Moeite om zelfvertrouwen te behouden...

Ik zou daar hulp bij zoeken van een psycholoog. Ook al denken de meeste mensen dat die behoorlijk zweverig zijn, ze kunnen ook heel praktische tips en tools geven over hoe je met dit soort sluimerende gevoelens om kunt gaan zodat ze je niet meer in de weg blijven staan.

Is het mogelijk om via vrijwilligerswerk ergens tussen te komen? Een bestuursfunctie van de schaakclub bijvoorbeeld? Je moet het een beetje sturen, dat je in beeld komt. Dat maakt het verschil tussen gewaardeerd worden en onzichtbaar zijn.

Dat je in een andere plaats bent gaan wonen zal wel om een andere reden beter zijn?

Via de huisarts heb je toch 5 gesprekken? Das 'gratis' en dan heb je ook niet het idee dat je er in zal blijven hangen.



Welke levensfase zitten de mensen op je stage dan en in welke levensfase zit jij?

Het klinkt een beetje alsof je net zo min (of veel) in hen geinteresseerd bent als zij in jou.

Je vult veel in voor anderen. Zal wel niet geïnteresseerd zijn, ze missen me niet als ik niet meega op vakantie, men tolereert mij, etc. Je moet leren dat dit overtuigingen zijn die bij je sociale fobie horen. Deze overtuigingen zitten diep in jou, en zijn niet op de waarheid of bewijzen gebaseerd.

Of accepteren dat mensen allemaal niet erg gemist worden (voor korte periodes). Maar de meeste anderen negeren dat een beetje en meten hun belang voor de wereld daar niet aan af.

Vraag schematherapie aan bij de ggz.

Werkt andersom. Ipv eerst je eigenwaarde leer je je valkuilen herkennen en hier naar handelen. Ipv er van uit gaan dat je weer het buitenbeentje bent leer je objectiever naar de situatie te kijken. Hier krijg je handreikingen voor en zo vergroot je ook je eigenwaarde.

En ga zelf ook nieuwe dingen doen! Nieuwe vrienden of een netwerk komen niet zomaar voorbij wandelen.



Ga sporten bij een vereniging of op vogelkijkcursus of wat je dan ook leuk vind. Zoek vrijwilligerswerk. Je zult zelf actief moeten zijn daarin en initiatief nemen. En ga iets doen wat je nooit gedurft heb, daar groeit je zelfvertrouwen ook door! Bv alleen een weekend weg of speeddaten of...



Je kunt hier op het forum ook een oproepje doen.



Pas je wel op dat je geen dingen gaat doen om goedkeuring of waardering van anderen te krijgen?

Verleg je focus. Hou op met wachten op bevestiging en interesse van anderen en ga zelf interesse tonen en bevestiging geven.



Het nadeel van onzekerheid is dat je de hele tijd met jezelf bezig bent en weinig oog hebt voor de buitenwereld. Die meiden met wie je op vakantie gaat bijvoorbeeld, als je elk van hen afzonderlijk spreekt, zul je zien dat jij niet de enige bent die denkt erbuiten te vallen.



Mijn zelfvertrouwen is ook niet altijd even groot. Maar ik werk de laatste tijd met iemand die veel bevestiging nodig heeft. Ik zie nu pas hoe egocentrisch dat je maakt. Geen echte aandacht voor anderen, want alleen maar bezig met hoe anderen op jou zullen reageren.



Echt, hou ermee op. Je ziet er leuk uit, je hebt een stage, je hebt vriendinnen met wie je op vakantie kunt: knijp in je handjes en hou op met tobben.

Misschien heb je wat aan deze tips:



- Je lijkt je leven erg te vergelijken met dat van anderen om je heen.

Mijn ervaring is dat dat niet zoveel zin heeft. Je kunt je beter richten op je eigen ontwikkeling, volgens jouw eigen weg.



- Het gras lijkt bij anderen vaak groener te zijn.

Maar van die anderen zie je allerlei details uit hun leven vaak niet, die je van jezelf wel ziet.

Van het leven van een ander persoon zie je meestal maar kleine gedeeltes; je ziet het van buitenaf.

Anderen hebben weer andere "zwakke kanten" waar ze last van hebben en anderen maken andere nare dingen mee. Dingen waarvan jij zou kunnen denken: "o, maar daar heb ik juist helemaal geen last van".

Luister maar eens goed naar wat de mensen in je omgeving vertellen over hun leven. Dat kan helpen inzien dat anderen ook gewoon mensen zijn, met allerlei problemen en echt niet altijd een perfect leven.



- Iets belangrijks wat ikzelf geleerd heb, is dat het geen nu heeft om energie te steken in "slachtoffer zijn".

Daarmee bedoel ik jezelf (langdurig) zielig voelen (als het eventjes is, kan het wel opluchten ); je ellendig voelen vanwege problemen die je hebt.

Het heeft meer nut om die energie te gebruiken om problemen aan te pakken en om je tijd te gebruiken voor iets plezierigers dan in de put zitten.

Ik begrijp dat je cognitieve gedragstherapie gevolgd hebt. Volgens mij leer je daarbij ook op die manier met dingen omgaan, klopt dat?

Zelf heb ik dit geleerd bij een training sociale vaardigheden waarbij een deel van de oefeningen en theorie voortkwam uit die cognitieve gedragstherapie.



Ik lees bijvoorbeeld dat je weinig andere vriendinnen hebt dan degenen die je van vroeger kent en die eigenlijk niet erg geintereseerd lijken te zijn.

Iets wat je zou kunnen doen, is iets gaan ondernemen waarbij je mensen ontmoet die iets met jou gemeen hebben.

Daar zou je misschien nieuwe vriendinnen kunnen ontmoeten.

Dan gebruik je je energie nuttiger dan wanneer je thuis blijft zitten en je je naar gaat zitten voelen omdat je huidige vriendinnen niet erg leuk tegen je doen.



Zo kun je vast nog wel meer dingen bedenken die je kunt ondernemen om iets te doen aan één van je genoemde problemen.



quote:En toch besef ik : Ik mag er best zijn. Volgens mij ben ik breed geïnteresseerd, ben ik lief voor mensen, heb ik het beste met mensen voor. Ik ben niet lelijk, ben slank, verzorg mijzelf goed : Er is eigenlijk helemaal niet zo veel mis met mij.

Precies!





quote:Alles wat mijn vriendinnen bereiken, zou ik (objectief gezien) ook moeten kunnen bereiken..De vraag is of je dat per se moet willen....