Psyche
alle pijlers
Opa overleden, irritaties
donderdag 1 augustus 2013 om 13:55
Mijn opa is overleden en nu worden er natuurlijk taken voor de uitvaart verdeeld.
Mijn zus en ik zijn de enige 2 kleikinderen. Mijn vader heeft na overlijden van mijn moeder inmiddels al 12 jaar een vriendin, zij heeft een dochter.
Nu word alles wat er vanuit de kleinkinderen gedaan word ook die dochter erbij betrokken.Mijn zus en ik vinden dit niet prettig omdat zij ons zusje niet is.We zien haar een paar x per jaar voor een verjaardag en zij is bij ons kerstdiner er ook altijd bij.
Ik heb dus aangegeven aan mijn vader dat ik haar erg lief vind maar dat mijn zus en ik samen wat laatste dingen willen doen voor opa bijv. bloemen en naast de kist lopen enz. Voor ons heeft dit een heel ander gevoel.
Nu kwam ik erachter dat zij wel benanderd is om een tekst voor te lezen... En ook komt het erop neer dat zij morgen ook naast de kist komt te lopen.
Het klinkt erg egoïstisch maar ik heb hier echt heel veel moeite mee, mijn zus ook.
Mijn zus en ik zijn de enige 2 kleikinderen. Mijn vader heeft na overlijden van mijn moeder inmiddels al 12 jaar een vriendin, zij heeft een dochter.
Nu word alles wat er vanuit de kleinkinderen gedaan word ook die dochter erbij betrokken.Mijn zus en ik vinden dit niet prettig omdat zij ons zusje niet is.We zien haar een paar x per jaar voor een verjaardag en zij is bij ons kerstdiner er ook altijd bij.
Ik heb dus aangegeven aan mijn vader dat ik haar erg lief vind maar dat mijn zus en ik samen wat laatste dingen willen doen voor opa bijv. bloemen en naast de kist lopen enz. Voor ons heeft dit een heel ander gevoel.
Nu kwam ik erachter dat zij wel benanderd is om een tekst voor te lezen... En ook komt het erop neer dat zij morgen ook naast de kist komt te lopen.
Het klinkt erg egoïstisch maar ik heb hier echt heel veel moeite mee, mijn zus ook.
donderdag 1 augustus 2013 om 16:38
Dan lees ik het toch echt volstrekt anders. TO heeft toch al expliciet aangegeven dat ze het er gewoon bij laat omdat ze het niet vervelend wil maken, maar dat ze haar gevoel wel wil uiten. Nou prima toch, dat ze dat dan hier doet? En ik begrijp dat gevoel ook wel. Dat vind ik echt geen stampij maken en ook niet onrespectvol.
Overigens vul je alsnog heel veel in voor stiefzus en haar gevoelens. Misschien vindt zij het wel helemaal niet erg... Dat beiden het dan alsnog doen volgens de wensen van de vader van TO is natuurlijk prima. Maar zo'n halsmisdaad vind ik het echt niet.
Overigens vul je alsnog heel veel in voor stiefzus en haar gevoelens. Misschien vindt zij het wel helemaal niet erg... Dat beiden het dan alsnog doen volgens de wensen van de vader van TO is natuurlijk prima. Maar zo'n halsmisdaad vind ik het echt niet.
donderdag 1 augustus 2013 om 16:47
quote:slwhisper schreef op 01 augustus 2013 @ 16:29:
Een meisje van 8 dat niet geaccepteerd wordt door een opa en oma, die haar alleen maar 'uit fatsoen' uitnodigen en niet als familie zien en/of willen accepteren
Ja ik snap die harde reacties wel... het verbaasd mij dat dat meisje het zelf nog op kan brengen zich betrokken te voelen.
.
Ook dit. Ik heb dezelfde situatie meegemaakt en helemaal niet zo ervaren. Toen ik als 10-jarige de ouders van mijn vaders vriendin ontmoette waren dat 'gewoon' ouders van mijn vaders vriendin. Heel lieve mensen hoor,en we hebben het altijd goed kunnen vinden. Maar het zijn niet mijn opa en oma. Waarom is dat erg? Daar is niets zieligs of triests aan.
Wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen is dat, als ik stiefzusje was geweest -want in die situatie kan ik me goed inleven- dan had ik het echt volstrekt niet erg gevonden dat TO en zus graag bepaalde dingen op een bepaalde manier willen doen. En daarom verbaas ik me zo over de harde reacties dat het zo vreselijk is naar stiefzusje toe.
Een meisje van 8 dat niet geaccepteerd wordt door een opa en oma, die haar alleen maar 'uit fatsoen' uitnodigen en niet als familie zien en/of willen accepteren
Ja ik snap die harde reacties wel... het verbaasd mij dat dat meisje het zelf nog op kan brengen zich betrokken te voelen.
.
Ook dit. Ik heb dezelfde situatie meegemaakt en helemaal niet zo ervaren. Toen ik als 10-jarige de ouders van mijn vaders vriendin ontmoette waren dat 'gewoon' ouders van mijn vaders vriendin. Heel lieve mensen hoor,en we hebben het altijd goed kunnen vinden. Maar het zijn niet mijn opa en oma. Waarom is dat erg? Daar is niets zieligs of triests aan.
Wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen is dat, als ik stiefzusje was geweest -want in die situatie kan ik me goed inleven- dan had ik het echt volstrekt niet erg gevonden dat TO en zus graag bepaalde dingen op een bepaalde manier willen doen. En daarom verbaas ik me zo over de harde reacties dat het zo vreselijk is naar stiefzusje toe.
donderdag 1 augustus 2013 om 16:48
@scamp, de spagaat tussen wat je eigenlijk voelt en niet zo'n gewenst gevoel is, en dat wat je eigenlijk hoort te voelen, wat gewenst is, wat je zelf liever ook zo zou ervaren. Ik zeg niet dat het goed is wat TO voelt, maar ik kan er wel begrip voor hebben. Dat hier allerlei jubelende successtories genoemd worden, wil niet zeggen dat het soms niet lekker gaat met stieffamilie.
Ik zeg ook niet dat ze het meisje moet verbieden haar toegezegde rol te vervullen, zeker niet, maar dat ik wel begrijp waarom ze het deep down anders zou willen zien. Iemand kan nog zo lang deel van de familie zijn, dat betekent niet dat de band dan superinnig is toch.
Ik zeg ook niet dat ze het meisje moet verbieden haar toegezegde rol te vervullen, zeker niet, maar dat ik wel begrijp waarom ze het deep down anders zou willen zien. Iemand kan nog zo lang deel van de familie zijn, dat betekent niet dat de band dan superinnig is toch.
donderdag 1 augustus 2013 om 16:49
quote:polala schreef op 01 augustus 2013 @ 16:47:
[...]
Ook dit. Ik heb dezelfde situatie meegemaakt en helemaal niet zo ervaren. Toen ik als 10-jarige de ouders van mijn vaders vriendin ontmoette waren dat 'gewoon' ouders van mijn vaders vriendin. Heel lieve mensen hoor,en we hebben het altijd goed kunnen vinden. Maar het zijn niet mijn opa en oma. Waarom is dat erg? Daar is niets zieligs of triests aan.
Wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen is dat, als ik stiefzusje was geweest -want in die situatie kan ik me goed inleven- dan had ik het echt volstrekt niet erg gevonden dat TO en zus graag bepaalde dingen op een bepaalde manier willen doen. En daarom verbaas ik me zo over de harde reacties dat het zo vreselijk is naar stiefzusje toe.Maar het stiefzusje hier wíl betrokken zijn, dus dat laat zien dat zij duidelijk een band had met de opa, anders wil je zoiets toch niet doen.
[...]
Ook dit. Ik heb dezelfde situatie meegemaakt en helemaal niet zo ervaren. Toen ik als 10-jarige de ouders van mijn vaders vriendin ontmoette waren dat 'gewoon' ouders van mijn vaders vriendin. Heel lieve mensen hoor,en we hebben het altijd goed kunnen vinden. Maar het zijn niet mijn opa en oma. Waarom is dat erg? Daar is niets zieligs of triests aan.
Wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen is dat, als ik stiefzusje was geweest -want in die situatie kan ik me goed inleven- dan had ik het echt volstrekt niet erg gevonden dat TO en zus graag bepaalde dingen op een bepaalde manier willen doen. En daarom verbaas ik me zo over de harde reacties dat het zo vreselijk is naar stiefzusje toe.Maar het stiefzusje hier wíl betrokken zijn, dus dat laat zien dat zij duidelijk een band had met de opa, anders wil je zoiets toch niet doen.
donderdag 1 augustus 2013 om 16:50
quote:Pelikaan schreef op 01 augustus 2013 @ 16:48:
@scamp, de spagaat tussen wat je eigenlijk voelt en niet zo'n gewenst gevoel is, en dat wat je eigenlijk hoort te voelen, wat gewenst is, wat je zelf liever ook zo zou ervaren. Ik zeg niet dat het goed is wat TO voelt, maar ik kan er wel begrip voor hebben. Dat hier allerlei jubelende successtories genoemd worden, wil niet zeggen dat het soms niet lekker gaat met stieffamilie.
Ik zeg ook niet dat ze het meisje moet verbieden haar toegezegde rol te vervullen, zeker niet, maar dat ik wel begrijp waarom ze het deep down anders zou willen zien. Iemand kan nog zo lang deel van de familie zijn, dat betekent niet dat de band dan superinnig is toch.Maar dat is voor die persoon zelf om uit te maken, en niet voor andere familieleden om te beslissen, want wat weten die nu over de gevoelens van die persoon.
@scamp, de spagaat tussen wat je eigenlijk voelt en niet zo'n gewenst gevoel is, en dat wat je eigenlijk hoort te voelen, wat gewenst is, wat je zelf liever ook zo zou ervaren. Ik zeg niet dat het goed is wat TO voelt, maar ik kan er wel begrip voor hebben. Dat hier allerlei jubelende successtories genoemd worden, wil niet zeggen dat het soms niet lekker gaat met stieffamilie.
Ik zeg ook niet dat ze het meisje moet verbieden haar toegezegde rol te vervullen, zeker niet, maar dat ik wel begrijp waarom ze het deep down anders zou willen zien. Iemand kan nog zo lang deel van de familie zijn, dat betekent niet dat de band dan superinnig is toch.Maar dat is voor die persoon zelf om uit te maken, en niet voor andere familieleden om te beslissen, want wat weten die nu over de gevoelens van die persoon.
donderdag 1 augustus 2013 om 16:57
quote:polala schreef op 01 augustus 2013 @ 16:47:
[...]
Ook dit. Ik heb dezelfde situatie meegemaakt en helemaal niet zo ervaren. Toen ik als 10-jarige de ouders van mijn vaders vriendin ontmoette waren dat 'gewoon' ouders van mijn vaders vriendin. Heel lieve mensen hoor,en we hebben het altijd goed kunnen vinden. Maar het zijn niet mijn opa en oma. Waarom is dat erg? Daar is niets zieligs of triests aan.
Wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen is dat, als ik stiefzusje was geweest -want in die situatie kan ik me goed inleven- dan had ik het echt volstrekt niet erg gevonden dat TO en zus graag bepaalde dingen op een bepaalde manier willen doen. En daarom verbaas ik me zo over de harde reacties dat het zo vreselijk is naar stiefzusje toe.
Tja, 10 jaar en 8 jaar vind ik ook nog wel een verschil.
Ik reageer zo heftig omdat ik hetzelfde heb zien gebeuren bij een stiefdochter van een vriendin. En wat zei dat meisje? ''Oma vind mij niet zo lief als hun (stiefbroertje en zusje) want ik hoor er eigenlijk niet bij, ik ben nepfamilie''
Dan breekt je hart hoor...
[...]
Ook dit. Ik heb dezelfde situatie meegemaakt en helemaal niet zo ervaren. Toen ik als 10-jarige de ouders van mijn vaders vriendin ontmoette waren dat 'gewoon' ouders van mijn vaders vriendin. Heel lieve mensen hoor,en we hebben het altijd goed kunnen vinden. Maar het zijn niet mijn opa en oma. Waarom is dat erg? Daar is niets zieligs of triests aan.
Wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen is dat, als ik stiefzusje was geweest -want in die situatie kan ik me goed inleven- dan had ik het echt volstrekt niet erg gevonden dat TO en zus graag bepaalde dingen op een bepaalde manier willen doen. En daarom verbaas ik me zo over de harde reacties dat het zo vreselijk is naar stiefzusje toe.
Tja, 10 jaar en 8 jaar vind ik ook nog wel een verschil.
Ik reageer zo heftig omdat ik hetzelfde heb zien gebeuren bij een stiefdochter van een vriendin. En wat zei dat meisje? ''Oma vind mij niet zo lief als hun (stiefbroertje en zusje) want ik hoor er eigenlijk niet bij, ik ben nepfamilie''
Dan breekt je hart hoor...
donderdag 1 augustus 2013 om 17:02
quote:slwhisper schreef op 01 augustus 2013 @ 16:57:
[...]
Tja, 10 jaar en 8 jaar vind ik ook nog wel een verschil.
Ik reageer zo heftig omdat ik hetzelfde heb zien gebeuren bij een stiefdochter van een vriendin. En wat zei dat meisje? ''Oma vind mij niet zo lief als hun (stiefbroertje en zusje) want ik hoor er eigenlijk niet bij, ik ben nepfamilie''
Dan breekt je hart hoor...
Natuurlijk breekt dat je hart. Vreselijk sneu .
Mijn punt is alleen om te laten zien dat het echt niet altijd zo hoeft te zijn. Dat er ook een heel groot (liefdevol) gebied is tussen volstrekt geen onderscheid aan de ene kant, en abjecte afwijzing aan de andere kant.
En aangezien wij niet weten hoe stiefzusje hierin staat (ik begrijp alleen dat vader erg graag alles gelijk ziet) vind ik het wat voorbarig om er vanuit te gaan dat het afschuwelijk naar moet zijn naar stiefzus.
Ik ben er ook niet voor dat TO alles gaat omgooien hoor. Maar ik vind haar gevoelens menselijk en het een prima idee om die hier te uiten en haar verdrietige familie er niet mee te belasten.
[...]
Tja, 10 jaar en 8 jaar vind ik ook nog wel een verschil.
Ik reageer zo heftig omdat ik hetzelfde heb zien gebeuren bij een stiefdochter van een vriendin. En wat zei dat meisje? ''Oma vind mij niet zo lief als hun (stiefbroertje en zusje) want ik hoor er eigenlijk niet bij, ik ben nepfamilie''
Dan breekt je hart hoor...
Natuurlijk breekt dat je hart. Vreselijk sneu .
Mijn punt is alleen om te laten zien dat het echt niet altijd zo hoeft te zijn. Dat er ook een heel groot (liefdevol) gebied is tussen volstrekt geen onderscheid aan de ene kant, en abjecte afwijzing aan de andere kant.
En aangezien wij niet weten hoe stiefzusje hierin staat (ik begrijp alleen dat vader erg graag alles gelijk ziet) vind ik het wat voorbarig om er vanuit te gaan dat het afschuwelijk naar moet zijn naar stiefzus.
Ik ben er ook niet voor dat TO alles gaat omgooien hoor. Maar ik vind haar gevoelens menselijk en het een prima idee om die hier te uiten en haar verdrietige familie er niet mee te belasten.
donderdag 1 augustus 2013 om 17:06
quote:Scamp schreef op 01 augustus 2013 @ 16:06:
[...]
Ikvind dat als je al 12 jaar bij je ''stief'' opa over de vloer komt, je net zoveel recht hebt op je opa dan de andere kleinkinderen.
En buiten dat, wat als het een buurmeisje was van Opa en ze kwam daar dagelijks over de vloer. Mocht ze dan ook niks?
Bah, egoistische zooi.En ze zal ook een goed band met haar stiefvader hebben na zo'n tijd en er voor hem willen zijn.
[...]
Ikvind dat als je al 12 jaar bij je ''stief'' opa over de vloer komt, je net zoveel recht hebt op je opa dan de andere kleinkinderen.
En buiten dat, wat als het een buurmeisje was van Opa en ze kwam daar dagelijks over de vloer. Mocht ze dan ook niks?
Bah, egoistische zooi.En ze zal ook een goed band met haar stiefvader hebben na zo'n tijd en er voor hem willen zijn.
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
donderdag 1 augustus 2013 om 17:11
quote:polala schreef op 01 augustus 2013 @ 17:02:
[...]
Natuurlijk breekt dat je hart. Vreselijk sneu .
Mijn punt is alleen om te laten zien dat het echt niet altijd zo hoeft te zijn. Dat er ook een heel groot (liefdevol) gebied is tussen volstrekt geen onderscheid aan de ene kant, en abjecte afwijzing aan de andere kant.
En aangezien wij niet weten hoe stiefzusje hierin staat (ik begrijp alleen dat vader erg graag alles gelijk ziet) vind ik het wat voorbarig om er vanuit te gaan dat het afschuwelijk naar moet zijn naar stiefzus.
Ik ben er ook niet voor dat TO alles gaat omgooien hoor. Maar ik vind haar gevoelens menselijk en het een prima idee om die hier te uiten en haar verdrietige familie er niet mee te belasten.Tja... daar heb je inderdaad wel gelijk in. Was vooral een primaire reactie van mij vanuit een nare ervaring, niet helemaal terecht naar TO toe.
[...]
Natuurlijk breekt dat je hart. Vreselijk sneu .
Mijn punt is alleen om te laten zien dat het echt niet altijd zo hoeft te zijn. Dat er ook een heel groot (liefdevol) gebied is tussen volstrekt geen onderscheid aan de ene kant, en abjecte afwijzing aan de andere kant.
En aangezien wij niet weten hoe stiefzusje hierin staat (ik begrijp alleen dat vader erg graag alles gelijk ziet) vind ik het wat voorbarig om er vanuit te gaan dat het afschuwelijk naar moet zijn naar stiefzus.
Ik ben er ook niet voor dat TO alles gaat omgooien hoor. Maar ik vind haar gevoelens menselijk en het een prima idee om die hier te uiten en haar verdrietige familie er niet mee te belasten.Tja... daar heb je inderdaad wel gelijk in. Was vooral een primaire reactie van mij vanuit een nare ervaring, niet helemaal terecht naar TO toe.
donderdag 1 augustus 2013 om 17:16
Ik heb als stiefkind beide kanten van de medaille meegemaakt. Er was 1 stiefoma die ons er vanaf dag 1 helemaal bij vond horen. Ik mis haar nog steeds. Er was een andere stiefoma, die ons vanaf dag 1 als niet-familie behandelde, en dat doet nog steeds wel eens plaatsvervangend zeer voor het kleine meisje dat ik toen was (Zeker als je bedenkt dat wij pas 3 waren toen we in die families kwamen en dus als kind helemaal niet beter wisten).
Ik denk dat een afscheid het respectvolst verloopt, wanneer dat in de geest van de overledene wordt gehouden. Als opa zelf geen onderscheid maakte, dan vind ik het niet passen om dat nu wel te doen.
Ik denk dat een afscheid het respectvolst verloopt, wanneer dat in de geest van de overledene wordt gehouden. Als opa zelf geen onderscheid maakte, dan vind ik het niet passen om dat nu wel te doen.
