Psyche
alle pijlers
mijn vriendin stopt met leven.
vrijdag 28 juni 2013 om 23:41
quote:-dametje schreef op 28 juni 2013 @ 23:38:
Ik ben ook boos ! Verdrietig voel me stom omdat ik het niet genoeg doorhad.
Ze zegt dat haar dochter veel gelukkiger en fijner op zal groeien bij opa en oma.NIET hier posten. Politie bellen en bij haar blijven. Aub, ik snap dat je het niet snapt, maar het vivaforum kan je hiermee niet helpen. Eerst bellen, dan forummen.
Ik ben ook boos ! Verdrietig voel me stom omdat ik het niet genoeg doorhad.
Ze zegt dat haar dochter veel gelukkiger en fijner op zal groeien bij opa en oma.NIET hier posten. Politie bellen en bij haar blijven. Aub, ik snap dat je het niet snapt, maar het vivaforum kan je hiermee niet helpen. Eerst bellen, dan forummen.
vrijdag 28 juni 2013 om 23:41
vrijdag 28 juni 2013 om 23:41
Ik heb er trouwens heel veel moeite mee wanneer mensen dit aan anderen gaan mededelen. Er wordt een gigantische spanning gecreërd. Hier moet hulp worden gezocht.
Overigens betwijfel ik of mensen met deze mededeling echt "serieus" iets van plan zijn of heel erg duidelijk willen maken dat het echt niet lekker met ze gaat (wat al erg genoeg is). De keer dat ik dit zelf in mijn nabije omgeving meemaakte (en wat ik van anderen ook gehoord heb) is dat het juist vaak heel onverwachts gebeurd. Als je het niet had zien aankomen. Op het moment dat je dacht: Hé, wat gaat het de laatste tijd goed met ...
En echt - ik hóóp dat het een hulpkreet is en dat er niks gaat gebeuren... maar ik heb wel moeite met mensen die hiermee "dreigen" of hier vaak over praten.
Overigens betwijfel ik of mensen met deze mededeling echt "serieus" iets van plan zijn of heel erg duidelijk willen maken dat het echt niet lekker met ze gaat (wat al erg genoeg is). De keer dat ik dit zelf in mijn nabije omgeving meemaakte (en wat ik van anderen ook gehoord heb) is dat het juist vaak heel onverwachts gebeurd. Als je het niet had zien aankomen. Op het moment dat je dacht: Hé, wat gaat het de laatste tijd goed met ...
En echt - ik hóóp dat het een hulpkreet is en dat er niks gaat gebeuren... maar ik heb wel moeite met mensen die hiermee "dreigen" of hier vaak over praten.
vrijdag 28 juni 2013 om 23:41
Nu pas lees ik de rest van je berichten, haar ouders vind ik ernstig in gebreke gebleven door enkel voor kennisgeving aan te nemen dat hun dochter het leven nooit leuk heeft gevonden en ze nog nooit hier professionele hulp voor hebben gezocht. Hoe ernstig is het om dit meisje met zo'n ernstige leugen door het leven te laten gaan. Hier moet heel snel een stokje voor worden gestoken en de moeder moet als de donder gedwongen worden opgenomen. Als dit verhaal waar is, als....
vrijdag 28 juni 2013 om 23:42
quote:-dametje schreef op 28 juni 2013 @ 23:38:
Ik ben ook boos ! Verdrietig voel me stom omdat ik het niet genoeg doorhad.
Ze zegt dat haar dochter veel gelukkiger en fijner op zal groeien bij opa en oma.
Natuurlijk denkt ze dat, als je depressief bent, ben je niet de meest jofele ouder. Maar ze is wel de enige ouder, de enige moeder die haar dochter heeft en niemand kan haar vervangen. Ook opa en oma niet.
Dat moet ze gaan inzien en dat kan alleen als ze in leven blijft en goede therapie krijgt.
Ik ben ook boos ! Verdrietig voel me stom omdat ik het niet genoeg doorhad.
Ze zegt dat haar dochter veel gelukkiger en fijner op zal groeien bij opa en oma.
Natuurlijk denkt ze dat, als je depressief bent, ben je niet de meest jofele ouder. Maar ze is wel de enige ouder, de enige moeder die haar dochter heeft en niemand kan haar vervangen. Ook opa en oma niet.
Dat moet ze gaan inzien en dat kan alleen als ze in leven blijft en goede therapie krijgt.
vrijdag 28 juni 2013 om 23:42
quote:jagten schreef op 28 juni 2013 @ 23:40:
[...]
Het lijkt wel een sekte
Dit.
Ik vraag me af hoe zo'n gesprek gaat met een groep mensen.
Knikten jullie allemaal ja en amen?
Niemand die zegt dat ze wel degelijk hulp moeten zoeken voor haar dochter verdomme.
En jullie zijn allemaal naar huis gegaan met wat voor gedachten en verwachtingen?
[...]
Het lijkt wel een sekte
Dit.
Ik vraag me af hoe zo'n gesprek gaat met een groep mensen.
Knikten jullie allemaal ja en amen?
Niemand die zegt dat ze wel degelijk hulp moeten zoeken voor haar dochter verdomme.
En jullie zijn allemaal naar huis gegaan met wat voor gedachten en verwachtingen?
vrijdag 28 juni 2013 om 23:42
Bellen met de crisisdienst en overleggen of een gedwongen opname mogelijk is : http://www.dwangindezorg.nl/procedures
Ik weet zo uit m'n hoofd niet of je vriendin in aanmerking komt, maar ze heeft echt serieus hulp nodig.
Kan ze wel niet willen, maar stel dat dit gewoon een roep om hulp is.
Je kunt haar toch niet zomaar laten gaan zonder dat jij hebt gedaan wat je kunt.
Wat ontzettend naar en moeilijk voor je trouwens, kan me wel voorstellen dat je ook niet goed weet wat je nu moet.
Ik weet zo uit m'n hoofd niet of je vriendin in aanmerking komt, maar ze heeft echt serieus hulp nodig.
Kan ze wel niet willen, maar stel dat dit gewoon een roep om hulp is.
Je kunt haar toch niet zomaar laten gaan zonder dat jij hebt gedaan wat je kunt.
Wat ontzettend naar en moeilijk voor je trouwens, kan me wel voorstellen dat je ook niet goed weet wat je nu moet.
vrijdag 28 juni 2013 om 23:44
quote:-dametje schreef op 28 juni 2013 @ 23:33:
Ze heeft geen professionele hulp. Ik wist niet dat het zo serieus was. Haar ouders wel die beaamden dat ze het leven nooit leuk vond.
Het is denk ik geen schreeuw om aandacht. ( ik hoop het natuurlijk wel.. Maar hoe pak ik/ of we dat nu dan aan.
Hulp wil ze niet. De enige reden dat de dit zo heeft gedaan is om te zorgen dat haar dochter en ouders zich niet schuldig voelen. En in uit te leggen wat zij precies voelt..
Ze is behoorlijk ver heen als dit haar een goede en rechtvaardige manier lijkt om met haar kind en ouders om te gaan. Een schuldgevoel hebben zij vanzelfsprekend toch wel.
quote:Haar dochter was er trouwens niet bij nu. Ze vroeg of haar ouders haar dochter willen vertellen( en dit levenslang volhouden) dat mama is overleden in een auto ongeluk..,
[...]
Hm. Als ze zo inzit over mogelijke schuldgevoelens van ouders en kind, dan zou ze dit niet van hen mogen vragen.
Ik begrijp haar gedachtegang niet. Ik begrijp wel dat zij zo moedeloos is dat ze eruit wil stappen. Maar je ouders laten beloven om te liegen? Wat is er tegen de waarheid? Haar kind kan haar beoordelen of veroordelen op haar daden. Welk recht heeft zij om dit haar kind te ontnemen?
Ze heeft geen professionele hulp. Ik wist niet dat het zo serieus was. Haar ouders wel die beaamden dat ze het leven nooit leuk vond.
Het is denk ik geen schreeuw om aandacht. ( ik hoop het natuurlijk wel.. Maar hoe pak ik/ of we dat nu dan aan.
Hulp wil ze niet. De enige reden dat de dit zo heeft gedaan is om te zorgen dat haar dochter en ouders zich niet schuldig voelen. En in uit te leggen wat zij precies voelt..
Ze is behoorlijk ver heen als dit haar een goede en rechtvaardige manier lijkt om met haar kind en ouders om te gaan. Een schuldgevoel hebben zij vanzelfsprekend toch wel.
quote:Haar dochter was er trouwens niet bij nu. Ze vroeg of haar ouders haar dochter willen vertellen( en dit levenslang volhouden) dat mama is overleden in een auto ongeluk..,
[...]
Hm. Als ze zo inzit over mogelijke schuldgevoelens van ouders en kind, dan zou ze dit niet van hen mogen vragen.
Ik begrijp haar gedachtegang niet. Ik begrijp wel dat zij zo moedeloos is dat ze eruit wil stappen. Maar je ouders laten beloven om te liegen? Wat is er tegen de waarheid? Haar kind kan haar beoordelen of veroordelen op haar daden. Welk recht heeft zij om dit haar kind te ontnemen?
vrijdag 28 juni 2013 om 23:45
of het een roep om hulp is of een aankondiging van zelfmoord doet er niet toen, beide zijn ernstig. Wat die vriendin voor puinhoop van haar leven wil maken moet ze zelf weten, maar er is een kind bij betrokken en daarom moet je altijd ingrijpen. Dit is zo schadelijk voor een kind.
Je zegt dat het kind het niet weet, maar opgroeien met een depressieve moeder met een doodswens is killing voor een normaal, gezond en gelukkig leven.
Je zegt dat het kind het niet weet, maar opgroeien met een depressieve moeder met een doodswens is killing voor een normaal, gezond en gelukkig leven.
vrijdag 28 juni 2013 om 23:47
Ik kan me niets voorstellen bij zo'n bijeenkomst. Werden er nog drankjes en hapjes bij geserveerd? Of was het nog koffie en thee? Vertelde ze wanneer en hoe ze zich van het leven wil gaan beroven? Hoe laat was de sessie afgelopen? Wat zei je tegen haar toen je weer naar huis ging? "Ik ga naar huis morgen weer vroeg op, vaarwel en succes dan maar heh"?
Bah
vrijdag 28 juni 2013 om 23:47
Het is je beste vriendin en je hebt nooit aan haar gezien hoe ze in leven stond en het was zo gezellig met haar dat ze je beste vriendin is.... waar was jullie vriendschap op gebaseerd? Schiet mij maar lek, maar met vriendinnen doe je toch meestal leuke dingen, heb je vaak leuke gesprekken waarbij je samen in een deuk ligt, met beste vriendinnen bespreek je je diepste zielenroerselen, hoe kan het dat je het niet hebt aan zien komen, als beste vriendin zijnde?
Ik vind het heel, heel raar en vreemd allemaal.
Ik vind het heel, heel raar en vreemd allemaal.
vrijdag 28 juni 2013 om 23:48
Wat vreselijk voor haar dat vriendin zo ongelukkig is dat ze er einde aan wil maken. Ik snap de reacties hier wel maar heb toch ook begrip voor vriendin van to. Ik heb zelf iemand in familie kring gehad die ook gewoon niet meer wilden en ik heb het haar nooit kwalijk genomen. Voor dochter is het vreselijk maar hoe zal het nu zijn. ....Nogmaals ik begrijp reacties hier maar ik heb ook begrip voor vriendin van to
vrijdag 28 juni 2013 om 23:48
Dametje,
Neem contact op met http://www.113online.nl/
Zij kunnen hulp aan jou bieden, maar ook aan je vriendin. Zeker als je zo in de war bent door dit verhaal.
Er moet iets gebeuren en het is fijn als je kunt praten over deze situatie.
Sterkte!
Neem contact op met http://www.113online.nl/
Zij kunnen hulp aan jou bieden, maar ook aan je vriendin. Zeker als je zo in de war bent door dit verhaal.
Er moet iets gebeuren en het is fijn als je kunt praten over deze situatie.
Sterkte!
vrijdag 28 juni 2013 om 23:50
quote:573g8b schreef op 28 juni 2013 @ 23:47:
Ik kan me niets voorstellen bij zo'n bijeenkomst. Werden er nog drankjes en hapjes bij geserveerd? Of was het nog koffie en thee? Vertelde ze wanneer en hoe ze zich van het leven wil gaan beroven? Hoe laat was de sessie afgelopen? Wat zei je tegen haar toen je weer naar huis ging? "Ik ga naar huis morgen weer vroeg op, vaarwel en succes dan maar heh"?Dit! Hoe ga je dan weg? En hoe wordt er gereageerd op het verzoek om te liegen tegen dochter? Ik kan me er echt niets bij voorstellen, helemaal niets. Dan zorg je toch dat er iemand bij hen blijft en dat er direct hulp komt, gedwongen. Je gaat haar dan toch niet alleen laten met dat meisje? Zo vreemd. Hoop dat je inmiddels hulp hebt ingeschakeld TO.
Ik kan me niets voorstellen bij zo'n bijeenkomst. Werden er nog drankjes en hapjes bij geserveerd? Of was het nog koffie en thee? Vertelde ze wanneer en hoe ze zich van het leven wil gaan beroven? Hoe laat was de sessie afgelopen? Wat zei je tegen haar toen je weer naar huis ging? "Ik ga naar huis morgen weer vroeg op, vaarwel en succes dan maar heh"?Dit! Hoe ga je dan weg? En hoe wordt er gereageerd op het verzoek om te liegen tegen dochter? Ik kan me er echt niets bij voorstellen, helemaal niets. Dan zorg je toch dat er iemand bij hen blijft en dat er direct hulp komt, gedwongen. Je gaat haar dan toch niet alleen laten met dat meisje? Zo vreemd. Hoop dat je inmiddels hulp hebt ingeschakeld TO.
vrijdag 28 juni 2013 om 23:50
quote:lady_ammie schreef op 28 juni 2013 @ 23:48:
.Nogmaals ik begrijp reacties hier maar ik heb ook begrip voor vriendin van toHet draait toch niet om begrip als je de moeder van een tien jarig kind nu kan helpen? Dat begrip komt wel, eerst wat doen.
.Nogmaals ik begrijp reacties hier maar ik heb ook begrip voor vriendin van toHet draait toch niet om begrip als je de moeder van een tien jarig kind nu kan helpen? Dat begrip komt wel, eerst wat doen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.