor als je hoofd je wakker houdt. Hoe meer je slaapt, hoe meer en makkelijker je slaapt - hoe krom dat ook klinkt. En wees vooral heel erg lief voor jezelf. Doe niets wat niet nodig is, eet wat je lekker vindt, drink veel kruidenthee en blijf vooral boven in een vers schoon bed.
Veel sterkte meid
dinsdag 19 augustus 2014 om 10:43
Oh, en mijn kraamtranen deze keer (mijn tweede baby is nu drie weken) kwamen door de kraambitch from hell die me op dag vier melde dat ik geen kraamverzorgster meer nodig had omdat ik helemaal hersteld was en daarna met haar telefoon op de bank ging pielen. Gelukkig sliep ik deze keer wèl goed (dankzij de ervaring met de eerste dat ik niet continu over hem hoef te waken en dankzij het vertrouwen dat hij me wel wakker smakt als hij honger heeft ) en heb ik haar doortastend (okee, wel huilend, maar tòch ) gevraagd om elders te gaan pielen.
Ik gun jou zo dat vertrouwen en die ervaring. Ik kan wel zeggen dat het echt góed komt, dat je op je baby kunt vertrouwen, dat je echt kunt slapen zonder zorgen, maar ik weet nog van die eerste dat ik het toen ook niet zo voelde. Een dikke knuffel meid, het is niet makkelijk, de eerste keer
Ik gun jou zo dat vertrouwen en die ervaring. Ik kan wel zeggen dat het echt góed komt, dat je op je baby kunt vertrouwen, dat je echt kunt slapen zonder zorgen, maar ik weet nog van die eerste dat ik het toen ook niet zo voelde. Een dikke knuffel meid, het is niet makkelijk, de eerste keer
dinsdag 19 augustus 2014 om 11:08
Je hebt dat mooi gezegd pantax! Ik heb er pas 1 maar had snel het vertrouwen in hem te pakken en dat scheelt enorm inderdaad...
En die kraamhulp: is die ontslagen? My god! Nogmaals met terugwerkende kracht ubergelukkig met de onze!!
Echt TO: bel de huisarts, slapen, rusten en je bedenken wat een wereldprestatie je geleverd hebt!
En die kraamhulp: is die ontslagen? My god! Nogmaals met terugwerkende kracht ubergelukkig met de onze!!
Echt TO: bel de huisarts, slapen, rusten en je bedenken wat een wereldprestatie je geleverd hebt!
Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.
dinsdag 19 augustus 2014 om 11:17
Ik vind het normaal hoor. Dat verschilt van persoon tot persoontje tranen. Met jouw nadeel dat je piekert over 'als ik maar niet weer depressief wordt'.
Bespreek het met HA en VK gewoon voor de back-up en zekerheid. Dat op zich kan je al geruststellen.
En voor nu, leef van voeding tot voeding. Elke dag met zo'n kleintje is anders. Niks blijft zoals nu, het slapen, voeden, huilen, ritme alles verandert heel snel. Dus je kan nog helemaal geen voorspellingen maken over je werk!
Het kan zelfs een week voor het einde van je verlof nog veel makkelijker worden door opeens doorslapen!
Zet m op, je doet het nu al liefdevol en daardoor goed!
Bespreek het met HA en VK gewoon voor de back-up en zekerheid. Dat op zich kan je al geruststellen.
En voor nu, leef van voeding tot voeding. Elke dag met zo'n kleintje is anders. Niks blijft zoals nu, het slapen, voeden, huilen, ritme alles verandert heel snel. Dus je kan nog helemaal geen voorspellingen maken over je werk!
Het kan zelfs een week voor het einde van je verlof nog veel makkelijker worden door opeens doorslapen!
Zet m op, je doet het nu al liefdevol en daardoor goed!
dinsdag 19 augustus 2014 om 11:17
Ik was na mijn spoedkeizersnede dolgelukkig met mijn baby, maar na 3 dagen heb ik 1 dag en nacht alleen maar gehuild. Daarna was het ook meteen over. Bij de eerste was ik ook depressief geworden, dat was een combinatie van een nare bevalling met complicaties en een man aan mijn zijde die het kindje eigenlijk niet wilde...( kwam hij ineens mee toen ik al zwanger was). Ik denk dat jij ook even moet aangeven hoe je je echt voelt, mij hebben ze ook laten aanmodderen, ik wist niet dat een PND bestond...
dinsdag 19 augustus 2014 om 11:22
dinsdag 19 augustus 2014 om 11:34
Ik zou het wel melden bij je (vk en) ha. Al is het alleen voor jezelf, om je verhaal en je zorgen kwijt te kunnen. Mocht het over een paar dagen nog niet beter met je gaan, dan kan ik me voorstellen dat je huisarts sneller actie onderneemt, omdat je je zorgen al gemeld had.
Oh, en een
Kraamtranen zijn stom!
Slaapgebrek is vreselijk en ja, je leven verandert, maar je hoeft er niet direct blij mee te zijn.
Oh, en een
Kraamtranen zijn stom!
Slaapgebrek is vreselijk en ja, je leven verandert, maar je hoeft er niet direct blij mee te zijn.
Je hoeft niet altijd te geloven wat je denkt.
dinsdag 19 augustus 2014 om 11:35
Jeetje, dat klinkt heel heftig!
Ik heb na mijn bevalling zelf getwijfeld of ik niet een pnd had, maar er verder niks meegedaan. Ik kan me voorstellen dat je er bang voor bent, gezien je al eerder een depressie hebt gehad.
De volgende keer dat de vk langs komt, zou ik het er wel met haar over hebben.
Wat ik je nog wil zeggen in aanvulling op alle berichtjes hiervoor is dat je van mening mag veranderen. Je zegt dat je alles goed hebt doordacht mbt werken straks. Dat kan. Maar als je daar nu anders over denkt, mag dat ook. En wie weet denk je er over twee maanden weer anders over dan nu.
Je kan voor je een kind hebt, niet indenken hoe je leven is als hij of zij er eenmaal is. Ik zou nu, na 5 dagen, nog niet vanalles overhoop gooien. Maar als je over twee maanden nog steeds je werk anders zou willen organiseren dan je voor je verlof had bedacht, moet je dat gewoon doen!
Sterkte hiermee.
Ik heb na mijn bevalling zelf getwijfeld of ik niet een pnd had, maar er verder niks meegedaan. Ik kan me voorstellen dat je er bang voor bent, gezien je al eerder een depressie hebt gehad.
De volgende keer dat de vk langs komt, zou ik het er wel met haar over hebben.
Wat ik je nog wil zeggen in aanvulling op alle berichtjes hiervoor is dat je van mening mag veranderen. Je zegt dat je alles goed hebt doordacht mbt werken straks. Dat kan. Maar als je daar nu anders over denkt, mag dat ook. En wie weet denk je er over twee maanden weer anders over dan nu.
Je kan voor je een kind hebt, niet indenken hoe je leven is als hij of zij er eenmaal is. Ik zou nu, na 5 dagen, nog niet vanalles overhoop gooien. Maar als je over twee maanden nog steeds je werk anders zou willen organiseren dan je voor je verlof had bedacht, moet je dat gewoon doen!
Sterkte hiermee.
dinsdag 19 augustus 2014 om 12:00
Ik denk kraamtranen, ik heb de hele week gehuild, misschien wel langer, ik weet het niet meer, behalve dat ik mij echt niet normaal voelde toen. Mocht dit nou langer dan drie maanden aanhouden en je merkt dat je niet meer kan genieten van je baby'tje, dan zou ik even naar de huisarts gaan. Maar dat mag natuurlijk ook eerder. Ik ben na twee weken naar de huisarts gegaan en na drie maanden. Sommige mensen denken dat ik ook een postnatale depressie heb, maar ik denk dat als je bepaalde dingen in je leven hebt meegemaakt, kan dat extra naar boven komen in deze periode, het hoeft geen postnatale depressie te zijn.
Wat mij hielp en nog steeds helpt is elke avond even vijf dingen opnoemen die je positief vond van die dag. Dat helpt je om in een positievere modus te komen.
Verder, je hebt een buikoperatie gehad he? Dat is niet mis hoor, van zo'n wond in je buik wordt je ook een beetje wiebelig. Laat je maar lekker verwennen door iedereen. Ik weet nog dat ik heel erg labiel was, mijn schoonmoeder had biefstukjes meegenomen voor me, hoe cliche, maar ik voelde me echt lekkerder als ik die gegeten had.
Heel veel geluk met je dochter en als het niet gaat, gewoon naar de huiarts gaan en met de lieve mensen op het vivaforum praten, de meeste mensen weten hoe het is om net een baby'tje te hebben.
Liefs van Spoekeltje
Wat mij hielp en nog steeds helpt is elke avond even vijf dingen opnoemen die je positief vond van die dag. Dat helpt je om in een positievere modus te komen.
Verder, je hebt een buikoperatie gehad he? Dat is niet mis hoor, van zo'n wond in je buik wordt je ook een beetje wiebelig. Laat je maar lekker verwennen door iedereen. Ik weet nog dat ik heel erg labiel was, mijn schoonmoeder had biefstukjes meegenomen voor me, hoe cliche, maar ik voelde me echt lekkerder als ik die gegeten had.
Heel veel geluk met je dochter en als het niet gaat, gewoon naar de huiarts gaan en met de lieve mensen op het vivaforum praten, de meeste mensen weten hoe het is om net een baby'tje te hebben.
Liefs van Spoekeltje
dinsdag 19 augustus 2014 om 12:06
Gefeliciteerd met de geboorte van je kindje!
Het lijkt me wat te vroeg om je nu al druk te maken over een ppd. Huil maar goed uit en probeer zoveel mogelijk te slapen en in bed te blijven. Blijft je man een paar weken thuis of kan hij dat regelen? Dat geeft je misschien al wat meer rust.
Dat je al eens een depressie hebt gehad wil absoluut niet zeggen dat dat nu weer gaat gebeuren.
Probeer je zorgen over werk even te laten voor wat ze zijn. Tegen het einde van je verlof kun je eens gaan nadenken of je het inderdaad wilt doen zoals je tevoren had bedacht. En als dat niet zo is, dan pas je de plannen aan. Dat kan en dat mag.
Het lijkt me wat te vroeg om je nu al druk te maken over een ppd. Huil maar goed uit en probeer zoveel mogelijk te slapen en in bed te blijven. Blijft je man een paar weken thuis of kan hij dat regelen? Dat geeft je misschien al wat meer rust.
Dat je al eens een depressie hebt gehad wil absoluut niet zeggen dat dat nu weer gaat gebeuren.
Probeer je zorgen over werk even te laten voor wat ze zijn. Tegen het einde van je verlof kun je eens gaan nadenken of je het inderdaad wilt doen zoals je tevoren had bedacht. En als dat niet zo is, dan pas je de plannen aan. Dat kan en dat mag.
dinsdag 19 augustus 2014 om 12:36
De angst voor een depressie (nav je vorige) roept ook wel 1 en ander op en kan zeker bijdragen aan je piekerende stemming van nu. Is het zo dat je vooral loopt te piekeren, of ben je ook echt somber in de zin dat je nergens zin in hebt?
- De huisarts waarschuwen kan nooit kwaad
- Let zoveel mogelijk op je slaap en probeer je man zoveel mogelijk in te schakelen bij voedingen
- Neem ook anderszins zoveel mogelijk rust.
En verder: maak je niet druk dat je niet meteen op die wolk zit. Ook zonder PND hebben heel veel vrouwen dat niet. Er is nogal wat waar je van bij moet komen.
- De huisarts waarschuwen kan nooit kwaad
- Let zoveel mogelijk op je slaap en probeer je man zoveel mogelijk in te schakelen bij voedingen
- Neem ook anderszins zoveel mogelijk rust.
En verder: maak je niet druk dat je niet meteen op die wolk zit. Ook zonder PND hebben heel veel vrouwen dat niet. Er is nogal wat waar je van bij moet komen.
dinsdag 19 augustus 2014 om 13:42
Bedankt voor de lieve berichtjes allemaal.
@Durske: het is vooral piekeren, en ik kan ook echt wel genieten van de kleine als ze bij me ligt gelukkig. Ik denk dat dat een goed teken is? Dat ik dat niet meer zou kunnen met een echte pnd?
Bedankt voor de adviezen. Ik heb mijn angsten besproken met de kraamverzorgster en ga dit ook aangeven bij de vk. De kraamverzorgster gaat nu tussen de voedingen de baby bij zich houden zodat ik echt een paar uur kan slapen. Hopelijk scheelt dat, ik ben ook echt aan het eind van mijn Latijn nu. Misschien kan ik straks weer wat helderder denken.
@Durske: het is vooral piekeren, en ik kan ook echt wel genieten van de kleine als ze bij me ligt gelukkig. Ik denk dat dat een goed teken is? Dat ik dat niet meer zou kunnen met een echte pnd?
Bedankt voor de adviezen. Ik heb mijn angsten besproken met de kraamverzorgster en ga dit ook aangeven bij de vk. De kraamverzorgster gaat nu tussen de voedingen de baby bij zich houden zodat ik echt een paar uur kan slapen. Hopelijk scheelt dat, ik ben ook echt aan het eind van mijn Latijn nu. Misschien kan ik straks weer wat helderder denken.
dinsdag 19 augustus 2014 om 14:00
*hug* Lola, het is echt niet niks een keizersnede, al die hormoonwisselingen, borstvoedingsperikelen en dan ook niet slapen.
Bel je kraambezoek af en slaap ieder moment dat je kan.
Goed dat je je huisarts en vk inlicht, ze kunnen je extra in de gaten houden, zodat je op tijd hulp kan krijgen als het nodig is.
(Pantax gefeliciteerd met je kleine, heb je een goede bevalling gehad?)
Bel je kraambezoek af en slaap ieder moment dat je kan.
Goed dat je je huisarts en vk inlicht, ze kunnen je extra in de gaten houden, zodat je op tijd hulp kan krijgen als het nodig is.
(Pantax gefeliciteerd met je kleine, heb je een goede bevalling gehad?)
dinsdag 19 augustus 2014 om 15:30
@Durske: het is vooral piekeren, en ik kan ook echt wel genieten van de kleine als ze bij me ligt gelukkig. Ik denk dat dat een goed teken is? Dat ik dat niet meer zou kunnen met een echte pnd?
Wil je niet bang maken maar dit wil niet altijd iets zeggen.
Koester het moment dat je kunt genieten en praat, deel en krop niks op.
Uiteraard nog proficiat met je kleine meis.
Ik hoop voor jou en je gezin dat je goed opknapt en samen gelukkig worden
Wil je niet bang maken maar dit wil niet altijd iets zeggen.
Koester het moment dat je kunt genieten en praat, deel en krop niks op.
Uiteraard nog proficiat met je kleine meis.
Ik hoop voor jou en je gezin dat je goed opknapt en samen gelukkig worden
dinsdag 19 augustus 2014 om 15:39
Gefeliciteerd met je dochter!
Ik zou zeggen geen roze wolk en veel huilen is normaal, en zeker het slaapgebrek en de keizersnede is niet niks, maar als het te erg wordt bel dan je ha op en leg de situatie voor.
Ik heb me helemaal kapot gejankt in de kraamtijd, kon echt niet meer ophouden met huilen.
Ik zat zeker niet op een roze wolk. Piekerde veel, maakte me enorm zorgen. Borstvoeding kwam totaal niet op gang.
Heb in het verleden ook een depressie gehad, en toen het de spuigaten uit ging lopen en ik besloot nooit meer te gaan slapen omdat ik de baby in de gaten wilde houden of ze niet dood zou gaan heeft de kraamverzorgster de vk en mijn huisarts gebeld. Die zaten opeens beiden op de bank. Van de vk moest ik per direct stoppen met proberen bv te geven. En van de ha kreeg ik een doos oxazepam. Daarna ging het stukken beter.
Ik zou zeggen geen roze wolk en veel huilen is normaal, en zeker het slaapgebrek en de keizersnede is niet niks, maar als het te erg wordt bel dan je ha op en leg de situatie voor.
Ik heb me helemaal kapot gejankt in de kraamtijd, kon echt niet meer ophouden met huilen.
Ik zat zeker niet op een roze wolk. Piekerde veel, maakte me enorm zorgen. Borstvoeding kwam totaal niet op gang.
Heb in het verleden ook een depressie gehad, en toen het de spuigaten uit ging lopen en ik besloot nooit meer te gaan slapen omdat ik de baby in de gaten wilde houden of ze niet dood zou gaan heeft de kraamverzorgster de vk en mijn huisarts gebeld. Die zaten opeens beiden op de bank. Van de vk moest ik per direct stoppen met proberen bv te geven. En van de ha kreeg ik een doos oxazepam. Daarna ging het stukken beter.
Ab imo pectore