mijn nare gevoel

Hoi iedereen,



Voor dat ik begin met het schrijven van mijn "levensverhaal" wil ik even zeggen dat ik een jongen van 17 jaar ben zonder ervaring op forums. Ik zit ergens mee maar ik weet zelf niet goed waar ik mee zit en waar het door komt. Ik zit even in een dipje nadat, vanmiddag mensen uit mijn klas aan het praten waren over hun examenreisjes en aan mij gevraagd werd of waar ik naar op reis ging. Ik antwoordde met ik ga niet en ik hoorde een ow waarna een meisje in mijn klas zei dat ze het zielig vond. In de busreis naar huis heb ik hier over nagedacht en besloten om iets op dit forum te gaan schrijven om misschien iets te verwerken ofzo.



Ik zit voor zo ver dat ik weet zo'n beetje mijn hele leven al niet lekker in mijn vel. op de basisschool had ik altijd wel vrienden maar ik had nooit het gevoel alsof ik ergens bij hoorde. Ik was altijd met mensen maar voelde me altijd het derde wiel aan de wagen. Ik werd uitgenodigd voor kinderfeestjes omdat we een soort groepje hadden maar ik voelde me nooit persoonlijk uitgenodigd.



Uit de brugklas kan ik me weinig herinneren. Als ik op de brugklas terugdenk dan denk ik ook dat dit misschien wel het beste jaar tot is geweest. maar in de tweede klas was het misschien wel tegenovergesteld. In de tweede klas vond ik school erg eenvoudig en heb ik mijn vrije tijd vooral doorgebracht op de computer, hartstikke normaal toch?. Op school zat ik nooit alleen in de les en ook niet in de pauzes, en na school sprak ik vaak met mensen af in spelletjes. maar ik had altijd het gevoel alsof er iets dwars zat.



Tijdens het 3de jaar van het vwo ging het alleen maar slechter, ik had langzaam met minder mensen contact en begon steeds meer te gamen. Ik wil best spreken van een verslaving maar ik had altijd het gevoel alsof ik door te gamen verbonden was met mensen en dat ik daardoor sociaal bezig was. maar ik deed het altijd omdat ik "niks beters" te doen had.



Tijdens het 4de jaar had ik 2 "egte" vrienden gemaakt. althans dat dacht ik. Ik voelde mezelf al regelmatig slecht omdat ik hele dagen doorbracht op de computer en me altijd eenzaam voelde. en daar heb ik het ook meerdere malen met hun over gesproken. wel altijd 1 op 1. één van die twee vrienden is na de 5de blijven zitten en het contact was eigenlijk gelijk verdwenen. met de ander heb ik nog steeds contact. sinds de vierde voelde ik me op school eigenlijk nooit eenzaam, zoals ik eerder al zei had ik op school altijd mensen om mee te praten, bij te staan en om 'savonds na school mee te gamen. Ik ben alleen nooit gelukkig geweest over mijn leven. alhoewel ik altijd vrienden heb gehad voelde ik me regelmatig eenzaam en had ik altijd het gevoel alsof ik er niet bij hoorde.



Waar ik mee zit weet ik niet egt, ik voel me niet erg comfortabel om op mensen af te stappen ook al probeer ik dit wel. vrienden heb ik genoeg alhoewel ik nooit iets buiten school om met hun doe. Ik volleyball 2x per week en ik werk 2 avonden in de week dus contacten heb ik ook genoeg. verder game ik nog een hoop uur weg in de week maar terwijl ik game ben ik toch altijd aan het skypen/chatten met anderen. maar ik voel me altijd toch regelmatig een soort van eenzaam,vriendloos of verslaafd aan mijn computer maar ik kan het gevoel niet egt ergens plaatsen.



is er misschien iemand die me kan vertellen waar ik nu precies last van heb en wat ik er aan kan doen?



met vriendelijke groeten,