Psyche
alle pijlers
omgaan met keuzes
dinsdag 1 maart 2011 om 11:00
Jonge vrouwen staan tegenwoordig voor keuzes die van grote invloed zijn op de rest van hun leven. Het gaat dan om keuzen als bijvoorbeeld:
wil je door het leven met een partner of liever niet?
wil je een fulltime carrière of wil je een meer in relaxed loopbaan?
wil je ruimte voor andere bezigheden?
wil je kinderen?
welke rol willen jij en je partner in de opvoeding van je kinderen spelen?
Hoe ga jij daarmee om?
Ik ben beniwud naar jullie reactie
wil je door het leven met een partner of liever niet?
wil je een fulltime carrière of wil je een meer in relaxed loopbaan?
wil je ruimte voor andere bezigheden?
wil je kinderen?
welke rol willen jij en je partner in de opvoeding van je kinderen spelen?
Hoe ga jij daarmee om?
Ik ben beniwud naar jullie reactie
zondag 6 maart 2011 om 22:49
quote:[message=8569965,noline]iones schreef op 02 maart
wel of geen kinderen. Dat doe je ook uit een diep gevoel. En als dat gevoel ontbreekt, dan ga je er dus niet voor, dan begin je niet aan kinderen
met deze keuze zit ik erg in de knoop, dus dat dit effe makkelijk beantwoord kan worden uit een diep gevoel ben ik niet met je eens.
ik denk (denk = weet niet zeker) we dat ik ooit misschien wel kinderen wil maar nog lang niet. ik ben30 dus kan hier geen 10 jaar meer mee wachten; ik moet toch wel binnen 2-3 jaar ja of nee weten. als ik wel kinderen wil, en het blijkt niet te lukken dat komen daar nog 3 jaar aan ivf enz erbij.
ik heb geen diep gevoel van binnen; dat ik super blij wordt als ik een baby in mn armen heb.... denk je dat dit kinderen-willen gevoel er altijd al is??
wel of geen kinderen. Dat doe je ook uit een diep gevoel. En als dat gevoel ontbreekt, dan ga je er dus niet voor, dan begin je niet aan kinderen
met deze keuze zit ik erg in de knoop, dus dat dit effe makkelijk beantwoord kan worden uit een diep gevoel ben ik niet met je eens.
ik denk (denk = weet niet zeker) we dat ik ooit misschien wel kinderen wil maar nog lang niet. ik ben30 dus kan hier geen 10 jaar meer mee wachten; ik moet toch wel binnen 2-3 jaar ja of nee weten. als ik wel kinderen wil, en het blijkt niet te lukken dat komen daar nog 3 jaar aan ivf enz erbij.
ik heb geen diep gevoel van binnen; dat ik super blij wordt als ik een baby in mn armen heb.... denk je dat dit kinderen-willen gevoel er altijd al is??
zondag 6 maart 2011 om 23:51
Het grote probleem is dat we mannen eigenlijk nergens meer voor nodig hebben..... en dat eigenlijk wel willen??
We weten en regelen het allemaal zelf wel, maar zouden we diep in ons hart niet een grote sterke man willen die ons beschermt en voor ons zorgt?
Maar dat willen dan alleen af en toe, op momenten dat wij dat nodig vinden/hebben.
We weten en regelen het allemaal zelf wel, maar zouden we diep in ons hart niet een grote sterke man willen die ons beschermt en voor ons zorgt?
Maar dat willen dan alleen af en toe, op momenten dat wij dat nodig vinden/hebben.
donderdag 10 maart 2011 om 07:19
quote:koekie1980 schreef op 06 maart 2011 @ 22:49:
[...]
ik heb geen diep gevoel van binnen; dat ik super blij wordt als ik een baby in mn armen heb.... denk je dat dit kinderen-willen gevoel er altijd al is??
Mijn niet-kind-wilen-gevoel is er altijd al.
Wat zou jou rust geven? Een sterilisatie nemen en gaan genieten van je kindvrije leven vol vrijheden? Of raak je dan in paniek over 'n mogelijk gemiste kans? Wat wil je vriend? Hoeft 't voor hem ook niet zo? Waarom dan nog twijfelen? Gewoon lekker gaan leven!
[...]
ik heb geen diep gevoel van binnen; dat ik super blij wordt als ik een baby in mn armen heb.... denk je dat dit kinderen-willen gevoel er altijd al is??
Mijn niet-kind-wilen-gevoel is er altijd al.
Wat zou jou rust geven? Een sterilisatie nemen en gaan genieten van je kindvrije leven vol vrijheden? Of raak je dan in paniek over 'n mogelijk gemiste kans? Wat wil je vriend? Hoeft 't voor hem ook niet zo? Waarom dan nog twijfelen? Gewoon lekker gaan leven!
zaterdag 12 maart 2011 om 00:28
quote:elninjoo schreef op 10 maart 2011 @ 07:19:
[...]
Mijn niet-kind-wilen-gevoel is er altijd al.
Wat zou jou rust geven? Een sterilisatie nemen en gaan genieten van je kindvrije leven vol vrijheden? Of raak je dan in paniek over 'n mogelijk gemiste kans? Wat wil je vriend? Hoeft 't voor hem ook niet zo? Waarom dan nog twijfelen? Gewoon lekker gaan leven!
als t aan mijn vriend zou liggen renden er al minstens 2 mini-mensjes rondrennen.
als het aan mij ligt.... misschien ooit maar euh liever niet, en zeker niet binnenkort
in een relatie moet je je aan een ander aanpassen en af en toe iets doen waar je niet helemaal blij van word. maar met dit onderwerp nee...." ik baar dr wel eentje omdat jij dat zo graag wil terwijl ik ze niezo hoef...."
ben alleen bang om de verkeerde keuze te maken. maar ik kan niet ergens (kinderen krijgen) voor gaan als ik dat niet voor duuzend procent diep van binnen voel denk ik. er zijn genoeg mensen die zeggen dat kids hun leven compleet maken. nou bij mij stuurt het mn hele leven verrekkes door de war
zou ik horen dat ik geen kinderen kan krijgen?
mij best,maar zo denk ik nu
maar wat al de spreekwoordelijke eierstokken beginnen te rammelen over een paar jaar en ik kan ze niet krijgen, da zal ik dat dan zeker heel erg vinden
dus nu steriliseren zal ik zeker niet doen.
[...]
Mijn niet-kind-wilen-gevoel is er altijd al.
Wat zou jou rust geven? Een sterilisatie nemen en gaan genieten van je kindvrije leven vol vrijheden? Of raak je dan in paniek over 'n mogelijk gemiste kans? Wat wil je vriend? Hoeft 't voor hem ook niet zo? Waarom dan nog twijfelen? Gewoon lekker gaan leven!
als t aan mijn vriend zou liggen renden er al minstens 2 mini-mensjes rondrennen.
als het aan mij ligt.... misschien ooit maar euh liever niet, en zeker niet binnenkort
in een relatie moet je je aan een ander aanpassen en af en toe iets doen waar je niet helemaal blij van word. maar met dit onderwerp nee...." ik baar dr wel eentje omdat jij dat zo graag wil terwijl ik ze niezo hoef...."
ben alleen bang om de verkeerde keuze te maken. maar ik kan niet ergens (kinderen krijgen) voor gaan als ik dat niet voor duuzend procent diep van binnen voel denk ik. er zijn genoeg mensen die zeggen dat kids hun leven compleet maken. nou bij mij stuurt het mn hele leven verrekkes door de war
zou ik horen dat ik geen kinderen kan krijgen?
mij best,maar zo denk ik nu
maar wat al de spreekwoordelijke eierstokken beginnen te rammelen over een paar jaar en ik kan ze niet krijgen, da zal ik dat dan zeker heel erg vinden
dus nu steriliseren zal ik zeker niet doen.
zaterdag 12 maart 2011 om 08:42
ik vraag me ook wel af in hoeverre angst een rol speelt bij dit soort keuzes:
wel kinderen=>
angst om gek gevonden te worden door de omgeving die het wellicht verwacht, angst om niet "normaal"te zijn, angst om eigen onzekerheid (maak ik de verkeerde keuze), angst om de partner anders te verliezen, angst om straks fytsiek geen kinderen meer te kunnen krijgen etc
geen kinderen=>
angst of je wel een goede moeder bent, angst ivm eigen (slechte) gezinssituatie van vroeger, angst de verkeerde keuze te maken, angst voor intimiteit of verantwoordelijkheid, financiele angst etc
ik heb zelf ook nooit moedergevoelens gehad en denk dat ik niet eens zou willen samenwonen met een man. Bij mij komt dat voor een groot deel voort uit de angst dat ik net als vroeger thuis weer in een hele gespannen situatie terechtkom waarbij ik continu moet presteren en nooit kan ontspannen. Als ik erachter zou komen dat ik zelf voor zo'n situatie gekozen had (door te gaan samenwonen en kinderen krijgen) zou ik mezelf dat nooit vergeven. Ik heb er wel een oplossing voor gevonden: over een paar jaar wil ik parttime pleegmoeder worden. Voor mij een heel logisch besluit gezien mijn eigen achtergrond. Het voelde ook meteen goed en "kloppend". de "keus"was dan ook snel gemaakt ondanks dat dat niet echt de makkelijkste weg is, zeker als je geen opvoedervaring hebt.
wel kinderen=>
angst om gek gevonden te worden door de omgeving die het wellicht verwacht, angst om niet "normaal"te zijn, angst om eigen onzekerheid (maak ik de verkeerde keuze), angst om de partner anders te verliezen, angst om straks fytsiek geen kinderen meer te kunnen krijgen etc
geen kinderen=>
angst of je wel een goede moeder bent, angst ivm eigen (slechte) gezinssituatie van vroeger, angst de verkeerde keuze te maken, angst voor intimiteit of verantwoordelijkheid, financiele angst etc
ik heb zelf ook nooit moedergevoelens gehad en denk dat ik niet eens zou willen samenwonen met een man. Bij mij komt dat voor een groot deel voort uit de angst dat ik net als vroeger thuis weer in een hele gespannen situatie terechtkom waarbij ik continu moet presteren en nooit kan ontspannen. Als ik erachter zou komen dat ik zelf voor zo'n situatie gekozen had (door te gaan samenwonen en kinderen krijgen) zou ik mezelf dat nooit vergeven. Ik heb er wel een oplossing voor gevonden: over een paar jaar wil ik parttime pleegmoeder worden. Voor mij een heel logisch besluit gezien mijn eigen achtergrond. Het voelde ook meteen goed en "kloppend". de "keus"was dan ook snel gemaakt ondanks dat dat niet echt de makkelijkste weg is, zeker als je geen opvoedervaring hebt.
