Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis

23-01-2014 23:40 81 berichten
Alle reacties Link kopieren
Goedenavond,



Een goede vriendin van mij heeft deze week

bij de psycholoog te horen gekregen dat ze

een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis heeft.



Een watte? Een stoornis? Ik ken haar al tien

jaar, sinds we twaalf jaar oud waren. Er valt gelijk heel

wat op zijn plek. Ja, ze is inderdaad wel erg op zichzelf en heeft een kleine sociale kring, onderneemt naast haar studie niet zo veel

en voor zover ik weet heeft ze geen liefdesleven. Ook weet

ik dat ze gepest is gedurende haar jeugd en puberjaren

en dat ze een akelige 'aanranding' (kan het niet anders verwoorden)

heeft moeten doormaken.



Hoewel het wel erg zwaar klinkt, een stoornis, kan ik achteraf zeggen dat het me niet heel erg verbaast. Ergens voel ik

me ook wel een beetje schuldig dat ik zelf verder geen serieuze aandacht aan bepaalde vermoedens heb besteed.



Ze is gewoon nog steeds een goede vriendin en ik wil onze vriendschap niet laten beinvloeden door haar 'sticker'.

Desalniettemin wil ik haar wel helpen. De vraag is echter: hoe ga je hier als omgeving mee om? Iemand tips, ervaringen? Ik hoor het graag!
Voor mij nieuw dan.



Hoeveel van die stoornissen zijn er?

Ik was al ondersteboven van een 'theatrale persoonlijkheidsstoornis'.



Is het niet gewoon iets wat in het karakter zit? Moet alles een etiketje hebben? (buiten de psychiatrische stoornissen, dat snap ik dan ook nog wel).
TO, ze is niet ineens een andere vrouw geworden. Natuurlijk is het handig om te weten dat ze sommige dingen gewoon niet kan en het dus geen onwil of desinteresse wil.

Maar ze is nog steeds een intelligente, functionerende vrouw. Behandel haar ook zo.



Als je heel graag wil helpen, vraag haar hoe jij haar kan helpen en luister naar het antwoord.

Wil ze niet geholpen worden, wat ik me kan voorstellen, want het is verschrikkelijk om de patiënt te zijn in je vriendenkring, laat het dan ook gewoon zo. Vertel haar dat als ze zich bedenkt, jij er voor haar bent.
quote:yasmijn schreef op 25 januari 2014 @ 00:32:

Voor mij nieuw dan.



Hoeveel van die stoornissen zijn er?

Ik was al ondersteboven van een 'theatrale persoonlijkheidsstoornis'.



Is het niet gewoon iets wat in het karakter zit? Moet alles een etiketje hebben? (buiten de psychiatrische stoornissen, dat snap ik dan ook nog wel).

Op het moment dat iemand dusdanig belemmert wordt dat normaal of wenselijk functioneren niet (goed) meer mogelijk is kan het een stoornis worden/zijn.

Dit is dus een psychiatrische stoornis!



Verder: pak de DSM V en ga tellen
quote:Istar_ schreef op 25 januari 2014 @ 00:30:

De diagnose zal ze niet bij een pakje boter gekregen hebben en het is meer dan "niet veel vrienden hebben". Google is soms best makkelijk voordat je van alles gaat roepen.





Overgevoeligheid voor afwijzing/kritiek

Zelfopgelegd sociaal isolement

Extreme verlegenheid of angst in sociale situaties, al heeft men een sterk verlangen naar hechte relaties

Vermijden van lichamelijk contact omdat dit in verband gebracht wordt met onaangename of pijnlijke prikkels

Gevoelens van onbekwaamheid

Een extreem laag zelfbeeld

Zelfhaat

Wantrouwig naar anderen toe

Emotioneel afstandelijk wat betreft intimiteit

Uiterst zelfbewust

Zelfkritisch over hun problemen met betrekking tot anderen

Problemen in het beroepsmatig functioneren

Zichzelf beschouwen als eenzaam, al vinden anderen de relatie met de OPS-lijder misschien wel zinvol

Gevoelens van minderwaardigheid naar anderen toe

Het gebruiken van fantasie als een vorm van escapisme om zo pijnlijke gedachten te stoppen

In extreme gevallen soms agorafobie



Nou, ik denk dat de meest mensen wel een vinkje kunnen zetten bij één van deze punten.

Heb je dan direct een stoornis?



Karaktereigenschappen worden anno deze tijd best onderschat.
quote:Istar_ schreef op 25 januari 2014 @ 00:34:

[...]



Op het moment dat iemand dusdanig belemmert wordt dat normaal of wenselijk functioneren niet (goed) meer mogelijk is kan het een stoornis worden/zijn.

Dit is dus een psychiatrische stoornis!



Verder: pak de DSM V en ga tellen Ik hou van tellen. Dat zal dan de verborgen autist in mij zijn
quote:yasmijn schreef op 25 januari 2014 @ 00:35:

[...]





Nou, ik denk dat de meest mensen wel een vinkje kunnen zetten bij één van deze punten.

Heb je dan direct een stoornis?



Karaktereigenschappen worden anno deze tijd best onderschat.

Nee Yas, dan moet jij bijvoorbeeld 8 vinkjes kunnen zetten.



Net als iemand die wel eens een dipdag heeft niet gelijk een depressie heeft. Maar iemand die een depressie heeft dus heel veel vinkjes en dipdagen.
Nee, 8 vinkjes gaan hem niet worden
2 vinkjes, mag dat ook?
quote:yasmijn schreef op 25 januari 2014 @ 00:32:

Voor mij nieuw dan.



Hoeveel van die stoornissen zijn er?

Ik was al ondersteboven van een 'theatrale persoonlijkheidsstoornis'.



Is het niet gewoon iets wat in het karakter zit? Moet alles een etiketje hebben? (buiten de psychiatrische stoornissen, dat snap ik dan ook nog wel).het kán in je karakter zitten, maar het kan ook dusdanig zijn dat er sprake is van een stoornis
Voor elke stoornis is het aantal vinkjes anders.



Jij zet vast ook vinkjes op de test die ik maakte voor mijn diagnose. Alleen zet jij er 3 en haalde ik de maximale score.

Dat is het verschil tussen karakter en stoornis. En die vinkjes worden heel secuur gezet.
quote:itsme1973 schreef op 25 januari 2014 @ 00:39:

[...]





het kán in je karakter zitten, maar het kan ook dusdanig zijn dat er sprake is van een stoornisEn volgens mij, (maar wie ben ik, who cares ) wordt er véél te snel gesproken over een huppeldepupstoornis.
quote:yasmijn schreef op 25 januari 2014 @ 00:41:

[...]





En volgens mij, (maar wie ben ik, who cares ) wordt er véél te snel gesproken over een huppeldepupstoornis.

Inderdaad, wie ben jij?

Niet degene die hier 10 jaar voor gestudeerd heeft.



Door te roepen dat die etiketjes te snel worden afgegeven, devalueer je de persoon met de stoornis en bijbehorende problematiek.
En wat schiet een mens er mee op als ie een ...stoornisdiagnose krijgt?

Er verandert niets. Of je moet een echte psychiatrische stoornis hebben.
Alle reacties Link kopieren
Die DSM V is toch ook behoorlijk omstreden?
Alle reacties Link kopieren
quote:Istar_ schreef op 25 januari 2014 @ 00:42:

[...]



Inderdaad, wie ben jij?

Niet degene die hier 10 jaar voor gestudeerd heeft.



Door te roepen dat die etiketjes te snel worden afgegeven, devalueer je de persoon met de stoornis en bijbehorende problematiek.Ook de medische wereld is anders verdeeld over het etiketjes plakken en die mensen hebben er toch echt allemaal voor gestudeerd.
quote:yasmijn schreef op 25 januari 2014 @ 00:44:

En wat schiet een mens er mee op als ie een ...stoornisdiagnose krijgt?

Er verandert niets. Of je moet een echte psychiatrische stoornis hebben.

Inzicht in ziektebeeld, eventuele aanpassingen in je leven, medicatie, begrip in zichzelf, behandeling.



Als jij van de trap pleurt ga je toch ook naar het ziekenhuis om te laten controleren of je ribben niet gebroken zijn? En als ze gebroken zijn, wat schiet je er dan mee op om het te weten?

Juist, behandeling, rekening houden met, herstelbevorderende acties enz.



Waarom is dat voor een psychische ziekte ineens allemaal bullshit?
quote:Istar_ schreef op 25 januari 2014 @ 00:42:

[...]



Inderdaad, wie ben jij?

Niet degene die hier 10 jaar voor gestudeerd heeft.



Door te roepen dat die etiketjes te snel worden afgegeven, devalueer je de persoon met de stoornis en bijbehorende problematiek.





Nee. Ik heb hier inderdaad niet voor gestudeerd. Ik vind het alleen allemaal erg frappant.

In mijn familie bijvoorbeeld had ik een doodnormaal persoon. Haar kinderen zijn hoogbegaafd. Kan, zit in familie, mijn zoon ook. (zeggen ze, ik trek me daar weinig van aan)

Echter, zij heeft die kinderen 'door laten testen'.

2 volkomen normale slimme kinderen, sociaal, alles normaal. Wat blijkt ineens? Ze hebben asperger! De moeder van slag en laat zich daar ook op testen. Ook ineens asperger.



Dus daar dienen we ineens rekening mee te houden.

Ga toch weg! 45 jaar lang was er niets aan de hand, hoogbegaafde kinderen, en dan dien je door te testen en dan ineens heeft de moeder het ook!

Asjeblieft! Geen van 3en heeft het!
quote:Istar_ schreef op 25 januari 2014 @ 00:47:

[...]



Inzicht in ziektebeeld, eventuele aanpassingen in je leven, medicatie, begrip in zichzelf, behandeling.



Als jij van de trap pleurt ga je toch ook naar het ziekenhuis om te laten controleren of je ribben niet gebroken zijn? En als ze gebroken zijn, wat schiet je er dan mee op om het te weten?

Juist, behandeling, rekening houden met, herstelbevorderende acties enz.



Waarom is dat voor een psychische ziekte ineens allemaal bullshit?





Nee, dat vind ik niet zo. Ik heb heel veel begrip voor psyschische ziektes.

Ziektes, let wel. Die 'etiketjes van stoornissen', daar heb ik wel wat moeite mee.

Stickers.
quote:yasmijn schreef op 25 januari 2014 @ 00:53:

[...]





Nee, dat vind ik niet zo. Ik heb heel veel begrip voor psyschische ziektes.

Ziektes, let wel. Die 'ertiketjes van stoornissen', daar heb ik wel wat moeite mee.

Stickers.Een stoornis is een psychiatrische ziekte. Ik heb een bipolaire stoornis, een psychiatrische ziekte. Het is 2 woorden voor hetzelfde.
quote:yasmijn schreef op 25 januari 2014 @ 00:44:

En wat schiet een mens er mee op als ie een ...stoornisdiagnose krijgt?

Er verandert niets. Of je moet een echte psychiatrische stoornis hebben.





Jawel hoor. Dan kan je namelijk super gericht aan de slag gaan en werken aan bepaalde 'storingen' die het normaal functioneren in de weg staat.

Helpt mij priiiima. En kan me eerlijk gezegd geen moer schelen wat wie dan ook vind van diagnoses an sich of zogenaamde stickers. Ik ben enorm blij dat er een omschrijving en een naam is bedacht voor de storing in mijn geval ADD dus (het is eerder een storing dan stoornis.. Hoe dan ook is het storend..). Als ik dat niet had gehad had ik echt een meer dan naar leven gehad verder omdat m'n zelfbeeld zo laag was geworden door de veroordelingen van binnenuit en buitenaf... Zoals dat ik er goed uitzie en niet dom ben maar toch van het ene ramp scenario in het ander terecht kwam. Dat is nu gelukkig te verklaren en door mijn levensstijl aan te passen en een hoop Cogmed therapie kan ik mijn kwaliteiten benutten op een manier die structureel is. Maar ik kan het me wel voorstellen dat iemand er zo tegen aan kan kijken als dat je doet.
Alle reacties Link kopieren
quote:yasmijn schreef op 25 januari 2014 @ 00:51:

[...]





Nee. Ik heb hier inderdaad niet voor gestudeerd. Ik vind het alleen allemaal erg frappant.

In mijn familie bijvoorbeeld had ik een doodnormaal persoon. Haar kinderen zijn hoogbegaafd. Kan, zit in familie, mijn zoon ook. (zeggen ze, ik trek me daar weinig van aan)

Echter, zij heeft die kinderen 'door laten testen'.

2 volkomen normale slimme kinderen, sociaal, alles normaal. Wat blijkt ineens? Ze hebben asperger! De moeder van slag en laat zich daar ook op testen. Ook ineens asperger.



Dus daar dienen we ineens rekening mee te houden.

Ga toch weg! 45 jaar lang was er niets aan de hand, hoogbegaafde kinderen, en dan dien je door te testen en dan ineens heeft de moeder het ook!

Asjeblieft! Geen van 3en heeft het!Volgens mij heeft half Nederland zo'n beetje Asperger als ik de symptomen eens doorneem.
quote:Istar_ schreef op 25 januari 2014 @ 00:55:

[...]



Een stoornis is een psychiatrische ziekte. Ik heb een bipolaire stoornis, een psychiatrische ziekte. Het is 2 woorden voor hetzelfde.





Dat is mij bekend wat jouw stoornis is. Bipolair is een ziekte.

Maar theatraal gedrag en ontwijkend gedrag en vermijdend gedrag, dat daar een etiket van stoornis opgeplakt wordt, vind ik merkwaardig, op zijn minst.
quote:yasmijn schreef op 25 januari 2014 @ 00:58:

[...]





Dat is mij bekend wat jouw stoornis is. Bipolair is een ziekte.

Maar theatraal gedrag en ontwijkend gedrag en vermijdend gedrag, dat daar een etiket van stoornis opgeplakt wordt, vind ik merkwaardig, op zijn minst.

Dat is óók een ziekte.



Maar weet je wat, jij hebt gelijk Yas. Allemaal aanstellers die zich achter een etiketje verschuilen.
't is wel duidelijk dat bepaalde mensen er hier geen verstand van hebben



lees je in, en als je niks gelooft van diagnoses, laat je reactie dan maar achterwege



of twijfel je ook aan artsen die beweren dat je een gebroken been hebt, omdat je er geen verstand van hebt?
Dat is flauw natuurlijk, zo werkt het niet.



Ik verbaas mij enorm over al die etiketjes. Mag dat niet gezegd worden?



Ik mag ook graag de dramaqueen uithangen op zijn tijd. Heb ik dan ook een 'dramatische persoonlijkheidsstoornis'? Of een theatrale?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven