lichamelijke klachten door overbelasting??

Hoi Tammie,



Ik zou je aan willen raden om een second opinion te vragen. Ik ben ook in eerste instantie met een vergelijkbaar verhaal naar huis gestuurd (een neuroloog die meende dat het een overbelaste zenuw betrof) en inmiddels heb ik al 2 herniaoperaties achter de rug. Wat voor onderzoek heeft hij gedaan? Alleen het testen van gevoel e.d.? Of ook röntgen, MRI, enz?

Hoi Tammie,

Eerlijk gezegd, het klink allemaal wel naar een hele zware periode in je leven

Ik krijg altijd veel lichamelijke klachten als ik en moeilijke periode heb of erg gestresst ben, dus ik kan me daar wel iets bij voorstellen eigenlijk., zeker als de onderzoeken goed gebeurd zijn en er niets gevonden is, dan lijkt het me geen slechte gedachte van de arts om hieraan te denken, als hij ook op de hoogte is van wat er speelt.

Ik heb voornamelijk ook pijnklachten, rugpijn, hoofdpijn, tinnitus (toon in het oor - en gevoelig oor)

Vaak neem ik dit pas waar nadat de grootste stress voorbij is, hoewel de stress signalen er natuurlijk de hele tijd gewoon zijn. Zou dat bij jou ook kunnen? Je weet wat je valkuilen zijn, maar als ik je lijstje zo eens lees, dan zijn de meeste dingen toch wel erg belastend, en dingen waar je weinig invloed op hebt. Dat maakt de stress niet minder maar dan heb je wel een ander mechanisme nodig om daarmee om te gaan misschien.



Sterkte in ieder geval!

Ja, je kunt lichamelijke pijnen krijgen door stress. Maar uitval van functies is voor mij toch echt een teken dat er iets fysieke aan de hand is.

quote:tammie28 schreef op 03 april 2012 @ 14:30:

@nummerzoveel, de neuroloog heeft testen afgenomen om de reflexen te testen en het gevoel. Ik heb geen mri oid gehad, ik moet het komende weken nu eerst zo proberen. Ik schrik wel een beetje van jouw verhaal. Wat voor onderzoeken had jij gehad en wat waren jouw klachten?



@Tammie

Mijn verhaal is heel erg lang en duurt zo'n jaar of 4 alles bij elkaar. En in die 4 jaar heb ik tal van tests gehad. Een röntgenfoto en MRI lijkt mij het minste wat ze moeten doen.

Tammie, was ervan uit gegaan dat er iets meer gedaan was dan wat je nu beschrijft! Dan wordt het een ander verhaal want uitvalsverschijnselen zijn toch echt wel heel ernstig! Hoe kan een arts je nu zonder MRI/röntgenfoto wegsturen met dit soort klachten.



In dat geval ben ik het met Nummerzoveel eens, in ieder geval nog eens met de arts gaan praten of second opinion!

quote:nummerzoveel schreef op 03 april 2012 @ 14:33:

Ja, je kunt lichamelijke pijnen krijgen door stress. Maar uitval van functies is voor mij toch echt een teken dat er iets fysieke aan de hand is.



Kan, maar het is geen wet van Perzen en Meden. De menselijke geest is enorm krachtig en veelal nog een raadsel voor ons hoe en wat precies. Een te zware geestelijke belasting kan ook zorgen voor uitval. Meest bekende geval is momenteel met alle media-aandacht toch wel Esther Vergeer (ooit Olympisch kampioen rolstoelsporter met volledige dwarsleasie, toen na een auto ongeluk 'spontaan weer herstel', opgenomen in Rabo dameswielrenteam en nu naar buiten gekomen dat de dwarsleasie nooit een fysieke oorzaak heeft gehad, hele rel nog).



Het kan, gelukkig of helaas?, dus wel degelijk ook psychisch een oorzaak hebben. Dat gezegd hebbende; zelf ben ik daarin groot voorstander om eerst het fysieke waar mogelijk uit te sluiten en daarna psychisch te beoordelen alvorens dergelijke conclusies getrokken kunnen worden. Niet alle hernias, zenuwproblemen en autonomisch zenuwstelselproblemen passen altijd braaf in het "zo hoort het"-hokje. Op zich kan het soms niet zo gek zijn om af te wachten hoe zich iets ontwikkeld, maar je gaat geen diagnose plakken als je niet eens wéét of het wel in die hoek gezocht moet worden IMHO.



Tammie; overleg voor een second opinion. Eerst even met de neuroloog overleggen. Zolang als het geen type met oogkleppen is, zal deze er aan meewerken. Dan ligt meteen hele dossier klaar, wel zo makkelijk. Mocht hij niet mee willen werken, dan kun je het via huisarts en/of zorgverzekering regelen. Daarnaast zou ik nu al vermelden hoe jouw zorgvraag eruit ziet, want die heeft elk mens. Des te duidelijker jij bent, des te makkelijker het is voor de andere partij om daar gericht antwoord op te geven.



Voor wat betreft het overbelastingsgebeuren, zelf zou ik daar heel duidelijk in zijn. Dat is NIET het specialisme van een neuroloog, dat is dan aan een gespecialiseerde psychiater -want dat is echt een specialisme- om te beoordelen of zoiets zou kunnen spelen. En ook dan geldt wederom; ook daarvoor is gespecialiseerde zorg. Er is, ik meen ergens in Drenthe of Overijssel maar daar wil ik even van zijn, een gespecialiseerde kliniek in Nederland voor lichamelijke gezondheidsproblemen waarvoor de oorzaak in de psyche blijkt te liggen. Stel, als dat zou spelen, dan is het bepaald niet verkeerd om daar minimaal eens te informeren welk behandelpad het beste bewandeld zou kunnen worden om een optimaal herstel na te kunnen streven. Al was het alleen al omdat dit soort zaken enorm ingewikkeld zijn en daarmee ook verdraaid lastig om goed aan te pakken.

@Pixie

Ja, het is mij bekend dat dergelijke situaties zich ook voordoen. Dat zijn dan echter wel de uitzonderingen die de regel bevestigen. En zoals jij zelf ook schrijft, wat mij betreft een eindstation als alle mogelijke lichamelijke oorzaken eerst zijn uitgesloten.

Misschien zou een tijdje ziekteverlof niet zo slecht zijn als ik lees wat je de laatste tijd allemaal voor de kiezen hebt gekregen.

Even lekker tot rust komen.