Psyche
alle pijlers
Ook verliefd op denkbeeldig persoon
zaterdag 18 oktober 2014 om 00:57
Lieve forummers,
Een half jaar geleden was er een topic over een vrouw die verliefd was op een denkbeeldig persoon. Het topic heeft me nooit losgelaten want, stiekem creëer ik dit ook.
Het begon in mijn jeugd, ik had helaas een heel vervelende en liefdeloze kindertijd. Om me toch geliefd te voelen, ben ik dus over denkbeeldige vriendjes en relaties gaan fantaseren. Soms waren het jongens die ik in het echt had ontmoet die in mijn fantasie dan verliefd op me waren, jarenlang is het een zanger geweest.
Helaas ben ik hier nooit meer echt vanaf gekomen. Het gaat wel met periodes. Soms fantaseer ik maanden niet, soms is het zo erg dat ik mijn bed niet uitkom en hele dagen alleen maar onder de dekens in mijn droomwereld leef. Of ik raak geobsedeerd met deze denkbeeldige persoon, het is namelijk altijd wel iemand die echt bestaat, maar onbereikbaar is, dus een bekend persoon. Ik raak dan dermate geobsedeerd dat ik de hele dag loop te Googlen naar deze persoon, ik wil alles van zijn leven weten. Soms belemmert het me dus in mijn dagelijkse leven, daarom wil ik er nu over posten.
Ben ik gek? Zo klinkt het vast wel, maar nee, ik ben niet gek. Ik weet wel waar het vandaan komt. Mijn kindertijd was dramatisch en toen was dit mijn manier om daarmee te 'dealen'. Het bleek een heel veilige en effectieve manier en iedere keer als het leven even dreigt tegen te zitten, dan is dit mijn veilige manier om met tegenslagen om te gaan.
Datgene wat ik namelijk heb gemist bij mijn ouders (dat mijn thuis veilig was, dat ze voor me op kwamen, dat ze me beschermden), dat is precies wat mijn denkbeeldige persoon wél doet.
Maar ik moet hier nu dus wel vanaf. De afgelopen weken heb ik alleen maar in bed gelegen en... dit kan gewoon niet zo verder.
Een half jaar geleden was er een topic over een vrouw die verliefd was op een denkbeeldig persoon. Het topic heeft me nooit losgelaten want, stiekem creëer ik dit ook.
Het begon in mijn jeugd, ik had helaas een heel vervelende en liefdeloze kindertijd. Om me toch geliefd te voelen, ben ik dus over denkbeeldige vriendjes en relaties gaan fantaseren. Soms waren het jongens die ik in het echt had ontmoet die in mijn fantasie dan verliefd op me waren, jarenlang is het een zanger geweest.
Helaas ben ik hier nooit meer echt vanaf gekomen. Het gaat wel met periodes. Soms fantaseer ik maanden niet, soms is het zo erg dat ik mijn bed niet uitkom en hele dagen alleen maar onder de dekens in mijn droomwereld leef. Of ik raak geobsedeerd met deze denkbeeldige persoon, het is namelijk altijd wel iemand die echt bestaat, maar onbereikbaar is, dus een bekend persoon. Ik raak dan dermate geobsedeerd dat ik de hele dag loop te Googlen naar deze persoon, ik wil alles van zijn leven weten. Soms belemmert het me dus in mijn dagelijkse leven, daarom wil ik er nu over posten.
Ben ik gek? Zo klinkt het vast wel, maar nee, ik ben niet gek. Ik weet wel waar het vandaan komt. Mijn kindertijd was dramatisch en toen was dit mijn manier om daarmee te 'dealen'. Het bleek een heel veilige en effectieve manier en iedere keer als het leven even dreigt tegen te zitten, dan is dit mijn veilige manier om met tegenslagen om te gaan.
Datgene wat ik namelijk heb gemist bij mijn ouders (dat mijn thuis veilig was, dat ze voor me op kwamen, dat ze me beschermden), dat is precies wat mijn denkbeeldige persoon wél doet.
Maar ik moet hier nu dus wel vanaf. De afgelopen weken heb ik alleen maar in bed gelegen en... dit kan gewoon niet zo verder.
zaterdag 18 oktober 2014 om 17:47
Heel herkenbaar dit, vooral in mijn puberteit heb ik het heel veel gedaan. En nog steeds heb ik in moeilijke tijden de neiging om weg te vluchten (oa in boeken).
Ik heb twee tips (naast een bezoek aan de psycholoog). De eerste is om als je je obsessie op voelt komen, die verliefdheid aan te pakken alsof je op een echt persoon in je omgeving verliefd bent.
Stel dat het de buurman was waar je dol op bent, dan ga je hem uit de weg. Je hebt vast geen zin om je goede huwelijk op de klippen te laten lopen. De buurman zou je niet googelen, je zou wel uitkijken. Kijk niet naar films met de acteur in kwestie of luister niet naar cd's van die zanger. Voed je verliefdheid niet.
De tweede is om iets leuks met je fantasie te doen. Ik heb heel lang niet ingezien dat ik op deze manier mijn fantasie erg getraind heb. Schrijf romantische verhalen waarin de helden al 'jouw' avonturen beleven. Door meer schrijftechnisch bezig te zijn, hou je ook afstand van je fantasie.
Ik denk niet dat je hier rijk en beroemd mee kunt worden, maar als je toch 'in' je fantasie zit, kun je er beter op zo'n constructieve manier er een uitlaat aan geven.
De schrijfster van 50 shades of Grey (verder een yek-boek) heeft haar boek gebaseerd op de fantasieën die ze had na het lezen van de Twilightfilms.
Ik heb twee tips (naast een bezoek aan de psycholoog). De eerste is om als je je obsessie op voelt komen, die verliefdheid aan te pakken alsof je op een echt persoon in je omgeving verliefd bent.
Stel dat het de buurman was waar je dol op bent, dan ga je hem uit de weg. Je hebt vast geen zin om je goede huwelijk op de klippen te laten lopen. De buurman zou je niet googelen, je zou wel uitkijken. Kijk niet naar films met de acteur in kwestie of luister niet naar cd's van die zanger. Voed je verliefdheid niet.
De tweede is om iets leuks met je fantasie te doen. Ik heb heel lang niet ingezien dat ik op deze manier mijn fantasie erg getraind heb. Schrijf romantische verhalen waarin de helden al 'jouw' avonturen beleven. Door meer schrijftechnisch bezig te zijn, hou je ook afstand van je fantasie.
Ik denk niet dat je hier rijk en beroemd mee kunt worden, maar als je toch 'in' je fantasie zit, kun je er beter op zo'n constructieve manier er een uitlaat aan geven.
De schrijfster van 50 shades of Grey (verder een yek-boek) heeft haar boek gebaseerd op de fantasieën die ze had na het lezen van de Twilightfilms.
zondag 19 oktober 2014 om 00:07
quote:isabellah schreef op 18 oktober 2014 @ 16:05:
Er is inderdaad nu weer iets gebeurd waardoor ik het doe.
.Je ziet zelf dus ook jouw patroon? Stel je eens voor als je dat patroon kan doorbreken? Leren hoe je anders kan kiezen in gedrag als jij het onveilige gevoel krijgt? Of ben je oprecht tevreden en gelukkig met de wijze waarop je er nu mee omgaat? Nee, toch? Waarom help jij jezelf niet door te vragen om hulp hierbij?
Er is inderdaad nu weer iets gebeurd waardoor ik het doe.
.Je ziet zelf dus ook jouw patroon? Stel je eens voor als je dat patroon kan doorbreken? Leren hoe je anders kan kiezen in gedrag als jij het onveilige gevoel krijgt? Of ben je oprecht tevreden en gelukkig met de wijze waarop je er nu mee omgaat? Nee, toch? Waarom help jij jezelf niet door te vragen om hulp hierbij?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 19 oktober 2014 om 23:28
Bedankt Enn voor je reacties. Ik ben goed gaan nadenken over wat ik doe en ga er hulp bij zoeken.
Omdat het topic verder niet echt 'leeft' en ik niet wil dat dit topic later op het forum 'tegen' me gebruikt wordt (dat gebeurt helaas wel eens) ga ik mijn account laten anonimiseren. Maar zeer bedankt voor jouw input, ik vind dat je altijd een goede inbreng hebt.
Omdat het topic verder niet echt 'leeft' en ik niet wil dat dit topic later op het forum 'tegen' me gebruikt wordt (dat gebeurt helaas wel eens) ga ik mijn account laten anonimiseren. Maar zeer bedankt voor jouw input, ik vind dat je altijd een goede inbreng hebt.
zondag 19 oktober 2014 om 23:35
Oh... Dankjewel voor het compliment.
Sterkte met alles en ik hoop dat je de roots van jouw angst en onzekerheden mag leren aanpakken zodat je weer straalverliefd op jouw eigen man mag worden (van jezelf) .
Sterkte met alles en ik hoop dat je de roots van jouw angst en onzekerheden mag leren aanpakken zodat je weer straalverliefd op jouw eigen man mag worden (van jezelf) .
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 20 oktober 2014 om 04:03
Oh nee, TO, ik was net zo blij dat ik iemand 'gevonden' heb die hetzelfde doet als ik! Een groot gedeelte had ik zo zelf kunnen schrijven, maar nooit gedurfd uit schaamte.
En de reacties hier zijn respectvol, vooral die van Enn, erg mooi.
Hoe het ook zij, als je dit ooit nog leest; het advies om met een psycholoog te gaan praten is een goed advies. Het is een mechanisme dat zich vaak ontwikkelt in de (voor ons onveilige) kindertijd, en soms, als volwassene, weer terugkomt als dingen niet gaan zoals je wilt dat ze zouden gaan. Ik ben hier 24/7 mee bezig, al sinds ik 8 of 9 was en ik zit in therapie om uit de fantasie en in de werkelijkheid te komen, en hoewel dat zwaar is, hoop ik dat ik ooit weer met de normale wereld kan leven. Ik hoop precies hetzelfde voor jou, dat de realiteit veilig en goed genoeg zullen zijn.
Oh, de schrijftip? Werkt als een tierelier! Ik heb jarenlang mijn verhalen op het internet gezet, en op een gegeven moment had ik dik 200 mensen die me lazen. Dus je hebt er wel een goed ding aan; veel creativiteit. Doe er iets mee!
En de reacties hier zijn respectvol, vooral die van Enn, erg mooi.
Hoe het ook zij, als je dit ooit nog leest; het advies om met een psycholoog te gaan praten is een goed advies. Het is een mechanisme dat zich vaak ontwikkelt in de (voor ons onveilige) kindertijd, en soms, als volwassene, weer terugkomt als dingen niet gaan zoals je wilt dat ze zouden gaan. Ik ben hier 24/7 mee bezig, al sinds ik 8 of 9 was en ik zit in therapie om uit de fantasie en in de werkelijkheid te komen, en hoewel dat zwaar is, hoop ik dat ik ooit weer met de normale wereld kan leven. Ik hoop precies hetzelfde voor jou, dat de realiteit veilig en goed genoeg zullen zijn.
Oh, de schrijftip? Werkt als een tierelier! Ik heb jarenlang mijn verhalen op het internet gezet, en op een gegeven moment had ik dik 200 mensen die me lazen. Dus je hebt er wel een goed ding aan; veel creativiteit. Doe er iets mee!
dinsdag 21 oktober 2014 om 00:42
Ook hier herkenning, ik heb ook zo'n fantasiewereldje (alleen blijf ik er niet voor in bed). Ook al vanaf kinds af aan, en vooral als ik het even moeilijk heb HOPPA m'n eigen GTST-verhaal. Zo zie ik het dus ook maar, een soort soap in m'n hoofd. (Komt het meteen een stuk normaler over, als je op de bank naar iemand anders' fantasie ligt te kijken vind iedereen het doodgewoon). Alleen is het bij mij niet problematisch, gewoon eens een half uurtje ofzo. Dan ga ik ondertussen fietsen of wandelen, met m'n hoofd in de wolken.
Oh ja, ik gebruik het ook weleens nuttig, bijv. om in het fantasieverhaal iets te oefenen wat ik in het echt moeilijk/eng vind.
Oh ja, ik gebruik het ook weleens nuttig, bijv. om in het fantasieverhaal iets te oefenen wat ik in het echt moeilijk/eng vind.