Psyche
alle pijlers
Op de rand van een afgrond
zaterdag 9 april 2011 om 19:11
Ik gebruik al 15 jaar fluvoxamine voor angststoornis. Op zich gaat het best goed.
Ik heb alleen soms het idee dat ik langs de rand van een afgrond loop. Zo maar ineens overvalt me weer een angstgevoel. Het valt "" als een deken over mee heen". Het slaat bij mij gelijk op m'n darmen. Denk gelijk ; oh god daar gaan we weer. Zit dan gelijk in de put en denk dan; als ik zelfmoord pleeg ben ik overal van af. En gelijk een stemmetje wat tegen me zegt; doe normaal. Ik zit dan de hele dag te denken hoe kut ik me voel. Heb gisteravond voor het slapen gaan een diazepam genomen en goed geslapen. Ik voel me vandaag wel weer beter als gister, dus het gaat wel weer weg.
Ik vraag me alleen af hoe het toch eens in de zoveel tijd ineens weer zo hevig opspeelt. Hebben meer mensen hier last van en wat kan ik er het beste tegen doen?
Ik heb alleen soms het idee dat ik langs de rand van een afgrond loop. Zo maar ineens overvalt me weer een angstgevoel. Het valt "" als een deken over mee heen". Het slaat bij mij gelijk op m'n darmen. Denk gelijk ; oh god daar gaan we weer. Zit dan gelijk in de put en denk dan; als ik zelfmoord pleeg ben ik overal van af. En gelijk een stemmetje wat tegen me zegt; doe normaal. Ik zit dan de hele dag te denken hoe kut ik me voel. Heb gisteravond voor het slapen gaan een diazepam genomen en goed geslapen. Ik voel me vandaag wel weer beter als gister, dus het gaat wel weer weg.
Ik vraag me alleen af hoe het toch eens in de zoveel tijd ineens weer zo hevig opspeelt. Hebben meer mensen hier last van en wat kan ik er het beste tegen doen?
zaterdag 9 april 2011 om 20:11
accepteren dat je altijd op jezelf moet blijven passen, en goed voor jezelf moet zorgen. Als stoppen moeilijkheden geeft kan dat ook tijdelijk zijn, maar je reactie is wel een sombere, terwijl je met op een andere manier relativeren ook een heel end komen kan.
maar ik kan je niet de antwoorden geven want voor iedereen werkt het anders, wil je wel een hart onder de riem geven en je zeggen dat je meer kan dan je denkt, maar wel goed voor jezelf moet blijven zorgen.
knuffel
maar ik kan je niet de antwoorden geven want voor iedereen werkt het anders, wil je wel een hart onder de riem geven en je zeggen dat je meer kan dan je denkt, maar wel goed voor jezelf moet blijven zorgen.
knuffel
..popcorn?
zaterdag 9 april 2011 om 21:10
Theetje, wat kan helpen is niet in paniek te raken als je dat gevoel weer hebt, dat verergert de angst.
Dus niet denken; oh god daar gaan we weer maar jezelf juist geruststellend toespreken. Het is een vervelend gevoel maar het gaat weer over. Als je er wat rustiger mee om kunt gaan hoef je minderte schrikken als het toch af en toe opspeelt. Laat je dus niet imponeren door het gevoel. Dat scheelt echt heel veel.
Dus niet denken; oh god daar gaan we weer maar jezelf juist geruststellend toespreken. Het is een vervelend gevoel maar het gaat weer over. Als je er wat rustiger mee om kunt gaan hoef je minderte schrikken als het toch af en toe opspeelt. Laat je dus niet imponeren door het gevoel. Dat scheelt echt heel veel.
zaterdag 9 april 2011 om 23:04
Ik ben degene die aan het afbouwen is. In overleg met de huisarts en nu, na een eerste mislukte poging, heel geleidelijk met ad in druppelvorm.
Ik baal zo dat ik mij nu weer zo voel. Ik probeer er echt positief in te staan, maar het rotgevoel blijft. Mijn twijfel is vooral of het ontwenningsverschijnselen zijn waar ik last van heb, of dat de depressie weer de kop op steekt. In het eerste geval is het een kwestie van doorzetten (daar ga ik nu voor); het tweede geval... dat moet ik niet hebben.
Ik baal zo dat ik mij nu weer zo voel. Ik probeer er echt positief in te staan, maar het rotgevoel blijft. Mijn twijfel is vooral of het ontwenningsverschijnselen zijn waar ik last van heb, of dat de depressie weer de kop op steekt. In het eerste geval is het een kwestie van doorzetten (daar ga ik nu voor); het tweede geval... dat moet ik niet hebben.
zaterdag 9 april 2011 om 23:06
quote:Theetje60 schreef op 09 april 2011 @ 21:54:
Zou haptonomie wat zijnNee natuurlijk niet. Je kan alleen van je angststoornis afkomen als je er keihard mee aan het werk gaat. Jij moet het doen, niet een therapeut of een haptonoom godbetert. Kick af van de tranquillizers (onder begeleiding van je huisarts) en zoek een psycholoog die gespecialiseerd is in cognitieve gedragstherapie
Zou haptonomie wat zijnNee natuurlijk niet. Je kan alleen van je angststoornis afkomen als je er keihard mee aan het werk gaat. Jij moet het doen, niet een therapeut of een haptonoom godbetert. Kick af van de tranquillizers (onder begeleiding van je huisarts) en zoek een psycholoog die gespecialiseerd is in cognitieve gedragstherapie
zaterdag 9 april 2011 om 23:09
quote:1001nacht schreef op 09 april 2011 @ 23:04:
Ik ben degene die aan het afbouwen is. In overleg met de huisarts en nu, na een eerste mislukte poging, heel geleidelijk met ad in druppelvorm.
Ik baal zo dat ik mij nu weer zo voel. Ik probeer er echt positief in te staan, maar het rotgevoel blijft. Mijn twijfel is vooral of het ontwenningsverschijnselen zijn waar ik last van heb, of dat de depressie weer de kop op steekt. In het eerste geval is het een kwestie van doorzetten (daar ga ik nu voor); het tweede geval... dat moet ik niet hebben.Als je je rot voelt: niet doorgaan met afbouwen dan. En ga praten en vraag of je dta afbouwen eerst even in de ijskast moet zetten om weer stabiel te worden. Je kunt als je depressief voelt, niet verder afbouwen.
Ik ben degene die aan het afbouwen is. In overleg met de huisarts en nu, na een eerste mislukte poging, heel geleidelijk met ad in druppelvorm.
Ik baal zo dat ik mij nu weer zo voel. Ik probeer er echt positief in te staan, maar het rotgevoel blijft. Mijn twijfel is vooral of het ontwenningsverschijnselen zijn waar ik last van heb, of dat de depressie weer de kop op steekt. In het eerste geval is het een kwestie van doorzetten (daar ga ik nu voor); het tweede geval... dat moet ik niet hebben.Als je je rot voelt: niet doorgaan met afbouwen dan. En ga praten en vraag of je dta afbouwen eerst even in de ijskast moet zetten om weer stabiel te worden. Je kunt als je depressief voelt, niet verder afbouwen.
zaterdag 9 april 2011 om 23:21
Oh ik haal 1001nacht en theetje60 door elkaar.
Theetje60, wat raar dat je ondanks deze medicijnen toch nog last van die stemmingen hebt. Zeker na zoveel jaren gebruik. Ik gebruik dit medicijn ook. (kleine onderhoudsdosis) Nog langer dan jij en het heeft mijn leven gered. Ga terug naar je arts. Misschien moet de dossering aangepast worden.
Theetje60, wat raar dat je ondanks deze medicijnen toch nog last van die stemmingen hebt. Zeker na zoveel jaren gebruik. Ik gebruik dit medicijn ook. (kleine onderhoudsdosis) Nog langer dan jij en het heeft mijn leven gered. Ga terug naar je arts. Misschien moet de dossering aangepast worden.
zondag 10 april 2011 om 13:05
Hoi Plops
Ik heb therapie gehad en slik al meer dan 15 jaar medicijnen.
Verleden jaar was ik wat gemakzuchtig met het innemen van mijn medicijnen; de ene dag wel, de andere dag niet. Toen kreeg ik ook weer die angstaanvallen. Heb toen weer netjes m'n medicijnen genomen (eerst 2 weken de dosis iets verhoogd en later weer geminderd). Toen ging het gelukkig weer goed na 2 a 3 weken. Ik durf dus ook echt niet te stoppen met de medicijnen.
Ik zat nu te denken; zou het ook met stress te maken kunnen hebben dat je klachten weer terug komen. Ik zit momenteel in een arbeidsconflict met m'n werkgever en ben per aug m'n baan kwijt.Zit nu thuis en dat is natuurlijk ook niet echt bevoordelijk hiervoor.Je gaat laat naar bed, laat opstaan omdat je toch niks te doen hebt.
Ik heb therapie gehad en slik al meer dan 15 jaar medicijnen.
Verleden jaar was ik wat gemakzuchtig met het innemen van mijn medicijnen; de ene dag wel, de andere dag niet. Toen kreeg ik ook weer die angstaanvallen. Heb toen weer netjes m'n medicijnen genomen (eerst 2 weken de dosis iets verhoogd en later weer geminderd). Toen ging het gelukkig weer goed na 2 a 3 weken. Ik durf dus ook echt niet te stoppen met de medicijnen.
Ik zat nu te denken; zou het ook met stress te maken kunnen hebben dat je klachten weer terug komen. Ik zit momenteel in een arbeidsconflict met m'n werkgever en ben per aug m'n baan kwijt.Zit nu thuis en dat is natuurlijk ook niet echt bevoordelijk hiervoor.Je gaat laat naar bed, laat opstaan omdat je toch niks te doen hebt.
zondag 10 april 2011 om 15:43
