Omgaan met geloof

02-06-2015 19:57 117 berichten
Alle reacties Link kopieren
Afgelopen weekend kwam het neefje van mijn vriend slapen. Hij wordt gelovig opgevoed dat weten we maar van het weekend stonden we voor het blok. We gingen eten en neefje ging bidden en wachtte op ons om mee te doen. We wisten beide eigenlijk niet hoe we daarop moesten reageren en toen heeft vriend gezegd dat wij niet in God geloven. En dat heeft nu heel veel vragen bij hem opgewekt. Schoonzus verwacht nu eigenlijk van ons dat wij in bijzijn van neefje gewoon moeten doen alsof God bestaat. Ik vind dit best raar en kan me er ook geen voorstelling van maken hoe dat dan zou moeten gaan.



Hebben jullie hier ideeën over? Wij hebben zelf nog geen kinderen en neefje is 5 jaar.
quote:amaryllisje schreef op 02 juni 2015 @ 20:35:



Maar als hij de volgende keer komt en vraagt waarom ik niet in God geloof dan moet ik hem dat toch gewoon kunnen vertellen?Ik vind van wel ja.
quote:amaryllisje schreef op 02 juni 2015 @ 20:35:

Inderdaad eerst maar een gesprek met schoonzus. Dan weet ik meer hoe ze erin staat.



Ik wil als hij de volgende keer komt slapen hem best de ruimte bieden om te bidden maar dan wel alleen. Ik wil er niet in meegaan in de zin van meedoen. Wel wil ik even stil zijn daar heb ik geen problemen mee.



Maar als hij de volgende keer komt en vraagt waarom ik niet in God geloof dan moet ik hem dat toch gewoon kunnen vertellen?Ja hoor, dat zou ik hem gewoon vertellen. En dan zou ik er meteen bij vertellen dat het ook prima is om wel in God te geloven, dat ie zich niet afgewezen voelt of zo. Want dat zou toch ook weer een beetje sneu zijn.
quote:amaryllisje schreef op 02 juni 2015 @ 20:35:

Inderdaad eerst maar een gesprek met schoonzus. Dan weet ik meer hoe ze erin staat.



Ik wil als hij de volgende keer komt slapen hem best de ruimte bieden om te bidden maar dan wel alleen. Ik wil er niet in meegaan in de zin van meedoen. Wel wil ik even stil zijn daar heb ik geen problemen mee.



Maar als hij de volgende keer komt en vraagt waarom ik niet in God geloof dan moet ik hem dat toch gewoon kunnen vertellen?Ik vraag mij af of dat nodig is. Geef hem de ruimte om te bidden. Allen stil zijn... dat is gewoon normale etiquette. Als er vragen worden gesteld dan hoef je niet direct de encyclopedie op tafel te leggen met de oermens.
Van schoonzus wel gek dat ze jullie vraagt om in bijzijn van neefje te doen alsof jullie ook in God geloven..

Maar waarom het zo raar of moeilijk is om tijdens 1 zo'n etentje gewoon even stil te zijn en neefje zijn ding te laten doen of de behoefte te voelen om een 5-jarige te vertellen dat jullie niet in een god geloven snap ik ook niet.
Alle reacties Link kopieren
Jullie hadden ook kunnen volstaan met 'wij bidden hier niet voor het eten'. Met eventueel als reden dat jullie dat niet nodig vinden. Maar goed, te laat en er gaat natuurlijk niemand dood aan. Laat het rusten.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
quote:Tuorrebout schreef op 02 juni 2015 @ 20:39:

[...]





Ik vraag mij af of dat nodig is. Geef hem de ruimte om te bidden. Allen stil zijn... dat is gewoon normale etiquette. Als er vragen worden gesteld dan hoef je niet direct de encyclopedie op tafel te leggen met de oermens.Ik volsta altijd met de mededeling dat het me allemaal een beetje onwaarschijnlijk voorkomt. Mijn dochter is ooit een soort van gelovig geweest (ik had haar een kinderbijbel gegeven en die had ze van A tot Z uit haar hoofd geleerd, is ook wel interessante literatuur natuurlijk), en dat leverde prachtige gesprekken op. Uiteindelijk kwam ze rond haar vijfde tot de conclusie dat het wel een raar verhaal was, net Harry Potter . En weer een paar jaar later kwam ze zelf met de evolutietheorie, daar heb ik haar nooit mee lastig gevallen hoor. Waarom zou ik. Als ze echt had gewild had ik haar zelfs laten dopen. Echt hoor, als er iemand liberaal is op dit gebied ben ik het wel. Zo lang ik zelf maar niet aan die poppenkast mee hoef te doen.
Het blijft altijd een beetje lastig, zulke situaties tussen gelovigen en ongelovigen.

Ik ben zelf ongelovig en getrouwd met een man die gelovig is opgevoed.

Mijn zoontje van drie, gaat 1 keer per week naar mijn schoonouders en moet dan wel stil zijn en hij sluit ook uit zichzelf zijn ogen als ze bidden.

Thuis hoeft dat niet..

Tot nu toe nog geen vragen van hem, maar hij is natuurlijk nog erg jong.

Ik geef hem later de vrijheid in wat hij zelf wil geloven.

Ik zal er alleen wel voor waken dat er geen geloof wordt opgedrongen.. Daar hou ik echt niet van.

Maar om even op je topic te reageren: ik vind het raar dat je moet doen of je gelooft... dat zou ik zeker niet doen.

Een kind mag toch weten dat mensen iets anders kunnnen geloven.

Respect voor elkaar opbrengen vind ik wel belangrijk, zij moeten dat ook voor jou hebben..
Ik zie niet in waarom jullie zouden moeten liegen voor je schoonzus. Prima als hij wil bidden maar ik zou zeker niet net doen alsof ik ook geloof. Schoonzus haar taak om duidelijk te maken dat niet iedereen gelooft. Ze denkt toch niet echt dat ze hem weg kan houden van ongelovige mensen? Raar..
quote:Tuorrebout schreef op 02 juni 2015 @ 20:05:

Ik vind het geloof iets heel persoonlijks. Als je echt gelovig bent kun je toch niet verwachten dat mensen doen alsof? Je neefje is oud genoeg om te leren dat mensen verschillend in het leven staan.



Mijn dochter is zes en zij heeft aangegeven dat ze niet geloofd. Prima. Mama: hoe doet Jezus dat, dat opstaan. Waarom kan hij wel uit de dood opstaan en wij niet. Ik heb aangeven dat Jezus de zoon van God is en dat hij daarom kon opstaan uit de dood. Dochter zei: we zijn toch allemaal kinderen van God? Ik denk dat ik niet geloof...nee ik geloof niet. Mijn oudste dochter gelooft wel. Ook prima.



Je moet iedereen in zijn of haar waarde laten. Je schoonzus moet jullie dus ook in je waarde laten en niet doen alsof.



Wat mooi van je dochter en wat mooi dat jij dat prima vindt



Wij zijn thuis atheïst maar mijn broertje heeft een tijdje geloofd. Want, zo zei hij: Sinterklaas heeft een boek, daaraan kan je duidelijk zien dat hij echt bestaat (het stond tenslotte in een boek; hij had nog niet helemaal door waar het boek van Sinterklaas voor was). En van oma had hij gehoord dat God ook een boek had, dus wat mijn broertje betreft was het super duidelijk. En dus gingen wij braaf naar de kerk met mijn broertje op zondag want ja, wat kun je daar nog tegenin brengen?

Hij nam het erg serieus en deed altijd erg zijn best tijdens de dienst hij was nog maar een kleutertje.



Ik vond het overigens hartstikke leuk in de kerk
Oh en TO, het is natuurlijk belachelijk om te gaan doen alsof je gelooft.



Een momentje stilte vind ik gewoon een teken van respect en ik kijk dan altijd even omlaag, vooral als er andere niet-gelovigen aan tafel zitten, om eventuele gekke bekken, opgetrokken wenkbrauwen, schalkse glimlachjes of andere subtiele lichaamstaal uit te sluiten. Dat vind ik namelijk ook niet zo respectvol.



En ik zou je neefje ook prima vertellen dat je niet gelooft. Maar goed, ik zou ook nooit rare verhalen verzinnen over ooievaars of kolen, waar kindertjes zogenaamd vandaan komen en dergelijke onzin.



Ik zou zeggen dat ik niet geloof dat god bestaat voor mij, maar dat ik wel geloof dat god voor hem bestaat en voor zijn ouders.
Alle reacties Link kopieren
quote:inkie1 schreef op 02 juni 2015 @ 21:00:

Ik zie niet in waarom jullie zouden moeten liegen voor je schoonzus.



Schoonzus ziet de TO als ongelovige, en dus reddeloos verloren; TO komt toch niet meer in de hemel. En aan zo iemand kan je best vragen om even te liegen.



Vreemd dat schoonzus het nog nooit heeft gehad met neefje over dat er mensen zijn die anders geloven of helemaal niet. Hier is het ook weleens aan de orde gekomen met vriendjes en dan zeg ik simpel dat er mensen zijn die dat geloven maar wij dat niet doen, nog nooit moeilijk over gedaan door de betreffende kinderen of ouders. Ook komt ons kind wel eens aan met verhalen (wij zijn zelf niet religieus maar ons kind zit wel op RK school) en dan leg ik uit dat dat het een verhaal is van lang geleden en dat sommige mensen dat geloven maar papa en mama niet. Hij mag later zelf bepalen wat hij al dan niet gelooft. Al geef ik eerlijk toe dat ik hoop dat gezond verstand overwint.





Oja: niet geloven is inderdaad géén geloof.
quote:evaq schreef op 02 juni 2015 @ 21:09:

[...]





Schoonzus ziet de TO als ongelovige, en dus reddeloos verloren; TO komt toch niet meer in de hemel. En aan zo iemand kan je best vragen om even te liegen.



Wat is er gebeurd met het zieltjes winnen dan? TO is gelijk al afgeschreven
Alle reacties Link kopieren
Ik ga morgen na werk langs bij schoonzus. Ik zal hier een update geven morgen. Tot nu toe bedankt voor alle reacties!!
Alle reacties Link kopieren
quote:inkie1 schreef op 02 juni 2015 @ 21:18:

[...]



Wat is er gebeurd met het zieltjes winnen dan? TO is gelijk al afgeschreven



TO leeft met "vriend" in één huis. Klinkt niet getrouwd. TO is echt veel te ver heen om nog gered te kunnen worden.



Alle reacties Link kopieren
quote:evaq schreef op 02 juni 2015 @ 21:48:

[...]





TO leeft met "vriend" in één huis. Klinkt niet getrouwd. TO is echt veel te ver heen om nog gered te kunnen worden.



Haha, ja ik denk dat dat de reden is
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat ik je schoonzusje zou vragen om het aan je neefje uit te leggen hoe dat zit met wel en niet geloven.



Ik zou er de volgende keer wel tijd voor maken. Hem een moment van stilte geven. Schoonzusje moet neefje dan maar leren om zelf te bidden voor het eten. Of je vraagt het neefje om voor jullie allemaal te bidden als hij er aan gewend is om luidop voor het eten te bidden.



Persoonlijk zou ik het niet op prijs stellen als iemand met mijn kinderen een gesprek over het geloof aan gaat en of het wel of niet waar is en wat iemand anders wel of niet gelooft. Net als seksuele voorlichting. Dat hoort op die leeftijd ook bij de ouders! Ik zou neefje weer terug verwijzen naar mama: "vraag maar aan mama hoe dat zit oke?" "Wil je nog een toetje?"
quote:lime222 schreef op 02 juni 2015 @ 22:00:

Persoonlijk zou ik het niet op prijs stellen als iemand met mijn kinderen een gesprek over het geloof aan gaat en of het wel of niet waar is en wat iemand anders wel of niet gelooft. Net als seksuele voorlichting. Dat hoort op die leeftijd ook bij de ouders! Ik zou neefje weer terug verwijzen naar mama: "vraag maar aan mama hoe dat zit oke?" "Wil je nog een toetje?"Dat kan zijn maar TO is hier wel voor het blok gezet (onbewust uiteraard door het neefje) Ik zou niet weten waarom ik niet eerlijk mag zeggen wat ik wel en niet geloof, als een kind daar naar vraagt of er een gesprek over begint. Kinderen leven over het algemeen niet in een vacuum en zullen wel vaker in aanraking komen met dingen waar jij je bedenkingen bij hebt. Dan is het de mooie taak van de ouders om daar thuis over te praten en al dan niet sturing te geven.
quote:damocles schreef op 02 juni 2015 @ 22:05:

[...]





Dat kan zijn maar TO is hier wel voor het blok gezet (onbewust uiteraard door het neefje) Ik zou niet weten waarom ik niet eerlijk mag zeggen wat ik wel en niet geloof, als een kind daar naar vraagt of er een gesprek over begint. Kinderen leven over het algemeen niet in een vacuum en zullen wel vaker in aanraking komen met dingen waar jij je bedenkingen bij hebt. Dan is het de mooie taak van de ouders om daar thuis over te praten en al dan niet sturing te geven.



Eens.



Ik zeg dus in zulke situaties: ik geloof niet dat er voor mij een god bestaat, maar ik geloof wel dat er voor jou, papa en mama een god bestaat.

Een kind reageerde daar eens op met: nou ik geloof dat er ook voor jou een god bestaat hoor, anders is het zielig!

Toen heb ik gezegd dat het lief was dat ze aan me dacht



Ik deed als ongelovige de kinderdienst in de kerk. Vond niemand een probleem en niemand vond het raar dat ik gewoon eerlijk was dat ik atheïst was.

En op deze manier kon het altijd heel vredig samengaan, mijn atheïsme en hun geloof.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het goed is dat je je neefje hebt verteld dat jullie niet geloven. Geloof is iets dat van binnen komt en hoeft dus voor niet afhankelijk te zijn van wat anderen doen. Zijn ouders zijn denk ik in de beste positie dat aan hem uit te leggen.



Ik vind het bizar dat schoonzus aan jullie vraagt te doen of jullie gelovig zijn. Dat geeft blijk van zoon koste wat kost te willen leren dat god bestaat, in plaats van hem zelf erachter te laten komen dat god (voor hem) bestaat. Eigenlijk vind ik dat best wel eng.
Alle reacties Link kopieren
quote:LaPetiteChatteRouge schreef op 02 juni 2015 @ 22:14:

Ik denk dat het goed is dat je je neefje hebt verteld dat jullie niet geloven. Geloof is iets dat van binnen komt en hoeft dus voor niet afhankelijk te zijn van wat anderen doen. Zijn ouders zijn denk ik in de beste positie dat aan hem uit te leggen.



Ik vind het bizar dat schoonzus aan jullie vraagt te doen of jullie gelovig zijn. Dat geeft blijk van zoon koste wat kost te willen leren dat god bestaat, in plaats van hem zelf erachter te laten komen dat god (voor hem) bestaat. Eigenlijk vind ik dat best wel eng.Waarom is dat in vredesnaam eng? We leren onze kinderen allemaal dingen waarvan wij zelf geloven dat ze waar zijn. Maar als het over God gaat is het ineens eng. Ik geloof ook niet in God maar dat deel je toch niet ongevraagd met een 5 jarige?
Opinions are like assholes. Everybody has one.
Alle reacties Link kopieren
quote:jippie55 schreef op 02 juni 2015 @ 20:05:

[...]







Niet geloven is toch ook een geloof?quote:jippie55 schreef op 02 juni 2015 @ 20:09:

[...]



Ik vind van wel. Je gelooft dat het niet bestaat



Geloven, vinden (meningen) is niet hetzelfde als weten.



Ik vind het zo'n rare opmerking die ik wel vaker hoor. Ik geloof niet in god, dat wil niet zeggen dat ik tegenovergestelde geloof. Dat wil zeggen dat ik niet geloof in zaken die niet wetenschappelijk bewezen zijn.



Ik geloof overigens ook niet in dingen die wel wetenschappelijk bewezen zijn. Daarvan weet ik dus dat het een feit is.
Interviewer: And you see an equivalence between the idea of god and the idea of a fairy or a Leprechaun??? Dawkins: The evidence of both is equally poor! :-)
quote:BWitched schreef op 03 juni 2015 @ 07:42:

[...]





Waarom is dat in vredesnaam eng? We leren onze kinderen allemaal dingen waarvan wij zelf geloven dat ze waar zijn. Maar als het over God gaat is het ineens eng. Ik geloof ook niet in God maar dat deel je toch niet ongevraagd met een 5 jarige?Nee ze bedoelt denk ik dat het geloof zo belangrijk is voor de schoonzus dat de hele wereld maar moet liegen voor haar zoontje. Dat klinkt nogal alsof je iemand wil indoctrineren.
Alle reacties Link kopieren
Van die mensen die denken dat ze anderen hun normen en waarden kunnen opleggen.... in andermans huis nog wel!



Schoonzus legt het thuis zelf maar uit. Later, op school enzovoort zal kind nog wel vaker met anders gelovigen/niet gelovigen te maken krijgen. Dan werkt de indoctrinatie niet meer.
Alle reacties Link kopieren
quote:mienbillekesjeuken schreef op 03 juni 2015 @ 08:17:

Van die mensen die denken dat ze anderen hun normen en waarden kunnen opleggen.... in andermans huis nog wel!



Schoonzus legt het thuis zelf maar uit. Later, op school enzovoort zal kind nog wel vaker met anders gelovigen/niet gelovigen te maken krijgen. Dan werkt de indoctrinatie niet meer.



Dat ook. Andersom is het totaal niet gebruikelijk, wordt het ook geenszins geaccepteerd en wordt het beschouwd als hoogst onfatsoenlijk.



Ik kan mij topics van jaren geleden herinneren waar het uit ten boze was om als niet religieuze überhaupt uit te spreken dat god niet bestaat. Dat is onnodig beledigend naar gelovige mensen toe. Maar er is totaal geen sprake van belediging wanneer religieuze mensen zeggen dat 'hij' wel bestaat.



Zo krom.
Interviewer: And you see an equivalence between the idea of god and the idea of a fairy or a Leprechaun??? Dawkins: The evidence of both is equally poor! :-)

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven