Psyche
alle pijlers
Moeder met borderline stoornis (BPS)
donderdag 12 april 2012 om 11:00
Opgroeien met onstabiliteit in de zin van, uitbarstingen om niets en dan wegvluchten omdat je weet dat je moeder anders maar doorgaat. Vervolgens terugkomen en dan is het allemaal spijt.
Het kwaad is al geschiet.
Vooral mijn moeder willen beschermen wanneer relatie uit de hand
liep of je verantwoordelijk voelen voor haar stemmingen, what a mind fuckery.
Mijn jeugd heeft een flinke deuk daarin opgelopen, ik ben
nu volwassen en stabieler dan ooit, maar dat was vroeger wel anders. Erg verlegen, geen eigenwaarde, durfde niet voor mezelf op te komen, gepest worden, veel alleen spelen, gauw stoppen met hobby's, confrontaties uit de weggaan. Puberteit was al helemaal geen pretje, veel spijbelen, ook bijna geen contacten op scholen (vaak verhuist toen ik klein was en in puberteit), gewoon een en al negativiteit. Toen ben ik elders gaan wonen, en de wereld van uitgaan leren kennen,experimenteren, sexuele contacten. Al met al nog een lage eigenwaarde etc, wat zich uitte in stormachtige relaties met veel emotionele pijn.
Daarnaast speelde een afwezige vader ook een grote rol, en drugsverslaafd. Ik zie hem nu meer dan vroeger, maar kan weinig van hem verwachten, hij doet zijn best op zijn manier maar heb ook afstand van genomen. Hij heeft een dochter (halfzus) waar ik geen contact meer mee heb sinds enkele jaren, door een uitbarsting van emotionele en fysiek geweld. Zo'n grap gebeurt 1 x en nooit meer, je kan je immers niet op voorbereiden maar wel ermee dealen. Ze is erg jaloers type, controledwang en zwaar egoistisch, denk dat zij wel erge narcistische trekken heeft met een stoornis, maar goed is niet mijn pakkie an. Van een geliefde zou je dit ook niet pikken dus waarom familie wel? En zeker iemand die geen spijt kan betuigen of zichzelf in bedwang kan houden, toxic energy. Ik snap wel dat hij geen partij kiest, maar het is wel laf. Waarom zou je je oudste kind over je heen laten lopen? Maar goed hij leeft in zijn eigen wereld van wegvluchten en laat zich liever domineren. Ik trek mijn eigen plan.
Ik ben nu midden 20 en kan zeggen dat ik beter in mijn vel zit dan ooit. Mijn eigenwaarde terug, veel zelfliefde, luister veel audio tapes van inspirerende mensen, lees net als vroeger nog steeds veel boeken en hebben mijn leven verreikt, daarnaast meditatie. Ook hulp bij psycholoog gezocht vanwege relaties en heeft me super veel geholpen. Ik geef duidelijk mijn grenzen aan, heb mijn identiteit terug. Betere verstandshouding met mijn moeder, ups and downs, als ik haar te lang zie dan kan ze nog weleens uitbarsten, maar het ergert me alleen en het is geen angst meer.
We zijn volwassen mensen en bepalen uiteindelijk zelf of we het verleden achter ons laten. Ze heeft haar best gedaan vroeger, en neemt niet weg dat ik haar vaak dingen kwalijk heb genomen, maar goed zij is zelf weer een slachtoffer van vroeger.
Hierbij wil ik iedereen een hart onder de riem steken die een moeilijke jeugd heeft gehad, je kan eruit komen, en stabiele relaties creeren, met jezelf en anderen, zolang je bereid bent om jezelf te begrijpen en actie te ondernemen. Gooi mensen uit je leven die alleen maar last bezorgen, of hun gezeik bij jou dumpen en niets mee doen, verspilde energie. Of het nou kennissen/familie/vrienden/buren zijn, laat je niets aanpraten en kies voor jezelf en omring je met mensen die je upliften en in je geloven. Je hebt al genoeg negatieve shit opgezogen in je jeugd en ga een fijn, liefdevol en gelukkig leven tegemoet.
Jullie mogen me altijd mailen. God bless, Veel liefs en sterkte.
Het kwaad is al geschiet.
Vooral mijn moeder willen beschermen wanneer relatie uit de hand
liep of je verantwoordelijk voelen voor haar stemmingen, what a mind fuckery.
Mijn jeugd heeft een flinke deuk daarin opgelopen, ik ben
nu volwassen en stabieler dan ooit, maar dat was vroeger wel anders. Erg verlegen, geen eigenwaarde, durfde niet voor mezelf op te komen, gepest worden, veel alleen spelen, gauw stoppen met hobby's, confrontaties uit de weggaan. Puberteit was al helemaal geen pretje, veel spijbelen, ook bijna geen contacten op scholen (vaak verhuist toen ik klein was en in puberteit), gewoon een en al negativiteit. Toen ben ik elders gaan wonen, en de wereld van uitgaan leren kennen,experimenteren, sexuele contacten. Al met al nog een lage eigenwaarde etc, wat zich uitte in stormachtige relaties met veel emotionele pijn.
Daarnaast speelde een afwezige vader ook een grote rol, en drugsverslaafd. Ik zie hem nu meer dan vroeger, maar kan weinig van hem verwachten, hij doet zijn best op zijn manier maar heb ook afstand van genomen. Hij heeft een dochter (halfzus) waar ik geen contact meer mee heb sinds enkele jaren, door een uitbarsting van emotionele en fysiek geweld. Zo'n grap gebeurt 1 x en nooit meer, je kan je immers niet op voorbereiden maar wel ermee dealen. Ze is erg jaloers type, controledwang en zwaar egoistisch, denk dat zij wel erge narcistische trekken heeft met een stoornis, maar goed is niet mijn pakkie an. Van een geliefde zou je dit ook niet pikken dus waarom familie wel? En zeker iemand die geen spijt kan betuigen of zichzelf in bedwang kan houden, toxic energy. Ik snap wel dat hij geen partij kiest, maar het is wel laf. Waarom zou je je oudste kind over je heen laten lopen? Maar goed hij leeft in zijn eigen wereld van wegvluchten en laat zich liever domineren. Ik trek mijn eigen plan.
Ik ben nu midden 20 en kan zeggen dat ik beter in mijn vel zit dan ooit. Mijn eigenwaarde terug, veel zelfliefde, luister veel audio tapes van inspirerende mensen, lees net als vroeger nog steeds veel boeken en hebben mijn leven verreikt, daarnaast meditatie. Ook hulp bij psycholoog gezocht vanwege relaties en heeft me super veel geholpen. Ik geef duidelijk mijn grenzen aan, heb mijn identiteit terug. Betere verstandshouding met mijn moeder, ups and downs, als ik haar te lang zie dan kan ze nog weleens uitbarsten, maar het ergert me alleen en het is geen angst meer.
We zijn volwassen mensen en bepalen uiteindelijk zelf of we het verleden achter ons laten. Ze heeft haar best gedaan vroeger, en neemt niet weg dat ik haar vaak dingen kwalijk heb genomen, maar goed zij is zelf weer een slachtoffer van vroeger.
Hierbij wil ik iedereen een hart onder de riem steken die een moeilijke jeugd heeft gehad, je kan eruit komen, en stabiele relaties creeren, met jezelf en anderen, zolang je bereid bent om jezelf te begrijpen en actie te ondernemen. Gooi mensen uit je leven die alleen maar last bezorgen, of hun gezeik bij jou dumpen en niets mee doen, verspilde energie. Of het nou kennissen/familie/vrienden/buren zijn, laat je niets aanpraten en kies voor jezelf en omring je met mensen die je upliften en in je geloven. Je hebt al genoeg negatieve shit opgezogen in je jeugd en ga een fijn, liefdevol en gelukkig leven tegemoet.
Jullie mogen me altijd mailen. God bless, Veel liefs en sterkte.
vrijdag 13 april 2012 om 08:09
vrijdag 13 april 2012 om 14:16
@ _Hertje_ : Bedankt voor je aanbod, maar heb geen interesse.
Dat ik mijn verhaal op dit forum kan vertellen vind ik
voldoende.
@ runninggirl1984 : Fijn dat je me begrijpt erin, veel sterkte.
Je mag me altijd een bericht sturen.
@ oon1982 ; Om mij heen zag ik dat namelijk ook niet en ga je
snel denken dat je de enige bent, maar ieder huis
heeft z'n kruis moet je maar denken.
Wat heeft je moeder precies?
Dat ik mijn verhaal op dit forum kan vertellen vind ik
voldoende.
@ runninggirl1984 : Fijn dat je me begrijpt erin, veel sterkte.
Je mag me altijd een bericht sturen.
@ oon1982 ; Om mij heen zag ik dat namelijk ook niet en ga je
snel denken dat je de enige bent, maar ieder huis
heeft z'n kruis moet je maar denken.
Wat heeft je moeder precies?