Psyche
alle pijlers
nieuwe relaties na mishandeling
woensdag 30 november 2011 om 14:17
hallo allemaal,
Op het moment heb ik een fijne lieve vriend, leuke woning, vrienden en ben ik bezig met een leuke opleiding. Daarnaast ben ik net een eigen bedrijfje begonnen. Ik kan nu zeggen dat ik me over het algemeen ook weer gelukkig voel.
Maar dan nu het probleem. Want daarom open ik ook dit topic. In het verleden heb ik twee relaties gehad met mannen die niet echt goed voor me waren. Dit ging van kleinerende opmerkingen, bezitterigheid, constant willen weten waar ik was en met wie, tot slaan en seksuele handelingen tegen mijn zin in. Bij een van deze relaties heb ik toen ook al mijn vrienden verloren. De laatste relatie heb ik ongeveer een jaar geleden beeindigd. Achteraf had ik veel eerder weg moeten gaan maar ik kon het niet.
Sinds kort loop ik ook bij een psycholoog. Ik merk namelijk dat ik nog steeds last heb van mijn ervaringen. Als mijn vriend zijn stem verheft (dit hoeft niet eens specifiek tegen mij te zijn) klap ik dicht. Tegen vrienden durf ik ook niet zo goed nee te zeggen. Regelmatig loop ik op mijn tenen omdat ik bang ben iemand tegen het hoofd te stoten. Dit is natuurlijk erg vermoeiend. Mijn zelfvertrouwen heeft een enorme klap gekregen door die relaties. Eigenlijk vind ik mezelf vaak vooral stom dat ik het allemaal toegelaten heb. Ik was er toch zelf bij. Gelukkig gaat het steeds beter en kan ik het ook steeds beter loslaten. Mijn vriend weet er van net als een goede vriend. enkele weten een klein beetje wat er aan de hand was.
De reden van dit topic is eigenlijk dat ik benieuwd ben naar ervaringen van anderen die soortgelijke dingen meegemaakt hebben. Hoe heb je het verwerkt. En welke zaken loop je in je omgeving tegen aan en in een nieuwe relatie.
Op het moment heb ik een fijne lieve vriend, leuke woning, vrienden en ben ik bezig met een leuke opleiding. Daarnaast ben ik net een eigen bedrijfje begonnen. Ik kan nu zeggen dat ik me over het algemeen ook weer gelukkig voel.
Maar dan nu het probleem. Want daarom open ik ook dit topic. In het verleden heb ik twee relaties gehad met mannen die niet echt goed voor me waren. Dit ging van kleinerende opmerkingen, bezitterigheid, constant willen weten waar ik was en met wie, tot slaan en seksuele handelingen tegen mijn zin in. Bij een van deze relaties heb ik toen ook al mijn vrienden verloren. De laatste relatie heb ik ongeveer een jaar geleden beeindigd. Achteraf had ik veel eerder weg moeten gaan maar ik kon het niet.
Sinds kort loop ik ook bij een psycholoog. Ik merk namelijk dat ik nog steeds last heb van mijn ervaringen. Als mijn vriend zijn stem verheft (dit hoeft niet eens specifiek tegen mij te zijn) klap ik dicht. Tegen vrienden durf ik ook niet zo goed nee te zeggen. Regelmatig loop ik op mijn tenen omdat ik bang ben iemand tegen het hoofd te stoten. Dit is natuurlijk erg vermoeiend. Mijn zelfvertrouwen heeft een enorme klap gekregen door die relaties. Eigenlijk vind ik mezelf vaak vooral stom dat ik het allemaal toegelaten heb. Ik was er toch zelf bij. Gelukkig gaat het steeds beter en kan ik het ook steeds beter loslaten. Mijn vriend weet er van net als een goede vriend. enkele weten een klein beetje wat er aan de hand was.
De reden van dit topic is eigenlijk dat ik benieuwd ben naar ervaringen van anderen die soortgelijke dingen meegemaakt hebben. Hoe heb je het verwerkt. En welke zaken loop je in je omgeving tegen aan en in een nieuwe relatie.
woensdag 30 november 2011 om 14:39
Wat fijn dat alles in je leven nu weer zo goed gaat. Dat heb je toch maar mooi zelf voor elkaar gekregen!
Ik denk dat jouw reacties(s) heel normaal zijn, gezien wat er is gebeurd. Je reageert nog vanuit angst. Je 'systeem' moet in de gaten krijgen dat het gevaar geweken is, maar dat duurt gewoon even. Geef het wat tijd! Je bent goed bezig; meer kun je op dit moment niet doen. Verwerking kost nu eenmaal tijd.
Je kunt het wel stom vinden dat je het toegelaten hebt, maar ja. Kennelijk wist je toen niet beter. Dit moest je gewoon nog leren. Een mens maakt nu eenmaal fouten in zijn leven. Er is vast een reden voor dat je het hebt toegelaten, en die kun je ontdekken in psychotherapie.
Ergens is het heel goed dat je de 'schuld' bij jezelf legt, want je neemt daarmee verantwoordelijkheid voor jezelf, en je zorgt er daarmee ook voor dat het je niet wéér overkomt.
Je kunt ook juist trots zijn op jezelf, want uit zo'n situatie stappen is niet makkelijk en dat is je ook gelukt.
Ik denk dat jouw reacties(s) heel normaal zijn, gezien wat er is gebeurd. Je reageert nog vanuit angst. Je 'systeem' moet in de gaten krijgen dat het gevaar geweken is, maar dat duurt gewoon even. Geef het wat tijd! Je bent goed bezig; meer kun je op dit moment niet doen. Verwerking kost nu eenmaal tijd.
Je kunt het wel stom vinden dat je het toegelaten hebt, maar ja. Kennelijk wist je toen niet beter. Dit moest je gewoon nog leren. Een mens maakt nu eenmaal fouten in zijn leven. Er is vast een reden voor dat je het hebt toegelaten, en die kun je ontdekken in psychotherapie.
Ergens is het heel goed dat je de 'schuld' bij jezelf legt, want je neemt daarmee verantwoordelijkheid voor jezelf, en je zorgt er daarmee ook voor dat het je niet wéér overkomt.
Je kunt ook juist trots zijn op jezelf, want uit zo'n situatie stappen is niet makkelijk en dat is je ook gelukt.
woensdag 30 november 2011 om 16:01
Dat ik er uiteindelijk uitgestapt ben, ben ik ook trots op. Het is alleen wel zo dat zo'n situatie er langzaam insluipt en ik nu nog niet sterk genoeg ben dat ik kan zeggen dat het niet nog een keer gebeurd. In de therapie werken we dus ook aan om mezelf weerbaarder te maken. Dus niet zozeer verwerken maar meer preventie.
Fantastissima bedoel je cognitieve therapie? Op het moment krijg ik een op een gesprekken (cognitieve therapie) en over een paar weken kom ik ook in een groep terecht. De groep zal dan vooral gebruikt worden om mezelf weerbaarder te maken en de een op een zal vooral gaan over mijn angsten. (heb namelijk nog steeds heel veel nachtmerries en angstig overdag)
Fantastissima bedoel je cognitieve therapie? Op het moment krijg ik een op een gesprekken (cognitieve therapie) en over een paar weken kom ik ook in een groep terecht. De groep zal dan vooral gebruikt worden om mezelf weerbaarder te maken en de een op een zal vooral gaan over mijn angsten. (heb namelijk nog steeds heel veel nachtmerries en angstig overdag)